ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਤਾਨਿ ਪਾਪਂ ਦਹਨ੍ਤੁ ਵੈ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਚਾਹੇ ਥਾਂ ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦੇਣ।
ਏਵਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤੈਃ ਕੁਮ੍ਭੈਰ੍ ਅਭਿषਿਕ੍ਤੋ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤੈਃ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਮਨ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਗੋਦਾਨੈਰ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਿष੍ਟਦੇਵਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਦ ਕੇ, ਉਹ ਮਟਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਤੇ ਸਾਮ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ, ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਤਾਨੇਵ ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਵਿਲਿਖੇਤ੍ ਕਰਕਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਪਟ੍ਟੇ ऽਥਵਾ ਪਦ੍ਮੇ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਫਿਰ, ਇਹੀ ਮੰਤ੍ਰ, ਹੱਥ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਕੱਪੜੇ ਜਾਂ ਕਮਲ ਉੱਤੇ, ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖੇ ਜਾਣ।
ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਿ ਨਿਦਧ੍ਯੁਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਤੋ ऽਤਿਵਾਹਯੇਦ੍ਵੇਲਾਮ੍ ਉਪਰਾਗਾਨੁਗਾਮਿਨੀਮ੍
ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਹ ਪੱਟਾ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਣ, ਫਿਰ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਃ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਨਿष੍ਟਦੇਵਤਾਮ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਗ੍ਰਹੇ ਵਿਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤੇ ਕृਤਗੋਦਾਨਮਙ੍ਗਲਃ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਾਯ ਤਂ ਪਟ੍ਟਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਣ ਮੁੱਕਣ ਉਪਰੰਤ, ਗਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਪੱਟਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਗ੍ਰਹਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਨ ਤਸ੍ਯ ਗ੍ਰਹਪੀਡਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਨ ਚ ਬਨ੍ਧੁਜਨਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਅਨੁਸਾਰ ਗ੍ਰਹਣ ਦਾ ਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍ ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਸੂਰ੍ਯਨਾਮ ਸਦਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਨਾਮ ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਧਿਕਾਃ ਪਦ੍ਮਰਾਗਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਕਪਿਲਾਂ ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਮ੍ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਚ੍ਚ ਨਿਸ਼ਾਂ ਪਤ੍ਯੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗਯੋਃ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਵੇਲੇ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨ ਅਤੇ ਸੋਹਣੀ ਕਪਿਲ ਰੰਗ ਦੀ ਰਤਨ ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਮਾਨਵਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਗੱਲ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮੁਦ੍ਵੇਗਾਦ੍ਭੁਤੇ ਕृਤ੍ਯਮ੍ ਅਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਕੇਨ ਹਨ੍ਯਤੇ ਮृਤਵਤ੍ਸਾਭਿषੇਕਾਦਿਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਚ ਕਿਮਿष੍ਯਤੇ
ਅਜੀਬ ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਲੇਸ਼ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ? ਮਰੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਆਦਿ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਪੁਰਾ ਕृਤਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਫਲਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਪੋਧਨ ਰੋਗਦੌਰ੍ਗਤ੍ਯਰੂਪੇਣ ਤਥੈਵੇष੍ਟਵਧੇਨ ਚ
ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਕੀਤੇ ਪਾਪ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਇੱਥੇ ਰੋਗ, ਗਰੀਬੀ, ਕੁਰੂਪਤਾ ਜਾਂ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਮੌਤ ਵਜੋਂ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਵਿਘਾਤਾਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਦਾ ਕਲ੍ਪਾਣਕਾਰਕਮ੍ ਸਪ੍ਤਮੀਸ੍ਨਪਨਂ ਨਾਮ ਜਨਪੀਡਾਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹਨਾਂ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਦਾ ਸੁਭਾਗ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਪਤਮੀ ਸਨਾਨ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਆਂਗਾ।
ਬਾਲਾਨਾਂ ਮਰਣਂ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ੀਰਪਾਣਾਂ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵृਦ੍ਧਾਤੁਰਾਣਾਂ ਚ ਯੌਵਨੇ ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਤਤਾਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਡਿਆਂ, ਬਿਮਾਰਾਂ ਅਤੇ ਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ ਤਤ੍ਰ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮृਤਵਤ੍ਸਾਭਿषੇਚਨਮ੍ ਏਤਦ੍ ਏਵਾਦ੍ਭੁਤੋਦ੍ਵੇਗਚਿਤ੍ਤਭ੍ਰਮਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸੰਸਕਾਰ ਦੀ ਰਸਮ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹੀ ਰਸਮ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾ ਜਾਂ ਮਨ ਦੀ ਉਲਝਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਵਾਰਾਹੋ ਯਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਸ੍ਤਪੋਧਨ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਯਦਾ ਤੁ ਮਨੁਰੁਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਵੈਵਸਵਤ ਨਾਮਕ ਸਰਬੋਤਮ ਮਨੁਸ਼ਿਆ ਉੱਥੇ ਆਵੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਉੱਥੇ ਸੂਰ (ਵਾਰਾਹ) ਅਵਤਾਰ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਮਂ ਯਦਾ ਕृਤਂ ਨਾਮ ਯੁਗਂ ਤਤ੍ਰ ਹੈਹਯਾਨ੍ਵਯਵਰ੍ਧਨਃ ਭਵਿਤਾ ਨृਪਤਿਰ੍ਵੀਰਃ ਕृਤਵੀਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉੱਥੇ, ਜਦੋਂ ਪਚੀਸਵਾਂ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁੱਗ ਆਵੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਹੈਹਯਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਬੜਾ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਿਆ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਸ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਮਖਿਲਂ ਪਾਲਯਿष੍ਯਤਿ ਭੂਤਲਮ੍ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਤਿ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਵਾਲੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਤੱਤਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਾਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤਥਾ ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ਾਪੇਨ ਵਿਨਾਸ਼ਮਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਚਯਵਨ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਉਹ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸਹਸ੍ਰਬਾਹੁਸ਼੍ਚ ਯਦਾ ਭਵਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਸੁਤਃ ਕੁਰਙ੍ਗਨਯਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸਮ੍ਭੂਤੋ ਨृਪਲਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਜਦੋਂ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਹਸ੍ਰਬਾਹੂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਹਿਰਨ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਭਾਵਾਨ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕृਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤਦਾਰਾਧ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ ਉਪਵਾਸੈਰ੍ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ ਵੇਦਸੂਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਨਾਰਦ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਜੀਵਨਾਯਾਲਮ੍ ਏਤਤ੍ਸ੍ਨਾਨਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਿਆ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਉਪਵਾਸ, ਵਰਤ ਤੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਇਹ ਸਨਾਨ ਰਸਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਕृਤਵੀਰ੍ਯੇਣ ਵੈ ਪृष੍ਟ ਇਦਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਅਸ਼ੇषਦੁष੍ਟਸ਼ਮਨਂ ਸਦਾ ਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਿਆ ਪੁੱਛੇਗਾ, ਤਦੋਂ ਸੂਰਜ ਇਹ ਦੱਸੇਗਾ: ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਲਂ ਕ੍ਲੇਸ਼ੇਨ ਮਹਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਨਰਾਧਿਪ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚਿਰਂਜੀਵੀ ਕਿਂਤੁ ਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਛੱਡ ਦੇ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਲੰਬਾ ਜੀਵੇਗਾ; ਪਰ ਇਹ ਰਸਮ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮੀਸ੍ਨਪਨਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਯ ਵੈ ਜਾਤਸ੍ਯ ਮृਤਵਤ੍ਸਾਯਾਃ ਸਪ੍ਤਮੇ ਮਾਸਿ ਨਾਰਦ ਅਥਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮ੍ ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਪਤਮੀ ਸਨਾਨ ਦੀ ਰਸਮ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਜੇ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਇਹ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਗ੍ਰਹਤਾਰਾਬਲਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਚਨਮ੍ ਬਾਲਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਤਾਂ ਤਿਥਿਂ ਬੁਧਃ ਤਦ੍ਵਦ੍ਵृਦ੍ਧਾਤੁਰਾਣਾਂ ਚ ਕृਤ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦਿਤਰੇषੁ ਚ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਚਨਾਵਲੀ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਉਸ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਿਰਿਆ ਵੱਡਿਆਂ, ਬਿਮਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੋਮਯੇਨਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਯਾਂ ਭੂਮਾਵੇਕਾਗ੍ਨਿਵਤ੍ਤਦਾ ਤਣ੍ਡੁਲੈ ਰਕ੍ਤਸ਼ਾਲੀਯੈਸ਼੍ ਚਰੁਂ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਯੁਤਮ੍ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਰੁਦ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਤਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਗੋਮੈ ਨਾਲ ਲੀਪੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਅੱਗ ਜਲਾਈ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਲਾਲ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਦੇਵਤ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਰ੍ਚਂ ਚ ਘृਤਾਹੁਤੀਃ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਸੂਕ੍ਤੇਨ ਤਦ੍ਵਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਨਾਰਦ
ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਾਰਕਾ ਵਾਰ ਗਾਇਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸੁਕਤ ਨਾਲ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਐਸਾ ਹੀ, ਨਾਰਦ, ਰੁਦਰ ਲਈ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੋਤਵ੍ਯਾਃ ਸਮਿਧਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਤਥੈਵਾਰ੍ਕਪਲਾਸ਼ਯੋਃ ਯਵਕृष੍ਣਤਿਲੈਰ੍ਹੋਮਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ऽष੍ਟਸ਼ਤਂ ਪੁਨਃ
ਇਥੇ, ਸਮਿਦਾ (ਹਵਨ ਦੀ ਲੱਕੜੀ) ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਰਕ ਤੇ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਵੀ। ਯਵ (ਜੌ) ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਤਿਲ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕੁੱਲ ਅੱਠ ਸੌ ਵਾਰੀ।
ਵ੍ਯਾਹृਤੀਭਿਸ੍ਤਥਾਜ੍ਯੇਨ ਤਥੈਵਾष੍ਟਸ਼ਤਂ ਪੁਨਃ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ, ਫੇਰ ਅੱਠ ਸੌ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੋਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਵੇਦਵਿਦੁषਾ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਰ੍ਭਪਾਣਿਨਾ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਚਤੁਰਃ ਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ਕੋਣੇषੁ ਸ਼ੋਭਨਾਨ੍
ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਚਾਰ ਸੋਹਣੇ ਘੜੇ ਚਾਰ ਕੋਣਿਆਂ 'ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਖੇ।
ਪਞ੍ਚਮਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਵ੍ਰਣਂ ਕੁਮ੍ਭਂ ਸਪ੍ਤਰ੍ਚੇਨਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਪੰਜਵਾਂ ਘੜਾ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ; ਉਹ ਘੜਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਤਾਰਕਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।