ਇਦਂ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰਾਰ੍ਜੁਨੇਨ ਕृਤਂ ਕੁਬੇਰੇਣ ਪੁਰਂਦਰੇਣ ਯਤ੍ਕੀਰ੍ਤਨੇਨਾਪ੍ਯਖਿਲਾਨਿ ਨਾਸ਼ਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ
ਇਹ ਵਰਤ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸਤਕਾਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮੀਮਥੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਭਵਤਿ ਜਯਃ ਪੁਂਸਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਕਰਂ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰਸਿ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਪੌषੇ ऽਭਿਪੂਜਯੇਤ੍ ਮਾਘੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ, ਪੌਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ, ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਚੈਤ੍ਰੇ ਸ਼ਿਵਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਤ੍ਵਰ੍ਚਯੇਨ੍ਨਰਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਚਾਰ੍ਚੇਦ੍ ਆषਾਢੇ ਉਗ੍ਰਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਚੈਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਣੁ, ਵਿਸਾਖ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ, ਜੈਸ਼ਠ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਾਢ ਵਿੱਚ ਉਗ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਨਭਸ੍ਯੇ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਂ ਤਥਾ ਹਰਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਤਥੇਸ਼ਾਨਂ ਚ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ
ਸਰਾਵਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਵ, ਨਭਸ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮੀषੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਵਾਸੋਭਿਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਾਨੁਪੋषਿਤਃ
ਸਭ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀਆਂ 'ਤੇ, ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਘृਤਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਤਿਲਾਨ੍ ਯਵਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍ ਗੋਸ਼ृਙ੍ਗੋਦਸ਼ਿਰੀषਾਰ੍ਕਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਤ੍ਰਦਧੀਨਿ ਚ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਸ਼ਿ
ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤ—ਮੂਤਰ, ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਤਿਲ, ਜੌ, ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਗਾਂ ਦਾ ਸਿੰਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਲੈ, ਸਿਰੀਸ਼, ਅਰਕ, ਬਿਲਵਾ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਦਹੀਂ—ਇਹ ਸਭ ਖਾ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਂ ਚ ਵਟਂ ਚੈਵੋ-ਦੁਮ੍ਬਰਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਚ ਪਲਾਸ਼ਂ ਜਮ੍ਬੁਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਿਦੁਃ षष੍ਠਂ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਛੇ ਦਰੱਖਤਾਂ—ਅਸ਼ਵੱਥ, ਵਟ, ਉਦੁੰਬਰ, ਪਲਕਸ਼, ਪਲਾਸ਼ ਅਤੇ ਜੰਬੂ—ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਾषਾਢਮਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਿਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਏਕੈਕਂ ਦਨ੍ਤਪਵਨਂ ਵृਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਅਤੇ ਆਢਾ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਦੰਤਪਵਨ ਪੱਤਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂ ਗਾਂ ਕृष੍ਣਵਾਸਸਮ੍ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਵਿਤਾਨਧ੍ਵਜਚਾਮਰਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦੇਣਾ, ਕਾਲੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਛਤਰੀ, ਝੰਡਾ ਅਤੇ ਪੰਖਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮੁਦਕੁਮ੍ਭਾਂਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍ ਗਾਵਃ ਕृष੍ਣਾਃ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਚ ਵਾਸਾਂਸਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਅਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪੁਨਰ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗਾਮੇਕਾਮਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ, ਕਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤ੍ਰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦੋषਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮੀਮੁਪੋष੍ਯੈਵ ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍ ਪੁਮਾਨ੍ਸਮ੍ਪੂਜਿਤੋ ਦੇਵੈਃ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਧਨ ਵਿੱਚ ਚਲਾਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਕਰਣ ਨਾਲ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਅਤੇ ਸਤ ਸੌ ਤਿੰਨ ਕਲਪਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਕੁਲਾਭਿਵृਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਃ ਪੁਮਾਨ੍ਭੂਪਕੁਲਾਯੁਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਜਨ੍ਮਨਿ ਯੇਨ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਦਿਨ੍ਦੁਮੌਲੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਧੂ ਨਾਲ, ਰਾਜ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੰਦੁਮੁਕਟ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪृष੍ਟਮਿਦਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਉਕ੍ਤਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਕਾਰਕਮ੍ ਰਹਸ੍ਯਂ ਤਵ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਜ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਰੋਹਿਣੀਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਯਨਂ ਨਾਮ ਵ੍ਰਤਮਿਹੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯਾਰ੍ਚਾਮ੍ ਅਰ੍ਚਯਦ੍ ਇਨ੍ਦੁਨਾਮਭਿਃ
ਇੱਥੇ ਰੋਹিণੀ-ਚੰਦ੍ਰ-ਸ਼ਯਨ ਨਾਮ ਦਾ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਦਾ ਸੋਮਦਿਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਭਵੇਤ੍ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੀ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਅਥਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਖਸ਼ਤ੍ਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਤਦਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸਰ੍षਪੈਃ ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵੇਤਿ ਤੁ ਜਪੇਦ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਨष੍ਟਸ਼ਤਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੰਜਗਵਿਆ ਅਤੇ ਸਰੋਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ 'ਆਪਿਆਯਸ੍ਵ' ਮੰਤਰ ਅਠ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਪੇ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ऽਪਿ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਾषਣ੍ਡਾਲਾਪਵਰ੍ਜਿਤਃ ਸੋਮਾਯ ਵਰਦਾਯਾਥ ਵਿष੍ਣਵੇ ਚ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ, ਵਧੀਆ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਪਾਖੰਡ ਦੀ ਗੱਲ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।
ਕृਤਜਪ੍ਯਃ ਸ੍ਵਭਵਨਮ੍ ਆਗਤ੍ਯ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ ਪੂਜਯੇਤ੍ਫਲਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਸੋਮਨਾਮਾਨਿ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਜਪ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਫਲ-ਫੁੱਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰੇ।
ਸੋਮਾਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਾਦਾਵ੍ ਅਨਨ੍ਤਧਾਮ੍ਨੇਤਿ ਚ ਜਾਨੁਜਙ੍ਘੇ ਊਰੁਦ੍ਵਯਂ ਚਾਪਿ ਜਲੋਦਰਾਯ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਨ੍ਮੇਢ੍ਰਮਨਨ੍ਤਬਾਹਵੇ
ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ; ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਵਾਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜੇ, ਉਸਦੇ ਘੁੱਟ ਅਤੇ ਪਿੰਡੀਆਂ, ਦੋ ਉਰੂਆਂ ਨੂੰ ਜਲੋਦਰਾ, ਅਤੇ ਮੋਢੇ ਨੂੰ ਅਨੰਤਬਾਹੂ ਵਜੋਂ ਪੂਜੇ।
ਨਮੋ ਨਮਃ ਕਾਮਸੁਖਪ੍ਰਦਾਯ ਕਟਿਃ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਸ੍ਯ ਸਦਾਰ੍ਚਨੀਯਾ ਤਥੋਦਰਂ ਚਾਪ੍ਯਮृਤੋਦਰਾਯ ਨਾਭਿਃ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਾਯ ਨਮੋ ऽਭਿਪੂਜ੍ਯਾ
ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸ਼ਸ਼ਾਂਕ ਦੀ ਕਮਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ, ਪੇਟ ਨੂੰ ਅਮ੍ਰਿਤੋਦਰਾ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮੁਖਂ ਚ ਪੂਜ੍ਯਂ ਦਨ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਮਧਿਪਾਯ ਪੂਜ੍ਯਾਃ ਹਾਸ੍ਯਂ ਨਮਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੇ ऽਭਿਪੂਜ੍ਯਮ੍ ਓष੍ਠੌ ਕੁਮੁਦ੍ਵਨ੍ਤਵਨਪ੍ਰਿਯਾਯ
ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੂੰਹ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ, ਦੰਦ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਹਨ, ਹਾਸਾ ਚੰਦ੍ਰ ਵਜੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੂਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੋਠ ਰਾਤ ਦੇ ਕੰਵਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹਨ।
ਨਾਸਾ ਚ ਨਾਥਾਯ ਵਨੌषਧੀਨਾਮ੍ ਆਨਨ੍ਦਭੂਤਾਯ ਪੁਨਰ੍ਭ੍ਰੁਵੌ ਚ ਨੇਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਪਦ੍ਮਨਿਭਂ ਤਥੇਨ੍ਦੋਰ੍ ਇਨ੍ਦੀਵਰਸ਼੍ਯਾਮਕਰਾਯ ਸ਼ੌਰੇਃ
ਨੱਕ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਜੋਂ ਪੂਜੀਦੀ ਹੈ, ਭੌਂ ਅਤੇ ਦੋ ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇੰਦੁ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੌਰੀ ਦੇ ਹੱਥ ਨੀਲੇ ਕੰਵਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਨਮਃ ਸਮਸ੍ਤਾਧ੍ਵਰਵਨ੍ਦਿਤਾਯ ਕਰ੍ਣਦ੍ਵਯਂ ਦੈਤ੍ਯਨਿषੂਦਨਾਯ ਲਲਾਟਮਿਨ੍ਦੋਰੁਦਧਿਪ੍ਰਿਯਾਯ ਕੇਸ਼ਾਃ ਸੁषੁਮ੍ਨਾਧਿਪਤੇਃ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯਾਃ
ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਦੋ ਕੰਨ ਦੈਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਇੰਦੁ ਦਾ ਮੱਥਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ ਸੁਸ਼ੁਮਨਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ।
ਸ਼ਿਰਃ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਾਯ ਨਮੋ ਮੁਰਾਰੇਰ੍ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯੇਤਿ ਨਮਃ ਕਿਰੀਟਿਨੇ ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਿਯੇ ਰੋਹਿਣਿ ਨਾਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਸੌਖ੍ਯਾਮृਤਚਾਰੁਕਾਯੇ
ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੁਰਾਰਿ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮੁਕੁਟ ਵਾਲੇ, ਕਮਲ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ, ਰੋਹਿਣੀ ਨਾਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸਰੀਰ ਸੁਖ-ਸੌਭਾਗ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਦੇਵੀਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸੁਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਰ੍ ਨੈਵੇਦ੍ਯਧੂਪਾਦਿਭਿਰਿਨ੍ਦੁਪਤ੍ਨੀਮ੍ ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾਥ ਭੂਮੌ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤੇਨ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਹਵਿष੍ਯਯੁਕ੍ਤਃ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਭੋਗ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉੱਠੇ, ਤਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਹਵਨ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਯਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਸਹਿਰਣ੍ਯਵਾਰਿਕੁਮ੍ਭੋ ਨਮਃ ਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਾਯ ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਗੋਮੂਤ੍ਰਮਮਾਂਸਮਨ੍ਨਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਾਰਮष੍ਟਾਵਥ ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਚ ਗ੍ਰਾਸਾਨ੍ਪਯਃਸਰ੍ਪਿਰ੍ਯੁਤਾਨੁਪੋष੍ਯ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੇਤਿਹਾਸਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਸਮੇਤ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ ਚੱਖ ਕੇ, ਬਿਨਾਂ ਮਾਸ ਤੇ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਵੀਹ ਮੋਢੇ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲਈ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣੋ।
ਕਦਮ੍ਬਨੀਲੋਤ੍ਪਲਕੇਤਕਾਨਿ ਜਾਤੀ ਸਰੋਜਂ ਸ਼ਤਪਤ੍ਤ੍ਰਿਕਾ ਚ ਅਮ੍ਲਾਨਕੁਬ੍ਜਾਨ੍ਯਥ ਸਿਨ੍ਦੁਵਾਰਂ ਪੁष੍ਪਂ ਪੁਨਰ੍ਨਾਰਦ ਮਲ੍ਲਿਕਾਯਾਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਚ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕਰਵੀਰਪੁष੍ਪਂ ਸ਼੍ਰੀਚਮ੍ਪਕਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸਃ ਪ੍ਰਦੇਯਮ੍
ਕਦੰਬ, ਨੀਲਾ ਕਮਲ, ਕੇਤਕੀ, ਜਾਤੀ, ਸਰੋਜ, ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਅਮਲਾਨਾ, ਕੁਬਜਾ, ਸਿੰਧੁਵਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਫਿਰ ਚਿੱਟੇ ਮੱਲਿਕਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਲਈ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਲਈ ਚੰਪਾ, ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣਾਦਿषੁ ਮਾਸੇषੁ ਕ੍ਰਮਾਦੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਦਾ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਵ੍ਰਤਾਦਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਤ੍ਪੁष੍ਪੈਰਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਸਾਵਣ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਫੁੱਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ। ਜਿਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਏਵਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਯਾਵਦ੍ ਉਪਾਸ੍ਯ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਰਃ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਯਨਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਦਰ੍ਪਣੋਪਸ੍ਕਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਆਇਨੇ ਆਦਿ ਸਮਾਨਾਂ ਸਮੇਤ ਖੱਟਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।