ਮਾਦ੍ਰੀ ਯੁਧਾਜਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਵੈ ਦੇਵਮੀਢੁषਮ੍ ਅਨਮਿਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਬਿਂ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਮਂ ਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ; ਫਿਰ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼, ਅਨਮਿਤਰਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਬੀ, ਪੰਜਵਾਂ ਕ੍ਰਿਤਲਕਸ਼ਣ ਸੀ।
ਅਨਮਿਤ੍ਰਸੁਤੋ ਨਿਘ੍ਨੋ ਨਿਘ੍ਨਸ੍ਯਾਪਿ ਤੁ ਦ੍ਵੌ ਸੁਤੌ ਪ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਨਸ਼੍ਚ ਤਾਵ੍ ਉਭੌ
ਅਨਮਿਤਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਿਘਨਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਸੇਨਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤਿਸੇਨਾ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ।
ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਃ ਪ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਮਣਿਰਤ੍ਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਰਾਜਾ ਵੈ ਸੋ ऽਭਵਨ੍ਮਣਿਃ
ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਕੋਲ ਸਿਆਮੰਤਕ ਨਾਮ ਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮਣੀ ਸੀ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਣੀ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਹृਦਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਹੁਸ਼ੋ ਮਣਿਂ ਤਮਭਿਯਾਚਿਤਃ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ऽਪਿ ਨ ਤਂ ਲੇਭੇ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ऽਪਿ ਨ ਜਹਾਰ ਸਃ
ਉਹ ਮਣੀ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮੰਗੀ ਗਈ, ਪਰ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਗੋਵਿੰਦਾ ਵੀ, ਚਾਹੁਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਮਣੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਕਦਾਚਿਨ੍ਮृਗਯਾਂ ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤੇਨ ਭੂषਿਤਃ ਯਥਾਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਬਿਲੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਪੂਰਿਤੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਮਣੀ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸ ਬਿਲਂ ਪ੍ਰਸੇਨੋ ਹ੍ਯ੍ ऋਕ੍ਸ਼ਮੈਕ੍ਸ਼ਤ ऋਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਸੇਨਂ ਚ ਤਥਾ ऋਕ੍ਸ਼ਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ੍
ਫਿਰ, ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੇ ਰਿੱਛ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਰਿੱਛ ਨੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਨੇ ਰਿੱਛ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਹਤ੍ਵਾ ऋਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਸੇਨਂ ਤੁ ਤਤਸ੍ਤਂ ਮਣਿਮਾਦਦਾਤ੍ ਅਦृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਹਤਸ੍ਤੇਨ ਅਨ੍ਤਰ੍ਬਿਲਗਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਰਿੱਛ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਹ ਮਣੀ ਲੈ ਲਈ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸੇਨਂ ਤੁ ਹਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਪਰਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ ਗੋਵਿਨ੍ਦੇਨ ਹਤੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸੇਨੋ ਮਣਿਕਾਰਣਾਤ੍
ਜਦ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਮਣੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਪ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤੁ ਗਤੋ ऽਰਣ੍ਯਂ ਮਣਿਰਤ੍ਨੇਨ ਭੂषਿਤਃ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਹਤਸ੍ਤੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ ਹਨ੍ਮਿ ਚੈਨਂ ਦੁਰਾਚਾਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭੂਤਂ ਹਿ ਵृष੍ਣਿषੁ
ਪ੍ਰਸੇਨ ਮਣੀ ਪਾ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਇਸ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।"
ਅਥ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਮृਗਯਾਂ ਨਿਰ੍ਗਤਃ ਪੁਨਃ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਚ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਬਿਲਸ੍ਯਾਭ੍ਯਾਸ਼ਮਾਗਮਤ੍
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਗੋਵਿੰਦ ਮੁੜ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ। ਯੂਂ ਹੀ, ਉਹ ਗੁਫਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ऋਕ੍ਸ਼ਰਾਡ੍ਬਲੀ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਖਡ੍ਗਪਾਣਿਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਃ ਅਪਸ਼੍ਯਜ੍ਜਾਮ੍ਬਵਨ੍ਤਂ ਤਮ੍ ऋਕ੍ਸ਼ਰਾਜਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਿੱਛਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੋਵਿੰਦ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤੇ ਜਾਮਬਵੰਤ, ਰਿੱਛਾਂ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਸ੍ ਤਮृਕ੍ਸ਼ਪਤਿਮਞ੍ਜਸਾ ਜਾਮ੍ਬਵਨ੍ਤਂ ਸ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਫਿਰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ, ਜਾਮਬਵੰਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਿੱਛਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਫੜ ਲਿਆ।
ਤੁष੍ਟਾਵੈਨਂ ਤਦਾ ऋਕ੍ਸ਼ਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਰੇਣੈਨਮਰੋਚਯਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਿੱਛ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਇਚ੍ਛੇ ਚਕ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ऽਹਂ ਮਰਣਂ ਪ੍ਰਭੋ ਕਨ੍ਯਾ ਚੇਯਂ ਮਮ ਸ਼ੁਭਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਤ੍ਵਾਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਯੋ ऽਯਂ ਮਣਿਃ ਪ੍ਰਸੇਨਂ ਤੁ ਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਯਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰੋ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਸੁਭਾਗਣ ਧੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਮਣੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।"
ਤਤਃ ਸ ਜਾਮ੍ਬਵਨ੍ਤਂ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰੇਣ ਵੈ ਪ੍ਰਭੁਃ ਕृਤਕਰ੍ਮਾ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਕਨ੍ਯਂ ਮਣਿਮਾਹਰਤ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਂਬਲੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਜਾਮਬਵੰਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਣੀ ਅਤੇ ਕੁੜੀ ਦੋਵੇਂ ਲੈ ਲਈ।
ਦਦੌ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਾਯੈਨਂ ਸਰ੍ਵਸਾਤ੍ਵਤਸਂਸਦਿ ਤੇਨ ਮਿਥ੍ਯਾਪਵਾਦੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤੋ ऽਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਮਣੀ ਸਾਰੇ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਚਿਤਾ ਹੋਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਯਾਦਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਸੁਦੇਵਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਮਤਿਰ੍ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਹਤਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।"
ਕੈਕੇਯਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦਸ਼ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਤਾਸੂਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸੁਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਤਮੇਕਂ ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਖ੍ਯਾਤਿਮਨ੍ਤੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਭਙ੍ਗਕਾਰਸ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਜਃ
ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀਆਂ ਦਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਕੈਕੇਯ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਨਾਮੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸਨ। ਭੰਗਕਾਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਅਥ ਵ੍ਰਤਵਤੀ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਭਙ੍ਗਕਾਰਾਤ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਜਾਤ੍ ਸੁषੁਵੇ ਸੁਕੁਮਾਰੀਸ੍ਤੁ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕਮਲਲੋਚਨਾਃ
ਫਿਰ ਭੰਗਕਾਰਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਵਰਤਵਤੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਨਾਜੁਕ ਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ।
ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਵਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵ੍ਰਤਿਨੀ ਚ ਦृਢਵ੍ਰਤਾ ਤਥਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਚੈਵ ਤਾਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਯ ਸੋ ऽਦਦਾਤ੍
ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪੱਕੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਦਮਾਵਤੀ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨਮਿਤ੍ਰਾਚ੍ਛਿਨਿਰ੍ਜਜ੍ਞੇ ਕਨਿष੍ਠਾਦ੍ਵृष੍ਣਿਨਨ੍ਦਨਾਤ੍ ਸਤ੍ਯਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸਾਤ੍ਯਕਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸ਼ਿਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਤ੍ਯਕਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਤ੍ਯਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਤ੍ਯਕੀ ਹੋਇਆ।
ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਯੁਯੁਧਾਨਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਨੇਰ੍ਨਪ੍ਤਾ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਅਸਙ੍ਗੋ ਯੁਯੁਧਾਨਸ੍ਯ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ऽਭਵਤ੍
ਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਦੋ ਪੋਤੇ ਸਨ—ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਤੇ ਯੁਯੁਧਾਨ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ। ਯੁਯੁਧਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸੰਗ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਯੁਮਨੀ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਰ੍ਯੁਗਂਧਰਃ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤਿ ਸ਼ੈਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ਅਨਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ਵਯੋ ਹ੍ਯ੍ ਏष ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੋ ਵृष੍ਣਿਵਂਸ਼ਜਃ
ਦ੍ਯੁਮਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯੁਗੰਧਰ ਹੋਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੈਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਆਈ।
ਅਨਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਂ ਵੀਰੋ ਯੁਧਾਜਿਤਃ ਅਨ੍ਯੌ ਤੁ ਤਨਯੌ ਵੀਰੌ ਵृषਭਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਏਵ ਚ
ਅਨਮਿਤ੍ਰ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਹਾਦਰ ਯੁਧਾਜਿਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਦੋ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੋਏ—ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ।
ਵृषਭਃ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਵਿਨ੍ਦਤ ਜਯਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਜਯਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਮਭਵਚ੍ਛੁਭਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਆਹਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਜਯੰਤ ਨੇ ਜਯੰਤੀ ਤੋਂ ਇਕ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ।
ਸਦਾਯਜ੍ਞੋ ऽਤਿਵੀਰਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਤਿਥਿਪ੍ਰਿਯਃ ਅਕ੍ਰੂਰਃ ਸੁषੁਵੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਦਾਯਜ੍ਞੋ ऽਤਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਅਕਰੂਰ ਤੋਂ ਸਦਾ-ਯਜ੍ਯ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹਾਦਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜੰਮਿਆ। ਸਦਾ-ਯਜ੍ਯ ਬੜਾ ਹੀ ਦਾਨੀ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਾ ਕਨ੍ਯਾ ਚ ਸ਼ੈਬ੍ਯਸ੍ਯ ਅਕ੍ਰੂਰਸ੍ਤਾਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਨੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਏਕਾਦਸ਼ ਮਹਾਬਲਾਨ੍
ਰਤਨਾ, ਜੋ ਸ਼ੈਬਯ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਅਕਰੂਰ ਨੂੰ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਤਨਾ ਤੋਂ ਗਿਆਰਾਂ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਾਏ।
ਉਪਲਮ੍ਭਃ ਸਦਾਲਮ੍ਭੋ ਵृਕਲੋ ਵੀਰ੍ਯ ਏਵ ਚ ਸਵੀਤਰਃ ਸਦਾਪਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਵਾਰਿਮੇਜਯਃ
ਉਪਲੰਭ, ਸਦਾਲੰਭ, ਵ੍ਰਿਕਲ, ਵੀਰਯ, ਸਵੀਤਰ, ਸਦਾਪਕ੍ਸ਼, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਵਾਰੀਮੇਜਯਾ—
ਧਰ੍ਮਭृਦ੍ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਮਾਣੌ ਧृष੍ਟਮਾਨਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਪ੍ਰਤਿਹੋਤਾਰੋ ਰਤ੍ਨਾਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਚ ਤੇ
ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਧਰਮਵਰਮਾ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਯਜ੍ਯ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਰਤਨਾ ਤੋਂ ਹੀ ਜੰਮੇ।
ਅਕ੍ਰੂਰਾਦ੍ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਯਾਂ ਸੁਤੌ ਦ੍ਵੌ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨੌ ਦੇਵਵਾਨੁਪਦੇਵਸ਼੍ਚ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਦੇਵਸਂਨਿਭੌ
ਅਕਰੂਰ ਤੋਂ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ—ਦੇਵਵਾਨ ਤੇ ਉਪਦੇਵ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ।