ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਾਰੁਣੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਆਜ੍ਯਂ ਚ ਸਮਿਧਸ੍ਤਥਾ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਸ਼੍ਚਾਥ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਵਾਰੁਣੈਰੇਵ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਵਾਰੁਣ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ, ਘੀ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਫਿਰ, ਰਿਤਵਿਕ ਲੋਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਾਰੁਣ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਾਵਣ।
ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ਧੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯੋ ਲੋਕਪਾਲੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣੇ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਮਰੁਦਗਣਾਂ ਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਰਾਤ੍ਰਿਸੂਕ੍ਤਂ ਚ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚ ਪਾਵਮਾਨਂ ਸੁਮਙ੍ਗਲਮ੍ ਜਪੇਯੁਃ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਬਹ੍ਵृਚਃ ਪृਥਕ੍
ਰਿਗਵੇਦ ਪਾਠਕ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਤ ਦਾ ਸੁਕਤ, ਰੁਦ੍ਰ ਸੁਕਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਕਤ, ਮੰਗਲਮਈ ਸੁਕਤ ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੁਕਤ ਪੜ੍ਹਨ।
ਸ਼ਾਕ੍ਰਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚ ਸੌਮ੍ਯਂ ਚ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ ਸੌਰਸੂਕ੍ਤਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਯਜੁਰ੍ਵਿਦਃ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਜੁਰਵੇਦ ਪਾਠਕ ਇੰਦਰ ਸੁਕਤ, ਰੁਦ੍ਰ ਸੁਕਤ, ਸੋਮ ਸੁਕਤ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਸੁਕਤ, ਜਾਤਵੇਦਸੁਕਤ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਸੁਕਤ ਪੜ੍ਹਨ।
ਵੈਰਾਜ੍ਯਂ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰੁਦ੍ਰਸਂਹਿਤਾਮ੍ ਸ਼ੈਸ਼ਵਂ ਪਞ੍ਚਨਿਧਨਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮ ਚ
ਵੈਰਾਜ ਸੁਕਤ, ਪੁਰੁਸ਼ ਸੁਕਤ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਸੁਕਤ, ਰੁਦ੍ਰ ਸੰਹਿਤਾ, ਬਚਪਨ ਵਾਲਾ ਸੁਕਤ, ਪੰਜ ਮੌਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਕਤ, ਗਾਇਤਰੀ ਸੁਕਤ ਅਤੇ ਜੇਠਾ ਸਾਮ।
ਵਾਮਦੇਵ੍ਯਂ ਬृਹਤ੍ਸਾਮ ਰੌਰਵਂ ਸਰਥਂਤਰਮ੍ ਗਵਾਂ ਵ੍ਰਤਂ ਚ ਕਾਣ੍ਵਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਂ ਵਯਸਸ੍ਤਥਾ ਗਾਯੇਯੁਃ ਸਾਮਗਾ ਰਾਜਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਦ੍ਵਾਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਸਾਮਵੇਦ ਗਾਇਕ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਮਦੇਵ ਸੁਕਤ, ਬ੍ਰਿਹਤ ਸਾਮ, ਰੌਰਵ, ਸਰਥੰਤ੍ਰ, ਗਊਆਂ ਦਾ ਵਰਤ, ਕਾਣਵ ਸੁਕਤ, ਰਾਖਸ਼ੋਘਨ ਅਤੇ ਵਯਸਾ ਸੁਕਤ ਗਾਵਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਅਥਰ੍ਵਣਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਂ ਪੌष੍ਟਿਕਂ ਤਥਾ ਜਪੇਯੁਰ੍ਮਨਸਾ ਦੇਵਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਰੁਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਅਥਰਵਵੇਦ ਪਾਠਕ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਸੁਕਤ ਪੜ੍ਹਨ, ਅਤੇ ਵਾਰੁਣ ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਣ।
ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਰਮਿਤੋ ਰਾਤ੍ਰਾਵ੍ ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾਧਿਵਾਸਨਮ੍ ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥ੍ਯਾਵਲ੍ਮੀਕਾਤ੍ ਸਂਗਮਾਦ੍ਧ੍ਰਦਗੋਕੁਲਾਤ੍ ਮृਦਮਾਦਾਯ ਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਚ੍ਚਤ੍ਵਰਾਤ੍ਤਥਾ
ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਸਤੇ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਢੇਰ, ਝੀਲ ਅਤੇ ਗਊਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੜਿਆਂ ਵਿਚ ਪਾਏ।
ਰੋਚਨਾਂ ਚ ਸਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਂ ਗਨ੍ਧਂ ਗੁਗ੍ਗੁਲਮੇਵ ਚ ਸ੍ਨਪਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਨ੍ਹਾਵਣ ਲਈ ਰੋਚਨਾ, ਸਿਧਾਰਥ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਗੁਗਲੂ, ਨਾਲ ਹੀ ਪੰਜ ਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਤੁ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਏਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ ਏਵਂ ਕ੍ਸ਼ਪਾਤਿਵਾਹ੍ਯਾਥ ਵਿਧਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਹਰ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਤ ਪੂਰੀ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਜ਼ਾਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਸਂਜਾਤੇ ऽਥ ਸ਼ਤਂ ਗਵਾਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਮ੍ ਅष੍ਟषष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਵਾ ਪੁਨਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਵਾਥ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਰਪ੍ਯਥ
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਸੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸੌ ਗਿਣਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਅਠਾਹਠ, ਪੰਜਾਹ, ਛੱਤੀ ਜਾਂ ਪੱਚੀ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤਤਃ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ ਲਗ੍ਨੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ ਵੇਦਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਸਾਲ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ 'ਚ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਲਗਨ 'ਚ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ, ਗਾਂਧਰਵ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ।
ਕਨਕਾਲਂਕृਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਲੇ ਗਾਮਵਤਾਰਯੇਤ੍ ਸਾਮਗਾਯ ਚ ਸਾ ਦੇਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤੇ
ਗਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੋ; ਅਤੇ ਸਾਮ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਪਾਤ੍ਰੀਮਾਦਾਯ ਸੌਵਰ੍ਣੀਂ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਤਤੋ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਮਕਰਮਤ੍ਸ੍ਯਾਦੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਧृਤਾਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧੈਰ੍ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗੈਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਾਤਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਰਤਨ ਜੜੇ ਹੋਣ, ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਮੱਕਰ, ਮੱਛੀ ਆਦਿਕ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਤਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹੋਣ।
ਮਹਾਨਦੀਜਲੋਪੇਤਾਂ ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਉਤ੍ਤਰਾਭਿਮੁਖੀਂ ਧੇਨੁਂ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥਰ੍ਵਣੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਤਾਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਮੇਤ੍ਯਥੇਤਿ ਚ ਆਪੋ ਹਿ ष੍ਠੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾਗਤ੍ਯ ਚ ਮਣ੍ਡਪਮ੍
ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, 'ਮੁੜ ਨਾ ਆਈਂ' ਅਤੇ 'ਪਾਣੀ ਭਲਾ ਹੋਵੇ' ਆਦਿ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਪੁਨਰ੍ਦਿਨਾਨਿ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਝੀਲ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਚਾਰ ਦਿਨ ਤਕ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥੀਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੇਯਾ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਰੁਣਕ੍ਸ਼੍ਮਾਪਣਂ ਤਤਃ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਵੀ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਵਰਨੁ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਲਈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਜ੍ਞਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਯਜ੍ਞੋਪਕਰਣਾਨਿ ਚ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਮਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਪਂ ਵਿਭਜੇਤ੍ਪੁਨਃ ਹੇਮਪਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚ ਸ੍ਥਾਪਕਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਯਜਨ ਦੇ ਪਾਤਰ ਤੇ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਤਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਵੰਡੋ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਾਤਰ ਤੇ ਖੱਟ ਨੂੰ ਸਥਾਪਕ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮ੍ ਅਥਵਾष੍ਟਸ਼ਤਂ ਤਥਾ ਭੋਜਨੀਯਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਵਾਥ ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਏਵਮੇष ਪੁਰਾਣੇषੁ ਤਡਾਗਵਿਧਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਅੱਠ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ, ਜਾਂ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਵੀਹ ਵੀ; ਇਉਂ ਹੀ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਲਾਵਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕੂਪਵਾਪੀषੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਤਥਾ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀषੁ ਚ ਏष ਏਵ ਵਿਧਿਰ੍ਦृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਸੁ ਤਥੈਵ ਚ
ਇਹੀ ਰਸਮ ਕੁਆਂ, ਵਾਪੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸ਼ਕਰਣੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਉਂ ਹੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸਮੇਂ ਵੀ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਸਾਦਾਦ੍ਯਾਨਭੂਮਿषੁ ਅਯਂ ਤ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਾਵਰ੍ਧੇਨ ਵਿਧਿਰ੍ਦृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਾ ਅਲ੍ਪੇष੍ਵੇਕਾਗ੍ਨਿਵਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਾਦृਤੇ ਨृਣਾਮ੍
ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਫਰਕ ਹੈ, ਜਦ ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਨਾ ਹੋਣ; ਇਹ ਰਸਮ ਆਪੇ ਜੰਮੇ ਨੇ ਘੱਟ ਸਮਰਥ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦੱਸੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਰਸਮ ਵਾਂਗ, ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੰਜੂਸੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ।
ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ਸ੍ਥਿਤੇ ਤੋਯੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ਸ਼ਰਤ੍ਕਾਲੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਯਤ੍ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਦੁਕ੍ਤਫਲਦਾਯਕਮ੍ ਵਾਜਪੇਯਾਤਿਰਾਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਹੇਮਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਦ ਪਾਣੀ ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਅੱਗਿਸ਼ਟੋਮ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸਰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਹੇਮੰਤ ਤੇ ਸ਼ੀਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਵਾਜਪੇਯ ਤੇ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਜਿਹਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਮਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ ਵਸਨ੍ਤਸਮਯੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ऽਪਿ ਤਤ੍ਸ੍ਥਿਤਂ ਤੋਯਂ ਰਾਜਸੂਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ ਪਾਣੀ ਰਾਜਸੂਯ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ।
ਏਤਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਵਿਸ਼ੇषਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਕਰੋਤਿ ਯੋ ऽਪ੍ਯਾਗਮਸ਼ੁਦ੍ਧਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ ਯਾਤਿ ਰੁਦ੍ਰਾਲਯਮਾਸ਼ੁ ਪੂਤਃ ਕਲ੍ਪਾਨਨੇਕਾਨ੍ਦਿਵਿ ਮੋਦਤੇ ਚ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਖਾਸ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਸਾਫ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਰੁਦਰ ਦੇ ਆਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੇਕਾਂ ਕਲਪਾਂ ਤਕ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਕਲੋਕਾਨ੍ਸ ਮਹਤ੍ਤਮਾਦੀਨ੍ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਾਰ੍ਧਦ੍ਵਯਮਙ੍ਗਨਾਭਿਃ ਸਹੈਵ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਯਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਦ੍ਯਾਗਫਲੇਨ ਭੂਯਃ
ਉਹ ਬੰਦਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਵੱਡੇ ਛੋਟੇ, ਦੋ ਪਰਾਰਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਸਮੇਤ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਆਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦਪਾਨਾਂ ਵਿਧਿਂ ਸੂਤ ਯਥਾਵਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ਵਦ ਵਿਧਿਨਾ ਕੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਾਦਪੋਦ੍ਯਾਪਨਂ ਬੁਧੈਃ
ਸੂਤ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਦਰਖ਼ਤ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਢੰਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਕੰਮ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨ, ਇਹ ਵੀ ਸਮਝਾਓ।
ਯੇ ਚ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਾਨਿਦਾਨੀਂ ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਪਾਦਪਾਨਾਂ ਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਥੈਵੋਦ੍ਯਾਨਭੂਮਿषੁ ਤਡਾਗਵਿਧਿਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਲਈ, ਬਾਗਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਤਲਾਬਾਂ ਵਾਲੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰਾ ਵਿਧਾਨ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ऋਤ੍ਵਿਙ੍ਮਣ੍ਡਪਸਮ੍ਭਾਰਸ਼੍ ਚਾਚਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਤਦ੍ਵਿਧਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ ਧੇਮਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਪੰਡਿਤਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ, ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੋਨੇ, ਕੱਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।