ਬਲੇਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰਃ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਧੀਮਤਃ ਮਹਾਯੋਗਿਤ੍ਵਮਾਯੁਸ਼੍ਚ ਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਪਰਿਮਾਣਕਮ੍
ਤੇ ਬਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਨ ਜੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਲਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਉਮਰ ਦਾ ਵਰ ਦਿਤਾ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਚਾਪ੍ਯਜੇਯਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮੇ ਚੈਵੋਤ੍ਤਮਾ ਮਤਿਃ ਤ੍ਰੈਕਾਲ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਧਾਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਵੇ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜਿੱਤਤਾ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੱਤ, ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਪਦਵੀ ਮਿਲੀ।
ਜਯਂ ਚਾਪ੍ਰਤਿਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਧਰ੍ਮੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਚਤੁਰੋ ਨਿਯਤਾਨ੍ਵਰ੍ਣਾਨ੍ ਸ ਵੈ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤਾ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਤੁੱਲ ਜਿੱਤ, ਧਰਮ ਦੇ ਅਸਲ ਅਰਥ ਦੀ ਸਮਝ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਨਿਸਚਿਤ ਵਰਣਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕ ਮਿਲਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਪਞ੍ਚ ਦਾਯਾਦਾ ਵਙ੍ਗਾਙ੍ਗਾਃ ਸੁਹ੍ਮਕਾਸ੍ਤਥਾ ਪੁਣ੍ਡ੍ਰਾਃ ਕਲਿਙ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਅਙ੍ਗਸ੍ਯ ਤੁ ਨਿਬੋਧਤ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵੰਗ, ਅੰਗ, ਸੁਹਮ, ਪੁੰਡਰ ਤੇ ਕਲਿੰਗ ਹਨ; ਹੁਣ ਅੰਗ ਬਾਰੇ ਖਾਸ ਸੁਣੋ।
ਕਥਂ ਬਲੇਃ ਸੁਤਾ ਜਾਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਕਿਂਨਾਮ੍ਨੀ ਮਹਿषੀ ਤਸ੍ਯ ਜਨਿਤਾ ਕਤਮ ऋषਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬਲੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ? ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਨਾਂ ਕੀ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ?
ਕਥਂ ਚੋਤ੍ਪਾਦਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਤਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਪृਚ੍ਛਤਾਮ੍ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਚ ਨਿਖਿਲੇਨ ਵਦਸ੍ਵ ਤਤ੍
ਉਹ ਉਸ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।
ਅਥੋਸ਼ਿਜ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤ ਆਸੀਦ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨृषਿਃ ਪੁਰਾ ਪਤ੍ਨੀ ਵੈ ਮਮਤਾ ਨਾਮ ਬਭੂਵਾਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਉਸ਼ਿਜਾ ਨਾਂਕਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਂ ਮਮਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁਣਵਾਨ ਸੀ।
ਉਸ਼ਿਜਸ੍ਯ ਯਵੀਯਾਨ੍ਵੈ ਭ੍ਰਾਤृਪਤ੍ਨੀਮਕਾਮਯਤ੍ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਮਤਾਮੇਤ੍ਯ ਕਾਮਤਃ
ਉਸ਼ਿਜਾ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ। ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਮਮਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਉਵਾਚ ਮਮਤਾ ਤਂ ਤੁ ਦੇਵਰਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ ਅਨ੍ਤਰ੍ਵਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤੇ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਤੁ ਵਿਰਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਮਮਤਾ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦੇਵਰ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ: 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਤੋਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹਾਂ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਰੋਕ ਲੈ।'
ਅਯਂ ਤੁ ਮੇ ਮਹਾਭਾਗ ਗਰ੍ਭਃ ਕੁਪ੍ਯੇਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਔਸ਼ਿਜੋ ਭ੍ਰਾਤृਜਨ੍ਯਸ੍ਤੇ ਸੋਪਾਙ੍ਗਂ ਵੇਦਮੁਦ੍ਗਿਰਨ੍
'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬੱਚਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ਼ਿਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਉਹ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।'
ਅਮੋਘਰੇਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਨ ਮਾਂ ਭਜਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਵਂ ਗਤੇ ਕਾਲੇ ਯਥਾ ਵਾ ਮਨ੍ਯਸੇ ਪ੍ਰਭੋ
'ਤੇਰਾ ਬੀਜ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾ ਸਕਦਾ। ਹੁਣ ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਐਸਾ ਕਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਬृਹਤ੍ਤੇਜਾ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਕਾਮਾਤ੍ਮਾ ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾਪਿ ਨ ਮਨਃ ਸੋ ऽਭ੍ਯਵਾਰਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਪਰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਿਆ।
ਸਂਬਭੂਵੈਵ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮਕਾਮਯਾ ਉਤ੍ਸृਜਨ੍ਤਂ ਤੁ ਤਦ੍ਰੇਤੋਵਾਚਂ ਗਰ੍ਭੋ ऽਭ੍ਯਭਾषਤ
ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਭਾਵੇਂ ਮਮਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ; ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਬੱਚਾ ਬੋਲ ਪਿਆ।
ਭੋ ਤਾਤ ਵਾਚਾਮਧਿਪ ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਨਾਸ੍ਤੀਹ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ ਅਮੋਘਰੇਤਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਪੂਰ੍ਵਂ ਚਾਹਮਿਹਾਗਤਃ
'ਹੇ ਪਿਤਾ, ਬੋਲਣ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੱਥੇ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਜਿਸ ਦਾ ਬੀਜ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਮੈਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਸੋ ऽਸ਼ਪਤ੍ਤਂ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧ ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਵੈ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਂ ਭਗਵਾਨृषਿਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮੀਦृਸ਼ੇ ਕਾਲੇ ਗਰ੍ਭਸ੍ਥੋ ऽਪਿ ਨਿषੇਧਸਿ ਮਾਮੇਵਮੁਕ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਮੋ ਦੀਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ
'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਐਸੇ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਐਸਾ ਬੋਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਘੂਰੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇਂਗਾ।'
ਤਤੋ ਦੀਰ੍ਘਤਮਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਪਾਦृषਿਰਜਾਯਤ ਅਤੋ ऽਂਸ਼ਜੋ ਬृਹਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰਿਵੌਜਸਾ
ਫਿਰ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੀਰਘਤਮਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਤਕੀਰਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਸ੍ਤਤੋ ऽਸੌ ਵੈ ਵਸਤੇ ਭ੍ਰਾਤੁਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਸੌਰਭੇਯਾਂਸ੍ਤੁ ਵृषਭਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਵਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੌਰਭੇ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਵੱਛੇ ਤੋਂ ਸਿੱਖੀਆਂ।
ਤਸ੍ਯ ਭ੍ਰਾਤਾ ਪਿਤृਵ੍ਯੋ ਯਸ਼੍ ਚਕਾਰ ਭਰਣਂ ਤਦਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਵਸਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਦृਚ੍ਛਾਤਸ੍ਤੁ ਵੈ ਵृषਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ-ਤਾਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਵੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਉੱਥੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਕ ਵੱਛਾ ਅਚਾਨਕ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਮਾਹृਤਾਨ੍ਦਰ੍ਭਾਂਸ਼੍ ਚਚਾਰ ਸੁਰਭੀਸੁਤਃ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਂ ਦੀਰ੍ਘਤਮਾਃ ਸ਼ृਙ੍ਗਯੋਸ੍ਤੁ ਚਤੁष੍ਪਦਮ੍
ਯਜਨ ਲਈ ਸੌਰਭੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਦੀਰਘਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਵੱਛੇ ਨੂੰ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਤੇਨਾਸੌ ਨਿਗृਹੀਤਸ਼੍ਚ ਨ ਚਚਾਲ ਪਦਾਤ੍ਪਦਮ੍ ਤਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵृषਸ੍ਤਂ ਵੈ ਮੁਞ੍ਚ ਮਾਂ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰ
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕੇ ਹੋਏ ਵੱਛਾ ਇਕ ਕਦਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਿਲ ਸਕਿਆ। ਫਿਰ ਵੱਛੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।'
ਨ ਮਯਾਸਾਦਿਤਸ੍ਤਾਤ ਬਲਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਮਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਮਮ ਚਾਨ੍ਯਃ ਸਮੋ ਵਾਪਿ ਨ ਹਿ ਮੇ ਬਲਸਂਖ੍ਯਯਾ ਮੁਞ੍ਚ ਤਾਤੇਤਿ ਚ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤੇ ऽਹਂ ਵਰਂ ਵृਣੁ
'ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਪਿਤਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਜੀਵਨ੍ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਕ੍ਵ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਏष ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰਸ੍ਵਾਦਂ ਚਤੁष੍ਪਦਮ੍
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜਿਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵੇਂਗਾ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ।'
ਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਾਤ ਪਾਤਕਂ ਸ੍ਤੇਯਮੇਵ ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਤਥਾ ਚੈਵ ਪੇਯਾਪੇਯਂ ਤਥੈਵ ਚ
'ਪਿਤਾ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਹੈ, ਨਾ ਚੋਰੀ। ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।'
ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਬਹਵੋ ਹ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਧਰ੍ਮ ਏष ਗਵਾਂ ਸ੍ਮृਤਃ ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯੇ ਨ ਵਾਗਮ੍ਯਾਗਮਨਂ ਚ ਤਥੈਵ ਚ
'ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਨਿਯਮ ਹਨ, ਪਰ ਗਾਵਾਂ ਲਈ ਇਹੀ ਧਰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ, ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਉੱਤੇ ਰੋਕ ਨਹੀਂ।'
ਗਵਾਂ ਧਰ੍ਮਂ ਤੁ ਵੈ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤਮ੍ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਨ੍ਨਪਾਨਦਾਨਾਤ੍ਤੁ ਗੋਪਤਿਂ ਸਂਪ੍ਰਸਾਦਯਤ੍
ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਘਬਰਾਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਕੇ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਿਤੇ ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗੋਧਰ੍ਮਂ ਭਕ੍ਤਿਤਸ੍ਤੁ ਸਃ ਮਨਸੈਵ ਸਮਾਦਧ੍ਯੌ ਤਨ੍ਨਿष੍ਠਸ੍ਤਤ੍ਪਰੋ ਹਿ ਸਃ
ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ਯਵੀਯਸਃ ਪਤ੍ਨੀਂ ਗੌਤਮਸ੍ਯਾਭ੍ਯਪਦ੍ਯਤ ਕृਤਾਵਲੇਪਾਂ ਤਾਂ ਮਤ੍ਵਾ ਸੋ ऽਨਡ੍ਵਾਨਿਵ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਗੌਤਮ ਦੀ ਛੋਟੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਮਝਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਬਾਂਝ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਗੋਧਰ੍ਮਂ ਤੁ ਪਰਂ ਮਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨੁषਾਂ ਤਾਮਭ੍ਯਪਦ੍ਯਤ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯ ਚੈਨਂ ਰੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚ
ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੁੱਤਰੀ-ਵਧੂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ, ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਭਾਵ੍ਯਮਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਾਤ੍ਤਮੁਵਾਚ ਸਾ ਵਿਪਰ੍ਯਯਂ ਤੁ ਤ੍ਵਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਅਨਡ੍ਵਾਨਿਵ ਵਰ੍ਤਸੇ
ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਉਲਟ ਘਟਨਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੂੰ ਬਾਂਝ ਵੱਛੇ ਵਾਂਗ ਵਿਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।'