ਕਠੋਰਧਾਮ੍ਨੇ ਭਰਣੀषੁ ਕਣ੍ਠਂ ਦਿਵਾਕਰਾਯੇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਨੀਯਾ ਗ੍ਰੀਵਾਗ੍ਨਿऋਕ੍ਸ਼ੇ ऽਧਰਮਮ੍ਬੁਜੇਸ਼ੇ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਾਰਦ ਰੋਹਿਣੀषੁ
ਭਰਣੀ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਥਾਂ ਵਾਲੇ ਲਈ ਗਲਾ ਦਿਵਾਕਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਵਾ ਅਗਨੀਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ; ਹੇ ਨਾਰਦ, ਰੋਹਣੀ ਵਿੱਚ ਅਧਰ (ਹੇਠਲਾ ਹੋਂਠ) ਅੰਬੁਜੇਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਾ।
ਮृਗੋਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗੇ ਦਸ਼ਨਾ ਮੁਰਾਰੇਃ ਸਂਪੂਜਨੀਯਾ ਹਰਯੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਨਮਃ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਰਸਨਾਂ ਸ਼ਂਕਰੇ ਚ ਨਾਸਾਭਿਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਪੁਨਰ੍ਵਸੌ ਚ
ਮ੍ਰਿਗ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦੰਦ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣੇ ਹਨ; ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਜੀਭ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨੱਕ ਤੇ, ਤੇ ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਲਲਾਟਮਮ੍ਭੋਰੁਹਵਲ੍ਲਭਾਯ ਪੁष੍ਯੇ ऽਲਕਾ ਵੇਦਸ਼ਰੀਰਧਾਰਿਣੇ ਸਾਰ੍ਪੇ ऽਥ ਮੌਲਿਂ ਵਿਬੁਧਪ੍ਰਿਯਾਯ ਮਘਾਸੁ ਕਰ੍ਣਾਵਿਤਿ ਗੋਗਣੇਸ਼ੇ
ਲਲਾਟ ਨੂੰ ਅੰਭੋਰੁਹ-ਵੱਲਭਾ ਲਈ ਪੂਜਣਾ; ਪੁਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਵਾਲ ਵੈਦ-ਸ਼ਰੀਰ ਧਾਰਕ ਲਈ; ਸਾਰਪ ਵਿੱਚ ਮੌਲੀ ਵਿਬੁਧ-ਪ੍ਰਿਆ ਲਈ; ਮਘਾ ਵਿੱਚ ਕੰਨ ਗੋਗਣੇਸ਼ਾ ਲਈ।
ਪੂਰ੍ਵਾਸੁ ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਨ੍ਦਨਾਯ ਨੇਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯਤਮਾਨਿ ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਅਥੋਤ੍ਤਰਾਫਲ੍ਗੁਨਿਭੇ ਭ੍ਰੁਵੌ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯੇਤਿ ਚ ਪੂਜਨੀਯੇ
ਪੂਰਵਾ ਫਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਗੋ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਲਈ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂਜਣੀਆਂ ਹਨ; ਉੱਤਰਾ ਫਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰੂਆਂ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰਾ ਲਈ ਪੂਜਣੀਆਂ ਹਨ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਸ਼ੂਲਪਦ੍ਮਕਪਾਲਸਰ੍ਪੇਨ੍ਦੁਧਨੁਰ੍ਧਰਾਯ ਗਜਾਸੁਰਾਨਙ੍ਗਪੁਰਾਨ੍ਧਕਾਦਿਵਿਨਾਸ਼ਮੂਲਾਯ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ
ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਸ਼ੂਲ, ਪਦਮ, ਕਪਾਲ, ਸੱਪ, ਚੰਦ, ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਗਜਾਸੁਰ, ਅਨੰਗ, ਪੁਰ, ਅੰਧਕ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਪੂਜ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯੇਤਿ ਸ਼ਿਵੋ ऽਭਿਪੂਜ੍ਯਃ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਤ੍ਰੈਵਮਤੈਲਸ਼ਾਕਮ੍ ਅਮਾਂਸਮਕ੍ਸ਼ਾਰਮਭੁਕ੍ਤਸ਼ੇषਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰਾ ਲਈ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਤੇਲ, ਸਾਗ, ਮਾਸ, ਨਮਕ ਜਾਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਦ੍ਵਿਜ ਨਕ੍ਤਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੁਨਰ੍ਵਸੌ ਸ਼ਾਲੇਯਤਣ੍ਡੁਲਪ੍ਰਸ੍ਥਮ੍ ਔਦੁਮ੍ਬਰਮਯੇ ਘृਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਜਾ, ਰਾਤ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿੱਚ ਗੀਲੀਆਂ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਚਾਵਲ ਦੀ ਇਕ ਪ੍ਰਸਤ, ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਸਪ੍ਤਮੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਪਾਰਣੇ ਤ੍ਵਧਿਕਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਪ੍ਰ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਵਰਤ ਦੇ ਪੂਰਨ ਹੋਣ ਤੇ, ਦੋ ਜੋੜੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਾਰਣੇ ਨਾਰਦਾਬ੍ਦਿਕੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਡਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਦਿਭਿਃ
ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗੁੜ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਪਦ੍ਮਮ੍ ਅष੍ਟਪਤ੍ਤ੍ਰਂ ਸਕਰ੍ਣਿਕਮ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮष੍ਟਾਙ੍ਗੁਲਂ ਤਚ੍ਚ ਪਦ੍ਮਰਾਗਦਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਅਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਮੱਧ ਵਿਚ ਗੁੰਡ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਠ ਅੰਗੁਠਿਆਂ ਚੌੜੀ, ਲਾਲ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਰੁਦ੍ਧਗ੍ਰਨ੍ਥਿਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍ ਸੋਪਧਾਨਕਵਿਸ਼੍ਰਾਮਸ੍ਵਾਸ੍ਤਰਵ੍ਯਜਨਾਨਿ ਚ
ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਖੱਟ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੰਢ ਜਾਂ ਖਾਮੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਗਦਦੀ, ਆਰਾਮ ਲਈ ਥਾਂ, ਸੁਖਦਾਈ ਬੈਠਕ ਤੇ ਪੱਖਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਭਾਜਨੋਪਾਨਹਛਤ੍ਤ੍ਰਚਾਮਰਾਸਨਦਰ੍ਪਣੈਃ ਭੂषਣੈਰਪਿ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਫਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਉਹ ਖੱਟ ਬਰਤਨ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਚਮਰ, ਆਸਨ, ਦਰਪਣ, ਗਹਣੇ, ਫਲ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਧਾਯ ਤਤ੍ਪਦ੍ਮਮ੍ ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਕਪਿਲਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸੁਸ਼ੀਲਾਂ ਚ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਕਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਚੰਗੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰੌਪ੍ਯਖੁਰੀਂ ਹੇਮਸ਼ृਙ੍ਗੀਂ ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਨਾਮ੍ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਨ ਚੈਨਾਮਭਿਲਙ੍ਘਯੇਤ੍
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਵੱਛਾ ਤੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਥੈਵਾਦਿਤ੍ਯਸ਼ਯਨਮ੍ ਅਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਤਵ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਧृਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਰਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਮੇ ਸਨ੍ਤੁ ਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਾ ਥਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ, ਢਿੱਠ, ਸੁਖੀ ਤੇ ਰਸ ਭਰਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਫਲ ਹੋਣ।
ਯਥਾ ਨ ਦੇਵਾਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਂ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਮਨਘਂ ਵਿਦੁਃ ਤਥਾ ਮਾਮ੍ ਉਦ੍ਧਰਾਸ਼ੇषਦੁਃਖਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਨਿਰਮਲ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਲੈ ਚੜ੍ਹ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਸ਼ਯ੍ਯਾਗਵਾਦਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਨਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਖੱਟ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨੈਤਦ੍ਵਿਸ਼ੀਲਾਯ ਨ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਯ ਕੁਤਰ੍ਕਦੁष੍ਟਾਯ ਵਿਨਿਨ੍ਦਕਾਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨੀਯਂ ਵ੍ਰਤਮਿਨ੍ਦੁਮੌਲੇਰ੍ ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਨ੍ਦਾਮਧਿਕਾਂ ਵਿਧਤ੍ਤੇ
ਇਹ ਇੰਦੁਮੁਕਤ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਮੰਦ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਗਲਤ ਤਰਕ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜਾ ਬਹੁਤ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਭਕ੍ਤਾਯ ਦਾਨ੍ਤਾਯ ਚ ਗੁਹ੍ਯਮੇਤਦ੍ ਆਖ੍ਯੇਯਮ੍ ਆਨਨ੍ਦਕਰਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਇਦਂ ਮਹਾਪਾਤਕਭਿਨ੍ ਨਰਾਣਾਮ੍ ਅਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਦਨ੍ਤਿ
ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੰਯਮੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਹੈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਵੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਬਨ੍ਧੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧਨੈਰ੍ਵਿਯੁਕ੍ਤਃ ਪਤ੍ਨੀਭਿਰਾਨਨ੍ਦਕਰਃ ਸੁਰਾਣਾਮ੍ ਨਾਭ੍ਯੇਤਿ ਰੋਗਂ ਨ ਚ ਸ਼ੋਕਦੁਃਖਂ ਯਾ ਵਾਥ ਨਾਰੀ ਕੁਰੁਤੇ ऽਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਧਨ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਂ ਰੋਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਾਂ ਦੁੱਖ-ਸ਼ੋਕ, ਤੇ ਜੋ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ।
ਇਦਂ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰਾਰ੍ਜੁਨੇਨ ਕृਤਂ ਕੁਬੇਰੇਣ ਪੁਰਂਦਰੇਣ ਯਤ੍ਕੀਰ੍ਤਨੇਨਾਪ੍ਯਖਿਲਾਨਿ ਨਾਸ਼ਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯੋ ऽਸ੍ਤਿ
ਇਹ ਵਰਤ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਜੇਤੂ, ਕੁਬੇਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਇਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸਤਕਾਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮੀਮਥੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਭਵਤਿ ਜਯਃ ਪੁਂਸਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਕਰਂ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰਸਿ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਪੌषੇ ऽਭਿਪੂਜਯੇਤ੍ ਮਾਘੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨੇ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ, ਪੌਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ, ਮਾਘ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਫਾਲਗੁਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਚੈਤ੍ਰੇ ਸ਼ਿਵਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਤ੍ਵਰ੍ਚਯੇਨ੍ਨਰਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਪਸ਼ੁਪਤਿਂ ਚਾਰ੍ਚੇਦ੍ ਆषਾਢੇ ਉਗ੍ਰਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਚੈਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਣੁ, ਵਿਸਾਖ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ, ਜੈਸ਼ਠ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਾਢ ਵਿੱਚ ਉਗ੍ਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਨਭਸ੍ਯੇ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਂ ਤਥਾ ਹਰਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਮਾਸਿ ਤਥੇਸ਼ਾਨਂ ਚ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ
ਸਰਾਵਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਵ, ਨਭਸ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਈਸ਼ਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮੀषੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਗੋਭੂਹਿਰਣ੍ਯਵਾਸੋਭਿਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਾਨੁਪੋषਿਤਃ
ਸਭ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀਆਂ 'ਤੇ, ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਗਾਂ, ਜ਼ਮੀਨ, ਸੋਨਾ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਘृਤਗੋਕ੍ਸ਼ੀਰਤਿਲਾਨ੍ ਯਵਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍ ਗੋਸ਼ृਙ੍ਗੋਦਸ਼ਿਰੀषਾਰ੍ਕਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਤ੍ਰਦਧੀਨਿ ਚ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਸ਼ਿ
ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਤੱਤ—ਮੂਤਰ, ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਤਿਲ, ਜੌ, ਕੁਸ਼ਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਗਾਂ ਦਾ ਸਿੰਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਲੈ, ਸਿਰੀਸ਼, ਅਰਕ, ਬਿਲਵਾ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਦਹੀਂ—ਇਹ ਸਭ ਖਾ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਂ ਚ ਵਟਂ ਚੈਵੋ-ਦੁਮ੍ਬਰਂ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ਮੇਵ ਚ ਪਲਾਸ਼ਂ ਜਮ੍ਬੁਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਵਿਦੁਃ षष੍ਠਂ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਛੇ ਦਰੱਖਤਾਂ—ਅਸ਼ਵੱਥ, ਵਟ, ਉਦੁੰਬਰ, ਪਲਕਸ਼, ਪਲਾਸ਼ ਅਤੇ ਜੰਬੂ—ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षਾषਾਢਮਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਮਿਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ ਏਕੈਕਂ ਦਨ੍ਤਪਵਨਂ ਵृਕ੍ਸ਼ੇष੍ਵੇਤੇषੁ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਅਤੇ ਆਢਾ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਦੂਜੇ ਮਹੀਨੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਦੰਤਪਵਨ ਪੱਤਾ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਂ ਗਾਂ ਕृष੍ਣਵਾਸਸਮ੍ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਵਿਤਾਨਧ੍ਵਜਚਾਮਰਮ੍
ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਅਰਘ ਦੇਣਾ, ਕਾਲੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ, ਛਤਰੀ, ਝੰਡਾ ਅਤੇ ਪੰਖਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।