ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣੈਵ ਤੁ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਨਿਹਤਸ੍ਤਾਰਕਾਮਯੇ ਅਸ਼ਕ੍ਨੁਵਨ੍ਸ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸੋਢੁਂ ਸਦੈਵਤਮ੍
ਤਾਰਕਾਮਯਾ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦਿਵਯਤਾ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਨਿਹਤਾ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇਣ ਤੁ ਅਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਧਕਾਹਵੇ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੇ ਮਾਰਿਆ; ਅਸੁਰ, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਅੰਧਕਾ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਹਤਾ ਦੇਵਮਨੁष੍ਯੇ ਸ੍ਵੇ ਪਿਤृਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਸਂਪृਕ੍ਤੋ ਦਾਨਵੈਰ੍ਵृਤ੍ਰੋ ਘੋਰੋ ਹਾਲਾਹਲੇ ਹਤਃ
ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਭਿਆਨਕ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ, ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਾਲਾਹਲ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਸਹਾਯੇਨ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਨਿਵਰ੍ਤਿਤਃ ਹਤੋ ਧ੍ਵਜੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਾਯਾਚ੍ਛਨ੍ਨਸ੍ਤੁ ਯੋਗਵਿਤ੍ ਧ੍ਵਜਲਕ੍ਸ਼ਣਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਃ ਸਹਾਨੁਜਃ
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ; ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ ਝੰਡੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਮਹਿੰਦਰ ਨੇ ਝੰਡੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੈਤ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਯਤਾਨ੍ਕਿਲ ਸਂਯੁਤਾਨ੍ ਜਯਨ੍ਕੋਲਾਹਲੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦੇਵੈਃ ਪਰਿਵृਤੋ ਵृषਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੱਛਾ, ਜੰਗ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਵਿਚ, ਰੋਕੇ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦੈਤਾਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਵਭृਥੇ ਦृਸ਼੍ਯੌ ਸ਼ਣ੍ਡਾਮਰ੍ਕੌ ਤੁ ਦੈਵਤੈਃ ਏਤੇ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਵृਤ੍ਤਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਸਮੇਂ, ਖ਼ਸ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ; ਇਹ ਉਹ ਬਾਰ੍ਹਾ ਜੰਗਾਂ ਹਨ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ।
ਦੇਵਾਸੁਰਕ੍ਸ਼ਯਕਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਤੁ ਹਿਤਾਯ ਵੈ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੂ ਰਾਜਾ ਵਰ੍षਾਣਾਮਰ੍ਬੁਦਂ ਬਭੌ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਹੋਈਆਂ ਜੰਗਾਂ, ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਸਨ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਈਆਂ; ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਰਾਜਾ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਤਿ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਿ ਨਿਯੁਤਾਨ੍ਯਧਿਕਾਨਿ ਚ ਅਸ਼ੀਤਿਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਤਾਂ ਗਤਃ
ਬਹੱਤਰ ਹੋਰ ਸਮੂਹ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਸ ਕਰੋੜ, ਨਾਲੇ ਅੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੇ।
ਪਰ੍ਯਾਯੇਣ ਨੁ ਰਾਜਾਭੂਦ੍ ਬਲਿਰ੍ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਪੁਨਃ षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਿਯੁਤਾਨਿ ਚ ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਨੇ ਫਿਰੋਂ ਲੱਖ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀਹ ਮਿਲੀਅਨ ਹੋਰ।
ਬਲੇ ਰਾਜ੍ਯਾਧਿਕਾਰਸ੍ਤੁ ਯਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਬਭੂਵ ਹ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਤੁ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਸੁਰੈਃ ਸਹ
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਬਲੀ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਓਨਾ ਹੀ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਰਹਿ ਲਿਆ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਮਹੌਜਸਃ ਦੈਤ੍ਯਸਂਸ੍ਥਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਸੀਦ੍ਦਸ਼ਯੁਗਂ ਪੁਨਃ
ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ ਹੋਏ; ਇਹ ਸਾਰਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ, ਫਿਰ ਦਸ ਯੁਗਾਂ ਤਕ ਚੱਲਿਆ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਿਦਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣਾਨੁਪਾਲ੍ਯਤੇ ਅਸਪਤ੍ਨਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਸੀਦ੍ਦਸ਼ਯੁਗਂ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ, ਮਹਾਂ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੇ ਗਏ; ਇਹ ਸਾਰਾ, ਬਿਨਾ ਵਿਰੋਧੀ, ਫਿਰ ਦਸ ਯੁਗਾਂ ਤਕ ਚੱਲਿਆ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਕਾਲਪਰ੍ਯਯਾਤ੍ ਪਰ੍ਯਾਯੇਣ ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨੇ ਤਤੋ ऽਸੁਰਾਨ੍ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਦੇਵਾਨਗਚ੍ਛਤ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੇ, ਪਾਕਾ (ਇੰਦਰ) ਦਾ ਰਾਜ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਯਜ੍ਞੇ ਦੇਵਾਨਥ ਗਤਂ ਦਿਤਿਜਾਃ ਕਾਵ੍ਯਮਾਹ੍ਵਯਨ੍ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਨੋ ਮਿषਤਾਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਪੁਨਰ੍ਗਤਃ
ਯਜਨ ਵਿਚ, ਜਦ ਸ਼ੁਕਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਫਿਰ ਯਜਨ ਵਿਚ ਕਿਉਂ ਆ ਗਿਆ?'
ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੁਮੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮੋ ਰਸਾਤਲਮ੍ ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਵਿषਣ੍ਣਾਨ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਗਿਰਾ
'ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਆਓ ਅਸੀਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਈਏ।' ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਉਦਾਸ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਮਾ ਭੈष੍ਟ ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇਜਸਾ ਸ੍ਵੇਨ ਵੋ ऽਸੁਰਾਃ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚੌषਧਯਸ਼੍ਚੈਵ ਰਸਾ ਵਸੁ ਚ ਯਤ੍ਪਰਮ੍
'ਡਰੋ ਨਾ, ਅਸੁਰੋ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹਾਰਾਂਗਾ—ਮੰਤ੍ਰ, ਜੜੀਆਂ, ਰਸ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਨਾਲ।'
ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਨਿ ਮਯਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਾਦਸ੍ਤੇषਾਂ ਸੁਰੇषੁ ਵੈ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੁष੍ਮਦਰ੍ਥੇ ਧृਤਾ ਮਯਾ
'ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹਨ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਖਾਤਰ, ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਤਤੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵृਤਾਨ੍ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ ਵੈ ਸਂਵਿਜ੍ਞਾਸ੍ਤੁ ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਕਾਵ੍ਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਏष ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਵਰ੍ਤਯਤਿ ਨੋ ਬਲਾਤ੍ ਸਾਧੁ ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਤੂਰ੍ਣਂ ਯਾਵਨ੍ਨਾਧ੍ਯਾਪਯਿष੍ਯਤਿ
'ਇਹ ਸ਼ੁਕਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸਾਰਾ ਹੱਕ ਖੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਚਲੋ, ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਨਿਕਲ ਜਾਈਏ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ।'
ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਹਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਂਸ੍ਤੁ ਪਾਤਾਲਂ ਪ੍ਰਾਪਯਾਮਹੇ ਤਤੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤੁ ਸਂਰਬ੍ਧਾ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਉਪਸृਤ੍ਯ ਹ
'ਚਲੋ, ਜੋ ਬਚੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਪਾਤਾਲ ਭੇਜ ਦਈਏ।' ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਕਾਵ੍ਯਮੇਵਾਭਿਦੁਦ੍ਰੁਵੁਃ ਤਤਃ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੂਰ੍ਣਂ ਦੇਵੈਰ੍ ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਾਨ੍
ਜਦ ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਸ਼ੁਕਰ ਕੋਲ ਭੱਜੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ऽਪ੍ਯਸੁਰਾਰ੍ਦਿਤਾਃ ਕਾਵ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਂ ਦੇਵਾ ਨਿਃਸ਼ਙ੍ਕਮਸੁਰਾਞ੍ਜਹੁਃ
ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਹਟਾ ਲਈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ, ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਡਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਕਾਵ੍ਯੋ ऽਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯਾਥ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਹਿਤਮ੍ ਤਾਨੁਵਾਚ ਤਤਃ ਕਾਵ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਤਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਫਿਰ ਕਾਵਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਿਛਲੇ ਹਾਲਾਤ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਵੋ ਹृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਾਮਨੇਨ ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਕ੍ਰਮੈਃ ਬਲਿਰ੍ਬਦ੍ਧੋ ਹਤੋ ਜਮ੍ਭੋ ਨਿਹਤਸ਼੍ਚ ਵਿਰੋਚਨਃ
ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਮਨ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਤਿੰਨੋ ਜਗਤਾਂ ਲੈ ਲੀਆਂ; ਬਲੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਜੰਭਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਮਹਾਸੁਰਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸੁ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਸੁਰੈਰ੍ ਹਤਾਃ ਤੈਸ੍ਤੈਰੁਪਾਯੈਰ੍ਭੂਯਿष੍ਠਂ ਨਿਹਤਾ ਵਃ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ
ਬੜੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਮੁੱਖ ਅਸੁਰ ਵਧੇਰੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਕਿਂਚਿਚ੍ਛੀष੍ਟਾਸ੍ਤੁ ਯੂਯਂ ਵੈ ਯੁਦ੍ਧਂ ਮਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਮੇ ਮਤਮ੍ ਨੀਤਿਂ ਯਾਂ ਵੋ ऽਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਕਾਲਪਰ੍ਯਯਾਤ੍
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਬਚੇ ਹੋ; ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਹੋਰ ਲੜਾਈ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਚਲਾਕੀ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।
ਯਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਵਿਜਯਾਵਹਮ੍ ਅਪ੍ਰਤੀਪਾਂਸ੍ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ ਦੇਵਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ਯੁਧ੍ਯਾਮਹੇ ਪੁਨਰ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ਵੈ ਜਯਮ੍
ਮੈਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈਣ ਲਈ; ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਲੈ ਕੇ, ਜੋ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜਿੱਤ ਪੱਕੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਕृਤਸਂਵਾਦਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਊਚੁਸ੍ਤਦਾਸੁਰਾਃ ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਃਸਂਨਾਹਾ ਰਥੈਰ੍ਵਿਨਾ
ਫਿਰ, ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਬਕਸਾ ਤੇ ਰਥ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।'
ਵਯਂ ਤਪਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮਃ ਸਂਵृਤਾ ਵਲ੍ਕਲੈਰ੍ਵਨੇ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਾਭਿਵ੍ਯਾਹृਤਂ ਤੁ ਤਤ੍
'ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਤਪ ਕਰਾਂਗੇ,' ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਵਿਜ੍ਵਰਾ ਮੁਦਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਦੈਤ੍ਯੇषੁ ਵਿਨਿਵृਤ੍ਤਾਸ੍ਤਦਾ ਸੁਰਾਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ; ਜਦੋਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।