ਗਚ੍ਛਨ੍ਸਮੀਪਮਾਰ੍ਗੇਣ ਸਾਮ੍ਬਃ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਨ੍ਦਰ੍ਪੋ ਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਃ
ਸਾਂਬਾ, ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗਾ ਲੱਗੇਗਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਨਙ੍ਗਸ਼ਰਤਪ੍ਤਾਭਿਃ ਸਾਭਿਲਾषਮਵੇਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧੋ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਤਾਸਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯਦਾਤ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਕਾਮ ਦੀਆਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਧ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤਦਾਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਜ੍ਞਾਨਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਸ਼ਾਪਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵੋ ਹਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਸ੍ਯਵਃ ਮਤ੍ਪਰੋਕ੍ਸ਼ਂ ਯਤਃ ਕਾਮਲੌਲ੍ਯਾਦੀਦृਗ੍ਵਿਧਂ ਕृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇਗਾ: 'ਮੇਰੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲੈ ਜਾਈਆਂ ਜਾਵੋਗੀਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲਾਲਚ ਤੇ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਹੈ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤੋ ਦੇਵ ਇਦਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਭृਤ੍ ਤਾਭਿਃ ਸ਼ਾਪਾਭਿਤਪ੍ਤਾਭਿਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਭੂਤਭਾਵਨਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਇਹ ਕਹੇਗਾ।
ਉਤ੍ਤਾਰਭੂਤਂ ਦਾਸਤ੍ਵਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਿਯਃ ਉਪਦੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤ੍ਯਨਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਭਾਵਿਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਕਮ੍
ਅਨੰਤ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਦਾਸ ਬਣ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਵਰਤ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਵੇਗਾ।
ਭਵਤੀਨਾਮ੍ ऋषਿਰ੍ਦਾਲ੍ਭ੍ਯੋ ਯਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਕਥਯਿष੍ਯਤਿ ਤਦੈਵੋਤ੍ਤਾਰਣਾਯਾਲਂ ਦਾਸਤ੍ਵੇ ऽਪਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਃ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਗਤੋ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਦਾਲਭਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਵਰਤ ਦੱਸੇਗਾ, ਉਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕਾਫੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦਾਸੀ ਹੋ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਦਵਾਰਕਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਭਾਰਾਵਤਰਣੇ ਕृਤੇ ਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਮੌਸਲੇ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਕੇਸ਼ਵੇ ਦਿਵਮਾਗਤੇ
ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਇਆ ਗਿਆ, ਮੌਸਲ ਸੰਘਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ—
ਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ਯਦੁਕੁਲੇ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ ਚੌਰੈਰਪਿ ਜਿਤੇ ऽਰ੍ਜੁਨੇ ਹृਤਾਸੁ ਕृष੍ਣਪਤ੍ਨੀषੁ ਦਾਸਭੋਗ੍ਯਾਸੁ ਚਾਮ੍ਬੁਧੌ
ਜਦ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਚੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਜਿੱਤ ਲਏ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਚੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲੈ ਜਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਦਾਸੀਆਂ ਬਣ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਲ ਲੈ ਜਾਈਆਂ ਗਈਆਂ।
ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀषੁ ਚ ਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਸਂਤਪ੍ਤਾਸੁ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖ ਆਗਮਿष੍ਯਤਿ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਦਾਲ੍ਭ੍ਯੋ ਨਾਮ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਥੇ ਰਹੀਆਂ, ਹੇ ਚਤੁਰਮੁਖਾ, ਤਾਂ ਮਹਾਤਪਾ, ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਦਾਲਭਿਆ ਨਾਂਕਾ ਰਿਸ਼ੀ ਆਵੇਗਾ।
ਤਾਸ੍ਤਮਰ੍ਘ੍ਯੇਣ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਲਾਲਪ੍ਯਮਾਨਾ ਬਹੁਸ਼ੋ ਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾਃ
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਰੋਦੀਆਂ, ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਸ੍ਮਰਨ੍ਤ੍ਯੋ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਾਨ੍ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਜਗਤਾਮੀਸ਼ਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸੁਖ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਲੇਪਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਨੰਤ ਤੇ ਅਜੈ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਦਿਵ੍ਯਭਾਵਾਂ ਤਾਂ ਚ ਪੁਰੀਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਗृਹਾਣਿ ਚ ਦ੍ਵਾਰਕਾਵਾਸਿਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵਰੂਪਾਨ੍ਕੁਮਾਰਕਾਨ੍ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਮੇਵਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮੁਨੇਰਭਿਮੁਖਂ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਸੰਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ, ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਹਿਰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਾਨਾ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵੈਲੀਆਂ, ਦਵਾਰਕਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੇਵ-ਸਮਾਨ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣਗੀਆਂ।
ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਰਿਭੁਕ੍ਤਾ ਵਯਂ ਬਲਾਤ੍ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਚ੍ਚ੍ਯਵਨੇ ऽਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਃ ਸ਼ਰਣਂ ਭਵ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਡਾਕੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲੁੱਟੇ ਗਏ ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਾਂ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣੋ।
ਆਦਿष੍ਟੋ ऽਸਿ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕੇਸ਼ਵੇਨ ਚ ਧੀਮਤਾ ਕਸ੍ਮਾਦੀਸ਼ੇਨ ਸਂਯੋਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਯਾਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਕੇਸ਼ਵ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਅਸੀਂ ਵੇਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਕਿਉਂ ਪਾ ਲੀ ਹੈ?
ਵੇਸ਼੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਯੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ ਤਂ ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ ਕਥਯਿष੍ਯਤ੍ਯਤਸ੍ਤਾਸਾਂ ਸ ਦਾਲ੍ਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਕਿਤਾਯਨਃ
ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਵੇਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਵੀ ਦੱਸੋ। ਦਾਲਭਿਆ ਤੇ ਚੈਕਿਤਾਯਨ ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾ ਦੇਣਗੇ।
ਜਲਕ੍ਰੀਡਾਵਿਹਾਰੇषੁ ਪੁਰਾ ਸਰਸਿ ਮਾਨਸੇ ਭਵਤੀਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਨਾਰਦੋ ऽਭ੍ਯਾਸ਼ਮਾਗਤਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖੇਡ ਰਹੇ ਸੀ, ਨਾਰਦ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨਸੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੋ ऽਪ੍ਸਰਸਃ ਪੁਰਾ ਅਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਵਲੇਪੇਨ ਪਰਿਪृष੍ਟਃ ਸ ਯੋਗਵਿਤ੍ ਕਥਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਭਰ੍ਤਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਇਤ੍ਯੁਪਾਦਿਸ਼
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ, ਅੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰੀਆਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਅਪਸਰਾ ਸੀ। ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਜੋਗ ਵਿਦਿਆਨੁ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਨਾਰਾਯਣ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।'
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਂ ਵਃ ਸ਼ਾਪਸ਼੍ਚਾਯਮਭੂਤ੍ਪੁਰਾ ਸ਼ਯ੍ਯਾਦ੍ਵਯਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਮਧੁਮਾਧਵਮਾਸਯੋਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਰ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ ਸੀ: ਮਧੂ ਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਦੋਹਾਂ ਲਈ ਸੰਗਤ ਬਿਸਤਰਾ ਦੇਣ ਨਾਲ।
ਸੁਵਰ੍ਣੋਪਸ੍ਕਰੋਤ੍ਸਰ੍ਗਾਦ੍ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਤਃ ਭਰ੍ਤਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਨੂਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ
ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਨਾਰਾਯਣ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਜਰੂਰ ਬਣੇਗਾ।
ਯਦਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਮੇ ਰੂਪਸੌਭਾਗ੍ਯਮਤ੍ਸਰਾਤ੍ ਪਰਿਪृष੍ਟੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤੇਨਾਸ਼ੁ ਵਿਯੋਗੋ ਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚੌਰੈਰਪਹृਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾਤ੍ਵਂ ਸਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਤੇ ਸੁਭਾਗ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ, ਡਾਕੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾਵੋਗੇ ਤੇ ਵੇਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਪਾ ਲੋਗੇ।
ਏਵਂ ਨਾਰਦਸ਼ਾਪੇਨ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ ਵੇਸ਼੍ਯਾਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਾਃ ਇਦਾਨੀਮਪਿ ਯਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਚ੍ਛृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੇਸ਼ਿਆਵਾਂ ਬਣ ਗਈ ਹੋ। ਹੁਣ ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਉਹ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਹਤੇषੁ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸੁਰੈਃ ਦਾਨਵਾਸੁਰਦੈਤ੍ਯੇषੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇषੁ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਸੈਂਕੜੇ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਅਸੁਰ, ਦੈਤ ਤੇ ਰਾਖਸ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਮਾਰੇ ਗਏ—
ਤੇषਾਂ ਵ੍ਰਾਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨ੍ਯਪਿ ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍ ਪਰਿਣੀਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਸ੍ਯੁਰ੍ ਬਲਾਦ੍ਭੁਕ੍ਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਵੈ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਵਿਆਹੀਆਂ ਜਾਂ ਜਬਰਦਸਤੀ ਲੁੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ।
ਵੇਸ਼੍ਯਾਧਰ੍ਮੇਣ ਵਰ੍ਤਧ੍ਵਮ੍ ਅਧੁਨਾ ਨृਪਮਨ੍ਦਿਰੇ ਭਕ੍ਤਿਮਤ੍ਯੋ ਵਰਾਰੋਹਾਸ੍ ਤਥਾ ਦੇਵਕੁਲੇषੁ ਚ
ਹੁਣ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਵੇਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹੋ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਭਗਤੀ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ।
ਰਾਜਾਨਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨਸ੍ਤੁਲ੍ਯਾਃ ਸੁਤਾ ਵਾਪਿ ਚ ਤਤ੍ਸਮਾਃ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਮਾਲਕਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਵੇਗੀ।
ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੁਲ੍ਕਮਾਦਾਯ ਗृਹਮੇष੍ਯਤਿ ਵਃ ਸਦਾ ਨਿਧਨੇਨੋਪਚਾਰ੍ਯੋ ਵਃ ਸ ਤਦਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭੁਗਤਾਨ ਦੇ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਆਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰੋ, ਪਰ ਜੋ ਠੱਗ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਲੱਗ।
ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਹੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਪ੍ਰਦੇਯਾਨਿ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਰਾਰੋਹਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਵਚਨਾਨਿ ਚ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨਾਂ ਤੇ, ਗਾਂ, ਜਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਅਨਾਜ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਓ; ਹੇ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ।
ਯਚ੍ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਉਪਦੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਤਃ ਅਵਿਚਾਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਭਿਰ੍ ਅਨੁष੍ਠੇਯਂ ਚ ਤਤ੍ਪੁਨਃ
ਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਵਰਤ ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ-ਵਿਚਾਰੇ ਕਰਨਾ।
ਸਂਸਾਰੋਤ੍ਤਾਰਣਾਯਾਲਮ੍ ਏਤਦ੍ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ ਯਦਾ ਸੂਰ੍ਯਦਿਨੇ ਹਸ੍ਤਃ ਪੁष੍ਯੋ ਯਾਥ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ
ਵੈਦਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣ ਲਈ ਕਾਫੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ: ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਹੱਥ ਪੁਸ਼ਯ ਜਾਂ ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿਚ ਹੋਵੇ।
ਭਵੇਤ੍ਸਰ੍ਵੌषਧੀਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨਾਰੀ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਤਦਾ ਪਞ੍ਚਸ਼ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਸਂਨਿਧਾਤृਤ੍ਵਮੇष੍ਯਤਿ ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਅਨਙ੍ਗਸ੍ਯਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੈਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਔਰਤ ਨੂੰ ਸਭ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਹ ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਗਵਾਹ ਬਣਨ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲਵੇਗੀ, ਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਪੂੰਡਰੀਕਾਖਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।