ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਸਾਯਨ੍ਤਨੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਧ੍ਯਾਮਸ੍ਤਮਿਤੇ ਰਵੌ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਸੂਰਜ ਡੁੱਲਣ ਸਮੇਂ ਸਾਂਝ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਚ ਸਕਲਾਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਪਯਸਾ ਤਥਾ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਜਾਗ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਪਿषਾ ਚਾਪਿ ਦਹਨਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਂਗਵੈਃ ਸਹੈਵ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਭੋਜਨਮ੍
ਘੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਤਾਤ੍ਮਾਹਂ ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨੇਨਾਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਚ ਮੇ ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪੇਦ੍ਭੂਮਾਵ੍ ਇਤਿਹਾਸਕਥਾਂ ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਂਜਾਤੇ ਨਦੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮृਦਾ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪਾषਣ੍ਡਾਨ੍ ਅਭਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਹੋਣ ਤੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨਦੀ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਪ੍ਤਲੋਕੈਕਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਸਾਂਝ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਕੋ ਰਾਜਾ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਣ੍ਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਮਥਾष੍ਟੌ ਵਾ ਕਰਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤੇ
ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਦਸ ਹੱਥ ਜਾਂ ਅੱਠ ਹੱਥ ਲੰਬਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵੇਦੀਮਰਿਨਿषੂਦਨ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤੋਰਣਮ੍
ਚਾਰ ਹੱਥ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਵੇਦੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਚਾਰ ਹੱਥ ਦਾ ਤੋਰਨਾ ਵੀ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਆਰੋਪ੍ਯ ਕਲਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਨ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਜਲਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਮ੍ ਅਥ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਸ੍ਥਿਤਃ ਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾਂ ਚ ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸਕਲਾਂ ਨਿਸ਼ਾਮ੍
ਉਥੇ ਕਲਸ਼ ਰੱਖ ਕੇ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ; ਫਿਰ, ਛੇਦ ਰਾਹੀਂ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ, ਕਾਲੀ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਧਾਰ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਡਾਲੀ ਜਾਵੇ।
ਤਥੈਵ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਿਰਸਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਧਾਰਾਂ ਪ੍ਰਪਾਤਯੇਤ੍ ਅਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਂ ਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਮੇਖਲਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਡਾਲੀ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਦਾ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਘੇਰੇ ਹੋਣ।
ਯੋਨਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਯਵਸਰ੍ਪਿषੀ ਤਿਲਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਤ੍ਯੈਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰੇਕਾਗ੍ਨਿਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਕੁੰਡ ਦਾ ਮੂੰਹ ਯੋਨੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਬਣਾਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੌ, ਘੀ ਅਤੇ ਤਿਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਚ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਚਰੁਂ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਯੁਤਮ੍ ਨਿष੍ਪਾਵਾਰ੍ਧਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਵੈ ਧਾਰਾਮਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਤਯੇਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹਵਨ ਲਈ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਚਰੂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਨਿਸ਼ਪਾਵ ਦੇ ਅੱਧ ਮਾਪ ਦੀ ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਡਾਲੀ ਜਾਵੇ।
ਜਲਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਲਂਕृਤਾਨ੍
ਤੇਰਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕਲਸ਼, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਯੁਕ੍ਤਾਨੌਦੁਮ੍ਬਰੈਃ ਪਾਤ੍ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਬਹ੍ਵृਚੈਰ੍ਹੋਮਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯ ਉਦਙ੍ਮੁਖੈਃ
ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਚਾਰ ਬਹੁ-ਰਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਰੁਦ੍ਰਜਾਪਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਪਰਾਯਣੈਃ ਵੈष੍ਣਵਾਨਿ ਤੁ ਸਾਮਾਨਿ ਚਤੁਰਃ ਸਾਮਵੇਦਿਨਃ ਅਰਿष੍ਟਵਰ੍ਗਸਹਿਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਭਿਤਃ ਪਰਿਪਾਠਯੇਤ੍
ਚਾਰ ਜਣੇ ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਪਾਠੀ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਸਾਮਵੇਦੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਾਮ ਅਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟ ਵਰਗ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਜਾਪ ਕਰਵਾਉਣ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਤਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ਪੂਜਯੇਦਙ੍ਗੁਲੀਯੈਸ਼੍ਚ ਕਟਕੈਰ੍ਹੇਮਸੂਤ੍ਰਕੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾ, ਲੇਪ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ ਅਤੇ ਕਟਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸੋਭਿਃ ਸ਼ਯਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ਏਵਂ ਕ੍ਸ਼ਪਾਤਿਵਾਹ੍ਯਾ ਚ ਗੀਤਮਙ੍ਗਲਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ
ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਤੇ ਵਿਛੋਣੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਤ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਰ੍ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤੁ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਉਪਾਧਿਆਇ ਲਈ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੋਹਰੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤੇਰਵੇਂ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਾ ਵੈ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੌਵਰ੍ਣਮੁਖਸਂਯੁਤਾਃ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਃ ਸ਼ੀਲਵਤੀਃ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਪਿਆਲੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰੌਪ੍ਯਖੁਰਾਃ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦਨੇਨਾਭਿषੇਚਿਤਾਃ ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਤਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਤਰ੍ਪਿਤਾਨ੍
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਨ੍ਨੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਕ੍ਸ਼ਾਰਲਵਣਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਾ ਚ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਆਪ ਅਣਨਮਕ ਤੇ ਬਿਨਾ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ, ਵਿਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਗਮ੍ਯ ਪਦਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਪੁਤ੍ਰਭਾਰ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਕੇਸ਼ਵਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਨਾਸ਼ਨਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੈਦਲ ਅੱਠ ਕਦਮ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਹृਦਯੇ ਸ਼ਿਵਃ ਯਥਾਨ੍ਤਰਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਥਾ ਮੇ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਚਾਯੁषਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਿਆਵੇ।
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਾਨ੍ਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ ਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਯਨਾਨਿ ਚ ਵਾਸਾਂਸਿ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਗृਹਾਣਿ ਪ੍ਰਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਰੇ ਘੜੇ, ਗਾਂਵਾਂ, ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ ਕਪੜੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇਵੇ।
ਅਭਾਵੇ ਬਹੁਸ਼ਯ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਏਕਾਮਪਿ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਾਮ੍ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤੇਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਜੇ ਬਹੁਤ ਵਿਛੋਣਿਆਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਵਿਛੋਣੀ, ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਵਾਚਯਿਤ੍ਵਾਤਿਵਾਹਯੇਤ੍ ਤਦ੍ਦਿਨਂ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਯ ਇਚ੍ਛੇਦ੍ਵਿਪੁਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਬਿਤਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਮਾਲਮ੍ਬ੍ਯ ਭੀਮਸੇਨ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਕੁਰੁ ਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਤਵ ਮਯੇਰਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਭੀਮਸੇਨ, ਨੇਕ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਇਹ ਵਰਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਮਿਦਂ ਵੀਰ ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮਾਖ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸਾ ਭੀਮਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾ ਸ਼ੁਭਾ ਯਾ ਤੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿਨੀ ਨਾਮ ਪੁਰਾ ਕਲ੍ਪੇषੁ ਪਠ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਭੀਮ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ 'ਕਲਿਆਣਿਨੀ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਤ੍ਵਮਾਦਿਕਰ੍ਤਾ ਭਵ ਸੌਕਰੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਲ੍ਪੇ ਮਹਾਵੀਰਵਰਪ੍ਰਧਾਨ ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮਰਨ੍ਕੀਰ੍ਤਨਮਪ੍ਯਸ਼ੇषਂ ਵਿਨष੍ਟਪਾਪਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਤੂੰ ਇਸ ਵਰਤ ਦਾ ਆਰੰਭਕ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਮੌਜੂਦਾ ਸੂਕਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ। ਇਸ ਦੀ ਯਾਦ ਜਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਯਾਮਪ੍ਸਰਸਾਮ੍ ਅਧੀਸ਼ਾ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਕृਤਾ ਹ੍ਯਨ੍ਯਭਵਾਨ੍ਤਰੇषੁ ਆਭੀਰਕਨ੍ਯਾਤਿਕੁਤੂਹਲੇਨ ਸੈਵੋਰ੍ਵਸ਼ੀ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿ ਨਾਕਪृष੍ਠੇ
ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਸ਼ਿਆਵਾਂ ਸੀ, ਆਭੀਰ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਹੀ ਉਰਵਸ਼ੀ ਹੁਣ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।