ਤੇषਾਮਨਨ੍ਤਮਭਵਤ੍ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਕਮ੍ ਸੁਰਸਾਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸਰ੍ਪਾਣਾਮ੍ ਅਭਵਤ੍ਪੁਰਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਣਗਿਣਤ ਹੋ ਗਈ। ਸੁਰਸਾ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸਾਂ ਕਦ੍ਰੂਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚਾਪਿ ਸੁਵ੍ਰਤ ਪ੍ਰਧਾਨਾਸ੍ਤੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਃ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਰ੍ ਅਰਿਂਦਮ
ਕਦਰੂ ਨੇ, ਹੇ ਸੁਵਰਤ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛਬੀਸ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ੇषਵਾਸੁਕਿਕਰ੍ਕੋਟਸ਼ਙ੍ਖੈਰਾਵਤਕਮ੍ਬਲਾਃ ਧਨਂਜਯਮਹਾਨੀਲਪਦ੍ਮਾਸ਼੍ਵਤਰਤਕ੍ਸ਼ਕਾਃ
ਉਹ ਹਨ: ਸ਼ੇਸ਼, ਵਾਸੁਕੀ, ਕਰਕੋਟ, ਸ਼ੰਖ, ਐਰਾਵਤ, ਕੰਬਲਾ, ਧਨੰਜਯ, ਮਹਾਨੀਲ, ਪਦਮ, ਅਸ਼ਵਤਰਾ ਤੇ ਤਕਸ਼ਕ।
ਏਲਾਪਤ੍ਤ੍ਰਮਹਾਪਦ੍ਮਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਬਲਾਹਕਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਪਾਲਮਹਾਸ਼ਙ੍ਖਪੁष੍ਪਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼ੁਭਾਨਨਾਃ
ਇਲਾਪਤ੍ਰ, ਮਹਾਪਦਮ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਬਲਾਹਕ, ਸ਼ੰਖਪਾਲ, ਮਹਾਸ਼ੰਖ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਸ਼ਟ੍ਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭਾਨਨ।
ਸ਼ਙ੍ਕੁਰੋਮਾ ਚ ਬਹੁਲੋ ਵਾਮਨਃ ਪਾਣਿਨਸ੍ਤਥਾ ਕਪਿਲੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਤਞ੍ਜਲਿਰਿਤਿ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਸ਼ੰਕੁਰੋਮਾ, ਬਹੁਲਾ, ਵਾਮਨ, ਪਾਣਿਨ, ਕਪਿਲ, ਦੁਰਮੁਖ ਤੇ ਪਤੰਜਲੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏषਾਮਨਨ੍ਤਮਭਵਤ੍ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਕਮ੍ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਯਤ੍ਪੁਰਾ ਦਗ੍ਧਂ ਜਨਮੇਜਯਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਅਣਗਿਣਤ ਹੋ ਗਈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾੜੇ ਗਏ।
ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਂ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾ ਸ੍ਵਨਾਮਾਨਮ੍ ਅਜੀਜਨਤ੍ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਾਂ ਨਿਯੁਤਂ ਤੇषਾਂ ਭੀਮਸੇਨਾਦਗਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਮਸੇਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੰਦ-ਧਾਰੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਗਣਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਗੋਮਹਿष੍ਯੋ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ਸੁਰਭਿਰ੍ਜਨਯਾਮਾਸ ਕਸ਼੍ਯਪਾਤ੍ਸਂਯਤਵ੍ਰਤਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਰਭੀ, ਜੋ ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਗਾਂ ਤੇ ਮਹਿਸਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁਨਿਰ੍ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਗਣਂ ਗਣਮਪ੍ਸਰਸਾਂ ਤਥਾ ਤਥਾ ਕਿਂਨਰਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਰਿष੍ਟਾਜਨਯਦ੍ ਬਹੂਨ੍
ਮੁਨੀ ਨੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਅਰਿਸ਼ਟਾ ਨੇ ਕਿੰਨਰ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤृਣਵृਕ੍ਸ਼ਲਤਾਗੁਲ੍ਮਮ੍ ਇਰਾ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਜੀਜਨਤ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਤੁ ਯਕ੍ਸ਼ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਜਨਯਾਮਾਸ ਕੋਟਿਸ਼ਃ
ਇਰਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਘਾਹ, ਰੁੱਖ, ਬੇਲਾਂ ਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਵਾ ਨੇ ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ ਏਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਨ੍ ਮਰੁਤਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਦ੍ਦਿਤਿਃ ਜਨਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨਮਰਵਲ੍ਲਭਾਨ੍
ਫਿਰ, ਦਿਤੀ ਨੇ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਉਨਚਾਸ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕਥਂ ਜਾਤਾ ਮਰੁਤੋ ਦੇਵਵਲ੍ਲਭਾਃ ਦੇਵੈਰ੍ਜਗ੍ਮੁਸ਼੍ਚ ਸਾਪਤ੍ਨੈਃ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਸਖ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਰੁਤ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲਏ? ਤੇ ਉਹ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ, ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਿਤਰਤਾ ਕਰ ਲਏ?
ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਹृਤੇषੁ ਹਰਿਣਾ ਸੁਰੈਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰੇषੁ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾ ਗਤ੍ਵਾ ਭੂਲੋਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਹਰਿ ਨੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਲੈ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਤੇ ਉੱਚ ਭੂਲੋਕ ਵਿਚ ਗਏ।
ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਪਞ੍ਚਕੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਸ਼ੁਭੇ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ ਆਰਾਧਨਪਰਾ ਤਪ ਉਗ੍ਰਂ ਚਚਾਰ ਹ
ਸਯਮੰਤਪੰਚਕ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸੁਭ ਅੰਕ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਤਦਾ ਦਿਤਿਰ੍ ਦੈਤ੍ਯਮਾਤਾ ऋषਿਰੂਪੇਣ ਸੁਵ੍ਰਤਾ ਫਲਾਹਾਰਾ ਤਪਸ੍ ਤੇਪੇ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਾਦਿਕਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦਿਤੀ, ਪੱਕੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਫਲ ਖਾ ਕੇ, ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਆਦਿ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਜਰਾਸ਼ੋਕਸਮਾਕੁਲਾ ਤਤਃ ਸਾ ਤਪਸਾ ਤਪ੍ਤਾ ਵਸਿष੍ਠਾਦੀਨਪृਚ੍ਛਤ
ਉਹ ਜਰ੍ਹ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਲ ਤਕ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ; ਫਿਰ ਤਪ ਦੀ ਤਪਿਸ਼ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕਥਯਨ੍ਤੁ ਭਵਨ੍ਤੋ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਫਲਦਮ੍ ਇਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮਾਣਯੋਗੋ, ਐਸਾ ਵ੍ਰਤ ਜੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇ ਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ ਸੁਭਾਗ ਦਾ ਫਲ ਦੇਵੇ।
ਊਚੁਰ੍ ਵਸਿष੍ਠਪ੍ਰਮੁਖਾ ਮਦਨਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ ਯਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦਭਵਤ੍ ਸੁਤਸ਼ੋਕਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਮਦਨ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।'
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸੂਤ ਮਦਨਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ ਸੁਤਾਨੇਕੋਨਪਞ੍ਚਾਸ਼ਦ੍ ਯੇਨ ਲੇਭੇ ਦਿਤਿਃ ਪੁਨਃ
ਅਸੀਂ ਸੁਤਾ, ਮਦਨ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵ੍ਰਤ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਿਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਨੰਜਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਯਦ੍ਵਸਿष੍ਠਾਦਿਭਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਿਤੇਃ ਕਥਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਦੇਵੇਦਂ ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਜੋ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਚੈਤ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਵ੍ਰਣਂ ਕੁਮ੍ਭਂ ਸਿਤਤਣ੍ਡੁਲਪੂਰਿਤਮ੍
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਤੇ ਸੁਚੱਜਾ ਘੜਾ ਰੱਖੇ।
ਨਾਨਾਫਲਯੁਤਂ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਇਕ੍ਸ਼ੁਦਣ੍ਡਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਸਿਤਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਹ ਘੜਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ, ਇਕ ਸ਼ੀਰੇ ਦੀ ਲੱਕੜ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸਮੋਪੇਤਂ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਗੁਡੋਪੇਤਂ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ; ਉਪਰ ਇੱਕ ਤਾਮੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਗੁੜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰੱਖੋ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁਪਰਿ ਕਾਮਂ ਤੁ ਕਦਲੀਦਲਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਰ੍ਕਰਯੋਪੇਤਾਂ ਰਤਿਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਵਾਮਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਕੇਲੇ ਦਾ ਪੱਤਾ ਰੱਖੋ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ੱਕਰ ਨਾਲ ਬਣੀ ਰਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖੋ।
ਗਨ੍ਧਂ ਧੂਪਂ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਗੀਤਂ ਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ ਤਦਭਾਵੇ ਕਥਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਕਾਮਕੇਸ਼ਵਯੋਰ੍ਨਰਃ
ਫਿਰ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਯਾ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ; ਜੇ ਇਹ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਕਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣੋ।
ਕਾਮਨਾਮ੍ਨਾ ਹਰੇਰਰ੍ਚਾਂ ਸ੍ਨਾਪਯੇਦ੍ਗਨ੍ਧਵਾਰਿਣਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਤਿਲੈਰ੍ ਅਰ੍ਚਯੇਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਹਰੀ ਦੀ ਕਾਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਿਵਾਓ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ, ਅੱਖਤ ਤੇ ਤਿਲ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰੋ।
ਕਾਮਾਯ ਪਾਦੌ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਜਙ੍ਘੇ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯ ਚ ਊਰੂ ਸ੍ਮਰਾਯੇਤਿ ਪੁਨਰ੍ ਮਨ੍ਮਥਾਯੇਤਿ ਵੈ ਕਟਿਮ੍
ਕਾਮ ਲਈ ਪੈਰ ਪੂਜੋ, ਸੁਭਾਗ ਦਾਤਾ ਲਈ ਪਿੰਡ, ਸਮਰ ਲਈ ਫਿਰ ਮਨਮਥਾ ਲਈ ਕਟ ਪੂਜੋ।
ਸ੍ਵਚ੍ਛੋਦਰਾਯੇਤ੍ਯੁਦਰਮ੍ ਅਨਙ੍ਗਾਯੇਤ੍ਯੁਰੋ ਹਰੇਃ ਮੁਖਂ ਪਦ੍ਮਮੁਖਾਯੇਤਿ ਬਾਹੂ ਪਞ੍ਚਸ਼ਰਾਯ ਵੈ
ਸਾਫ ਪੇਟ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪੇਟ, ਅਨੰਗ ਲਈ ਹਰੀ ਦਾ ਛਾਤੀ, ਕਮਲ-ਮੁਖੀ ਲਈ ਮੂੰਹ, ਪੰਜ-ਬਾਣੀ ਲਈ ਬਾਂਹ ਪੂਜੋ।
ਨਮਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਮੌਲਿਮ੍ ਅਰ੍ਚਯੇਦਿਤਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤਂ ਕੁਮ੍ਭਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਸਰਵ-ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਘੜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਲਵਣਾਦृਤੇ ਭੁਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ, ਆਪ ਲੂਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਖਾਓ; ਫਿਰ ਦਾਨ ਦਿਓ ਤੇ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੋ।