ਉਪਤਿष੍ਠ ਸ੍ਵਲਂਕृਤ੍ਯ ਮੈਥੁਨਾਯ ਚ ਮਾਂ ਸ਼ੁਭੇ ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍
'ਸਵੈ ਸਜਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ, ਮੇਲ ਲਈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ।' ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਰ੍ਭਃ ਪਰਿਣਤਸ਼੍ਚਾਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵ੍ਯਾਹਰਤੇ ਗਿਰਾ ਅਮੋਘਰੇਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਂ ਚੈਵਂ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
'ਇਹ ਗਰਭ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਅਫਲਤੂਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੰਮ ਅਧਰਮ ਹੈ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦੇਨਾਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਨੋਪਦੇष੍ਟਵ੍ਯੋ ਵਿਨਯਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਮੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਖੁਦ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਆਚਰਨ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।'
ਧਰ੍षਮਾਣਃ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯੈਨਾਂ ਮੈਥੁਨਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ ਤਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਗਰ੍ਭੋ ਧਰ੍षਮਾਣਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਗਰਭ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਜਬਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸਂਨਿਵਿष੍ਟੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਇਹ ਨਾਮ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਅਮੋਘਰੇਤਾਸ਼੍ਚ ਭਵਾਨ੍ ਨਾਵਕਾਸ਼ ਇਹ ਦ੍ਵਯੋਃ
'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਅਫਲਤੂਨ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਗਰ੍ਭੇਣ ਕੁਪਿਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮੀਦृਸ਼ੇ ਕਾਲੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਪ੍ਸਿਤੇ ਸਤਿ ਅਭਿषੇਧਸਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਮੋ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ
ਗਰਭ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਨਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਘੂਪ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਤਤਃ ਕਾਮਂ ਸਂਨਿਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਨਨ੍ਦਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਤਦ੍ਰੇਤਸ੍ਤ੍ਵਪਤਦ੍ਭੂਮੌ ਨਿਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਕੋ ऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਮਮਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਬੀਜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਉਹ ਬੀਜ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਕੁਮਾਰਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਮਮਤਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਗृਹਂ ਸ੍ਵਂ ਵੈ ਭਰਸ੍ਵੈਨਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਮੁੰਡਾ ਵੇਖਿਆ, ਮਮਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਾ ਸਾ ਤੁ ਗਤਾਯਾਂ ਸੋ ऽਪਿ ਤਂ ਤ੍ਯਜਤ੍ ਮਾਤਾਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਮਰੁਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍ ਜਗृਹੁਸ੍ਤਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਮਰੁਤਃ ਕृਪਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ; ਉਸ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਮਾਂ-ਪਿਓਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਬੱਚਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਭਰਤੋ ਬਹੁਭਿਰ੍ ऋਤੁਭਿਰ੍ਵਿਭੁਃ ਪੁਤ੍ਰਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਅਯਜਤ੍ਪੁਤ੍ਰਲਿਪ੍ਸਯਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਈ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਯਗ ਕਰੇ।
ਯਦਾ ਸ ਯਜਮਾਨਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਾਸਾਦਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ਤਤਃ ਕ੍ਰਤੁਂ ਮਰੁਤ੍ਸੋਮਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਸਮੁਪਾਹਰਤ੍
ਜਦੋਂ ਯਗ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ خاطر ਮਰੁਤਸੋਮ ਯਗ ਕੀਤਾ।
ਤੇਨ ਤੇ ਮਰੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਰੁਤ੍ਸੋਮੇਨ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਉਪਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਭਰਤਾਯ ਵੈ
ਉਸ ਯਗ ਨਾਲ, ਮਰੁਤ ਮਰੁਤਸੋਮ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆਏ।
ਦਾਯਾਦੋ ऽਙ੍ਗਿਰਸਃ ਸੂਨੋਰ੍ ਔਰਸਸ੍ਤੁ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਸਂਕ੍ਰਾਮਿਤੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰ੍ਭਰਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਅਸਲੀ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਸੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਲੋਂ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਭਰਤਸ੍ਤੁ ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਭੁਰ੍ ਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਆਦਾਵ੍ ਆਤ੍ਮਹਿਤਾਯ ਤ੍ਵਂ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਭੋ
ਭਾਰਤ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਾਭ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।"
ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਵਿਤਥੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृਤੇ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮਨਿ ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਿਤਥੋ ਨਾਮ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਨृਪੋ ऽਭਵਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਭਰਦਵਾਜ ਰਾਜਾ ਨੂੰ 'ਵਿਤਥ' ਨਾਮ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਭੁਵਿ ਦ੍ਵ੍ਯਾਮੁष੍ਯਾਯਣਕੌਲੀਨਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਵਿਧੇਨ ਚ
ਉਸ ਭਰਦਵਾਜ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਦਵਿਆਮੁਸ਼ਿਆਯਣ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਜਾਤੇ ਹਿ ਵਿਤਥੇ ਭਰਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵਂ ਯਯੌ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਦਿਵਂ ਯਾਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਸੁਤਮृषਿਃ
ਵਿਤਥ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਤ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦਾਯਾਦੋ ਵਿਤਥਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਭੁਵਮਨ੍ਯੁਰ੍ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਮਹਾਭੂਤੋਪਮਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਭੁਵਮਨ੍ਯਵਃ
ਵਿਤਥ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਭੁਵਮਨਯੁ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਭੁਵਮਨਯੁ, ਮਹਾਨ ਜੀਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਨਰੋ ਗਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਨਰਸ੍ਯ ਸਂਕृਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਬ੍ਰਹਤਕਸ਼ਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਰ, ਤੇ ਗਰਗ, ਜੋ ਵੀਰ ਸੀ; ਨਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਮਹਾਨ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਗੁਰੁਧੀ ਰਨ੍ਤਿਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯਾਂ ਤਾਵ੍ ਉਭੌ ਸ੍ਮृਤੌ ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਚੈਵ ਦਾਯਾਦਃ ਸ਼ਿਬਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨਜਾਯਤ
ਗੁਰੂਧੀ ਤੇ ਰੰਤਿਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਸਤਕਾਰ ਵਾਲੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗਰਗ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ਿਬੀ ਜਨਮਿਆ।
ਸ੍ਮृਤਾਃ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾਸ੍ਤਤੋ ਗਰ੍ਗਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋਪੇਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ ਆਹਾਰ੍ਯਤਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਧੀਮਾਨਾਸੀਦ੍ ਉਰੁਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੈਬਿਆ ਤੇ ਗਰਗਾ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਆਹਾਰਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਰੁਕਸ਼ਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਵੀ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਤੁ ਸੁषੁਵੇ ਪੁਤ੍ਰਕਤ੍ਰਯਮ੍ ਤ੍ਰ੍ਯੁषਣਂ ਪੁष੍ਕਰਿਂ ਚੈਵ ਕਵਿਂ ਚੈਵ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਤ੍ਰਿਉਸ਼ਣ, ਪੁਸ਼ਕਰੀ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਕਵੀ।
ਉਰੁਕ੍ਸ਼ਵਾਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਹ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਤਾਂ ਗਤਾਃ ਕਾਵ੍ਯਾਨਾਂ ਤੁ ਵਰਾ ਹ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਤ੍ਰਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਇਹ ਉਰੁਕਸ਼ਵ ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹਨ; ਕਾਵਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਜੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਰ੍ਗਾਃ ਸਂਕृਤਯਃ ਕਾਵ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋਪੇਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ ਸਂਭृਤਾਙ੍ਗਿਰਸੋ ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਃ
ਗਰਗਾ, ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਕਾਵਿਆ, ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਇਕੱਠੇ ਅੰਗਿਰਸ ਤੇ ਦਕਸ਼, ਤੇ ਬ੍ਰਹਤਕਸ਼ਤਰ ਦੀ ਧਰਤੀ।
ਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦੋ ਹਸ੍ਤਿਨਾਮਾ ਬਭੂਵ ਹ ਤੇਨੇਦਂ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੁਰਂ ਤੁ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਬ੍ਰਹਤਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਹਸਤਿਨ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਜਸਾਹਵਯam ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਹਸ੍ਤਿਨਸ਼੍ਚੈਵ ਦਾਯਾਦਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਕੀਰ੍ਤਯਃ ਅਜਮੀਢੋ ਦ੍ਵਿਮੀਢਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁਮੀਢਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਹਸਤਿਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਾਰਿਸ ਹੋਏ: ਅਜਮੀਢ, ਦਵਿਮੀਢ ਅਤੇ ਪੁਰੁਮੀਢ।
ਅਜਮੀਢਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੁਰੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹਾਃ ਨੀਲਿਨੀ ਧੂਮਿਨੀ ਚੈਵ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਚੈਵ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਅਜਮੀਢ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਸਨ: ਨੀਲੀਨੀ, ਧੂਮੀਨੀ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਿਨੀ।
ਸ ਤਾਸੁ ਜਨਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵੈ ਦੇਵਵਰ੍ਚਸਃ ਤਪਸੋ ऽਨ੍ਤੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਜਾਤਾ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ; ਆਪਣੇ ਤਪ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਵ੍ਰਿਧ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਿਸ੍ਤਰਂ ਤੇषੁ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ ਆਜਮੀਢਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾਂ ਕਣ੍ਵਃ ਸਮਭਵਤ੍ਕਿਲ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਤੋਂ ਅਜਮੀਢ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਣਵ ਜਨਮਿਆ।
ਮੇਧਾਤਿਥਿਃ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਣ੍ਵਾਯਨਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਅਜਮੀਢਸ੍ਯ ਭੂਮਿਨ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਬृਹਦਨੁਰ੍ ਨृਪਃ
ਕਣਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਧਾਤਿਥਿ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਕਣਵਾਯਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਏ। ਅਜਮੀਢ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੂਮੀਨੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਦਨ ਜਨਮਿਆ।