ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਰਸਰੂਪਂ ਤਤੋ ਯਾਵਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਸੁਧਾਤਲਮ੍
ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਰਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਰਹੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਆ ਗਈ।
ਉਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਤਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪੀਤਮਾਤ੍ਰਂ ਤਦ੍ ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਕਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਰਸ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੱਖ ਨੇ ਅਕਲ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਪੀ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਬਲਂ ਤੇਜੋ ਮਹਜ੍ਜਾਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਸ਼ੇषਂ ਯਦਪਤਦ੍ਭੂਮਾਵ੍ ਅष੍ਟਧਾ ਸਮਜਾਯਤ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੱਖ, ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਆ ਗਈ। ਜੋ ਕੁਝ ਬਚ ਗਿਆ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਜਨਾਨਾਂ ਸਂਜਾਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਕਾਃ ਇਕ੍ਸ਼ਵੋ ਰਸਰਾਜਾਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਪਾਵਾਜਾਜਿਧਾਨ੍ਯਕਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ: ਗੰਨਾ, ਰਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮਟਰ, ਜੌ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨਾਜ।
ਵਿਕਾਰਵਚ੍ਚ ਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਕੁਸੁਮ੍ਭਂ ਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਤਥਾ ਲਵਣਂ ਚਾष੍ਟਮਂ ਤਦ੍ਵਤ੍ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾष੍ਟਕਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਕਸੁੰਭ ਤੇ ਕੇਸਰ, ਤੇ ਅੱਠਵਾਂ ਲੂਣ—ਇਹ ਵੀ ਉਸੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਅੱਠ ਰੂਪ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੀਤਂ ਯਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਵਿਦਾ ਪੁਨਃ ਦੁਹਿਤਾ ਸਾਭਵਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਾ ਸਤੀਤ੍ਯਭਿਧੀਯਤੇ
ਜੋ ਰਸ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਜੋਗ ਤੇ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਪੀਤਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਲੋਕਾਨਤੀਤ੍ਯ ਲਾਲਿਤ੍ਯਾਲ੍ ਲਲਿਤਾ ਤੇਨ ਚੋਚ੍ਯਤੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਨ੍ਦਰੀਮ੍ ਏਨਾਮ੍ ਉਪਯੇਮੇ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣਪ ਤੇ ਨਜ਼ਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਲਲਿਤਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ, ਉਸਨੂੰ ਤੀਰ-ਧਾਰੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਯਾ ਦੇਵੀ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਯੀ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਾ ਤਾਮਾਰਾਧ੍ਯ ਪੁਮਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਕਿਂ ਨ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕਿਹੜਾ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ?
ਕਥਮਾਰਾਧਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਤਦ੍ਵਿਧਾਨਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਉਹ ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ? ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਢੰਗ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਵਸਨ੍ਤਮਾਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਜਨਪ੍ਰਿਯ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਤਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਵਸੰਤ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਨਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਕਿਲ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਸਤੀ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਕੈਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਉਦੂਢਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਸੇ ਦਿਨ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸਤੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਯਾ ਸਹੈਵ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤृਤੀਯਾਯਾਮ੍ ਅਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰ੍ਧੂਪੈਰ੍ ਦੀਪਨੈਵੇਦ੍ਯਸਂਯੁਤੈਃ
ਉਸ ਤੀਜ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਤੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ।
ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਤਥਾ ਗਨ੍ਧੋਦਕੇਨ ਤੁ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ ਗੌਰੀਮ੍ ਇਨ੍ਦੁਸ਼ੇਖਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਗਉਮਾਤਾ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਗੌਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਾਟਲਾਯੈ ਤੁ ਪਾਦੌ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ਿਵਾਯੇਤਿ ਚ ਸਂਕੀਰ੍ਯ ਜਯਾਯੈ ਗੁਲ੍ਫਯੋਰ੍ ਦ੍ਵਯੋਃ
ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਪਾਟਲਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ 'ਸ਼ਿਵਾ' ਆਖ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਟਿਆਂ 'ਤੇ 'ਜਯਾ' ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਯੇਤਿ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਭਵਾਨ੍ਯੈ ਜਙ੍ਘਯੋਰ੍ਯੁਗਮ੍ ਸ਼ਿਵਾਂ ਰੁਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਾਯੈ ਚ ਵਿਜਯਾਯੇਤਿ ਜਾਨੁਨੀ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਹਰਿਕੇਸ਼ਾਯ ਤਥੋਰੂ ਵਰਦੇ ਨਮਃ
ਰੁਦਰ ਲਈ 'ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ', ਭਵਾਨੀ ਲਈ ਦੋ ਪਿੰਡੀਆਂ 'ਤੇ, ਰੁਦਰੇਸ਼ਵਰੀ ਲਈ 'ਸ਼ਿਵਾ', ਗੁੱਡਿਆਂ 'ਤੇ 'ਵਿਜਯਾ' ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਹਰੀਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਰਾਂ 'ਤੇ 'ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਯੈ ਚ ਕੀਟਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ਼ਂਕਰਾਯੇਤਿ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਦ੍ਵਯਂ ਚ ਕੋਟਵ੍ਯੈ ਸ਼ੂਲਿਨੇ ਸ਼ੂਲਪਾਣਯੇ
ਈਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੇ ਕਮਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪੱਟ, ਕੋਟਵੀ ਨੂੰ ਦੋ ਪਾਸਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਸ਼ੂਲ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਙ੍ਗਲਾਯੈ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ਉਦਰਂ ਚਾਭਿਪੂਜਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮੋ ਰੁਦ੍ਰਮ੍ ਈਸ਼ਾਨ੍ਯੈ ਚ ਕੁਚਦ੍ਵਯਮ੍
ਮੰਗਲਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੇਟ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸਰਵਵਿਆਪਕ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨੀ ਨੂੰ ਦੋ ਛਾਤੀਆਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਂ ਵੇਦਾਤ੍ਮਨੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਰੁਦ੍ਰਾਣ੍ਯੈ ਕਣ੍ਠਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਾਯੈ ਕਰਦ੍ਵਯਮ੍
ਵੇਦਸਰੂਪ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ, ਰੁਦਰਾਣੀ ਨੂੰ ਗਲਾ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਪਤੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਅਨੰਤਾ ਨੂੰ ਦੋ ਹੱਥ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਯ ਚ ਹਰਂ ਬਾਹੂ ਕਾਲਾਨਲਪ੍ਰਿਯੇ ਸੌਭਾਗ੍ਯਭਵਨਾਯੇਤਿ ਭੂषਣਾਨਿ ਸਦਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਸ੍ਵਾਹਾਸ੍ਵਧਾਯੈ ਚ ਮੁਖਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਾਯੇਤਿ ਸ਼ੂਲਿਨਮ੍
ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਹਰਾ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ, ਕਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸੁਆਹਾ ਤੇ ਸੁਧਾ ਨੂੰ ਮੂੰਹ, ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰ ਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ੋਕਮਧੁਵਾਸਿਨ੍ਯੈ ਪੂਜ੍ਯਾਵੋष੍ਠੌ ਚ ਭੂਤਿਦੌ ਸ੍ਥਾਣਵੇ ਤੁ ਹਰਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਧਾਸ੍ਯਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖਪ੍ਰਿਯੇ
ਅਸ਼ੋਕਮਧੁਵਾਸਿਨੀ ਨੂੰ ਹੋਠ, ਭੂਤਿਦਾ ਨੂੰ ਦੰਦ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮੁਖੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਹਾਸਾ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਰ੍ਧਨਾਰੀਸ਼ਹਰਮ੍ ਅਸਿਤਾਙ੍ਗੀਤਿ ਨਾਸਿਕਾਮ੍ ਨਮ ਉਗ੍ਰਾਯ ਲੋਕੇਸ਼ਂ ਲਲਿਤੇਤਿ ਪੁਨਰ੍ਭ੍ਰੁਵੌ
ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ ਹਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਸੀਤਾਂਗੀ ਨੂੰ ਨੱਕ, ਉਗ੍ਰਾ ਨੂੰ ਲੋਕਪਤੀ, ਅਤੇ ਲਲਿਤਾ ਨੂੰ ਭੌਂਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਪੁਰਹਨ੍ਤਾਰਂ ਵਾਸਵ੍ਯੈ ਤੁ ਤਥਾਲਕਾਨ੍ ਨਮਃ ਸ਼੍ਰੀਕਣ੍ਠਨਾਥਾਯੈ ਸ਼ਿਵਕੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤਤੋ ऽਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਭੀਮੋਗ੍ਰਸਮਰੂਪਿਣ੍ਯੈ ਸ਼ਿਰਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ
ਸ਼ਰਵਾ, ਜੋ ਪੁਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ, ਵਾਸਵੀ ਨੂੰ ਵਾਲ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠਨਾਥਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਭੀਮਉਗ੍ਰਸਮਰੂਪਿਨੀ ਨੂੰ ਸਿਰ ਅਤੇ ਸਰਵਵਿਆਪਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾष੍ਟਕਮਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਧृਤਨਿष੍ਪਾਵਕੁਸੁਮ੍ਭਕ੍ਸ਼ੀਰਜੀਰਕਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਕੇ, ਅੱਗੇ ਭੁੰਨੇ ਚੌਲ, ਕੇਸਰ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਜੀਰਾ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੌਭਾਗਿਆਸ਼ਟਕ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਸਰਾਜਂ ਚ ਲਵਣਂ ਕੁਸ੍ਤੁਮ੍ਬੁਰੁ ਤਥਾष੍ਟਕਮ੍ ਦਤ੍ਤਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਿਤ੍ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਸੌਭਾਗ੍ਯਾष੍ਟਕਮਿਤ੍ਯਤਃ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨਮਕ ਅਤੇ ਅੱਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੀਆ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ 'ਸੌਭਾਗ' ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸੌਭਾਗਿਆਸ਼ਟਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਗ੍ਰਤਃ ਸ਼ਿਵਯੋਃ ਪੁਨਃ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ਼ृਙ੍ਗੋਦਕਂ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਤਦ੍ਵਦ੍ਭੂਮਾਵਰਿਂਦਮ
ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਿਵ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਿੰਗੋਦਕ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਤਥਾ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਜਪਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਣੈਃ
ਸਵੇਰੇ ਫੇਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੰਪਤੀ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਾष੍ਟਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸੁਵਰ੍ਣਚਰਣਦ੍ਵਯਮ੍ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਲਲਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸੌਭਾਗਿਆਸ਼ਟਕ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੋ ਚਰਨ ਲੈ ਕੇ, ਲਲਿਤਾ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਤ੍ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸਦਾ ਮਨੋ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਸੌਭਾਗ੍ਯਮੀਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰਾ ਸਾਲ, ਹਰ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਸੌਭਾਗ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ।
ਪ੍ਰਾਸ਼ਨੇ ਦਾਨਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੋ ऽਯਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ ਸ਼ृਙ੍ਗੋਦਕਂ ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਗੋਮਯਂ ਪੁਨਃ
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣੋ, ਭੋਜਨ ਸਮੇਂ ਦਾਨ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਧੀ: ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਸ਼੍ਰਿੰਗੋਦਕ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਗੋਬਰ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਨ੍ਦਾਰਕੁਸੁਮਂ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚੌ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਦਧਿ ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯਂ ਨਭਸ੍ਯੇ ਚ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍
ਜੈਠ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਬੈਲ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਭਾਦੋਂ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ।