ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ ਯ ਇਤ੍ਥਂ ਗਿਰਿਤਨਯਾਵ੍ਰਤਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਾਸਸਂਸ੍ਥਃ ਮਤਿਮਪਿ ਚ ਦਦਾਤਿ ਸੋ ऽਪਿ ਦੇਵੈਰ੍ ਅਮਰਵਧੂਜਨਕਿਂਨਰੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਗਿਰਿ-ਕੰਨਿਆ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮੱਤ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਅਮਰਾਵਤੀ ਦੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਨ੍ਯਾਮਪਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤृਤੀਯਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਰਸਕਲ੍ਯਾਣਿਨੀਮੇਤਾਂ ਪੁਰਾਕਲ੍ਪਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ, ਤੀਜਾ ਵਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤृਤੀਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਤਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗਵ੍ਯੇਨ ਪਯਸਾ ਤਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਵਧਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਪਯੇਨ੍ਮਧੁਨਾ ਦੇਵੀਂ ਤਥੈਵੇਕ੍ਸ਼ੁਰਸੇਨ ਚ ਗਨ੍ਧੋਦਕੇਨ ਤੁ ਪੁਨਰ੍ ਲੇਪਯੇਤ੍ਕੁਙ੍ਕੁਮੇਨ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਙ੍ਗਾਨਿ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਤਤੋ ਵਾਮਾਨਿ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਓ; ਫਿਰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕੁੰਗੂਮ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਖੱਬੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਲਲਿਤਾਯੈ ਨਮੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਾਦੌ ਗੁਲ੍ਫੌ ਤਤੋ ऽਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਜਙ੍ਘਾਂ ਜਾਨੁਂ ਤਥਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਤਥੈਵੋਰੁਂ ਸ਼੍ਰਿਯੈ ਨਮਃ
ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਅਤੇ ਗੁਲਫ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਗੁੱਟ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਉਰੂ ਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਮਦਾਲਸਾਯੈ ਤੁ ਕਟਿਮ੍ ਅਮਲਾਯੈ ਤਥੋਦਰਮ੍ ਸ੍ਤਨੌ ਮਦਨਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਕੁਮੁਦਾਯੈ ਚ ਕਨ੍ਦਰਾਮ੍
ਮਦਾਲਸਾ ਨੂੰ ਕਮਰ, ਅਮਲਾ ਨੂੰ ਪੇਟ, ਮਦਨ-ਵਾਸਿਨੀ ਨੂੰ ਛਾਤੀ, ਅਤੇ ਕੁਮੁਦਾ ਨੂੰ ਅੰਗ-ਖੱਡ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਭੁਜਂ ਭੁਜਾਗ੍ਰਂ ਮਾਧਵ੍ਯੈ ਕਮਲਾਯੈ ਮੁਖਸ੍ਮਿਤੇ ਭੂਲਲਾਟਂ ਚ ਰੁਦ੍ਰਾਣ੍ਯੈ ਸ਼ਂਕਰਾਯੈ ਤਥਾਲਕਾਨ੍
ਮਾਧਵੀ ਨੂੰ ਬਾਂਹ ਅਤੇ ਹੱਥ, ਕਮਲਾ ਨੂੰ ਮੁਖ-ਮੁਸਕਾਨ, ਰੁਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਮੱਥਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰਾ ਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਮੁਕੁਟਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਸ਼ਿਰਃ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯੈ ਤਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਮਦਨਾਯੈ ਲਲਾਟਂ ਤੁ ਮੋਹਨਾਯੈ ਪੁਨਰ੍ਭ੍ਰੁਵੌ
ਵਿਸ਼ਵ-ਵਾਸਿਨੀ ਨੂੰ ਮੁਕੁਟ, ਕਾਂਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰ, ਮਦਨਾ ਨੂੰ ਮੱਥਾ, ਅਤੇ ਮੋਹਨਾ ਨੂੰ ਭ੍ਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਨੇਤ੍ਰੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਧਧਾਰਿਣ੍ਯੈ ਤੁष੍ਟ੍ਯੈ ਚ ਵਦਨਂ ਪੁਨਃ ਉਤ੍ਕਣ੍ਠਿਨ੍ਯੈ ਨਮਃ ਕਣ੍ਠਮ੍ ਅਮृਤਾਯੈ ਨਮਃ ਸ੍ਤਨੌ
ਚੰਦ੍ਰਾਰਧਧਾਰਿਨੀ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ, ਤੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਮੁਖ, ਉਤਕੰਠਿਨੀ ਨੂੰ ਗਲਾ, ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਰਮ੍ਭਾਯੈ ਵਾਮਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਚ ਵਿਸ਼ੋਕਾਯੈ ਨਮਃ ਕਟਿਮ੍ ਹृਦਯਂ ਮਨ੍ਮਥਾਧਿष੍ਣ੍ਯੈ ਪਾਟਲਾਯੈ ਤਥੋਦਰਮ੍
ਰੰਭਾ ਨੂੰ ਖੱਬਾ ਪਾਸਾ, ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਨੂੰ ਕਮਰ, ਮਨਮਥ-ਅਧਿਸ਼ਠਾ ਨੂੰ ਦਿਲ, ਅਤੇ ਪਾਟਲਾ ਨੂੰ ਪੇਟ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਕਟਿਂ ਸੁਰਤਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਤਥੋਰੁਂ ਚਮ੍ਪਕਪ੍ਰਿਯੇ ਜਾਨੁਜਙ੍ਘੇ ਨਮੋ ਗੌਰ੍ਯੈ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯੈ ਘੁਟਿਕੇ ਨਮਃ
ਸੁਰਤ-ਵਾਸਿਨੀ ਨੂੰ ਕਮਰ, ਚੰਪਕ-ਪ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਉਰੂ, ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਗੁੱਟ ਅਤੇ ਜੰਗ੍ਹਾ, ਗਾਯਤਰੀ ਨੂੰ ਗੁਟਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਧਰਾਧਰਾਯੈ ਪਾਦੌ ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਕਾਯੈ ਨਮਃ ਸ਼ਿਰਃ ਨਮੋ ਭਵਾਨ੍ਯੈ ਕਾਮਿਨ੍ਯੈ ਕਾਮਦੇਵ੍ਯੈ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਿਯੇ
ਧਰਾਧਰਾ ਨੂੰ ਪੈਰ, ਵਿਸ਼ਵਕਾ ਨੂੰ ਸਿਰ, ਭਵਾਨੀ, ਕਾਮਿਨੀ, ਕਾਮਦੇਵੀ, ਜਗਤ-ਪ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਆਨਨ੍ਦਾਯੈ ਸੁਨਨ੍ਦਾਯੈ ਸੁਭਦ੍ਰਾਯੈ ਨਮੋ ਨਮਃ ਏਵਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਮ੍ ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾਨ੍ਨਪਾਨੇਨ ਮਧੁਰੇਣ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ
ਆਨੰਦਾ, ਸੁਨੰਦਾ, ਅਤੇ ਸੁਭਦਰਾ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿਓ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਪੀਣ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ।
ਜਲਪੂਰਿਤਂ ਤਥਾ ਕੁਮ੍ਭਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਮ੍ਬਰਯੁਗਦ੍ਵਯਮ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮਲਂ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯੈਃ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਕੂੰਭ, ਦੋ ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਜੋੜੇ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਦੇ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਕੁਮੁਦਾ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਲ੍ਲਵਣਵ੍ਰਤਮ੍ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦੇਵੀ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਸਦਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇੱਥੇ ਕੁਮੁਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ; ਲਵਣ-ਵਰਤ ਧਾਰਣ ਕਰੋ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਲਵਣਂ ਵਰ੍ਜਯੇਨ੍ਮਾਘੇ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਚ ਗੁਡਂ ਪੁਨਃ ਤੈਲਂ ਰਾਜਿਂ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰੇ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਚ ਮਧੁ ਮਾਧਵੇ
ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਲਵਣ ਛੱਡੋ; ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਗੁੜ; ਚੈਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਅਤੇ ਤਿਲ; ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਛੱਡੋ।
ਪਾਨਕਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਤੁ ਆषਾਢੇ ਚਾਥ ਜੀਰਕਮ੍ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਧਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ਤਥਾ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਮਿੱਠੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਆਢ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਜੀਰਾ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ; ਸਾਵਣ ਵਿਚ ਦੂਧ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ; ਤੇ ਭਾਦੋਂ ਵਿਚ ਦਹੀਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ।
ਘृਤਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਊਰ੍ਜੇ ਵਰ੍ਜ੍ਯਂ ਚ ਮਾਕ੍ਸ਼ਿਕਮ੍ ਧਾਨ੍ਯਕਂ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਤੁ ਪੌषੇ ਵਰ੍ਜ੍ਯਾ ਚ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ
ਅਸੂਜ ਵਿਚ ਘੀ ਛੱਡਣਾ, ਕੱਤਕ ਵਿਚ ਸ਼ਹਦ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ, ਮਾਘ ਵਿਚ ਧਨੀਆ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਤੇ ਪੋਹ ਵਿਚ ਸ਼ੱਕਰ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ।
ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਕਰਕਂ ਪੂਰ੍ਣਮ੍ ਏਤੇषਾਂ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਕਾਲਵੇਲਾਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹਰ ਮਹੀਨੇ, ਦੋ ਵਾਰ ਖਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਪੂਰੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਪਾਤਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਲਡ੍ਡੁਕਾਞ੍ਛ੍ਵੇਤਵਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸਂਯਾਵਮਥ ਪੂਰਿਕਾਃ ਘਾਰਿਕਾਨ੍ ਅਪ੍ਯਪੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿष੍ਟਾਪੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਮਣ੍ਡਕਾਨ੍
ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਲੱਡੂ, ਸਮਿਆਵ, ਪੂਰੀਆਂ, ਘਾਰੀ, ਅਪੂਪ, ਪੀਠੇ ਵਾਲੇ ਅਪੂਪ ਤੇ ਮੰਡਕ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਸ਼ਾਕਂ ਚ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਮ੍ ਇਣ੍ਡਰ੍ਯੋ ऽਸ਼ੋਕਵਰ੍ਤਿਕਾਃ ਮਾਘਾਦਿਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਏਤਾਨਿ ਕਰਕੋਪਰਿ
ਦੂਧ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਤਲੀਆਂ ਵੜੀਆਂ, ਅਸ਼ੋਕ ਦੀਆਂ ਵੜੀਆਂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਵੜੀਆਂ ਮਾਘ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਮਹੀਨੇ-ਮਹੀਨੇ ਕਰਕੇ ਕਰਕੇ ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੁਮੁਦਾ ਮਾਧਵੀ ਗੌਰੀ ਰਮ੍ਭਾ ਭਦ੍ਰਾ ਜਯਾ ਸ਼ਿਵਾ ਉਮਾ ਰਤਿਃ ਸਤੀ ਤਦ੍ਵਨ੍ ਮਙ੍ਗਲਾ ਰਤਿਲਾਲਸਾ
ਕੁਮੁਦਾ, ਮਾਧਵੀ, ਗੌਰੀ, ਰੰਭਾ, ਭਦਰਾ, ਜਯਾ, ਸ਼ਿਵਾ, ਉਮਾ, ਰਤੀ, ਸਤੀ, ਮੰਗਲਾ ਤੇ ਰਤਿਲਾਲਸਾ—
ਕ੍ਰਮਾਨ੍ਮਾਘਾਦਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਸ਼ਨਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍ ਉਪਵਾਸੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਸ਼ਕ੍ਤੇ ਨਕ੍ਤਮਿष੍ਯਤੇ
ਮਾਘ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ 'ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਿਲੇ' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਥਾਂ ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਸਮਰਥ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ।
ਪੁਨਰ੍ਮਾਘੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਂ ਕਰਕੋਪਰਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਗੌਰੀਂ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਪਾਤਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਰੱਖਣੀ ਤੇ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗੌਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ।
ਹੈਮੀਮਙ੍ਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਾਂ ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਕਮਣ੍ਡਲੁਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਮਿਨ੍ਦੁਯੁਤਾਂ ਸਿਤਨੇਤ੍ਰਪਟਾਵृਤਾਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਅੰਗੂਠੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਕਮੰਡਲ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਚਿੱਟੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਸੁਵਰ੍ਣਾਸ੍ਯਂ ਸਿਤਾਮ੍ਬਰਮ੍ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਭਾਜਨਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੀ ਗੋ-ਜੋੜੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਪਾਤਰ ਸਮੇਤ, 'ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਰਸਕਲ੍ਯਾਣਿਨੀਵ੍ਰਤਮ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਸ੍ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਰਸਕਲਿਆਣਿਨੀ ਵ੍ਰਤ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵਾਰ੍ਬੁਦਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਨ ਦੁਃਖੀ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮਲਂ ਗੌਰਿ ਮਾਸਿ ਮਾਸਿ ਦਦਨ੍ਨਰਃ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਨੌ ਅਰਬੁਦਾ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਮਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਕੁਰੁਤੇ ਯਾ ਤੁ ਕੁਮਾਰੀ ਵਾ ਵਰਾਨਨੇ ਵਿਧਵਾ ਯਾ ਤਥਾ ਨਾਰੀ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਗੌਰੀਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਕੋਈ ਔਰਤ, ਕੁਆਰੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ, ਜੇ ਇਹ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸੁਭਾਗ ਤੇ ਸਿਹਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗਾਤ੍ ਕਲਿਕਲੁषਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਲੋਕਮੇਤਿ ਮਤਿਮਪਿ ਚ ਨਰਾਣਾਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਵਿਬੁਧਪਤਿਵਿਮਾਨੇ ਨਾਯਕਃ ਸ੍ਯਾਦਮੋਘਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਆਰ ਲਈ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਨੇਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।