ਉਪਵਾਸੇ ऽਪ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਾਨਾਂ ਨਕ੍ਤਂ ਭੋਜਨਮਿष੍ਯਤੇ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵ੍ਰਤੇ ਤਦਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮਹਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਇਸ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸ਼ਯਨਂ ਨਾਮ ਯਥਾਵਚ੍ਛਂਕਰਾਰ੍ਚਨਮ੍ ਯੇषੁ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਯੋਗੇषੁ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਇਸ ਨੂੰ ਆਦਿਤ੍ਯ-ਸ਼ਯਨ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕੁਝ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਯਦਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਨਂ ਭਵੇਤ੍ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਥ ਸਂਕ੍ਰਾਨ੍ਤਿਸ੍ ਤਿਥਿਃ ਸਾ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੀ
ਜਦੋਂ ਸਪਤਮੀ ਤਰੀਕ ਹਸਤ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਦਿਨ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤਰੀਕ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯਾਰ੍ਚਾਮ੍ ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਨਾਮਭਿਃ ਸੂਰ੍ਯਾਰ੍ਚਾਂ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗੇ ਚ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਤਃ
ਉਮਾ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਸਿਵਲਿੰਗ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਉਮਾਪਤੇ ਰਵੇਰ੍ਵਾਪਿ ਨ ਭੇਦੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗृਹੇ ਸ਼ਮ੍ਭੁਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਉਮਾ-ਪਤੀ ਅਤੇ ਰਵੀ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮুনি-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤੇ ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਾਦਾਵ੍ ਅਰ੍ਕਾਯ ਚਿਤ੍ਰਾਸੁ ਚ ਗੁਲ੍ਫਦੇਸ਼ਮ੍ ਸ੍ਵਾਤੀषੁ ਜਙ੍ਘੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਯ ਧਾਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾਸੁ ਚ ਜਾਨੁਦੇਸ਼ਮ੍
ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਅਰਕਾ ਨੂੰ; ਚਿਤਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਗੁਲਫ ਦੇਸ਼ ਤੇ; ਸਵਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜੰਗਿਆਂ ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮਾ ਨੂੰ; ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਗੁੱਟਾਂ ਤੇ ਧਾਤ੍ਰੇ ਨੂੰ।
ਤਥਾਨੁਰਾਧਾਸੁ ਨਮੋ ऽਭਿਪੂਜ੍ਯਮ੍ ਊਰੁਦ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਭਾਨੋਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਸ੍ਵਨਙ੍ਗਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਗੁਹ੍ਯਮ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਾਯ ਕਟੀ ਚ ਮੂਲੇ
ਅਨੁਰਾਧਾ ਵਿੱਚ ਸਹਸ੍ਰਭਾਨੂ ਦੀ ਦੋਵੇਂ ਰਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਪੂਜਾ; ਜੈਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਅਨੰਗ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਕਟੀ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ।
ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰਾषਾਢਯੁਗੇ ਚ ਨਾਭਿਂ ਤ੍ਵष੍ਟ੍ਰੇ ਨਮਃ ਸਪ੍ਤਤਰਂਗਮਾਯ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਂਸ਼ਵੇ ਚ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਚ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਪृष੍ਠਂ ਧਨਿष੍ਠਾਸੁ ਵਿਕਰ੍ਤਨਾਯ
ਪੂਰਵਾ ਤੇ ਉੱਤਰਾ ਆਢਾ ਦੇ ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਨਾਭੀ ਤੇ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਪਤਤਰੰਗਮਾ ਨੂੰ; ਸ਼੍ਰਵਣ ਵਿੱਚ ਤੀਖਣਾਂਸ਼ੁ ਨੂੰ ਪੇਟ ਤੇ; ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਪਿੱਠ ਤੇ ਵਿਕਰਤਨਾ ਨੂੰ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁਃਸ੍ਥਲਂ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਵਿਨਾਸ਼ਨਾਯ ਜਲਾਧਿਪਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਪਰਿਪੂਜਨੀਯਮ੍ ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰਾਭਾਦ੍ਰਪਦਾਦ੍ਵਯੇ ਚ ਬਾਹੂ ਨਮਸ਼੍ਚਣ੍ਡਕਰਾਯ ਪੂਜ੍ਯੌ
ਜਲਾਧੀਪ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਪੂਰਵਾ ਤੇ ਉੱਤਰਾ ਭਾਦਰਪਦਾ ਵਿੱਚ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਡਕਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਾਮ੍ਨਾਮਧੀਸ਼ਾਯ ਕਰਦ੍ਵਯਂ ਚ ਸਂਪੂਜਨੀਯਂ ਦ੍ਵਿਜ ਰੇਵਤੀषੁ ਨਖਾਨਿ ਪੂਜ੍ਯਾਨਿ ਤਥਾਸ਼੍ਵਿਨੀषੁ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਾਸ਼੍ਵਧੁਰਂਧਰਾਯ
ਸਾਮਾਂ ਦੇ ਅਧੀਸ਼ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਪੂਜਣੇ ਹਨ, ਦੋਜਾ; ਰੇਵਤੀ ਵਿੱਚ ਨਖ ਪੂਜਣੇ ਹਨ; ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਵਿੱਚ ਸਪਤ-ਅਸ਼ਵ ਰਥ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਠੋਰਧਾਮ੍ਨੇ ਭਰਣੀषੁ ਕਣ੍ਠਂ ਦਿਵਾਕਰਾਯੇਤ੍ਯਭਿਪੂਜਨੀਯਾ ਗ੍ਰੀਵਾਗ੍ਨਿऋਕ੍ਸ਼ੇ ऽਧਰਮਮ੍ਬੁਜੇਸ਼ੇ ਸਮ੍ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਾਰਦ ਰੋਹਿਣੀषੁ
ਭਰਣੀ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਥਾਂ ਵਾਲੇ ਲਈ ਗਲਾ ਦਿਵਾਕਰਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਵਾ ਅਗਨੀਰਿਕਸ਼ ਵਿੱਚ; ਹੇ ਨਾਰਦ, ਰੋਹਣੀ ਵਿੱਚ ਅਧਰ (ਹੇਠਲਾ ਹੋਂਠ) ਅੰਬੁਜੇਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਾ।
ਮृਗੋਤ੍ਤਮਾਙ੍ਗੇ ਦਸ਼ਨਾ ਮੁਰਾਰੇਃ ਸਂਪੂਜਨੀਯਾ ਹਰਯੇ ਨਮਸ੍ਤੇ ਨਮਃ ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਰਸਨਾਂ ਸ਼ਂਕਰੇ ਚ ਨਾਸਾਭਿਪੂਜ੍ਯਾ ਚ ਪੁਨਰ੍ਵਸੌ ਚ
ਮ੍ਰਿਗ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਦੰਦ ਮੁਰਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣੇ ਹਨ; ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਵਿਤ੍ਰੇ ਨੂੰ ਜੀਭ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨੱਕ ਤੇ, ਤੇ ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਲਲਾਟਮਮ੍ਭੋਰੁਹਵਲ੍ਲਭਾਯ ਪੁष੍ਯੇ ऽਲਕਾ ਵੇਦਸ਼ਰੀਰਧਾਰਿਣੇ ਸਾਰ੍ਪੇ ऽਥ ਮੌਲਿਂ ਵਿਬੁਧਪ੍ਰਿਯਾਯ ਮਘਾਸੁ ਕਰ੍ਣਾਵਿਤਿ ਗੋਗਣੇਸ਼ੇ
ਲਲਾਟ ਨੂੰ ਅੰਭੋਰੁਹ-ਵੱਲਭਾ ਲਈ ਪੂਜਣਾ; ਪੁਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਵਾਲ ਵੈਦ-ਸ਼ਰੀਰ ਧਾਰਕ ਲਈ; ਸਾਰਪ ਵਿੱਚ ਮੌਲੀ ਵਿਬੁਧ-ਪ੍ਰਿਆ ਲਈ; ਮਘਾ ਵਿੱਚ ਕੰਨ ਗੋਗਣੇਸ਼ਾ ਲਈ।
ਪੂਰ੍ਵਾਸੁ ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਨ੍ਦਨਾਯ ਨੇਤ੍ਰਾਣਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯਤਮਾਨਿ ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਅਥੋਤ੍ਤਰਾਫਲ੍ਗੁਨਿਭੇ ਭ੍ਰੁਵੌ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯੇਤਿ ਚ ਪੂਜਨੀਯੇ
ਪੂਰਵਾ ਫਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਗੋ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਲਈ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂਜਣੀਆਂ ਹਨ; ਉੱਤਰਾ ਫਲਗੁਨੀ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰੂਆਂ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰਾ ਲਈ ਪੂਜਣੀਆਂ ਹਨ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪਾਸ਼ਾਙ੍ਕੁਸ਼ਸ਼ੂਲਪਦ੍ਮਕਪਾਲਸਰ੍ਪੇਨ੍ਦੁਧਨੁਰ੍ਧਰਾਯ ਗਜਾਸੁਰਾਨਙ੍ਗਪੁਰਾਨ੍ਧਕਾਦਿਵਿਨਾਸ਼ਮੂਲਾਯ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ
ਪਾਸ, ਅੰਕੁਸ਼, ਸ਼ੂਲ, ਪਦਮ, ਕਪਾਲ, ਸੱਪ, ਚੰਦ, ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਗਜਾਸੁਰ, ਅਨੰਗ, ਪੁਰ, ਅੰਧਕ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤ੍ਯਾਦਿ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਪੂਜ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਯੇਤਿ ਸ਼ਿਵੋ ऽਭਿਪੂਜ੍ਯਃ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਤ੍ਰੈਵਮਤੈਲਸ਼ਾਕਮ੍ ਅਮਾਂਸਮਕ੍ਸ਼ਾਰਮਭੁਕ੍ਤਸ਼ੇषਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰਾ ਲਈ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਤੇਲ, ਸਾਗ, ਮਾਸ, ਨਮਕ ਜਾਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਦ੍ਵਿਜ ਨਕ੍ਤਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੁਨਰ੍ਵਸੌ ਸ਼ਾਲੇਯਤਣ੍ਡੁਲਪ੍ਰਸ੍ਥਮ੍ ਔਦੁਮ੍ਬਰਮਯੇ ਘृਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਜਾ, ਰਾਤ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪੁਨਰਵਸੂ ਵਿੱਚ ਗੀਲੀਆਂ ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਚਾਵਲ ਦੀ ਇਕ ਪ੍ਰਸਤ, ਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਘੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰੇ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਸਪ੍ਤਮੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਪਾਰਣੇ ਤ੍ਵਧਿਕਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਪ੍ਰ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ, ਵਰਤ ਦੇ ਪੂਰਨ ਹੋਣ ਤੇ, ਦੋ ਜੋੜੇ ਕਪੜੇ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਾਰਣੇ ਨਾਰਦਾਬ੍ਦਿਕੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਡਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਦਿਭਿਃ
ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਨਾਰਦ ਦੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗੁੜ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਪਦ੍ਮਮ੍ ਅष੍ਟਪਤ੍ਤ੍ਰਂ ਸਕਰ੍ਣਿਕਮ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮष੍ਟਾਙ੍ਗੁਲਂ ਤਚ੍ਚ ਪਦ੍ਮਰਾਗਦਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਅਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਮੱਧ ਵਿਚ ਗੁੰਡ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਠ ਅੰਗੁਠਿਆਂ ਚੌੜੀ, ਲਾਲ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਰੁਦ੍ਧਗ੍ਰਨ੍ਥਿਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍ ਸੋਪਧਾਨਕਵਿਸ਼੍ਰਾਮਸ੍ਵਾਸ੍ਤਰਵ੍ਯਜਨਾਨਿ ਚ
ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਖੱਟ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੰਢ ਜਾਂ ਖਾਮੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਗਦਦੀ, ਆਰਾਮ ਲਈ ਥਾਂ, ਸੁਖਦਾਈ ਬੈਠਕ ਤੇ ਪੱਖਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਭਾਜਨੋਪਾਨਹਛਤ੍ਤ੍ਰਚਾਮਰਾਸਨਦਰ੍ਪਣੈਃ ਭੂषਣੈਰਪਿ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਫਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਉਹ ਖੱਟ ਬਰਤਨ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਚਮਰ, ਆਸਨ, ਦਰਪਣ, ਗਹਣੇ, ਫਲ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਧਾਯ ਤਤ੍ਪਦ੍ਮਮ੍ ਅਲਂਕृਤ੍ਯ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਕਪਿਲਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸੁਸ਼ੀਲਾਂ ਚ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਕਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਚੰਗੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰੌਪ੍ਯਖੁਰੀਂ ਹੇਮਸ਼ृਙ੍ਗੀਂ ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਕਾਂਸ੍ਯਦੋਹਨਾਮ੍ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਨ ਚੈਨਾਮਭਿਲਙ੍ਘਯੇਤ੍
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਖੁਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗ, ਵੱਛਾ ਤੇ ਕਾਂਸ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਥੈਵਾਦਿਤ੍ਯਸ਼ਯਨਮ੍ ਅਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਤਵ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਧृਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਰਤ੍ਯਾ ਤਥਾ ਮੇ ਸਨ੍ਤੁ ਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਦਾ ਥਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ, ਢਿੱਠ, ਸੁਖੀ ਤੇ ਰਸ ਭਰਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਫਲ ਹੋਣ।
ਯਥਾ ਨ ਦੇਵਾਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਂ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਮਨਘਂ ਵਿਦੁਃ ਤਥਾ ਮਾਮ੍ ਉਦ੍ਧਰਾਸ਼ੇषਦੁਃਖਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਹੇ ਨਿਰਮਲ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਲੈ ਚੜ੍ਹ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ ਸ਼ਯ੍ਯਾਗਵਾਦਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਨਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਖੱਟ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨੈਤਦ੍ਵਿਸ਼ੀਲਾਯ ਨ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਯ ਕੁਤਰ੍ਕਦੁष੍ਟਾਯ ਵਿਨਿਨ੍ਦਕਾਯ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨੀਯਂ ਵ੍ਰਤਮਿਨ੍ਦੁਮੌਲੇਰ੍ ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਨ੍ਦਾਮਧਿਕਾਂ ਵਿਧਤ੍ਤੇ
ਇਹ ਇੰਦੁਮੁਕਤ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਮੰਦ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਗਲਤ ਤਰਕ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜਾ ਬਹੁਤ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਭਕ੍ਤਾਯ ਦਾਨ੍ਤਾਯ ਚ ਗੁਹ੍ਯਮੇਤਦ੍ ਆਖ੍ਯੇਯਮ੍ ਆਨਨ੍ਦਕਰਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਇਦਂ ਮਹਾਪਾਤਕਭਿਨ੍ ਨਰਾਣਾਮ੍ ਅਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਦਨ੍ਤਿ
ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੰਯਮੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਹੈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਵੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਬਨ੍ਧੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧਨੈਰ੍ਵਿਯੁਕ੍ਤਃ ਪਤ੍ਨੀਭਿਰਾਨਨ੍ਦਕਰਃ ਸੁਰਾਣਾਮ੍ ਨਾਭ੍ਯੇਤਿ ਰੋਗਂ ਨ ਚ ਸ਼ੋਕਦੁਃਖਂ ਯਾ ਵਾਥ ਨਾਰੀ ਕੁਰੁਤੇ ऽਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਧਨ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਂ ਰੋਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਾਂ ਦੁੱਖ-ਸ਼ੋਕ, ਤੇ ਜੋ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ।