ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਪृषਦਾਜ੍ਯਕਮ੍ ਮਾਰ੍ਗੇ ਮਾਸੇ ਤੁ ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਪੌषੇ ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਦ੍ਘृਤਮ੍
ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਘਿਉ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ ਤੇ ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਖਾਣਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਕृष੍ਣਤਿਲਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਲਲਿਤਾ ਵਿਜਯਾ ਭਦ੍ਰਾ ਭਵਾਨੀ ਕੁਮੁਦਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਤੇ ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥ, ਫਾਲਗੁਣ ਵਿੱਚ ਲਲਿਤਾ, ਵਿਜਯਾ, ਭਦਰਾ, ਭਵਾਨੀ, ਕੁਮੁਦਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵਾ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵਾਸੁਦੇਵੀ ਤਥਾ ਗੌਰੀ ਮਙ੍ਗਲਾ ਕਮਲਾ ਸਤੀ ਉਮਾ ਚ ਦਾਨਕਾਲੇ ਤੁ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵੀ, ਗੌਰੀ, ਮੰਗਲਾ, ਕਮਲਾ, ਸਤੀ ਤੇ ਉਮਾ — ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਲ੍ਲਿਕਾਸ਼ੋਕਕਮਲਂ ਕਦਮ੍ਬੋਤ੍ਪਲਮਾਲਤੀਃ ਕੁਬ੍ਜਕਂ ਕਰਵੀਰਂ ਚ ਬਾਣਮਮ੍ਲਾਨਕੁਙ੍ਕੁਮਮ੍
ਮੱਲਿਕਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਕਮਲ, ਕਦੰਬ, ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਮਾਲਤੀ, ਕੁਬਜਕ, ਕਰਵੀਰ, ਬਾਣਾ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਕੇਸਰ —
ਸਿਨ੍ਧੁਵਾਰਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਮਾਸੇषੁ ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਜਪਾਕੁਸੁਮ੍ਭਕੁਸੁਮਂ ਮਾਲਤੀ ਸ਼ਤਪਤ੍ਤ੍ਰਿਕਾ
ਤੇ ਸਿੰਧੁਵਾਰ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਪਾ, ਕਸੁੰਭਾ, ਮਾਲਤੀ ਤੇ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ।
ਯਥਾਲਾਭਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਕਰਵੀਰਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦ੍ ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਰਵੀਰ ਹਰ ਸਮੇਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਭਕ੍ਤਾ ਵਾ ਕੁਮਾਰੀ ਵਾ ਸ਼ਿਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਯਨਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਭਗਤ ਜਾਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਸਮੇਤ ਖੱਟਾ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹੈਮਂ ਵृषਭਂ ਚ ਗਵਾ ਸਹ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾਥ ਸ਼ਯਨੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਨਾਂਲ ਗਾਂ ਤੇ ਵੱਛਾ ਖੱਟੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮਿਥੁਨਾਨ੍ਯਮ੍ਬਰਾਦਿਭਿਃ ਧਾਨ੍ਯਾਲਂਕਾਰਗੋਦਾਨੈਰ੍ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚੇਦ੍ਧਨਸਂਚਯੈਃ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਰਹਿਤਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਤਵਿਸ੍ਮਯਃ
ਹੋਰ ਜੋੜੇ ਵੀ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਅਨਾਜ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸੌਭਾਗ੍ਯਸ਼ਯਨਵ੍ਰਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਦਮਤ੍ਯਨ੍ਤਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ਫਲਸ੍ਯੈਕਸ੍ਯ ਤ੍ਯਾਗੇਨ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸੌਭਾਗ ਖੱਟਾ ਵਰਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਕ ਫਲ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯ ਇਚ੍ਛਨ੍ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਨਰਾਧਿਪ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਰੂਪਾਯੁਰ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਣੈਃ ਨ ਵਿਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ ਨਵਾਰ੍ਬੁਦਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਉਹਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੌਭਾਗ, ਸਿਹਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਅਰਬ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਸ਼ਯਨਵ੍ਰਤਮ੍ ਕਰੋਤਿ ਸਪ੍ਤ ਚਾष੍ਟੌ ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕਣ੍ਠਭਵਨੇ ऽਮਰੈਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਵਸੇਤ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ ਯਾਵਤ੍ਕਲ੍ਪਾਯੁਤਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜਾਂ ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਸਾਲ ਇਹ ਸੌਭਾਗ ਖੱਟਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ, ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਕੁਰੁਤੇ ਵਾਪਿ ਕੁਮਾਰੀ ਵਾ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਲਾਲਿਤਾ
ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ, ਜੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁਯਾਦਪਿ ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦਥਵਾ ਮਤਿਮ੍ ਸੋ ऽਪਿ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਚਿਰਂ ਵਸੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਲਵੇ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਦਿਆਧਰ ਬਣ ਕੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇਦਮਿਹ ਮਦਨੇਨ ਪੂਰ੍ਵਮਿष੍ਟਂ ਸ਼ਤਧਨੁषਾ ਕृਤਵੀਰ੍ਯਸੂਨੁਨਾ ਚ ਕृਤਮਥ ਵਰੁਣੇਨ ਨਨ੍ਦਿਨਾ ਵਾ ਕਿਮ੍ ਉ ਜਨਨਾਥ ਤਤੋ ਯਦੁਦ੍ਭਵਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਇਹ ਵਰਤ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਦਨ, ਸ਼ਤਧਨੁ, ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਜਾਂ ਨੰਦਿਨ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਫਲ ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ!
ਭੂਰ੍ਲੋਕੋ ऽਥ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕਃ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕੋ ऽਥ ਮਹਰ੍ਜਨਃ ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਦੇਵਲੋਕਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਭੂਲੋਕ, ਫਿਰ ਭੁਵਰਲੋਕ, ਸਵਰਲੋਕ, ਮਹਰਲੋਕ, ਜਨਲੋਕ, ਤਪੋਲੋਕ ਤੇ ਸਤ੍ਯਲੋਕ — ਇਹ ਸੱਤ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰ੍ਯਾਯੇਣ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਆਧਿਪਤ੍ਯਂ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍ ਇਹ ਲੋਕੇ ਸ਼ੁਭਂ ਰੂਪਮ੍ ਆਯੁਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮੇਵ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਵਿਪੁਲਾ ਨਾਥ ਕਥਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਸੂਦਨ
ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਰੂਪ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸੌਭਾਗ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ?
ਪੁਰਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਾਰੁਤੇਨ ਮਹੀਤਲੇ ਆਦਿष੍ਟਃ ਪੁਰੁਹੂਤੇਨ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧੇषੁ ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਦਾਨਵੇषੁ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਤਾਰਕਃ ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਾਲਦਂष੍ਟ੍ਰਃ ਪਰਾਵਸੁਃ ਵਿਰੋਚਨਸ਼੍ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਦ੍ ਅਪਲਾਯਂਸ੍ਤਪੋਧਨ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨਵ ਸੜ ਗਏ, ਤਦ ਤਾਰਕ, ਕਮਲਾਖ, ਕਾਲਦੰਸ਼, ਪਰਾਵਸੁ ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ, ਹੇ ਮুনি, ਜੰਗ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ।
ਅਮ੍ਭਃ ਸਾਮੁਦ੍ਰਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਸਂਨਿਵੇਸ਼ਮਕੁਰ੍ਵਤ ਅਸ਼ਕ੍ਯਾ ਇਤਿ ਤੇ ऽਪ੍ਯਗ੍ਨਿਮਾਰੁਤਾਭ੍ਯਾਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਕੇ ਠਿਕਾਣਾ ਲੈ ਬੈਠੇ, ਪਰ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤੇ ਦੇਵਾਨ੍ ਮਨੁष੍ਯਾਨ੍ਸਹ ਜਙ੍ਗਮਾਨ੍ ਸਂਪੀਡ੍ਯ ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਪੁਨਰ੍ਜਲਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੁੜ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਘੁੱਸ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪੀੜ੍ਹਦੇ।
ਏਵਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵੀਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਚ ਸਪ੍ਤ ਚ ਜਲਦੁਰ੍ਗਬਲਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪੀਡਯਨ੍ਤਿ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੰਜ ਤੇ ਸੱਤ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਬਲਵਾਨ ਜਲ-ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤਃ ਪਰਮਥੋ ਵਹ੍ਨਿਮਾਰੁਤਾਵਮਰਾਧਿਪਃ ਆਦਿਦੇਸ਼ ਚਿਰਾਦਮ੍ਬੁਨਿਧਿਰੇष ਵਿਸ਼ੋष੍ਯਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ!'
ਯਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਦ੍ਦ੍ਵਿषਾਮੇष ਸ਼ਰਣਂ ਵਰੁਣਾਲਯਃ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਮਦ੍ਯੈਵ ਕ੍ਸ਼ਯਮੇष ਪ੍ਰਣੀਯਤਾਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਰੁਣ ਦਾ ਆਸਰਾ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਅੱਜ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ।
ਤਾਵੂਚਤੁਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਮ੍ ਉਭੌ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸੂਦਨਮ੍ ਅਧਰ੍ਮ ਏष ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਗਰਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੰਬਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।'
ਯਸ੍ਮਾਜ੍ਜੀਵਨਿਕਾਯਸ੍ਯ ਮਹਤਃ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਪਾਪਮਦ੍ਯਾਵਾਂ ਕਰਵਾਵ ਪੁਰਂਦਰ
ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇਹ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਅਸ੍ਯ ਯੋਜਨਮਾਤ੍ਰੇ ऽਪਿ ਜੀਵਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ ਕਥਂ ਨਾਸ਼ਮਰ੍ਹਤਿ
ਇਸ ਦੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਵਿਚ ਵੀ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਫਿਰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਨਾਸ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੋਪਾਤ੍ ਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ ਉਵਾਚੇਦਂ ਵਚੋ ਰੋषਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਨਿਵ ਪਾਵਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੱਖ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਬੋਲ ਪਏ।
ਨ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਸਂਯੋਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤ੍ਯਮਰਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਭਵਤੋਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚਾਧਿਤਿष੍ਠਤੋਃ
ਅਮਰ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਚਲਦੇ; ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵੇਂ ਲਈ, ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਦਾਜ੍ਞਾਲਙ੍ਘਨਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤੇਨ ਸਮਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮੁਨਿਵ੍ਰਤਮਹਿਂਸਾਦਿ ਪਰਿਗृਹ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਮ੍ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਰਹਿਤਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਭਾਵਸੋ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ, ਤੇ ਮੁਨੀ ਵਾਂਗ ਅਹਿੰਸਾ ਦਾ ਵਰਤ ਲੈ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਅੱਗ।