ਅਮੂਰ੍ਤਰਯਸਂ ਵੀਰਂ ਤ੍ਰਿਵਨਂ ਚੈਵ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍ ਗੌਰੀ ਕਨ੍ਯਾ ਤृਤੀਯਾ ਚ ਮਾਨ੍ਧਾਤੁਰ੍ਜਨਨੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮੂਰਤ-ਰਯਸ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਵਨ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ; ਗੌਰੀ ਤੀਜੀ ਧੀ ਸੀ, ਜੋ ਮਾਂਧਾਤਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਂ ਬਣੀ।
ਇਲਿਨਾ ਤੁ ਯਮਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਕਨ੍ਯਾ ਯਾਜਨਯਤ੍ਸੁਤਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਞ੍ ਛੁਭਦਾ ਤ੍ਵ੍ ਇਲਿਨਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਭੂਤ੍
ਇਲੀਨਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਵਾਦ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ; ਸ਼ੁਭਦਾ ਵੀ ਇਲੀਨਾ ਤੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਉਪਦਾਨਵੀ ਸੁਤਾਂਲ੍ਲੇਭੇ ਚਤੁਰਸ੍ਤ੍ਵਿਲਿਨਾਤ੍ਮਜਾਤ੍ ऋष੍ਯਨ੍ਤਮਥ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਵੀਰਮ੍ ਅਨਧਂ ਤਥਾ
ਉਪਦਾਨਵੀ ਨੇ ਇਲੀਨਾ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ: ਰਿਸ਼ਯੰਤ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਪ੍ਰਵੀਰ ਅਤੇ ਅਨਧ।
ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਤਤੋ ਯਜ੍ਞੇ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਾਤ੍ਸਮਿਤਿਂਜਯਃ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਯਾਂ ਭਰਤੋ ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਭਾਰਤਾਃ
ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਤੋਂ ਚਕਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਸਮਿਤਿੰਜਯ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਤੋਂ ਭਰਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਦੌष੍ਯਨ੍ਤੀਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰਾਜਾਨਂ ਵਾਗੂਚੇ ਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ ਮਾਤਾ ਭਸ੍ਤ੍ਰਾ ਪਿਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯੇਨ ਜਾਤਃ ਸ ਏਵ ਸਃ
ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ, ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ: 'ਮਾਂ ਫੂਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹੀ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ।'
ਭਰਸ੍ਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤ ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾਃ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾਮ੍ ਰੇਤੋਧਾਂ ਨਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਰੇਤਂ ਯਮਸਾਦਨਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਚਾਸ੍ਯ ਧਾਤਾ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਸ਼ਕੁਨ੍ਤਲਾ
'ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੰਨੋ, ਦੁਸ਼ਯੰਤ; ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੋ। ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੀਜ ਪਾਇਆ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਸ ਗਰਭ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈਂ; ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦੀ ਹੈ।'
ਭਰਤਸ੍ਯ ਵਿਨष੍ਟੇषੁ ਤਨਯੇषੁ ਪੁਰਾ ਕਿਲ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮਾਤृਕਾਤ੍ ਕੋਪਾਤ੍ ਸੁਮਹਾਨ੍ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ ਕृਤਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਭਰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ।
ਤਤੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰਾਨੀਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਤੁ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਸਂਕ੍ਰਾਮਿਤੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰ੍ਭਰਤਸ੍ਯ ਤੁ
ਫਿਰ ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਲਿਆ ਕੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਰਤਸ੍ਯ ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਮਾਰੁਤੈਃ ਕਥਮ੍ ਸਂਕ੍ਰਾਮਿਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ ਤਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਮਹਾਤੀਜ ਵਾਲੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ خاطر ਕਿਵੇਂ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ? ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
ਪਤ੍ਨ੍ਯਾਮਾਪਨ੍ਨਸਤ੍ਤ੍ਵਾਯਾਮ੍ ਉਸ਼ਿਜਃ ਸ ਸ੍ਥਿਤੋ ਭੁਵਿ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਹ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਉਸ਼ਿਜ਼ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰਿਹਾ; ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਉਪਤਿष੍ਠ ਸ੍ਵਲਂਕृਤ੍ਯ ਮੈਥੁਨਾਯ ਚ ਮਾਂ ਸ਼ੁਭੇ ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍
'ਸਵੈ ਸਜਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ, ਮੇਲ ਲਈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ।' ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਰ੍ਭਃ ਪਰਿਣਤਸ਼੍ਚਾਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵ੍ਯਾਹਰਤੇ ਗਿਰਾ ਅਮੋਘਰੇਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਧਰ੍ਮਂ ਚੈਵਂ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
'ਇਹ ਗਰਭ ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਅਫਲਤੂਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਕੰਮ ਅਧਰਮ ਹੈ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦੇਨਾਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਨੋਪਦੇष੍ਟਵ੍ਯੋ ਵਿਨਯਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਮੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਖੁਦ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਆਚਰਨ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।'
ਧਰ੍षਮਾਣਃ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯੈਨਾਂ ਮੈਥੁਨਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ ਤਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਗਰ੍ਭੋ ਧਰ੍षਮਾਣਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਲ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਗਰਭ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਜਬਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸਂਨਿਵਿष੍ਟੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਇਹ ਨਾਮ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਅਮੋਘਰੇਤਾਸ਼੍ਚ ਭਵਾਨ੍ ਨਾਵਕਾਸ਼ ਇਹ ਦ੍ਵਯੋਃ
'ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਅਫਲਤੂਨ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਗਰ੍ਭੇਣ ਕੁਪਿਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮੀਦृਸ਼ੇ ਕਾਲੇ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਪ੍ਸਿਤੇ ਸਤਿ ਅਭਿषੇਧਸਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਮੋ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ
ਗਰਭ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜਨਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਘੂਪ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਤਤਃ ਕਾਮਂ ਸਂਨਿਵਰ੍ਤ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਨਨ੍ਦਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਤਦ੍ਰੇਤਸ੍ਤ੍ਵਪਤਦ੍ਭੂਮੌ ਨਿਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਕੋ ऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਮਮਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਬੀਜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਉਹ ਬੀਜ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਦ੍ਯੋਜਾਤਂ ਕੁਮਾਰਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਮਮਤਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਗृਹਂ ਸ੍ਵਂ ਵੈ ਭਰਸ੍ਵੈਨਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਮੁੰਡਾ ਵੇਖਿਆ, ਮਮਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਾ ਸਾ ਤੁ ਗਤਾਯਾਂ ਸੋ ऽਪਿ ਤਂ ਤ੍ਯਜਤ੍ ਮਾਤਾਪਿਤृਭ੍ਯਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਮਰੁਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍ ਜਗृਹੁਸ੍ਤਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਮਰੁਤਃ ਕृਪਯਾ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ; ਉਸ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਮਾਂ-ਪਿਓਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਬੱਚਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਤੁ ਭਰਤੋ ਬਹੁਭਿਰ੍ ऋਤੁਭਿਰ੍ਵਿਭੁਃ ਪੁਤ੍ਰਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਅਯਜਤ੍ਪੁਤ੍ਰਲਿਪ੍ਸਯਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਤ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਈ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਯਗ ਕਰੇ।
ਯਦਾ ਸ ਯਜਮਾਨਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨਾਸਾਦਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ਤਤਃ ਕ੍ਰਤੁਂ ਮਰੁਤ੍ਸੋਮਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਸਮੁਪਾਹਰਤ੍
ਜਦੋਂ ਯਗ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ خاطر ਮਰੁਤਸੋਮ ਯਗ ਕੀਤਾ।
ਤੇਨ ਤੇ ਮਰੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਰੁਤ੍ਸੋਮੇਨ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਉਪਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਭਰਤਾਯ ਵੈ
ਉਸ ਯਗ ਨਾਲ, ਮਰੁਤ ਮਰੁਤਸੋਮ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆਏ।
ਦਾਯਾਦੋ ऽਙ੍ਗਿਰਸਃ ਸੂਨੋਰ੍ ਔਰਸਸ੍ਤੁ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਸਂਕ੍ਰਾਮਿਤੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰ੍ਭਰਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦਾ ਅਸਲੀ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਸੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਲੋਂ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਭਰਤਸ੍ਤੁ ਭਰਦ੍ਵਾਜਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਭੁਰ੍ ਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਆਦਾਵ੍ ਆਤ੍ਮਹਿਤਾਯ ਤ੍ਵਂ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਭੋ
ਭਾਰਤ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਾਭ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।"
ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਵਿਤਥੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕृਤੇ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮਨਿ ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਿਤਥੋ ਨਾਮ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਨृਪੋ ऽਭਵਤ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਭਰਦਵਾਜ ਰਾਜਾ ਨੂੰ 'ਵਿਤਥ' ਨਾਮ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਭਰਦ੍ਵਾਜਾਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਭੁਵਿ ਦ੍ਵ੍ਯਾਮੁष੍ਯਾਯਣਕੌਲੀਨਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਵਿਧੇਨ ਚ
ਉਸ ਭਰਦਵਾਜ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਦਵਿਆਮੁਸ਼ਿਆਯਣ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤੋ ਜਾਤੇ ਹਿ ਵਿਤਥੇ ਭਰਤਸ਼੍ਚ ਦਿਵਂ ਯਯੌ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਦਿਵਂ ਯਾਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਸੁਤਮृषਿਃ
ਵਿਤਥ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਤ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦਾਯਾਦੋ ਵਿਤਥਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਭੁਵਮਨ੍ਯੁਰ੍ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਮਹਾਭੂਤੋਪਮਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਭੁਵਮਨ੍ਯਵਃ
ਵਿਤਥ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਭੁਵਮਨਯੁ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ, ਭੁਵਮਨਯੁ, ਮਹਾਨ ਜੀਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਬृਹਤ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਨਰੋ ਗਰ੍ਗਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਨਰਸ੍ਯ ਸਂਕृਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਬ੍ਰਹਤਕਸ਼ਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨਰ, ਤੇ ਗਰਗ, ਜੋ ਵੀਰ ਸੀ; ਨਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਮਹਾਨ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਗੁਰੁਧੀ ਰਨ੍ਤਿਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯਾਂ ਤਾਵ੍ ਉਭੌ ਸ੍ਮृਤੌ ਗਰ੍ਗਸ੍ਯ ਚੈਵ ਦਾਯਾਦਃ ਸ਼ਿਬਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨਜਾਯਤ
ਗੁਰੂਧੀ ਤੇ ਰੰਤਿਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਸਤਕਾਰ ਵਾਲੇ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗਰਗ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ਿਬੀ ਜਨਮਿਆ।