ਨਮੋ ऽਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼ਹਰਮ੍ ਅਸਿਤਾਙ੍ਗੀਤਿ ਨਾਸਿਕਾਮ੍ ਨਮ ਉਗ੍ਰਾਯ ਲੋਕੇਸ਼ਂ ਲਲਿਤੇਤਿ ਪੁਨਰ੍ਭ੍ਰੁਵੌ
ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ ਹਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਸੀਤਾਂਗੀ ਨੂੰ ਨੱਕ, ਉਗ੍ਰਾ ਨੂੰ ਲੋਕਪਤੀ, ਅਤੇ ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਭੌਂਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਪੁਰਹਨ੍ਤਾਰਂ ਵਾਸਵ੍ਯੈ ਤੁ ਤਥਾਲਕਾਨ੍ ਨਮਃ ਸ਼੍ਰੀਕਣ੍ਠਨਾਥਾਯੈ ਸ਼ਿਵਕੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤਤੋ ऽਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਭੀਮੋਗ੍ਰਸਮਰੂਪਿਣ੍ਯੈ ਸ਼ਿਰਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਸ਼ਰਵਾ, ਜੋ ਪੁਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ, ਵਾਸਵੀ ਨੂੰ ਵਾਲ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠਨਾਥਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਭੀਮਉਗ੍ਰਸਮਰੂਪਿਨੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਅਤੇ ਸਰਵਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾष੍ਟਕਮਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਧृਤਨਿष੍ਪਾਵਕੁਸੁਮ੍ਭਕ੍ਸ਼ੀਰਜੀਰਕਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਅੱਗੇ ਭੁੰਨੇ ਚੌਲ, ਕੇਸਰ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਜੀਰਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੌਭਾਗਿਆਸ਼ਟਕ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਸਰਾਜਂ ਚ ਲਵਣਂ ਕੁਸ੍ਤੁਮ੍ਬੁਰੁ ਤਥਾष੍ਟਕਮ੍ ਦਤ੍ਤਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਿਤ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾष੍ਟਕਮਿਤ੍ਯਤਃ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨਮਕ ਅਤੇ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੀਆ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ 'ਸੌਭਾਗ' ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸੌਭਾਗਿਆਸ਼ਟਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਗ੍ਰਤਃ ਸ਼ਿਵਯੋਃ ਪੁਨਃ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ਼ृਙ੍ਗੋਦਕਂ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਤਦ੍ਵਦ੍ਭੂਮਾਵਰਿਂਦਮ
ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਿਵ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਿੰਗੋਦਕ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਤਥਾ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਜਪਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਣੈਃ
ਸਵੇਰੇ ਫੇਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੰਪਤੀ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਾष੍ਟਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸੁਵਰ੍ਣਚਰਣਦ੍ਵਯਮ੍ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਲਲਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸੌਭਾਗਿਆਸ਼ਟਕ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੋ ਚਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਲਲਿਤਾ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤ੍ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸਦਾ ਮਨੋ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਮੀਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰਾ ਸਾਲ, ਹਰ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਸੌਭਾਗ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ।
ਪ੍ਰਾਸ਼ਨੇ ਦਾਨਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੋ ऽਯਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ ਸ਼ृਙ੍ਗੋਦਕਂ ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਗੋਮਯਂ ਪੁਨਃ
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣੋ, ਭੋਜਨ ਸਮੇਂ ਦਾਨ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਧੀ: ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗੋਦਕ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਗੋਬਰ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਨ੍ਦਾਰਕੁਸੁਮਂ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚੌ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਦਧਿ ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯਂ ਨਭਸ੍ਯੇ ਚ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍
ਜੈਠ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਬੈਲ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਪृषਦਾਜ੍ਯਕਮ੍ ਮਾਰ੍ਗੇ ਮਾਸੇ ਤੁ ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਪੌषੇ ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਦ੍ਘृਤਮ੍
ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਘਿਉ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ ਤੇ ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਖਾਣਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਾਘੇ ਕृष੍ਣਤਿਲਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ ਲਲਿਤਾ ਵਿਜਯਾ ਭਦ੍ਰਾ ਭਵਾਨੀ ਕੁਮੁਦਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਤੇ ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥ, ਫਾਲਗੁਣ ਵਿੱਚ ਲਲਿਤਾ, ਵਿਜਯਾ, ਭਦਰਾ, ਭਵਾਨੀ, ਕੁਮੁਦਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵਾ — ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵਾਸੁਦੇਵੀ ਤਥਾ ਗੌਰੀ ਮਙ੍ਗਲਾ ਕਮਲਾ ਸਤੀ ਉਮਾ ਚ ਦਾਨਕਾਲੇ ਤੁ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵੀ, ਗੌਰੀ, ਮੰਗਲਾ, ਕਮਲਾ, ਸਤੀ ਤੇ ਉਮਾ — ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਲ੍ਲਿਕਾਸ਼ੋਕਕਮਲਂ ਕਦਮ੍ਬੋਤ੍ਪਲਮਾਲਤੀਃ ਕੁਬ੍ਜਕਂ ਕਰਵੀਰਂ ਚ ਬਾਣਮਮ੍ਲਾਨਕੁਙ੍ਕੁਮਮ੍
ਮੱਲਿਕਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਕਮਲ, ਕਦੰਬ, ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਮਾਲਤੀ, ਕੁਬਜਕ, ਕਰਵੀਰ, ਬਾਣਾ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਕੇਸਰ —
ਸਿਨ੍ਧੁਵਾਰਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਮਾਸੇषੁ ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਜਪਾਕੁਸੁਮ੍ਭਕੁਸੁਮਂ ਮਾਲਤੀ ਸ਼ਤਪਤ੍ਤ੍ਰਿਕਾ
ਤੇ ਸਿੰਧੁਵਾਰ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਪਾ, ਕਸੁੰਭਾ, ਮਾਲਤੀ ਤੇ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ।
ਯਥਾਲਾਭਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਕਰਵੀਰਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦ੍ ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਰਵੀਰ ਹਰ ਸਮੇਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਭਕ੍ਤਾ ਵਾ ਕੁਮਾਰੀ ਵਾ ਸ਼ਿਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਯਨਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਭਗਤ ਜਾਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਸਮੇਤ ਖੱਟਾ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਹੈਮਂ ਵृषਭਂ ਚ ਗਵਾ ਸਹ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾਥ ਸ਼ਯਨੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਨਾਂਲ ਗਾਂ ਤੇ ਵੱਛਾ ਖੱਟੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਅਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮਿਥੁਨਾਨ੍ਯਮ੍ਬਰਾਦਿਭਿਃ ਧਾਨ੍ਯਾਲਂਕਾਰਗੋਦਾਨੈਰ੍ ਅਭ੍ਯਰ੍ਚੇਦ੍ਧਨਸਂਚਯੈਃ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਰਹਿਤਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਗਤਵਿਸ੍ਮਯਃ
ਹੋਰ ਜੋੜੇ ਵੀ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਅਨਾਜ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸੌਭਾਗ੍ਯਸ਼ਯਨਵ੍ਰਤਮ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਦਮਤ੍ਯਨ੍ਤਮਸ਼੍ਨੁਤੇ ਫਲਸ੍ਯੈਕਸ੍ਯ ਤ੍ਯਾਗੇਨ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸੌਭਾਗ ਖੱਟਾ ਵਰਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇਕ ਫਲ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯ ਇਚ੍ਛਨ੍ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਂ ਨਰਾਧਿਪ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਰੂਪਾਯੁਰ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੂषਣੈਃ ਨ ਵਿਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ ਨਵਾਰ੍ਬੁਦਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਉਹਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੌਭਾਗ, ਸਿਹਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਅਰਬ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸੌਭਾਗ੍ਯਸ਼ਯਨਵ੍ਰਤਮ੍ ਕਰੋਤਿ ਸਪ੍ਤ ਚਾष੍ਟੌ ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕਣ੍ਠਭਵਨੇ ऽਮਰੈਃ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਵਸੇਤ੍ਸਮ੍ਯਗ੍ ਯਾਵਤ੍ਕਲ੍ਪਾਯੁਤਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜਾਂ ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਸਾਲ ਇਹ ਸੌਭਾਗ ਖੱਟਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ, ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਕੁਰੁਤੇ ਵਾਪਿ ਕੁਮਾਰੀ ਵਾ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੇਵ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਲਾਲਿਤਾ
ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ, ਜੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁਯਾਦਪਿ ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦਥਵਾ ਮਤਿਮ੍ ਸੋ ऽਪਿ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਚਿਰਂ ਵਸੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਲਵੇ ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਦਿਆਧਰ ਬਣ ਕੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਇਦਮਿਹ ਮਦਨੇਨ ਪੂਰ੍ਵਮਿष੍ਟਂ ਸ਼ਤਧਨੁषਾ ਕृਤਵੀਰ੍ਯਸੂਨੁਨਾ ਚ ਕृਤਮਥ ਵਰੁਣੇਨ ਨਨ੍ਦਿਨਾ ਵਾ ਕਿਮ੍ ਉ ਜਨਨਾਥ ਤਤੋ ਯਦੁਦ੍ਭਵਃ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਇਹ ਵਰਤ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਦਨ, ਸ਼ਤਧਨੁ, ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਜਾਂ ਨੰਦਿਨ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਫਿਰ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਫਲ ਕਿੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ!
ਭੂਰ੍ਲੋਕੋ ऽਥ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕਃ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕੋ ऽਥ ਮਹਰ੍ਜਨਃ ਤਪਃ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਦੇਵਲੋਕਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਭੂਲੋਕ, ਫਿਰ ਭੁਵਰਲੋਕ, ਸਵਰਲੋਕ, ਮਹਰਲੋਕ, ਜਨਲੋਕ, ਤਪੋਲੋਕ ਤੇ ਸਤ੍ਯਲੋਕ — ਇਹ ਸੱਤ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰ੍ਯਾਯੇਣ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਆਧਿਪਤ੍ਯਂ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍ ਇਹ ਲੋਕੇ ਸ਼ੁਭਂ ਰੂਪਮ੍ ਆਯੁਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮੇਵ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਵਿਪੁਲਾ ਨਾਥ ਕਥਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰਸੂਦਨ
ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਰੂਪ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸੌਭਾਗ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ?
ਪੁਰਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਾਰੁਤੇਨ ਮਹੀਤਲੇ ਆਦਿष੍ਟਃ ਪੁਰੁਹੂਤੇਨ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸੁਰਦ੍ਵਿषਾਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧੇषੁ ਤਤਸ੍ਤੇਨ ਦਾਨਵੇषੁ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਤਾਰਕਃ ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਾਲਦਂष੍ਟ੍ਰਃ ਪਰਾਵਸੁਃ ਵਿਰੋਚਨਸ਼੍ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਦ੍ ਅਪਲਾਯਂਸ੍ਤਪੋਧਨ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨਵ ਸੜ ਗਏ, ਤਦ ਤਾਰਕ, ਕਮਲਾਖ, ਕਾਲਦੰਸ਼, ਪਰਾਵਸੁ ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ, ਹੇ ਮুনি, ਜੰਗ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ।
ਅਮ੍ਭਃ ਸਾਮੁਦ੍ਰਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਸਂਨਿਵੇਸ਼ਮਕੁਰ੍ਵਤ ਅਸ਼ਕ੍ਯਾ ਇਤਿ ਤੇ ऽਪ੍ਯਗ੍ਨਿਮਾਰੁਤਾਭ੍ਯਾਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਕੇ ਠਿਕਾਣਾ ਲੈ ਬੈਠੇ, ਪਰ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।