ਰੋਹਿਣੀਚਨ੍ਦ੍ਰਮਿਥੁਨਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾਥ ਕਾਞ੍ਚਨਮ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ षਡਙ੍ਗੁਲਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਰੋਹਿਣੀ ਚਤੁਰਙ੍ਗੁਲਾ
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਰੋਹਿਣੀ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਛੇ ਅੰਗੁਲ ਅਤੇ ਰੋਹਿਣੀ ਚਾਰ ਅੰਗੁਲ ਦੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲਾष੍ਟਕਯੁਤਂ ਸਿਤਨੇਤ੍ਰਪਟਾਵृਤਮ੍ ਕ੍ਸ਼ੀਰਕੁਮ੍ਭੋਪਰਿ ਪੁਨਃ ਕਾਂਸ੍ਯਪਾਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਸ਼ਾਲੀਕ੍ਸ਼ੁਫਲਸਂਯੁਤਮ੍
ਅੱਠ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਹੋਈ, ਫਿਰ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਅੱਖਤ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਚਾਵਲ ਤੇ ਗੰਨੇ ਦੇ ਫਲ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਮਥ ਸੁਵਰ੍ਣਾਸ੍ਯਾਂ ਖੁਰੈ ਰੌਪ੍ਯੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਭਾਜਨਾਂ ਧੇਨੁਂ ਤਥਾ ਸ਼ਙ੍ਖਂ ਚ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਜਿਸਦਾ ਮੂੰਹ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਖੁਰ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਹੋਣ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਭਾਂਡਾ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸ਼ੰਖ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੂषਣੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਦਾਮ੍ਪਤ੍ਯਮ੍ ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ऽਯਂ ਦ੍ਵਿਜਰੂਪੇਣ ਸਭਾਰ੍ਯ ਇਤਿ ਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਨ ਰੋਹਿਣੀ ਕृष੍ਣ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਗਚ੍ਛਤਿ ਸੋਮਰੂਪਸ੍ਯ ਤੇ ਤਦ੍ਵਨ੍ ਮਮਾਭੇਦੋ ऽਸ੍ਤੁ ਭੂਤਿਭਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਿਣੀ ਕਦੇ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਰੂਪ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸੇਜ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨ ਟੁੱਟੇ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਮੁਕ੍ਤਿਦਃ ਭੁਕ੍ਤਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਸ੍ਤਥਾ ਭਕ੍ਤਿਸ੍ ਤ੍ਵਯਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਨੂੰ ਸਰਬੋਤਮ ਆਨੰਦ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ, ਓ ਚੰਦ੍ਰਮਾ! ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਭੋਗ, ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਸਦਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਇਤਿ ਸਂਸਾਰਭੀਤਸ੍ਯ ਮੁਕ੍ਤਿਕਾਮਸ੍ਯ ਚਾਨਘ ਰੂਪਾਰੋਗ੍ਯਾਯੁषਾਮੇਤਦ੍ ਵਿਧਾਯਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੀਤ ਹੈ।
ਇਦਮੇਵ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਲ੍ਲਭਂ ਮੁਨੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਹੀ ਸਦਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ! ਜੋ ਸੱਤ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਹੋ ਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਰੋਹਿਣੀ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਯਨਂ ਯਾ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ ਸਾਪਿ ਤਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਜਾਂ ਰੋਹਿਣੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸੇਜ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਫਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦਾ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਵਾ ਯ ਇਤ੍ਥਂ ਮਧੁਮਥਨਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਇਨ੍ਦੁਕੀਰ੍ਤਨੇਨ ਮਤਿਮਪਿ ਚ ਦਦਾਤਿ ਸੋ ऽਪਿ ਸ਼ੌਰੇਰ੍ ਭਵਨਗਤਃ ਪਰਿਪੂਜ੍ਯਤੇ ऽਮਰੌਘੈਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਧੁਮਥਨ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਵੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੌਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਲਾਸ਼ਯਗਤਂ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਉਵਾਚ ਰਵਿਨਨ੍ਦਨਃ ਤਡਾਗਾਰਾਮਕੂਪਾਨਾਂ ਵਾਪੀषੁ ਨਲਿਨੀषੁ ਚ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਵੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤਲਾਬਾਂ, ਬਾਗਾਂ, ਖੂਹਾਂ, ਵਾਪੀਆਂ ਤੇ ਕਮਲ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ—
ਵਿਧਿਂ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ੇ ਦੇਵਤਾਯਤਨੇषੁ ਚ ਕੇ ਤਤ੍ਰ ਚਰ੍ਤ੍ਵਿਜੋ ਨਾਥ ਵੇਦੀ ਵਾ ਕੀਦृਸ਼ੀ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ: ਉੱਥੇ ਕੌਣ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਨਾਥ? ਤੇ ਉਥੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵੇਦੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਵਲਯਃ ਕਾਲਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਚਾਰ੍ਯ ਏਵ ਚ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਕਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਸਹੀ ਸਮਾਂ, ਦਿਸ਼ਾ, ਥਾਂ, ਅਚਾਰਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਡਾਗਾਦਿषੁ ਯੋ ਵਿਧਿਃ ਪੁਰਾਣੇष੍ਵਿਤਿਹਾਸੋ ऽਯਂ ਪਠ੍ਯਤੇ ਵੇਦਵਾਦਿਭਿਃ
ਹੇ ਮਹਾਂਬਾਹੁ ਸ਼ਾਹ, ਤਲਾਬ ਆਦਿਕ ਲਈ ਜੋ ਵਿਧੀ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ, ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਰਿਵਾਜ ਹੈ, ਸੁਣੋ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ੁਭਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮ੍ ਅਤੀਤੇ ਚੋਤ੍ਤਰਾਯਣੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ऽਹ੍ਨਿ ਵਿਪ੍ਰਕਥਿਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਾਚਨਮ੍
ਚੰਗਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਪੱਖ ਹੋਵੇ, ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚਲ ਪਏ, ਤੇ ਜਿਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਗੁਦਕ੍ਪ੍ਰਵਣੇ ਦੇਸ਼ੇ ਤਡਾਗਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਵੇਦੀਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਾਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਾਮ੍
ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰੀ ਢਲਾਣ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ, ਤਲਾਬ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਚੌੜੀ, ਚੌਕੋਰ ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁੱਚੀ ਵੇਦੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਤਥਾ षੋਡਸ਼ਹਸ੍ਤਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮਣ੍ਡਪਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ ਵੇਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਤੋ ਗਰ੍ਤਾ ਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਮੇਖਲਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲਾਂ ਹੱਥ ਚੌੜਾ, ਚੌਕੋਰ ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਵੇਦੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਇੱਕ-ਇੱਕ ਹੱਥ ਚੌੜੀਆਂ ਤਿੰਨ ਖਾਈਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਨਵ ਸਪ੍ਤਾਥ ਵਾ ਪਞ੍ਚ ਨਾਤਿਰਿਕ੍ਤਾ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ ਵਿਤਸ੍ਤਿਮਾਤ੍ਰਾ ਯੋਨਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ षਟ੍ਸਪ੍ਤਾਙ੍ਗੁਲਿਵਿਸ੍ਤृਤਾ
ਨੌਂ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਪੰਜ ਖਾਈਆਂ ਹੋਣ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ। ਹਰ ਇੱਕ ਖਾਈ ਹੱਥ ਦੀ ਵਿਥ ਚੌੜੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਯੋਨੀ ਛੇ ਜਾਂ ਸੱਤ ਅੰਗੂਲ ਚੌੜੀ ਹੋਵੇ।
ਗਰ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤ ਸ੍ਯੁਸ੍ ਤ੍ਰਿਪਰ੍ਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮੇਖਲਾਃ ਸਰ੍ਵਤਸ੍ਤੁ ਸਵਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਥੇ ਸੱਤ ਖਾਈਆਂ ਹੋਣ, ਹਰ ਇੱਕ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਉੱਚੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਹੋਣ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਰੰਗਤ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈਆਂ ਹੋਣ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੋਦੁਮ੍ਬਰਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਵਟਸ਼ਾਖਾਕृਤਾਨਿ ਤੁ ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਦਿਸ਼ਂ ਦ੍ਵਾਰਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਮੰਡਪ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ, ਜੋ ਪੀਪਲ, ਉਡੁੰਬਰ, ਪਲਾਹ ਤੇ ਬੋਹੜ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਣ।
ਸ਼ੁਭਾਸ੍ਤਤ੍ਰਾष੍ਟ ਹੋਤਾਰੋ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਾਸ੍ਤਥਾष੍ਟ ਵੈ ਅष੍ਟੌ ਤੁ ਜਾਪਕਾਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
ਉਥੇ ਅੱਠ ਸੁਭਾਗੇ ਹੋਤਰੀ, ਅੱਠ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਰੱਖਵੇ, ਤੇ ਅੱਠ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਣ, ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦ੍ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਕੁਲਸ਼ੀਲਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪੁਰੋਧਾਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਹੋਵੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਕੁਲ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਤਿਗਰ੍ਤੇषੁ ਕਲਸ਼ੀ ਯਜ੍ਞੋਪਕਰਣਾਨਿ ਚ ਵ੍ਯਜਨਂ ਚਾਮਰੇ ਸ਼ੁਭ੍ਰੇ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਸੁਵਿਸ੍ਤृਤੇ
ਹਰ ਖਾਈ ਵਿੱਚ ਜਲ ਦੇ ਘੜੇ, ਯਜਨ ਸਮੱਗਰੀ, ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਯਕ-ਪੂੰਛ ਵਾਲਾ ਪੱਖਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਚੌੜੇ ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਨੇਕਵਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਯੁਸ਼੍ ਚਰਵਃ ਪ੍ਰਤਿਦੈਵਤਮ੍ ਆਚਾਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਭੂਮਾਵ੍ ਅਨੁਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਫਿਰ ਹਰ ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਬਣਾਏ ਜਾਣ। ਅਚਾਰਿਆ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਉਹ ਭਾਂਡੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਤ੍ਰ੍ਯਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰੋ ਯੂਪਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਾਰਵृਕ੍ਸ਼ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਯਜਮਾਨਪ੍ਰਮਾਣੋ ਵਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯੋ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਯਜਨ ਦਾ ਥੰਮ੍ਹ ਤਿੰਨ ਹੱਥ ਉੱਚਾ, ਖਾਰੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦਾ, ਜਾਂ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਹੇਮਾਲਂਕਾਰਿਣਃ ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿऋਤ੍ਵਿਜਃ ਕੁਣ੍ਡਲਾਨਿ ਚ ਹੈਮਾਨਿ ਕੇਯੂਰਕਟਕਾਨਿ ਚ
ਪੰਜੀ ਵੀਹ ਰਿਤਵਿਕ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਣ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਬਾਲੀਆਂ, ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਤੇ ਕੜੇ ਪਾਏ ਹੋਣ।
ਤਥਾਙ੍ਗੁਲ੍ਯਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤੁ ਸਮਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਆਚਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਪੁਨਃ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਯਨਸਂਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਯਤ੍ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਉਂਗਲੀਆਂ ਲਈ ਮੁੰਦਰੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਹੋਣ। ਅਚਾਰਿਆ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਆਦਰ ਦੇਵੇ, ਫਿਰ ਦੁੱਗਣਾ ਦੇਵੇ, ਨਾਲ ਹੀ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਦੇਵੇ।
ਸੌਵਰ੍ਣਕੂਰ੍ਮਮਕਰੌ ਰਾਜਤੌ ਮਤ੍ਸ੍ਯਦੁਨ੍ਦੁਭੌ ਤਾਮ੍ਰੌ ਕੁਲੀਰਮਣ੍ਡੂਕਾਵ੍ ਆਯਸਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਕਃ ਏਵਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਦਾਵੇਵ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਤੇ
ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੱਛੂਆ ਤੇ ਮਕਰਾ, ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਮਛੀ ਤੇ ਡੰਕ, ਤਾਮੇ ਦਾ ਕੇਕੜਾ ਤੇ ਮੈਡਕ, ਲੋਹੇ ਦਾ ਘੜਿਆਲ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨਃ ਸਰ੍ਵੌषਧ੍ਯੁਦਕੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਪਿਤੋ ਵੇਦਪਾਰਗੈਃ
ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਸੁਗੰਧੀ ਲਗਾ ਕੇ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜੜੀਬੂਟੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਯਜਮਾਨਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਦ੍ਵਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਯਾਗਮਣ੍ਡਪਮ੍
ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਜਾਵੇ ਤੇ ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ।