ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤੁ ਬਾष੍ਪਸਂਦਿਗ੍ਧਯਾ ਗਿਰਾ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਤਂ ਤਦੋਵਾਚ ਮਾ ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਯਜ ਭਾਰ੍ਗਵ
ਜਦ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਗਲਾ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ: 'ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਦੇ, ਭਾਰਗਵ।'
ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾਨ੍ ਭਜਮਾਨਾਂਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਜ ਭਾਰ੍ਗਵ ਤ੍ਵਯ੍ਯਦृष੍ਟੇ ਵਯਂ ਤੇਨ ਦੇਵਾਚਾਰ੍ਯੇਣ ਮੋਹਿਤਾਃ ਭਕ੍ਤਾਨਰ੍ਹਸਿ ਵੈ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤਪੋਦੀਰ੍ਘੇਣ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਭਾਰਗਵ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰ; ਜਦ ਤੂੰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇਵ ਅਧਿਆਪਕ ਵੱਲੋਂ ਧੋਖਾ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲੰਮੇ ਤਪ ਨਾਲ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਕੁਰੁषੇ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨ ਅਪਧ੍ਯਾਤਾਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਦ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮੋ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਤਿਆਗੇ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਵ੍ਯੋ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਦਨੁਕਮ੍ਪਯਾ ਏਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਨੁਨੀਤੋ ਵੈ ਤਤਃ ਕੋਪਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਸਃ ਉਵਾਚੈਤਾਨ੍ਨ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਨ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਕਾਵਯਾ ਨੇ, ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਦਇਆ ਤੇ ਰਹਿਮ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਡਰੋ ਨਾ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਓ।'
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਭਾਵਿਨੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਰ੍ਥਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਾ ਮਯਿ ਜਾਗ੍ਰਤਿ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਨ੍ਯਥਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਦਿष੍ਟਂ ਹਿ ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦ ਮੈਂ ਜਾਗਦਾ ਹਾਂ; ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸਮਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸਂਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਨष੍ਟਾ ਯਾ ਵੋ ऽਦ੍ਯ ਤਾਮੇਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਥ ਦੇਵਾਞ੍ਜਿਤ੍ਵਾ ਸਕृਚ੍ਚਾਪਿ ਪਾਤਾਲਂ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਥ
ਜੋ ਸਮਝ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਗਵਾ ਬੈਠੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ; ਰੱਬਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਤਾਲ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੋਗੇ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਰ੍ਯਾਯਕਾਲੇ ਚ ਹੀਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਭ੍ਯਭਾषਤ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤਂ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰੂਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਲਿਆ ਹੈ।'
ਯੁਗਾਖ੍ਯਾ ਦਸ਼ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾ ਦੇਵਾਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਨਿ ਏਤਾਵਨ੍ਤਂ ਚ ਕਾਲਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਰਾਜ੍ਯਮਭਾषਤ
ਦਸ ਪੂਰੇ ਯੁਗ ਗੁਜ਼ਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਾਵਰ੍ਣਿਕੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਪੁਨਃ ਕਿਲ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਲੋਕਾਨਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਾਵ੍ਯਸ੍ ਤਵ ਪੌਤ੍ਰਃ ਪੁਨਰ੍ਬਲਿਃ
ਸਾਵਰਨੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਆਵੇਗਾ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ ਦੁਬਾਰਾ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।
ਏਵਂ ਕਿਲ ਮਿਥਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪੌਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਵਾਚਾ ਹृਤੇषੁ ਲੋਕੇषੁ ਤਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ਕਿਲ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਖੁਦ ਕਿਹਾ; ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਲੈ ਲਏ ਗਏ, ਉਹ ਵਰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਹੋ ਗਏ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਯਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਸਂਕਾਸ਼ਾਦ੍ ਅਭਿਸਂਧਿਤਾਃ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵृਤ੍ਤੇਨ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੀਕੀਆਂ ਤੇ ਸਾਫ ਨੀਅਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਸਵੈਭੂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਰਾਜ੍ਯੇ ਬਲਿਰ੍ਭਾਵ੍ਯ ਇਤਿ ਮਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਦਦृਸ਼੍ਯੋ ਭੂਤਾਨਾਂ ਕਾਲਾਪੇਕ੍ਸ਼ਃ ਸ ਤਿष੍ਠਤਿ
'ਬਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ,' ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਚਾਪਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਾ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਰੁਤ੍ਸੁਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਪਰ੍ਯਾਯਂ ਸਹਿਤੋ ऽਸੁਰੈਃ
ਸਵੈਭੂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਰ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਰਚਿੰਤ ਰਹੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਯਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਭਾषਿਤੁਮ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰਤਿषਿਦ੍ਧੋ ऽਹਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਜਾਨਤਾ ਵਿਭੋ
ਮੈਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਭਵਿੱਖ ਜਾਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਸੀ।
ਇਮੌ ਚ ਸ਼ਿष੍ਯੌ ਦ੍ਵੌ ਮਹ੍ਯਂ ਸਮਾਵ੍ ਏਤੌ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਦੈਵਤੈਃ ਸਹ ਸਂਸृष੍ਟਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵੋ ਧਾਰਯਿष੍ਯਤਃ
ਇਹ ਦੋ ਮੇਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਵ੍ਯੇਨਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ ਹृष੍ਟਾਸ੍ਤੇਨ ਯਯੁਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਅਸੁਰ, ਕਾਵਿਆ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਭਾਵ੍ਯਮਰ੍ਥਂ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਭਾषਿਤਮ੍ ਸਕृਦਾਸ਼ਂਸਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਜਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਭਾषਿਤਮ੍ ਦਂਸ਼ਿਤਾਃ ਸਾਯੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਸਮਾਹ੍ਵਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਸੁਕਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਕਿ ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਜਦ ਸੁਕਰ ਨੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਿਆ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤਦਾਸੁਰਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਭृਤਸਮ੍ਭਾਰਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਸਮਯੋਧਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਤਦਾ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਸ਼ਤਂ ਸਮਾਃ ਅਜਯਨ੍ਨਸੁਰਾ ਦੇਵਾਂਸ੍ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਮਨ੍ਤ੍ਰਯਨ੍
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸੌ ਸਾਲ ਚੱਲੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਯਜ੍ਞੇਨੋਪਾਹ੍ਵਯਾਮਸ੍ ਤੌ ਤਤੋ ਜੇष੍ਯਾਮਹੇ ऽਸੁਰਾਨ੍ ਤਦੋਪਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਨ੍ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਣ੍ਡਾਮਰ੍ਕੌ ਤੁ ਤਾਵ੍ ਉਭੌ
'ਆਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਈਏ; ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗੇ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੰਡਾ ਤੇ ਅਮਰਕਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜ੍ਞੇ ਚਾਹੂਯ ਤੌ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੌ ਤ੍ਯਜੇਤਾਮਸੁਰਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜੌ ਵਯਂ ਯੁਵਾਂ ਭਜਿष੍ਯਾਮਃ ਸਹ ਜਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੋ; ਅਸੀਂ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਾਂਗੇ।'
ਏਵਂ ਕृਤਾਭਿਸਂਧੀ ਤੌ ਸ਼ਣ੍ਡਾਮਰ੍ਕੌ ਸੁਰਾਸ੍ਤਥਾ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਪੁਰ੍ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ੰਡਾ ਤੇ ਅਮਰਕਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਕਰ ਲਈ; ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਦਾਨਵ ਹਾਰ ਗਏ।
ਸ਼ਣ੍ਡਾਮਰ੍ਕਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਦਾਨਵਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਬਲਾਸ੍ਤਥਾ ਏਵਂ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਪੁਰਾ ਕਾਵ੍ਯਸ਼ਾਪੇਨਾਭਿਹਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਸ਼ੰਡਾ ਤੇ ਅਮਰਕਾ ਦੇ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਦਾਨਵ ਬੇਤਾਕਤ ਹੋ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਦੈਤਿਆ ਕਾਵਿਆ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋਏ।
ਕਾਵ੍ਯਸ਼ਾਪਾਭਿਭੂਤਾਸ੍ਤੇ ਨਿਰਾਧਾਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਨਿਰਸ੍ਯਮਾਨਾ ਦੇਵੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਰਸਾਤਲਮ੍
ਕਾਵਿਆ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕੱਢੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਨਿਰੁਦ੍ਯਮਾ ਦੇਵੈਃ ਕृਤਾਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਦਾਨਵਾਃ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ਼ਾਪੇਨ ਭृਗੋਰ੍ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੇਨ ਤੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕ ਲਗਾਉਣ 'ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਨਿਮਿਤ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹਾਲਤ ਬਣੀ।
ਜਜ੍ਞੇ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਧਰ੍ਮੇ ਪ੍ਰਸ਼ਿਥਿਲੇ ਪ੍ਰਭੁਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਘਟਿਆ, ਵਿੱਅਕ ਵਿੱਅਕ ਵਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਨਿਦੇਸ਼ੇ ਤੁ ਨ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਮਨੁष੍ਯਵਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਤਿ ਵ੍ਯਾਹਰਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਅਸੁਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਜਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ' ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯਾਂਸ਼ਃ ਸਮ੍ਭੂਤਸ਼੍ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੇ ऽਨ੍ਤਰੇ ਯਜ੍ਞਂ ਵੈ ਵਰ੍ਤਯਾਮਾਸੁਰ੍ ਦੇਵਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ऽਨ੍ਤਰੇ
ਧਰਮ ਵਿੱਚੋਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੈਵਸਵਤ ਮਨਵੰਤਰੀ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੇ ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਹ੍ਯ੍ ਆਸੀਤ੍ਪੁਰੋਹਿਤਃ ਯੁਗਾਖ੍ਯਾਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਆਪਨ੍ਨੇषੁ ਸੁਰੇषੁ ਵੈ
ਉਸ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੁੱਖ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ। ਚੌਥੇ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਦੁੱਖੀ ਹੋਏ, ਇਹੀ ਹਾਲਤ ਸੀ।
ਸਮ੍ਭੂਤਸ੍ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ਵਧੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਨਰਸਿਂਹਾਖ੍ਯੇ ਰੁਦ੍ਰੋ ਹ੍ਯ੍ ਆਸੀਤ੍ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਵਧ ਲਈ, ਦੂਜੇ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੁਦਰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣੇ।