ਯਜ੍ਞੇ ਚਾਹੂਯ ਤੌ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੌ ਤ੍ਯਜੇਤਾਮਸੁਰਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜੌ ਵਯਂ ਯੁਵਾਂ ਭਜਿष੍ਯਾਮਃ ਸਹ ਜਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੋ; ਅਸੀਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਾਂਗੇ।'
ਏਵਂ ਕृਤਾਭਿਸਂਧੀ ਤੌ ਸ਼ਣ੍ਡਾਮਰ੍ਕੌ ਸੁਰਾਸ੍ਤਥਾ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਡਾ ਤੇ ਅਮਰਕਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਕਰ ਲਈ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਹਾਰ ਗਏ।
ਸ਼ਣ੍ਡਾਮਰ੍ਕਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਦਾਨਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਬਲਾਸ੍ਤਥਾ ਏਵਂ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪੁਰਾ ਕਾਵ੍ਯਸ਼ਾਪੇਨਾਭਿਹਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਸ਼ੰਡਾ ਤੇ ਅਮਰਕਾ ਦੇ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਦਾਨਵ ਬੇਤਾਕਤ ਹੋ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਦੈਤਿਆ ਕਾਵਿਆ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋਏ।
ਕਾਵ੍ਯਸ਼ਾਪਾਭਿਭੂਤਾਸ੍ਤੇ ਨਿਰਾਧਾਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਨਿਰਸ੍ਯਮਾਨਾ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਕਾਵਿਆ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕੱਢੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਨਿਰੁਦ੍ਯਮਾ ਦੇਵੈਃ ਕृਤਾਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਦਾਨਵਾਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ਼ਾਪੇਨ ਭृਗੋਰ੍ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੇਨ ਤੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕ ਲਗਾਉਣ 'ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਨਿਮਿਤ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹਾਲਤ ਬਣੀ।
ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਸ਼ਿਥਿਲੇ ਪ੍ਰਭੁਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਘਟਿਆ, ਵਿੱਅਕ ਵਿੱਅਕ ਵਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਨ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਮਨੁष੍ਯਵਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਵ੍ਯਾਹਰਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਸੁਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਜਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ' ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯਾਂਸ਼ਃ ਸਮ੍ਭੂਤਸ਼੍ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇ ऽਨ੍ਤਰੇ ਯਜ੍ਞਂ ਵੈ ਵਰ੍ਤਯਾਮਾਸੁਰ੍ ਦੇਵਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ऽਨ੍ਤਰੇ
ਧਰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੇ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹ੍ਯ੍ ਆਸੀਤ੍ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਯੁਗਾਖ੍ਯਾਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਆਪਨ੍ਨੇषੁ ਸੁਰੇषੁ ਵੈ
ਉਸ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ। ਚੌਥੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ, ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਸੀ।
ਸਮ੍ਭੂਤਸ੍ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਵਧੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਨਰਸਿਂਹਾਖ੍ਯੇ ਰੁਦ੍ਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਆਸੀਤ੍ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਵਧ ਲਈ, ਦੂਜੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੁਦਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣੇ।
ਬਲਿਸਂਸ੍ਥੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤृਤੀਯੇ ਵਾਮਨਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਧਰ੍ਮੇਣ ਤੁ ਪੁਰੋਧਸਾ
ਜਦੋਂ ਬਲੀ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਸੱਤਵੀਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਵਾਰੀ ਵਾਮਨ ਦੇ ਲਈ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਏਤਾਸ੍ ਤਿਸ੍ਰਃ ਸ੍ਮृਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਾਃ ਸਮ੍ਭੂਤਯੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਮਾਨੁषਾਃ ਸਪ੍ਤ ਯਾਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ਾਪਜਾਸ੍ਤਾ ਨਿਬੋਧਤ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਉਤਪਤੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ। ਹੋਰ ਸੱਤ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਹ ਹੁਣ ਸੁਣੋ।
ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਤੁ ਪ੍ਰਥਮੇ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੋ ਬਭੂਵ ਹ ਨष੍ਟੇ ਧਰ੍ਮੇ ਚਤੁਰ੍ਥਾਂਸ਼ੇ ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਪੁਰਃਸਰਃ
ਪਹਿਲੀ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯਾ ਆਏ। ਜਦੋਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ, ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਉਹ ਆਏ।
ਪਞ੍ਚਮਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਂਬਭੂਵ ਹ ਮਾਨ੍ਧਾਤਾ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਤੁ ਤਦੋਤ੍ਤਙ੍ਕਪੁਰਃਸਰੇ
ਪੰਦਰਵੀਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵਾਂ ਰੂਪ ਆਇਆ: ਚਕਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਮਾਂਧਾਤਾ ਉਤਤੰਕ ਆਦਿਕ ਨਾਲ।
ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼੍ਯਾਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਕृਦ੍ਵਿਭੁਃ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾ षष੍ਠੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਪੁਰਃਸਰਃ
ਉੱਨੀਵੀਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਛੇਵਾਂ ਜਾਮਦਗਨਯਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਆਇਆ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ੇ ਯੁਗੇ ਰਾਮੋ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪੁਰੋਧਸਾ ਸਪ੍ਤਮੋ ਰਾਵਣਸ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਜਜ੍ਞੇ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ
ਚੌਵੀਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨਾਲ ਜਨਮੇ। ਸੱਤਵਾਂ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਧ ਲਈ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਅष੍ਟਮੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਪਰਾਸ਼ਰਾਤ੍ ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਸ੍ਤਥਾ ਜਜ੍ਞੇ ਜਾਤੂਕਰ੍ਣ੍ਯਪੁਰਃਸਰਃ
ਅੱਠਵੀਂ ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਏ। ਅਠਾਈਵੀਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਤੋਂ ਵੇਦਵਿਆਸ ਜਨਮੇ, ਜਾਤੂਕਰਨਯ ਆਦਿਕ ਨਾਲ।
ਕਰ੍ਤੁਂ ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ਬੁਦ੍ਧੋ ਨਵਮਕੋ ਜਜ੍ਞੇ ਤਪਸਾ ਪੁष੍ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣਃ ਦੇਵਸੁਨ੍ਦਰਰੂਪੇਣ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਪੁਰਃਸਰਃ
ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ, ਨੌਵਾਂ ਬੁੱਧ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗਾ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦਵੈਪਾਇਨ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਯੁਗੇ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇ ਸਂਧ੍ਯਾਸ਼ਿष੍ਟੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਲ੍ਕੀ ਤੁ ਵਿष੍ਣੁਯਸ਼ਸਃ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਪੁਰਃਸਰਃ
ਉਸੇ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਦੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਸੰਧਿਆ ਬਚੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਕਲਕੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਾਂਗੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਆਵੇਗਾ।
ਦਸ਼ਮੋ ਭਾਵ੍ਯਸਮ੍ਭੂਤੋ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਪੁਰਃਸਰਃ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਭੂਤਾਂਸ੍ ਤਿਮਿਤਾਨ੍ ਪਾषਣ੍ਡਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਦਸਵਾਂ, ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਯਾਜ਼ਨਵਲਕ ਆਦਿਕ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਤੇ ਪਾਖੰਡੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
ਪ੍ਰਗृਹੀਤਾਯੁਧੈਰ੍ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ ਵृਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਨਿਃਸ਼ੇषਾਞ੍ਛੂਦ੍ਰਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਸ ਤੁ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਃ ਸਪਤ੍ਨਾਂਸ੍ਤੁ ਸਂਹृਤ੍ਯੈਵ ਚ ਤਦ੍ਵਪੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਦਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਲ੍ਕਿਸ਼੍ ਚਰਿਤਾਰ੍ਥਃ ਸਸੈਨਿਕਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ ਸਂਸ਼ੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਚ ਵੈ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਪਚਵੀਂ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਕਲਕੀ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਕੇ, ਆਪ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇਗਾ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਚਕ੍ਰੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਸਂਹਾਰਂ ਤੁ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਉਤ੍ਸਾਦਯਿਤ੍ਵਾ ਵृषਲਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਸ੍ਤਾਨਧਾਰ੍ਮਿਕਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪੀ ਤੇ ਅਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤਦਾ ਸ ਵੈ ਕਲ੍ਕਿਸ਼੍ ਚਰਿਤਾਰ੍ਥਃ ਸਸੈਨਿਕਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤਂ ਸਾਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਮृਦ੍ਧਾਸ੍ਤੇਨ ਵੈ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ ਕਲਕੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸਫਲ ਹੈ, ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕਰ ਕੇ, ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਕਸ੍ਮਾਤ੍ਕੋਪਿਤਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤੀਹ ਮੋਹਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਭਾਵਿਨਾਰ੍ਥੇਨ ਚੋਦਿਤਾਃ
ਅਚਾਨਕ, ਭਟਕਾਏ ਹੋਏ ਲੋਕ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤੁ ਸ ਦੇਵੋ ऽਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ਨृਪੇष੍ਵਥ ਪ੍ਰਨष੍ਟੇषੁ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸਂਗ੍ਰਹਾਤ੍ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਰਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤੇ ਤੁ ਹਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਾਹਵੇ ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਹਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਿਰਾਕ੍ਰਨ੍ਦਾਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਰੱਖਿਆ ਮੁਕ ਜਾਵੇਗੀ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਬਿਨਾ ਰੋਣ ਵਾਲੇ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਰਹਿ ਜਾਣਗੇ।
ਪੁਰਾਣਿ ਹਿਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ਼੍ਚ ਤੁਲ੍ਯਤ੍ਵੇ ਨਿष੍ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ ਪ੍ਰਨष੍ਟਾਸ਼੍ਰਮਧਰ੍ਮਾਸ਼੍ਚ ਨष੍ਟਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਸ੍ਤਥਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ, ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਭੁਲਾ ਬੈਠੇ, ਜਾਤੀਆਂ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਟ੍ਟਸ਼ੂਲਾ ਨਾਨਪਦਾਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਥਾਃ ਪ੍ਰਮਦਾਃ ਕੇਸ਼ਸ਼ੂਲਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੁਗਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਉੱਤੇ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੂਲ, ਚੌਰਾਹਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਸੂਲ ਵਾਂਗ ਹੋਣਗੀਆਂ।