ਕਟਿਂ ਸੁਰਤਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਤਥੋਰੁਂ ਚਮ੍ਪਕਪ੍ਰਿਯੇ ਜਾਨੁਜਙ੍ਘੇ ਨਮੋ ਗੌਰ੍ਯੈ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯੈ ਘੁਟਿਕੇ ਨਮਃ
ਸੁਰਤ-ਵਾਸਿਨੀ ਨੂੰ ਕਮਰ, ਚੰਪਕ-ਪ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਉਰੂ, ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਗੁੱਟ ਅਤੇ ਜੰਗ੍ਹਾ, ਗਾਯਤਰੀ ਨੂੰ ਗੁਟਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਧਰਾਧਰਾਯੈ ਪਾਦੌ ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਯੈ ਨਮਃ ਸ਼ਿਰਃ ਨਮੋ ਭਵਾਨ੍ਯੈ ਕਾਮਿਨ੍ਯੈ ਕਾਮਦੇਵ੍ਯੈ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਿਯੇ
ਧਰਾਧਰਾ ਨੂੰ ਪੈਰ, ਵਿਸ਼ਵਕਾ ਨੂੰ ਸਿਰ, ਭਵਾਨੀ, ਕਾਮਿਨੀ, ਕਾਮਦੇਵੀ, ਜਗਤ-ਪ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਆਨਨ੍ਦਾਯੈ ਸੁਨਨ੍ਦਾਯੈ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਮ੍ ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾਨ੍ਨਪਾਨੇਨ ਮਧੁਰੇਣ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਆਨੰਦਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿਓ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ।
ਜਲਪੂਰਿਤਂ ਤਥਾ ਕੁਮ੍ਭਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਯੁਗਦ੍ਵਯਮ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮਲਂ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯੈਃ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਕੂੰਭ, ਦੋ ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਦੇ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਕੁਮੁਦਾ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਲ੍ਲਵਣਵ੍ਰਤਮ੍ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦੇਵੀ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਸਦਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇੱਥੇ ਕੁਮੁਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ; ਲਵਣ-ਵਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਲਵਣਂ ਵਰ੍ਜਯੇਨ੍ਮਾਘੇ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਚ ਗੁਡਂ ਪੁਨਃ ਤੈਲਂ ਰਾਜਿਂ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰੇ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਚ ਮਧੁ ਮਾਧਵੇ
ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਲਵਣ ਛੱਡੋ; ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਗੁੜ; ਚੈਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਅਤੇ ਤਿਲ; ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਛੱਡੋ।
ਪਾਨਕਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਤੁ ਆषਾਢੇ ਚਾਥ ਜੀਰਕਮ੍ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਧਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਤਥਾ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਆਢ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਜੀਰਾ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ; ਸਾਵਣ ਵਿਚ ਦੂਧ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ; ਤੇ ਭਾਦੋਂ ਵਿਚ ਦਹੀਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ।
ਘृਤਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਊਰ੍ਜੇ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਚ ਮਾਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍ ਧਾਨ੍ਯਕਂ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤੁ ਪੌषੇ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਚ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ
ਅਸੂਜ ਵਿਚ ਘੀ ਛੱਡਣਾ, ਕੱਤਕ ਵਿਚ ਸ਼ਹਦ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ, ਮਾਘ ਵਿਚ ਧਨੀਆ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਪੋਹ ਵਿਚ ਸ਼ੱਕਰ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ।
ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਕਰਕਂ ਪੂਰ੍ਣਮ੍ ਏਤੇषਾਂ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਕਾਲਵੇਲਾਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਖਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਪੂਰੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਪਾਤਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਲਡ੍ਡੁਕਾਞ੍ਛ੍ਵੇਤਵਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਯਾਵਮਥ ਪੂਰਿਕਾਃ ਘਾਰਿਕਾਨ੍ ਅਪ੍ਯਪੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿष੍ਟਾਪੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਮਣ੍ਡਕਾਨ੍
ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਲੱਡੂ, ਸਮਿਆਵ, ਪੂਰੀਆਂ, ਘਾਰੀ, ਅਪੂਪ, ਪੀਠੇ ਵਾਲੇ ਅਪੂਪ ਤੇ ਮੰਡਕ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸ਼ਾਕਂ ਚ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਮ੍ ਇਣ੍ਡਰ੍ਯੋ ऽਸ਼ੋਕਵਰ੍ਤਿਕਾਃ ਮਾਘਾਦਿਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਏਤਾਨਿ ਕਰਕੋਪਰਿ
ਦੂਧ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਤਲੀਆਂ ਵੜੀਆਂ, ਅਸ਼ੋਕ ਦੀਆਂ ਵੜੀਆਂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਵੜੀਆਂ ਮਾਘ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਕਰਕੇ ਕਰਕੇ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਮੁਦਾ ਮਾਧਵੀ ਗੌਰੀ ਰਮ੍ਭਾ ਭਦ੍ਰਾ ਜਯਾ ਸ਼ਿਵਾ ਉਮਾ ਰਤਿਃ ਸਤੀ ਤਦ੍ਵਨ੍ ਮਙ੍ਗਲਾ ਰਤਿਲਾਲਸਾ
ਕੁਮੁਦਾ, ਮਾਧਵੀ, ਗੌਰੀ, ਰੰਭਾ, ਭਦਰਾ, ਜਯਾ, ਸ਼ਿਵਾ, ਉਮਾ, ਰਤੀ, ਸਤੀ, ਮੰਗਲਾ ਤੇ ਰਤਿਲਾਲਸਾ—
ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਮਾਘਾਦਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਸ਼ਨਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍ ਉਪਵਾਸੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਸ਼ਕ੍ਤੇ ਨਕ੍ਤਮਿष੍ਯਤੇ
ਮਾਘ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ 'ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਿਲੇ' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਥਾਂ ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਸਮਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਪੁਨਰ੍ਮਾਘੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਂ ਕਰਕੋਪਰਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਗੌਰੀਂ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਰੱਖਣੀ ਤੇ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗੌਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ।
ਹੈਮੀਮਙ੍ਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਾਂ ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਕਮਣ੍ਡਲੁਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਮਿਨ੍ਦੁਯੁਤਾਂ ਸਿਤਨੇਤ੍ਰਪਟਾਵृਤਾਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਕਮੰਡਲ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਚਿੱਟੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਸੁਵਰ੍ਣਾਸ੍ਯਂ ਸਿਤਾਮ੍ਬਰਮ੍ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਭਾਜਨਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੀ ਗੋ-ਜੋੜੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਪਾਤਰ ਸਮੇਤ, 'ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਰਸਕਲ੍ਯਾਣਿਨੀਵ੍ਰਤਮ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਸ੍ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਰਸਕਲਿਆਣਿਨੀ ਵ੍ਰਤ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵਾਰ੍ਬੁਦਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਨ ਦੁਃਖੀ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮਲਂ ਗੌਰਿ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਦਦਨ੍ਨਰਃ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਨੌ ਅਰਬੁਦਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾ ਤੁ ਕੁਮਾਰੀ ਵਾ ਵਰਾਨਨੇ ਵਿਧਵਾ ਯਾ ਤਥਾ ਨਾਰੀ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਗੌਰੀਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਕੋਈ ਔਰਤ, ਕੁਆਰੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ, ਜੇ ਇਹ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਸਿਹਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗਾਤ੍ ਕਲਿਕਲੁषਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਲੋਕਮੇਤਿ ਮਤਿਮਪਿ ਚ ਨਰਾਣਾਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਵਿਬੁਧਪਤਿਵਿਮਾਨੇ ਨਾਯਕਃ ਸ੍ਯਾਦਮੋਘਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਆਰ ਲਈ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਨੇਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤृਤੀਯਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਲੋਕੇ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਮ੍ ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਨਨ੍ਦਕਰੀਮਿਮਾਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ, ਤੀਜਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਆਰਦ੍ਰਾਨੰਦਕਰੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤृਤੀਯਾਯਾਮ੍ ਆषਾਢਰ੍ਕ੍ਸ਼ਂ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾ ਮृਗਰ੍ਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾ ਹਸ੍ਤੋ ਮੂਲਮਥਾਪਿ ਵਾ ਦਰ੍ਭਗਨ੍ਧੋਦਕੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਦਾ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਸ਼ੁਕਲ ਤੀਜ ਨੂੰ ਆਢ ਦਾ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮ੍ਰਿਗ, ਹਸਤ ਜਾਂ ਮੂਲ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨਃ ਭਵਾਨੀਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਸਹਿਤਾਮ੍ ਉਪਵਿष੍ਟਾਂ ਮਹਾਸਨੇ
ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਚਿੱਟਾ ਸੁਗੰਧ ਲਾ ਕੇ, ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵ੍ਯੈ ਨਮਃ ਪਾਦੌ ਸ਼ਂਕਰਾਯ ਨਮੋ ਹਰਮ੍ ਜਙ੍ਘੇ ਸ਼ੋਕਵਿਨਾਸ਼ਿਨ੍ਯੈ ਆਨਨ੍ਦਾਯ ਨਮਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਵਾਸੁਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਜੰਘਾਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਪਿੰਡੀਆਂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨਾ।
ਰਮ੍ਭਾਯੈ ਪੂਜਯੇਦੂਰੂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ ਪਿਨਾਕਿਨਃ ਅਦਿਤ੍ਯੈ ਚ ਕਟਿਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਲਿਨਃ ਸ਼ੂਲਪਾਣਯੇ
ਰੰਭਾ ਲਈ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਿਵਾ ਲਈ ਕਮਰ ਦੀ, ਆਦਿਤਿਆ ਲਈ ਚਿੱਟੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਮਰ ਦੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵਾ ਲਈ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਧਵ੍ਯੈ ਚ ਤਥਾ ਨਾਭਿਮ੍ ਅਥ ਸ਼ਮ੍ਭੋਰ੍ਭਵਾਯ ਚ ਸ੍ਤਨਾਵਾਨਨ੍ਦਕਾਰਿਣ੍ਯੈ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯੇਨ੍ਦੁਧਾਰਿਣੇ
ਮਾਧਵੀ ਲਈ ਨਾਭੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਭਵਾ ਲਈ ਛਾਤੀਆਂ ਦੀ, ਜੋ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਚੰਦ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵੀ।
ਉਤ੍ਕਣ੍ਠਿਨ੍ਯੈ ਨਮਃ ਕਣ੍ਠਂ ਨੀਲਕਣ੍ਠਾਯ ਵੈ ਹਰਮ੍ ਕਰਾਵੁਤ੍ਪਲਧਾਰਿਣ੍ਯੈ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਚ ਜਗਤ੍ਪਤੇ ਬਾਹੂ ਚ ਪਰਿਰਮ੍ਭਿਣ੍ਯੈ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਯ ਹਰਸ੍ਯ ਚ
ਉਤਕੰਠਿਨੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਗਲ੍ਹ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਨੀਲਕੰਠ ਹਰਾ ਨੂੰ, ਉਤਪਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਦੀ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਰਿਰੰਭਿਨੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਹਰਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਲਈ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਮੁਖਂ ਵਿਲਾਸਿਨ੍ਯੈ ਵृषੇਸ਼ਾਯ ਪੁਨਰ੍ਵਿਭੋਃ ਸ੍ਮਿਤਂ ਸਸ੍ਮੇਰਲੀਲਾਯੈ ਵਿਸ਼੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਵੈ ਵਿਭੋ
ਦੇਵੀ ਦਾ ਮੁਖ ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਲਈ, ਵ੍ਰਿਸ਼ੇਸ਼ਾ, ਮਾਲਕ ਲਈ, ਹਾਸਾ ਖਿੜਦੀ ਹੋਈ ਲੀਲਾ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਵਵਕਤਰਾ, ਸੰਸਾਰ-ਮੁਖੀ ਮਾਲਕ ਲਈ।
ਨੇਤ੍ਰੇ ਮਦਨਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਮ੍ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਿਨਃ ਭ੍ਰੁਵੌ ਨृਤ੍ਯਪ੍ਰਿਯਾਯੈ ਤੁ ਤਾਣ੍ਡਵੇਸ਼ਾਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ
ਅੱਖਾਂ ਮਦਨਵਾਸਿਨੀ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਵਧਾਮਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਲਈ, ਭ੍ਰੂਆਂ ਨ੍ਰਿਤਯਪ੍ਰਿਆ ਲਈ, ਅਤੇ ਤਾਂਡਵੇਸ਼ਾ, ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਲਈ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਲਲਾਟਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਣ੍ਯੈ ਹਵ੍ਯਵਾਹਾਯ ਵੈ ਵਿਭੋਃ ਸ੍ਵਾਹਾਯੈ ਮੁਕੁਟਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਿਭੋਰ੍ਗਙ੍ਗਾਧਰਾਯ ਵੈ
ਦੇਵੀ ਦਾ ਲਲਾਟ ਇੰਦਰਾਣੀ ਲਈ, ਹਵਿਆਵਾਹਾ ਮਾਲਕ ਲਈ, ਮੁਕੁਟ ਸਵਾਹਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਗੰਗਾਧਰਾ, ਗੰਗਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ ਲਈ।