ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ਤੇ ਲਵਣਂ ਗੁਡਕੁਮ੍ਭਂ ਚ ਸਰ੍ਜਿਕਾਮ੍ ਚਨ੍ਦਨਂ ਨੇਤ੍ਰਪਟ੍ਟਂ ਚ ਸਹਿਰਣ੍ਯਾਮ੍ਬੁਜੇਨ ਤੁ
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲੂਣ, ਗੁੜ ਦਾ ਘੜਾ, ਸਾਰਜਿਕਾ, ਚੰਦਨ, ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਪੱਟਾ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਵਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹੈਮਂ ਤਦ੍ਵਦਿਕ੍ਸ਼ੁਫਲੈਰ੍ਯੁਤਮ੍ ਸਤੂਲਾਵਰਣਾਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸਵਿਸ਼੍ਰਾਮਾਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਗੌਰੀ ਮੇ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਮਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਕਣਕ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਰੂਈ ਦੀ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਤੱਕੀਆ ਵਾਲਾ ਪਲੰਗ, ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਹਿ ਕੇ 'ਗੌਰੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੇ'।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਨਨ੍ਦਕਰੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤृਤੀਯੈषਾ ਸਨਾਤਨੀ ਯਾਮੁਪੋष੍ਯ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰ੍ਯਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਇਹ ਤੀਜਾ, ਸਦੀਵੀ ਉਪਵਾਸ ਆਰਦ੍ਰਾਨੰਦਕਰੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਉਪਵਾਸ ਨੂੰ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਲੋਕੇ ਸਦਾਨਨ੍ਦਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਧਨਸਮ੍ਪਦਃ ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਸਮ੍ਪਤ੍ਤ੍ਯਾ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੋਕਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ, ਧਨ ਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾ ਤੁ ਕੁਮਾਰੀ ਵਿਧਵਾ ਚ ਯਾ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਲਾਲਿਤਾ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ, ਕੁਆਰੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਵੀ ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਕ੍ਸ਼ਮੁਪੋष੍ਯੈਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਚਨਵਿਧਾਨਵਿਤ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀਲੋਕਮਭ੍ਯੇਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹਰ ਪੱਖ 'ਤੇ ਇਹ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਆਰਚਨਾ ਦੇ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਮਾਨਵਃ ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕੇ ਸ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ऽਪਿ ਯੁਗਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਾਰਤਾ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਤਿੰਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਆਨਨ੍ਦਦਾਂ ਸਕਲਦੁਃਖਹਰਾਂ ਤृਤੀਯਾਂ ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਕਰੋਤ੍ਯਵਿਧਵਾ ਵਿਧਵਾਥ ਵਾਪਿ ਸਾ ਸ੍ਵੇ ਗृਹੇ ਸੁਖਸ਼ਤਾਨ੍ਯਨੁਭੂਯ ਭੂਯੋ ਗੌਰੀਪਦਂ ਸਦਯਿਤਾ ਦਯਿਤਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ
ਕੋਈ ਔਰਤ, ਚਾਹੇ ਵਿਆਹੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ, ਜੇ ਇਹ ਤੀਜਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੌਂ-ਸੌਂ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ, ਪਿਆਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਥਾਨ੍ਯਾਮਪਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤृਤੀਯਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਮ੍ ਯਸ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਜਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਤਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਇਕ ਤੀਜਾ ਉਪਵਾਸ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ, ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਤृਤੀਯਾ ਯੈਰੁਪੋषਿਤਾ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਾ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਤਿਕੋਪੇਤਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸੁਪੂਜਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਜਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਮਕ੍ਸ਼ਯਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਇਹ ਤੀਜੀ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਜੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ, ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂ ਜਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾ ਸਂਤਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸੁਕृਤਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਤੈਃ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ ਤੇਨ ਸਾਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ ਅਕ੍ਸ਼ਤੈਸ੍ਤੁ ਨਰਾਃ ਸ੍ਨਾਤਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍
ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਿਨ ਕੀਤਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਵੀ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਅਖੰਡਤਾ ਵਾਲਾ ਦਿਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ—
ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਨੇਵ ਤਥਾ ਸਕ੍ਤੂਨ੍ ਸੁਸਂਕृਤਾਨ੍ ਯਥਾਨ੍ਨਭੁਙ੍ਮਹਾਭਾਗਃ ਫਲਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਸਤੂ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਅਖੰਡ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਮਪ੍ਯੁਕ੍ਤਵਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਤृਤੀਯਾਂ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਰਃ ਏਤਾਸਾਮਪਿ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਤृਤੀਯਾਨਾਂ ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਤੀਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖ ਲਵੇ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਤੀਜੀਆਂ ਦੇ ਉਪਵਾਸਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸੋਪਵਾਸੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ ਰਾਜਸੂਯਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਤਿਮਗ੍ਰ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਧੁਰਾ ਭਾਰਤੀ ਕੇਨ ਵ੍ਰਤੇਨ ਮਧੁਸੂਦਨ ਤਥੈਵ ਜਨਸੌਭਾਗ੍ਯਮ੍ ਅਤਿਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਕੌਸ਼ਲਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਵਰਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਬਲੀਅਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?
ਅਭੇਦਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਮ੍ਪਤ੍ਯੋਸ੍ ਤਥਾ ਬਨ੍ਧੁਜਨੇਨ ਚ ਆਯੁਸ਼੍ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਪੁਂਸਾਂ ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਮਾਧਵ
ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਚ ਇਕਤਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਲੰਮੀ ਉਮਰ—ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਦੱਸੋ ਮਾਧਵ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਞ੍ ਛृਣੁ ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਵ੍ਰਤਮ੍ ਯਸ੍ਯ ਸਂਕੀਰ੍ਤਨਾਦੇਵ ਤੁष੍ਯਤੀਹ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਸਰਸਵਤੀ ਵਰਤ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਜਾਪ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਥੇ ਸਰਸਵਤੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੋ ਯਦ੍ਭਕ੍ਤਃ ਪੁਮਾਨ੍ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਏਤਦ੍ਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਦ੍ਵਾਸਰਾਦੌ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਨੇਤਾਨ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾਦਿਤ੍ਯਵਾਰੇਣ ਗ੍ਰਹਤਾਰਾਬਲੇਨ ਚ ਪਾਯਸਂ ਭੋਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਚਨਮ੍
ਜਾਂ, ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਖਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਚਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਹਿਰਣ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਸਫੈਦ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਗਾਇਤਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਨ ਦੇਵਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਪਿਤਾਮਹਃ ਤ੍ਵਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਂਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਤਥਾ ਭਵ ਵਰਪ੍ਰਦਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਹ ਭਗਵਾਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣੋ।
ਵੇਦਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚ ਯਤ੍ ਨ ਵਿਹੀਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵਿ ਤਥਾ ਮੇ ਸਨ੍ਤੁ ਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਗੀਤ-ਨਾਚ ਆਦਿਕ ਕਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਅਧੂਰੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਮੇਧਾ ਧਰਾ ਪੁष੍ਟਿਰ੍ ਗੌਰੀ ਤੁष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਭਾ ਮਤਿਃ ਏਤਾਭਿਃ ਪਾਹਿ ਚਾष੍ਟਾਭਿਸ੍ ਤਨੁਭਿਰ੍ਮਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤਿ
ਹੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਮੈਧਾ, ਧਰਾ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਗੌਰੀ, ਤੁਸ਼ਟੀ, ਪ੍ਰਭਾ ਅਤੇ ਮਤੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੀਣਾਕ੍ਸ਼ਮਣਿਧਾਰਿਣੀਮ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਕਮਣ੍ਡਲੁਪੁਸ੍ਤਕਾਮ੍ ਮੌਨਵ੍ਰਤੇਨ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਸਾਯਂ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀਣਾ ਤੇ ਮਾਲਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਇਤਰੀ ਦੀ ਸਫੈਦ ਫੁੱਲਾਂ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਕਮੰਡਲ ਅਤੇ ਪੁਸਤਕ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਸਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਭੋਜਨ ਕਰੇ।
ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਸਿਨੀਮ੍ ਤਥੈਵ ਤਣ੍ਡੁਲਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਘृਤਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਹਰ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਵੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਸਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਚਾਵਲ ਦਾ ਇਕ ਪ੍ਰਮਾਣ ਘੀ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਕਹੇ—'ਗਾਇਤਰੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।'
ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਚ ਤਥਾ ਮੌਨਮ੍ ਏਤਤ੍ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਨਾਨ੍ਤਰਾ ਭੋਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਯਾਵਨ੍ਮਾਸਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਮੌਨ ਰੱਖ ਕੇ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਤੁ ਵ੍ਰਤੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਭੋਜਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤਣ੍ਡੁਲੈਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਭੋਜਨਮ੍
ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਸਫੈਦ ਚਾਵਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਜੋੜਾ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਭੋਜਨ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਿਤਾਨਂ ਘਣ੍ਟਾਂ ਚ ਸਿਤਨੇਤ੍ਰੇ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ ਚਨ੍ਦਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਸ਼ਿਖਰਂ ਪੁਨਃ
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਛਤਰੀ, ਸਫੈਦ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਘੰਟੀ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਚੰਦਨ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਦਾ ਜੋੜਾ ਅਤੇ ਫੇਰ ਇਕ ਸ਼ਿਖਰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥੋਪਦੇष੍ਟਾਰਮਪਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਗੁਰੁਮ੍ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਰਹਿਤੋ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਗੁਰੂ ਦੀ ਭੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦਿਲੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ, ਕੱਪੜੇ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।