ਤਤੋ ਮਙ੍ਗਲਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਭੇਰੀਣਾਂ ਨਿਃਸ੍ਵਨੇਨ ਚ ਅਞ੍ਜਸਾ ਮਣ੍ਡਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣੇਨ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍
ਫਿਰ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਗੁਨ ਵਾਲੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਡੋਲਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਸਲ ਅਰਥ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਮੰਡਲ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
षੋਡਸ਼ਾਰਂ ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਚ ਪਰਿਤੋ ਵृਤ੍ਤਂ ਮਧ੍ਯੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਫਿਰ, ਸੋਲਾਂ ਤੀਲੀਆਂ ਵਾਲਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸਦਾ ਕੇਂਦਰ ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਰ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਗੋਲ ਤੇ ਸੋਹਣਾ।
ਵੇਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚੋਪਰਿ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਹਾਂਲ੍ਲੋਕਪਤੀਂਸ੍ਤਤਃ ਵਿਨ੍ਯਸੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਦੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬਣਾਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ।
ਕੂਰ੍ਮਾਦਿ ਸ੍ਥਾਪਯੇਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਰੁਣਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਮੱਧ ਵਿਚ ਕਛੂਏ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਵਾਰੁਣ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਆਸ ਤੇ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ।
ਵਿਨਾਯਕਂ ਚ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਮਲਾਮਮ੍ਬਿਕਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਂ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਵਿਨਾਇਕ ਅਤੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੀ ਉਥੇ ਵਸਾਏ।
ਪੁष੍ਪਭਕ੍ਸ਼੍ਯਫਲੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾਧਿਵਾਸਨਮ੍ ਕੁਮ੍ਭਾਨ੍ ਸਜਲਗਰ੍ਭਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਵਾਸੋਭਿਃ ਪਰਿਵੇष੍ਟਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁੱਲਾਂ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਘੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਵੇ।
ਪੁष੍ਪਗਨ੍ਧੈਰਲਂਕृਤ੍ਯ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਨ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਪਠਧ੍ਵਮਿਤਿ ਤਾਨ੍ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ ਆਚਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਦੁਆਰਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਆਚਾਰਯੁਕਤ ਵਿਅਕਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਠ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ।
ਬਹ੍ਵृਚੌ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਯਜੁਰ੍ਵਿਦੌ ਸਾਮਗੌ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਉਤ੍ਤਰੇਣ ਤ੍ਵਥਰ੍ਵਣੌ
ਰਿਗਵੇਦ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਸਾਮਵੇਦ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅਤੇ ਅਥਰਵਵੇਦ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਬਿਠਾਏ।
ਉਦਙ੍ਮੁਖੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਯਜਮਾਨ ਉਪਾਵਿਸ਼ੇਤ੍ ਯਜਧ੍ਵਮਿਤਿ ਤਾਨ੍ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ ਧੌਤ੍ਰਿਕਾਨ੍ਪੁਨਰੇਵ ਤੁ
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ; ਅਤੇ ਧੋਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖੇ।
ਉਤ੍ਕृष੍ਟਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਜਾਪੇਨ ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਮਿਤਿ ਜਾਪਕਾਨ੍ ਏਵਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਪਰ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯਾਗ੍ਨਿਂ ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਜਪਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੜਾ ਹੋਣ ਲਈ ਆਖੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਦੇਵੇ।
ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਾਰੁਣੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਆਜ੍ਯਂ ਚ ਸਮਿਧਸ੍ਤਥਾ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਸ਼੍ਚਾਥ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਵਾਰੁਣੈਰੇਵ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਵਾਰੁਣ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ, ਘੀ ਅਤੇ ਲੱਕੜ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ; ਫਿਰ, ਰਿਤਵਿਕ ਲੋਕ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਾਰੁਣ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਾਵਣ।
ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ਧੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯੇਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯੋ ਲੋਕਪਾਲੇਭ੍ਯੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣੇ
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਮਰੁਦਗਣਾਂ ਨੂੰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਰਾਤ੍ਰਿਸੂਕ੍ਤਂ ਚ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚ ਪਾਵਮਾਨਂ ਸੁਮਙ੍ਗਲਮ੍ ਜਪੇਯੁਃ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਬਹ੍ਵृਚਃ ਪृਥਕ੍
ਰਿਗਵੇਦ ਪਾਠਕ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਤ ਦਾ ਸੁਕਤ, ਰੁਦ੍ਰ ਸੁਕਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਕਤ, ਮੰਗਲਮਈ ਸੁਕਤ ਅਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਸੁਕਤ ਪੜ੍ਹਨ।
ਸ਼ਾਕ੍ਰਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚ ਸੌਮ੍ਯਂ ਚ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍ ਸੌਰਸੂਕ੍ਤਂ ਜਪੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਯਜੁਰ੍ਵਿਦਃ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਜੁਰਵੇਦ ਪਾਠਕ ਇੰਦਰ ਸੁਕਤ, ਰੁਦ੍ਰ ਸੁਕਤ, ਸੋਮ ਸੁਕਤ, ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਸੁਕਤ, ਜਾਤਵੇਦਸੁਕਤ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਸੁਕਤ ਪੜ੍ਹਨ।
ਵੈਰਾਜ੍ਯਂ ਪੌਰੁषਂ ਸੂਕ੍ਤਂ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰੁਦ੍ਰਸਂਹਿਤਾਮ੍ ਸ਼ੈਸ਼ਵਂ ਪਞ੍ਚਨਿਧਨਂ ਗਾਯਤ੍ਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸਾਮ ਚ
ਵੈਰਾਜ ਸੁਕਤ, ਪੁਰੁਸ਼ ਸੁਕਤ, ਸੋਨੇ ਵਾਲਾ ਸੁਕਤ, ਰੁਦ੍ਰ ਸੰਹਿਤਾ, ਬਚਪਨ ਵਾਲਾ ਸੁਕਤ, ਪੰਜ ਮੌਤਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਕਤ, ਗਾਇਤਰੀ ਸੁਕਤ ਅਤੇ ਜੇਠਾ ਸਾਮ।
ਵਾਮਦੇਵ੍ਯਂ ਬृਹਤ੍ਸਾਮ ਰੌਰਵਂ ਸਰਥਂਤਰਮ੍ ਗਵਾਂ ਵ੍ਰਤਂ ਚ ਕਾਣ੍ਵਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ੋਘ੍ਨਂ ਵਯਸਸ੍ਤਥਾ ਗਾਯੇਯੁਃ ਸਾਮਗਾ ਰਾਜਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਦ੍ਵਾਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਸਾਮਵੇਦ ਗਾਇਕ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਮਦੇਵ ਸੁਕਤ, ਬ੍ਰਿਹਤ ਸਾਮ, ਰੌਰਵ, ਸਰਥੰਤ੍ਰ, ਗਊਆਂ ਦਾ ਵਰਤ, ਕਾਣਵ ਸੁਕਤ, ਰਾਖਸ਼ੋਘਨ ਅਤੇ ਵਯਸਾ ਸੁਕਤ ਗਾਵਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਅਥਰ੍ਵਣਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਂ ਪੌष੍ਟਿਕਂ ਤਥਾ ਜਪੇਯੁਰ੍ਮਨਸਾ ਦੇਵਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਰੁਣਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਅਥਰਵਵੇਦ ਪਾਠਕ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ ਸੁਕਤ ਪੜ੍ਹਨ, ਅਤੇ ਵਾਰੁਣ ਦੇਵਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਣ।
ਪੂਰ੍ਵੇਦ੍ਯੁਰਮਿਤੋ ਰਾਤ੍ਰਾਵ੍ ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾਧਿਵਾਸਨਮ੍ ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥ੍ਯਾਵਲ੍ਮੀਕਾਤ੍ ਸਂਗਮਾਦ੍ਧ੍ਰਦਗੋਕੁਲਾਤ੍ ਮृਦਮਾਦਾਯ ਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਚ੍ਚਤ੍ਵਰਾਤ੍ਤਥਾ
ਪਿਛਲੇ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ, ਰਸਤੇ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਢੇਰ, ਝੀਲ ਅਤੇ ਗਊਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੜਿਆਂ ਵਿਚ ਪਾਏ।
ਰੋਚਨਾਂ ਚ ਸਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਂ ਗਨ੍ਧਂ ਗੁਗ੍ਗੁਲਮੇਵ ਚ ਸ੍ਨਪਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਨ੍ਹਾਵਣ ਲਈ ਰੋਚਨਾ, ਸਿਧਾਰਥ, ਸੁਗੰਧਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਗੁਗਲੂ, ਨਾਲ ਹੀ ਪੰਜ ਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਤੁ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ ਏਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ ਏਵਂ ਕ੍ਸ਼ਪਾਤਿਵਾਹ੍ਯਾਥ ਵਿਧਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਹਰ ਇਕ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਤ ਪੂਰੀ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਜ਼ਾਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਸਂਜਾਤੇ ऽਥ ਸ਼ਤਂ ਗਵਾਮ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਮ੍ ਅष੍ਟषष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਵਾ ਪੁਨਃ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਵਾਥ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਰਪ੍ਯਥ
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਸੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸੌ ਗਿਣਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਅਠਾਹਠ, ਪੰਜਾਹ, ਛੱਤੀ ਜਾਂ ਪੱਚੀ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤਤਃ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ ਲਗ੍ਨੇ ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ ਵੇਦਸ਼ਬ੍ਦੈਸ਼੍ਚ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਸਾਲ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ 'ਚ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਲਗਨ 'ਚ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ, ਗਾਂਧਰਵ ਗੀਤਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦ-ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ।
ਕਨਕਾਲਂਕृਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਲੇ ਗਾਮਵਤਾਰਯੇਤ੍ ਸਾਮਗਾਯ ਚ ਸਾ ਦੇਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤੇ
ਗਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੋ; ਅਤੇ ਸਾਮ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਪਾਤ੍ਰੀਮਾਦਾਯ ਸੌਵਰ੍ਣੀਂ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਤਤੋ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਮਕਰਮਤ੍ਸ੍ਯਾਦੀਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਧृਤਾਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧੈਰ੍ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗੈਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਾਤਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਰਤਨ ਜੜੇ ਹੋਣ, ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਮੱਕਰ, ਮੱਛੀ ਆਦਿਕ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਤਰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹੋਣ।
ਮਹਾਨਦੀਜਲੋਪੇਤਾਂ ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਉਤ੍ਤਰਾਭਿਮੁਖੀਂ ਧੇਨੁਂ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥਰ੍ਵਣੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਤਾਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਮੇਤ੍ਯਥੇਤਿ ਚ ਆਪੋ ਹਿ ष੍ਠੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾਗਤ੍ਯ ਚ ਮਣ੍ਡਪਮ੍
ਅਥਰਵ ਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, 'ਮੁੜ ਨਾ ਆਈਂ' ਅਤੇ 'ਪਾਣੀ ਭਲਾ ਹੋਵੇ' ਆਦਿ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਪੁਨਰ੍ਦਿਨਾਨਿ ਹੋਤਵ੍ਯਂ ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਝੀਲ ਉੱਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਚਾਰ ਦਿਨ ਤਕ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਥੀਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੇਯਾ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਰੁਣਕ੍ਸ਼੍ਮਾਪਣਂ ਤਤਃ
ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਥੇ ਵੀ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਵਰਨੁ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਦ ਲਈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਜ੍ਞਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਯਜ੍ਞੋਪਕਰਣਾਨਿ ਚ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਮਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਪਂ ਵਿਭਜੇਤ੍ਪੁਨਃ ਹੇਮਪਾਤ੍ਰੀਂ ਚ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚ ਸ੍ਥਾਪਕਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਯਜਨ ਦੇ ਪਾਤਰ ਤੇ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਤਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਵੰਡੋ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਾਤਰ ਤੇ ਖੱਟ ਨੂੰ ਸਥਾਪਕ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮ੍ ਅਥਵਾष੍ਟਸ਼ਤਂ ਤਥਾ ਭੋਜਨੀਯਂ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ਵਾਥ ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ਏਵਮੇष ਪੁਰਾਣੇषੁ ਤਡਾਗਵਿਧਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਅੱਠ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ, ਜਾਂ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਵੀਹ ਵੀ; ਇਉਂ ਹੀ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਲਾਵਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।