ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਥ ਰਥਿਮੁਖ੍ਯੋ ਵਿਦੂਰਥਃ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਃ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਵਿਦੂਰਥਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਭਜਮਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਵਿਦੂਰਥਾ ਸੀ। ਵਿਦੂਰਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾਅਧਦੇਵ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰ ਹੋਏ।
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਤੌ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਦੇਵਸਂਮਿਤੌ ਨਿਯਮਵ੍ਰਤਪ੍ਰਧਾਨੌ ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ
ਰਾਜਾਅਧਦੇਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੇ ਅਤੇ ਨਿਯਮ-ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਨ: ਸ਼ੋਣਾਅਸ਼ਵ ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ।
ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸ਼ੂਰਾ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ ਸ਼ਮੀ ਚ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਨਿਕੁਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ੍
ਸ਼ੋਣਾਅਸ਼ਵ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ: ਸ਼ਮੀ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ, ਨਿਕੁੰਤਾ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ।
ਸ਼ਮਿਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਃ ਸੁਤੋ ਭੋਜੋ ਹृਦੀਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ੇਤ੍ਰਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੋਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਭੋਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹ੍ਰਦੀਕਾ ਹੋਇਆ।
ਹृਦੀਕਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਸ਼ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਗ੍ਰਜਸ੍ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਚ ਮਧ੍ਯਮਃ
ਹ੍ਰਦੀਕਾ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਸੀ।
ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਭਸ਼੍ਚ ਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ ਅਜਾਤੋ ਵਨਜਾਤਸ਼੍ਚ ਕਨੀਯਕਕਰਮ੍ਭਕੌ
ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ, ਨਾਭਾ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ; ਅਜਾਤਾ ਅਤੇ ਵਨਜਾਤਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਕਰੰਭਕਾ — ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ ਜਜ੍ਞੇ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ ਅਸਾਮਞ੍ਜਾਃ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਮੋਜਾਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਾਬਰਹਿਸ਼ਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸਾਮੰਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸਾਮੰਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਮੋਜਾਤਾ ਹੋਇਆ।
ਅਜਾਤਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਕੀਰ੍ਤਯਃ ਸੁਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਨਾਭਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣ ਇਤ੍ਯਨ੍ਧਕਾ ਮਤਾਃ
ਅਜਾਤਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ੂਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ: ਸੁਦੰਸ਼ਟ੍ਰਾ, ਸੁਨਾਭਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ — ਇਹ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਧਕਾਨਾਮਿਮਂ ਵਂਸ਼ਂ ਯਃ ਕੀਰ੍ਤਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਆਤ੍ਮਨੋ ਵਿਪੁਲਂ ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਨਾਪ੍ਨੁਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇਹ ਵਰਣਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਵृष੍ਣਿਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸੁਮਿਤ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਦੋਵੇਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ।
ਮਾਦ੍ਰੀ ਯੁਧਾਜਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਵੈ ਦੇਵਮੀਢੁषਮ੍ ਅਨਮਿਤ੍ਰਂ ਸ਼ਿਬਿਂ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਮਂ ਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ; ਫਿਰ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼, ਅਨਮਿਤਰਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਬੀ, ਪੰਜਵਾਂ ਕ੍ਰਿਤਲਕਸ਼ਣ ਸੀ।
ਅਨਮਿਤ੍ਰਸੁਤੋ ਨਿਘ੍ਨੋ ਨਿਘ੍ਨਸ੍ਯਾਪਿ ਤੁ ਦ੍ਵੌ ਸੁਤੌ ਪ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸੇਨਸ਼੍ਚ ਤਾਵ੍ ਉਭੌ
ਅਨਮਿਤਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਘਨਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਿਘਨਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਸੇਨਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਕਤਿਸੇਨਾ — ਇਹ ਦੋਵੇਂ।
ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਃ ਪ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਮਣਿਰਤ੍ਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਰਾਜਾ ਵੈ ਸੋ ऽਭਵਨ੍ਮਣਿਃ
ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਕੋਲ ਸਿਆਮੰਤਕ ਨਾਮ ਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮਣੀ ਸੀ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਣੀ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਹृਦਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਬਹੁਸ਼ੋ ਮਣਿਂ ਤਮਭਿਯਾਚਿਤਃ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ऽਪਿ ਨ ਤਂ ਲੇਭੇ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ऽਪਿ ਨ ਜਹਾਰ ਸਃ
ਉਹ ਮਣੀ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਮੰਗੀ ਗਈ, ਪਰ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਗੋਵਿੰਦਾ ਵੀ, ਚਾਹੁਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਮਣੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਕਦਾਚਿਨ੍ਮृਗਯਾਂ ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤੇਨ ਭੂषਿਤਃ ਯਥਾਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਬਿਲੇ ਸਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਪੂਰਿਤੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਮਣੀ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਗਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸ ਬਿਲਂ ਪ੍ਰਸੇਨੋ ਹ੍ਯ੍ ऋਕ੍ਸ਼ਮੈਕ੍ਸ਼ਤ ऋਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਸੇਨਂ ਚ ਤਥਾ ऋਕ੍ਸ਼ਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ੍
ਫਿਰ, ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੇ ਰਿੱਛ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਰਿੱਛ ਨੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੇਨਜਿਤ ਨੇ ਰਿੱਛ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਹਤ੍ਵਾ ऋਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਸੇਨਂ ਤੁ ਤਤਸ੍ਤਂ ਮਣਿਮਾਦਦਾਤ੍ ਅਦृष੍ਟਸ੍ਤੁ ਹਤਸ੍ਤੇਨ ਅਨ੍ਤਰ੍ਬਿਲਗਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਰਿੱਛ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਹ ਮਣੀ ਲੈ ਲਈ। ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸੇਨਂ ਤੁ ਹਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਪਰਿਸ਼ਙ੍ਕਿਤਃ ਗੋਵਿਨ੍ਦੇਨ ਹਤੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਸੇਨੋ ਮਣਿਕਾਰਣਾਤ੍
ਜਦ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਮਣੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਪ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤੁ ਗਤੋ ऽਰਣ੍ਯਂ ਮਣਿਰਤ੍ਨੇਨ ਭੂषਿਤਃ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਹਤਸ੍ਤੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ ਹਨ੍ਮਿ ਚੈਨਂ ਦੁਰਾਚਾਰਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭੂਤਂ ਹਿ ਵृष੍ਣਿषੁ
ਪ੍ਰਸੇਨ ਮਣੀ ਪਾ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਇਸ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।"
ਅਥ ਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਮृਗਯਾਂ ਨਿਰ੍ਗਤਃ ਪੁਨਃ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਚ ਗੋਵਿਨ੍ਦੋ ਬਿਲਸ੍ਯਾਭ੍ਯਾਸ਼ਮਾਗਮਤ੍
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਗੋਵਿੰਦ ਮੁੜ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ। ਯੂਂ ਹੀ, ਉਹ ਗੁਫਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ऋਕ੍ਸ਼ਰਾਡ੍ਬਲੀ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਖਡ੍ਗਪਾਣਿਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਃ ਅਪਸ਼੍ਯਜ੍ਜਾਮ੍ਬਵਨ੍ਤਂ ਤਮ੍ ऋਕ੍ਸ਼ਰਾਜਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਿੱਛਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਜ਼ੋਰ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੋਵਿੰਦ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤੇ ਜਾਮਬਵੰਤ, ਰਿੱਛਾਂ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਸ੍ ਤਮृਕ੍ਸ਼ਪਤਿਮਞ੍ਜਸਾ ਜਾਮ੍ਬਵਨ੍ਤਂ ਸ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ
ਫਿਰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ, ਜਾਮਬਵੰਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਿੱਛਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਫੜ ਲਿਆ।
ਤੁष੍ਟਾਵੈਨਂ ਤਦਾ ऋਕ੍ਸ਼ਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਰੇਣੈਨਮਰੋਚਯਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਿੱਛ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਪ੍ਰਭੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਆਖਿਆ।
ਇਚ੍ਛੇ ਚਕ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ऽਹਂ ਮਰਣਂ ਪ੍ਰਭੋ ਕਨ੍ਯਾ ਚੇਯਂ ਮਮ ਸ਼ੁਭਾ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਤ੍ਵਾਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਯੋ ऽਯਂ ਮਣਿਃ ਪ੍ਰਸੇਨਂ ਤੁ ਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਯਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰੋ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਸੁਭਾਗਣ ਧੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਮਣੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।"
ਤਤਃ ਸ ਜਾਮ੍ਬਵਨ੍ਤਂ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰੇਣ ਵੈ ਪ੍ਰਭੁਃ ਕृਤਕਰ੍ਮਾ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਕਨ੍ਯਂ ਮਣਿਮਾਹਰਤ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਂਬਲੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਜਾਮਬਵੰਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਣੀ ਅਤੇ ਕੁੜੀ ਦੋਵੇਂ ਲੈ ਲਈ।
ਦਦੌ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਾਯੈਨਂ ਸਰ੍ਵਸਾਤ੍ਵਤਸਂਸਦਿ ਤੇਨ ਮਿਥ੍ਯਾਪਵਾਦੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤੋ ऽਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਮਣੀ ਸਾਰੇ ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਚਿਤਾ ਹੋਈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਯਾਦਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਸੁਦੇਵਮਥਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਤੁ ਮਤਿਰ੍ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਸੇਨਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਹਤਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।"
ਕੈਕੇਯਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦਸ਼ ਸਤ੍ਰਾਜਿਤਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਤਾਸੂਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸੁਤਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਤਮੇਕਂ ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ ਖ੍ਯਾਤਿਮਨ੍ਤੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਭਙ੍ਗਕਾਰਸ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਜਃ
ਸਤ੍ਰਾਜਿਤ ਦੀਆਂ ਦਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਕੈਕੇਯ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਨਾਮੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸਨ। ਭੰਗਕਾਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਅਥ ਵ੍ਰਤਵਤੀ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਭਙ੍ਗਕਾਰਾਤ੍ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਜਾਤ੍ ਸੁषੁਵੇ ਸੁਕੁਮਾਰੀਸ੍ਤੁ ਤਿਸ੍ਰਃ ਕਮਲਲੋਚਨਾਃ
ਫਿਰ ਭੰਗਕਾਰਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਵਰਤਵਤੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਨਾਜੁਕ ਤੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਧੀਆਂ ਜਨਮੀਆਂ।
ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਵਰਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵ੍ਰਤਿਨੀ ਚ ਦृਢਵ੍ਰਤਾ ਤਥਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਚੈਵ ਤਾਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਯ ਸੋ ऽਦਦਾਤ੍
ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪੱਕੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪਦਮਾਵਤੀ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ।