ਕਾਮਾਯ ਪਾਦੌ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਜਙ੍ਘੇ ਵੈ ਮੋਹਕਾਰਿਣੇ ਮੇਢ੍ਰਂ ਕਨ੍ਦਰ੍ਪਨਿਧਯੇ ਕੀਟਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਤੇ ਨਮਃ
ਇੱਛਾ ਲਈ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਭਟਕਾਵਾ ਲਈ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ, ਕਾਮ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਜੋਂ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਦੀ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਲਈ ਕੰਢ ਦੀ—ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ.
ਨਾਭਿਂ ਸੌਖ੍ਯਸਮੁਦ੍ਰਾਯ ਵਾਮਾਯ ਚ ਤਥੋਦਰਮ੍ ਹृਦਯਂ ਹृਦਯੇਸ਼ਾਯ ਸ੍ਤਨਾਵਾਹ੍ਲਾਦਕਾਰਿਣੇ
ਨਾਭੀ ਸੁਖ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਤੇ ਪੇਟ ਵੀ; ਦਿਲ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ.
ਉਤ੍ਕਣ੍ਠਾਯੇਤਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮ੍ ਆਸ੍ਯਮਾਨਨ੍ਦਕਾਰਿਣੇ ਵਾਮਾਙ੍ਗਂ ਪੁष੍ਪਚਾਪਾਯ ਪੁष੍ਪਬਾਣਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਗਲ ਉਤਸੁਕਤਾ ਲਈ, ਵੈਕੁੰਠ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਲਈ, ਮੂੰਹ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਲਈ; ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਲਈ, ਸੱਜਾ ਪਾਸਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਲਈ.
ਮਾਨਸਾਯੇਤਿ ਵੈ ਮੌਲਿਂ ਵਿਲੋਲਾਯੇਤਿ ਮੂਰ੍ਧਜਮ੍ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਚ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਮਨ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਸਿਰ ਦਾ ਚੋਟੀ ਰਾਜ ਲਈ, ਵਾਲ ਖੇਡ ਲਈ; ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਧਰਾਯ ਚ ਗਦਿਨੇ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਯ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਧਰਾਯ ਚ
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਪਾਸ ਤੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚੱਕਰ ਫੜਦੇ ਹਨ.
ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਕਾਮਦੇਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਨਮਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਰਤ੍ਯੈ ਨਮ ਸ਼੍ਰਿਯੈ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਕਾਮ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ, ਪ੍ਰੇਮ ਨੂੰ, ਰਸ ਨੂੰ, ਤੇ ਲੱਖਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ.
ਨਮਃ ਪੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਮ੍ਪਦੇ ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਮ੍ ਅਨਙ੍ਗਾਤ੍ਮਕਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਗਨ੍ਧੈਰ੍ਮੌਲ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ ਨੈਵੇਦ੍ਯੇਨ ਚ ਕਾਮਿਨੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ਼ਵਰ ਦੀ, ਜੋ ਕਾਮ ਰੂਪ ਹੈ, ਸੁਗੰਧ, ਮਾਲਾ, ਧੂਪ ਤੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਔਰਤ ਅੱਗੇ ਵਧੇ.
ਤਤ ਆਹੂਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਵੇਦਪਾਰਗਮ੍ ਅਵ੍ਯਙ੍ਗਾਵਯਵਂ ਪੂਜ੍ਯ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਰ੍ਚਨਾਦਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਬੁਲਾਕੇ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ.
ਸ਼ਾਲੇਯਤਣ੍ਡੁਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਘृਤਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਾ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ ਮਾਧਵਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲੀ ਚੌਲ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਤ, ਘੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਸਮੇਤ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਕਹੇ, 'ਮਾਧਵ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ.'
ਯਥੇष੍ਟਾਹਾਰਯੁਕ੍ਤਂ ਵੈ ਤਮੇਵ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਮ੍ ਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕਾਮਦੇਵੋ ऽਯਮ੍ ਇਤਿ ਚਿਤ੍ਤੇ ऽਵਧਾਰ੍ਯ ਤਮ੍
ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚੇ, 'ਇਹ ਰਤੀ ਲਈ ਕਾਮ ਹੈ.'
ਯਦ੍ਯਦਿਚ੍ਛਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤਤ੍ਤਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਸਰ੍ਵਭਾਵੇਨ ਚਾਤ੍ਮਾਨਮ੍ ਅਰ੍ਪਯੇਤ੍ਸ੍ਮਿਤਭਾषਿਣੀ
ਜੋ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਹੇ, ਔਰਤ ਉਹ ਕਰੇ; ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੀ ਹਾਸੀ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਆਪ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ.
ਏਵਮਾਦਿਤ੍ਯਵਾਰੇਣ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਤਣ੍ਡੁਲਪ੍ਰਸ੍ਥਦਾਨਂ ਚ ਯਾਵਨ੍ਮਾਸਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਤੇ ਚੌਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਿੰਨ ਤੇਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ.
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਮਾਸਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯੋਪਸ੍ਕਰੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਤੇਰਾਂਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ, ਔਰਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖਟ ਦੇਵੇ.
ਸੋਪਧਾਨਕਵਿਸ਼੍ਰਾਮਾਂ ਸਾਸ੍ਤਰਾਵਰਣਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ ਪ੍ਰਦੀਪੋਪਾਨਹਚ੍ਛਤ੍ਤ੍ਰਪਾਦੁਕਾਸਨਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਖਟ ਉੱਤੇ ਤਕੀਆ ਹੋਵੇ, ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੋਵੇ, ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਦੀਵਾ, ਜੁੱਤੀ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਆਸਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਵੇ.
ਸਪਤ੍ਨੀਕਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਹੇਮਸੂਤ੍ਰਾਙ੍ਗੁਲੀਯਕੈਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਕਟਕੈਰ੍ ਧੂਪਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਹਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ, ਨਰਮ ਕਪੜੇ, ਕੰਗਣ, ਧੂਪ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜਾਏ.
ਕਾਮਦੇਵਂ ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਗੁਡਕੁਮ੍ਭੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਾਸਨਗਤਂ ਹੈਮਨੇਤ੍ਰਪਟਾਵृਤਮ੍
ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ, ਸਹਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਗੁੜ ਦੇ ਘੜੇ ਉੱਤੇ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖੇ.
ਸਕਾਂਸ੍ਯਭਾਜਨੋਪੇਤਮ੍ ਇਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਦਦ੍ਯਾਦੇਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਥੈਕਾਂ ਗਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਤੇ ਇਖ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵੀ ਦੇਵੇ.
ਯਥਾਨ੍ਤਰਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਾਮਕੇਸ਼ਵਯੋਃ ਸਦਾ ਤਥੈਵ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਪ੍ਤਿਰ੍ ਅਸ੍ਤੁ ਵਿष੍ਣੋ ਸਦਾ ਮਮ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਵਿਚ ਕਦੇ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਸਦਾ ਪੂਰੇ ਹੋਣ.
ਯਥਾ ਨ ਕਮਲਾ ਦੇਹਾਤ੍ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ ਤਥਾ ਮਮਾਪਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਸ਼ਰੀਰੇ ਸ੍ਵੇ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਭੋ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਮਲ ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੇ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਕਰ।
ਤਥਾ ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ ਕ ਇਦਂ ਕਸ੍ਮਾ ਅਦਾਦਿਤਿ ਵੈਦਿਕਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੀਰਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੇ: 'ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਸ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ?'
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵਮ੍ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਗृਹਂ ਨਯੇਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਬਿਸਤਰੇ, ਆਸਨ ਆਦਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਓ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਰਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗृਹਮਾਗਤਃ ਸ ਮਾਨ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਵਾਰੇ ਚ ਸ ਮਨ੍ਤਵ੍ਯੋ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਸ ਲਈ ਘਰ ਆਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਯੋਗ ਮੰਨੋ।
ਏਵਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਂ ਯਾਵਨ੍ ਮਾਸਮੇਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ ਤਰ੍ਪਯੇਤ ਯਥਾਕਾਮਂ ਪ੍ਰੋषਿਤੇ ऽਨ੍ਯਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਨ ਚਾਹੀ ਰੀਤੀ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰੋ; ਜੇ ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਵੋ।
ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ ਰੂਪਵਾਨ੍ਯੋ ਯਾਵਦਭ੍ਯਾਗਤੋ ਭਵੇਤ੍ ਆਤ੍ਮਨੋ ऽਪਿ ਯਥਾਵਿਘ੍ਨਂ ਗਰ੍ਭਭੂਤਿਕਰਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਹੋਰ ਸੋਹਣੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਦੈਵਂ ਵਾ ਮਾਨੁषਂ ਵਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਅਨੁਰਾਗੇਣ ਵਾ ਤਤਃ ਸਾਚਾਰਾਨष੍ਟਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਦਿਵਿਆ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਢੰਗ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਤਦੋਂ ਪਚਵੰਜਾ ਨਿਯਮ ਸਚਾਈ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਧਿ ਕਥਿਤਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਭਵਤੀਨਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਅਧਰ੍ਮੋ ऽਯਂ ਤਤੋ ਨ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਯਾਨਾਮਿਹ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਵੇਸ਼ਿਆਵਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪੁਰੁਹੂਤੇਨ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦਾਨਵੀषੁ ਪੁਰਾ ਮਯਾ ਤਦਿਦਂ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤੀष੍ਵਪਿ ਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਦਾਨਵੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਫਲਦਾਯਕਮ੍ ਕਲ੍ਯਾਣੀਨਾਂ ਚ ਕਥਿਤਂ ਤਤ੍ਕੁਰੁਧ੍ਵਂ ਵਰਾਨਨਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਸੁਭਾਗਣਾਂ ਲਈ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰੋ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ।
ਕਰੋਤਿ ਯਾਸ਼ੇषਮਖਣ੍ਡਮੇਤਤ੍ ਕਲ੍ਯਾਣਿਨੀ ਮਾਧਵਲੋਕਸਂਸ੍ਥਾ ਸਾ ਪੂਜਿਤਾ ਦੇਵਗਣੈਰ੍ ਅਸ਼ੇषੈਰ੍ ਆਨਨ੍ਦਕृਤ੍ਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਉਪੈਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ
ਜੋ ਸੁਭਾਗਣੀ ਇਹ ਸਾਰਾ, ਟੁੱਟਣ-ਵਿਚੋਂ ਰਹਿਤ ਵਰਤ, ਮਾਧਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦਮਈ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਪੋਧਨਃ ਸੋ ऽਪ੍ਯਭਿਧਾਯ ਚੈਵਂ ਤਦਾ ਚ ਤਾਸਾਂ ਵ੍ਰਤਮਙ੍ਗਨਾਨਾਮ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਮੇष੍ਯਤ੍ਯਨੁ ਤਾਃ ਸਮਸ੍ਤਂ ਵ੍ਰਤਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਦੇਵਯਾਨੈਃ
ਤਪਸਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।