ਤਦਾषਾਢੇ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਘृਤਧੇਨੁਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਵਿਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਸ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਵਾਰੁਣਮ੍ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਵਿਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ, ਘੀ ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀਆਂ ਇਹ ਮਾਪ ਤੇਈ ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਵੇਤਕਲ੍ਪਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵਾਯੁਰਿਹਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਯਤ੍ਰ ਤਦ੍ਵਾਯਵੀਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਰੁਦ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸਂਯੁਤਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰਾਣਂ ਤਦਿਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਸ਼੍ਵੇਤਕਲਪ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਵਾਯੂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਧਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਵਾਯੂ ਸੰਬੰਧੀ ਪੁਰਾਣਾ ਰੁਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਚੌਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਗੁਡਧੇਨੁਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵृषਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਸ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਕਲ੍ਪਮੇਕਂ ਵਸੇਨ੍ਨਰਃ
ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਜੇ ਕੋਈ ਗਾਂ, ਗੁੜ ਅਤੇ ਬਲਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਘਰਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਧਿਕृਤ੍ਯ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵਰ੍ਣ੍ਯਤੇ ਧਰ੍ਮਵਿਸ੍ਤਰਃ ਵृਤ੍ਰਾਸੁਰਵਧੋਪੇਤਂ ਤਦ੍ਭਾਗਵਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਗਾਇਤਰੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰਤਾ ਅਤੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਸੁਰ ਦੇ ਵਧ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗਵਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਯੇ ਸ੍ਯੁਰ੍ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤੋਦ੍ਭਵਂ ਲੋਕੇ ਤਦ੍ਭਾਗਵਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਸਾਰਸਵਤ ਕਲਪ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਿੱਥੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਭਾਗਵਤ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਧੇਮਸਿਂਹਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰੌष੍ਠਪਦ੍ਯਾਂ ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰਾਣਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ, ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਹ ਨਾਰਦੋ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਬृਹਤ੍ਕਲ੍ਪਾਸ਼੍ਰਯਾਣਿ ਚ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਾਰਦੀਯਂ ਤਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਨਾਰਦੀਯ ਪੁਰਾਣਾ ਪਚੀ ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸ਼੍ਵਿਨੇ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੇਨੁਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਪਰਮਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਜੇ ਕੋਈ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੜ ਮਿਲਣੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਧਿਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਕੁਨੀਨ੍ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਵਿਚਾਰਣਾ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਾ ਵੈ ਮੁਨਿਪ੍ਰਸ਼੍ਨੇ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਕੁਨਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੀ ਜਾਂਚ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਮਝਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯੇਨ ਕਥਿਤਂ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤੁ ਪੁਰਾਣਂ ਨਵਸਾਹਸ੍ਰਂ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਮ੍ ਇਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਨੌਂ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਮਾਰਕੰਡੇ ਪੁਰਾਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਲਿਖ੍ਯ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਸੌਵਰ੍ਣਕਰਿਸਂਯੁਤਮ੍ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਕੰਵਲੇ ਵਾਲੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ ਤਦ੍ ਈਸ਼ਾਨਕਂ ਕਲ੍ਪਂ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮਧਿਕृਤ੍ਯ ਚ ਵਸਿष੍ਠਾਯਾਗ੍ਨਿਨਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮ੍ ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਜੋ ਇਸ਼ਾਨਕਲਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਅੱਗਨੇਯਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਿਖਿਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਧੇਮਪਦ੍ਮਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍ष੍ਯਾਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਤਿਲਧੇਨੁਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਵਲੇ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਤਿਲ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰੇ—
ਤਚ੍ਚ षੋਡਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਰਤੁਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ਯਃ ਪ੍ਰਦਧਨ੍ਨਰਃ ਸੋ ऽਥ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਧਿਕृਤ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ ਅਘੋਰਕਲ੍ਪਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ ਮਨਵੇ ਕਥਯਾਮਾਸ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਜਿੱਥੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਨਾਲ, ਚਤੁਰਮੁਖ ਨੇ ਅਘੋਰ ਕਲਪ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਮਨੂ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਲਕੜੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ—
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਭਵਿष੍ਯਚਰਿਤਪ੍ਰਾਯਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਤਦਿਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੌषੇ ਮਾਸਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ ਗੁਡਕੁਮ੍ਭਸਮਾਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪੋਹ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋ ਕੇ, ਗੁੜ ਦੇ ਘੜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਥਂਤਰਸ੍ਯ ਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮਧਿਕृਤ੍ਯ ਚ ਸਾਵਰ੍ਣਿਨਾ ਨਾਰਦਾਯ ਕृष੍ਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਰਥਾਂਤਰ ਕਲਪ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਬੰਧੀ, ਸਾਵਰਨੀ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰਾਹਸ੍ਯ ਚੋਦਨ੍ਤਂ ਵਰ੍ਣਿਤਂ ਮੁਹੁਃ ਤਦष੍ਟਾਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸੂਅਰ ਦੀ ਕਥਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ 'ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਪੁਰਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਾਘਮਾਸਿ ਚ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਭਦਿਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਦਿਨ 'ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ' ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਲਿਙ੍ਗਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਗ੍ਨੇਯਮਧਿਕृਤ੍ਯ ਚ
ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਦੇ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਗਨੇਯ ਭਾਗ ਬਾਰੇ, ਬਾਤ ਕੀਤੀ—
ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਲੈਙ੍ਗਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਤਦੇਕਾਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਤਿਲਧੇਨੁਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸ ਯਾਤਿ ਸ਼ਿਵਸਾਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹੋਂ 'ਲੈੰਗ ਪੁਰਾਣ' ਆਖਿਆ; ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਤਿਲ ਤੇ ਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਵਰਾਹਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਧਿਕृਤ੍ਯ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾਭਿਹਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ੋਣ੍ਯੈ ਤਦ੍ਵਾਰਾਹਮ੍ ਇਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਮਹਾਂ ਸੂਅਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਇੱਥੇ 'ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਙ੍ਗੇਨ ਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਪੁਰਾਣਮਿਹੋਚ੍ਯਤੇ
ਮਨੂ ਤੇ ਕਲਪ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਹ ਪੁਰਾਣ ਇੱਥੇ ਚੌਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਗਰੁਡਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਲਧੇਨੁਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਮਧੌ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ ਵਰਾਹਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਪਦਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੈष੍ਣਵਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਗਰੁੜ, ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਧ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵਾਰਾਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਦਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ਧਰ੍ਮਾਨ੍ ਅਧਿਕृਤ੍ਯ ਚ षਣ੍ਮੁਖਃ ਕਲ੍ਪੇ ਤਤ੍ਪੁਰੁषਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਚਰਿਤੈਰੁਪਬृਂਹਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਧਰਮਾਂ, ਸ਼ਣਮੁਖ ਤੇ ਕਲਪ, ਅਤੇ ਤਤਪੁਰੁਸ਼ ਦੇ ਕਰਤਬ ਕਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਸ੍ਕਾਨ੍ਦਂ ਨਾਮ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਹ੍ਯ੍ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਰ੍ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਂ ਚੈਕਮ੍ ਇਤਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਗਦ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਪੁਰਾਣ 'ਸਕਾਂਦ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ, ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਐਸਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਲਿਖ੍ਯ ਚ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਧੇਮਸ਼ੂਲਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸ਼ੈਵਂ ਪਦਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮੀਨੇ ਚੋਪਾਗਤੇ ਰਵੌ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਰਛੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮੀਨ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਆਉਣ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਦਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਅਧਿਕृਤ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਮਭ੍ਯਧਾਤ੍ਤਚ੍ਚ ਵਾਮਨਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ, ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲਕੜਾਂ ਦੱਸੀਆਂ; ਇਹ 'ਵਾਮਨ ਪੁਰਾਣ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾਣਂ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਕੂਰ੍ਮਕਲ੍ਪਾਨੁਗਂ ਸ਼ਿਵਮ੍ ਯਃ ਸ਼ਰਦ੍ਵਿषੁਵੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯਾਤ੍ਯਸੌ ਪਦਮ੍
ਕੂਰਮ ਕਲਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸ਼ਰਦ ਵਿਸ਼ੁਵ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।