ਤਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਤਿਥਿਮਿਮਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਗਚ੍ਛ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਤਾਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।
ਮਾਘਮਾਸਸ੍ਯ ਦਸ਼ਮੀ ਯਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਭਵੇਤ੍ਤਦਾ ਘृਤੇਨਾਭ੍ਯਞ੍ਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜਦ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਿਥੀ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਵਿष੍ਣੁਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਨਭੋ ਨਾਰਾਯਣੇਤਿ ਚ ਕृष੍ਣਾਯ ਪਾਦੌ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਸ਼ਿਰਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ 'ਨਾਰਾਇਣ' ਉਚਾਰ ਕੇ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਯੇਤਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਮ੍ ਉਰਃ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਧਾਰਿਣੇ ਸ਼ਙ੍ਖਿਨੇ ਚਕ੍ਰਿਣੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਗਦਿਨੇ ਵਰਦਾਯ ਵੈ ਸਰ੍ਵੇ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯੈਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਬਾਹਵਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
'ਵੈਕੁੰਠ' ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਛਾਤੀ, ਜਿਸ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਫਿਰ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਦਾਮੋਦਰਾਯੇਤ੍ਯੁਦਰਂ ਮੇਢ੍ਰਂ ਪਞ੍ਚਸ਼ਰਾਯ ਵੈ ਊਰੂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਨਾਥਾਯ ਜਾਨੁਨੀ ਭੂਤਧਾਰਿਣੇ
'ਦਾਮੋਦਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਪੇਟ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪੰਜ-ਤੀਰ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; رانگਾਂ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ; ਗੁੱਟਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਧਾਰਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਨਮੋ ਨੀਲਾਯ ਵੈ ਜਙ੍ਘੇ ਪਾਦੌ ਵਿਸ਼੍ਵਸृਜੇ ਨਮਃ ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਨਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਨਮਃ ਸ਼੍ਰਿਯੈ
ਨੀਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, رانਗਾਂ ਨੂੰ; ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾਰ ਹਨ, ਨਮਸਕਾਰ; ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪੁष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮਸ੍ਤੁष੍ਟ੍ਯੈ ਧृष੍ਟ੍ਯੈ ਹृष੍ਟ੍ਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ ਨਮੋ ਵਿਹਂਗਨਾਥਾਯ ਵਾਯੁਵੇਗਾਯ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਿषਪ੍ਰਮਾਥਿਨੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਰੁਡਂ ਚਾਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਪੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨੂੰ, ਹੌਸਲੇ ਨੂੰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜ਼ਹਿਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਗਰੁੜ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਮ੍ ਉਮਾਪਤਿਵਿਨਾਯਕੌ ਗਨ੍ਧੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਸ੍ਤਥਾ ਧੂਪੈਰ੍ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਵਿੰਦ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਤੇ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਵ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਸਿਦ੍ਧਾਂ ਕृਸਰਾਮਥ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਸਰ੍ਪਿषਾ ਸਹ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਪਦਂ ਬੁਧਃ
ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬਣੀ ਖ਼ੀਰ ਜਾਂ ਘੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਖ਼ੀਰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੌ ਕਦਮ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੈਯਗ੍ਰੋਧਂ ਦਨ੍ਤਕਾष੍ਠਮ੍ ਅਥਵਾ ਖਾਦਿਰਂ ਬੁਧਃ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਧਾਵਯੇਦ੍ਦਨ੍ਤਾਨ੍ ਆਚਾਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਗੁਦਙ੍ਮੁਖਃ
ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਨੈਗਰੋਧ, ਦੰਤਕਾਠ ਜਾਂ ਖਾਦਿਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਲੈ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਧੋ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਦੰਦ ਸਾਫ਼ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ ਸਾਯਨ੍ਤਨੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਧ੍ਯਾਮਸ੍ਤਮਿਤੇ ਰਵੌ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਸੂਰਜ ਡੁੱਲਣ ਸਮੇਂ ਸਾਂਝ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, 'ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਚ ਸਕਲਾਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਪਯਸਾ ਤਥਾ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਜਾਗ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਪਿषਾ ਚਾਪਿ ਦਹਨਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਂਗਵੈਃ ਸਹੈਵ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਭੋਜਨਮ੍
ਘੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਤਾਤ੍ਮਾਹਂ ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨੇਨਾਸ੍ਤੁ ਤਚ੍ਚ ਮੇ ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪੇਦ੍ਭੂਮਾਵ੍ ਇਤਿਹਾਸਕਥਾਂ ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੌਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਂਜਾਤੇ ਨਦੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮृਦਾ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪਾषਣ੍ਡਾਨ੍ ਅਭਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਹੋਣ ਤੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨਦੀ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਵਾਂਗ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਪ੍ਤਲੋਕੈਕਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਸਾਂਝ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਸੱਤ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਕੋ ਰਾਜਾ ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਣ੍ਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਮਥਾष੍ਟੌ ਵਾ ਕਰਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤੇ
ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਦਸ ਹੱਥ ਜਾਂ ਅੱਠ ਹੱਥ ਲੰਬਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਵੇਦੀਮਰਿਨਿषੂਦਨ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤੋਰਣਮ੍
ਚਾਰ ਹੱਥ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਵੇਦੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਚਾਰ ਹੱਥ ਦਾ ਤੋਰਨਾ ਵੀ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਆਰੋਪ੍ਯ ਕਲਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਨ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਜਲਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਮ੍ ਅਥ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਸ੍ਥਿਤਃ ਤਸ੍ਯ ਧਾਰਾਂ ਚ ਸ਼ਿਰਸਾ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸਕਲਾਂ ਨਿਸ਼ਾਮ੍
ਉਥੇ ਕਲਸ਼ ਰੱਖ ਕੇ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ; ਫਿਰ, ਛੇਦ ਰਾਹੀਂ ਪਾਣੀ ਭਰ ਕੇ, ਕਾਲੀ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਧਾਰ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਡਾਲੀ ਜਾਵੇ।
ਤਥੈਵ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਿਰਸਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਧਾਰਾਂ ਪ੍ਰਪਾਤਯੇਤ੍ ਅਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਂ ਕੁਣ੍ਡਂ ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਤ੍ਰਿਮੇਖਲਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਧਾਰ ਡਾਲੀ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਦਾ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਘੇਰੇ ਹੋਣ।
ਯੋਨਿਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਯਵਸਰ੍ਪਿषੀ ਤਿਲਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਤ੍ਯੈਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰੇਕਾਗ੍ਨਿਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਕੁੰਡ ਦਾ ਮੂੰਹ ਯੋਨੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਬਣਾਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੌ, ਘੀ ਅਤੇ ਤਿਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਚ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਚਰੁਂ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਯੁਤਮ੍ ਨਿष੍ਪਾਵਾਰ੍ਧਪ੍ਰਮਾਣਾਂ ਵੈ ਧਾਰਾਮਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪਾਤਯੇਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹਵਨ ਲਈ, ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਚਰੂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਨਿਸ਼ਪਾਵ ਦੇ ਅੱਧ ਮਾਪ ਦੀ ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਡਾਲੀ ਜਾਵੇ।
ਜਲਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰਲਂਕृਤਾਨ੍
ਤੇਰਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕਲਸ਼, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਰੱਖ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਰੱਖੇ ਜਾਣ।
ਯੁਕ੍ਤਾਨੌਦੁਮ੍ਬਰੈਃ ਪਾਤ੍ਰੈਃ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ ਚਤੁਰ੍ਭਿਰ੍ਬਹ੍ਵृਚੈਰ੍ਹੋਮਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯ ਉਦਙ੍ਮੁਖੈਃ
ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਚਾਰ ਬਹੁ-ਰਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਰੁਦ੍ਰਜਾਪਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਪਰਾਯਣੈਃ ਵੈष੍ਣਵਾਨਿ ਤੁ ਸਾਮਾਨਿ ਚਤੁਰਃ ਸਾਮਵੇਦਿਨਃ ਅਰਿष੍ਟਵਰ੍ਗਸਹਿਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਭਿਤਃ ਪਰਿਪਾਠਯੇਤ੍
ਚਾਰ ਜਣੇ ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਪਾਠੀ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਸਾਮਵੇਦੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਾਮ ਅਤੇ ਅਰਿਸ਼ਟ ਵਰਗ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਜਾਪ ਕਰਵਾਉਣ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਤਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ਪੂਜਯੇਦਙ੍ਗੁਲੀਯੈਸ਼੍ਚ ਕਟਕੈਰ੍ਹੇਮਸੂਤ੍ਰਕੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਮਾਲਾ, ਲੇਪ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਛਲੇ ਅਤੇ ਕਟਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸੋਭਿਃ ਸ਼ਯਨੀਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ਏਵਂ ਕ੍ਸ਼ਪਾਤਿਵਾਹ੍ਯਾ ਚ ਗੀਤਮਙ੍ਗਲਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ
ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਤੇ ਵਿਛੋਣੇ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਤ ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਬਿਤਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਰ੍ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤੁ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਉਪਾਧਿਆਇ ਲਈ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੋਹਰੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਤੇਰਵੇਂ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ, ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਾ ਵੈ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੌਵਰ੍ਣਮੁਖਸਂਯੁਤਾਃ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਃ ਸ਼ੀਲਵਤੀਃ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਤੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਪਿਆਲੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰੌਪ੍ਯਖੁਰਾਃ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦਨੇਨਾਭਿषੇਚਿਤਾਃ ਤਾਸ੍ਤੁ ਤੇषਾਂ ਤਤੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਤਰ੍ਪਿਤਾਨ੍
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰਾਂ, ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀਆਂ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਭਾਵ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।