ਅਨੁਵਂਸ਼ੇ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾ ਗਾਯਨ੍ਤੀਤਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਗੁਣਾਨ੍ਦੇਵਾਵृਧਸ੍ਯਾਪਿ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਯਥੈਵ ਸ਼ृਣੁਮੋ ਦੂਰਾਦ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਾਮਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਤਿਕਾਤ੍ ਬਭ੍ਰੁਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦੇਵੈਰ੍ਦੇਵਾਵृਧਃ ਸਮਃ
ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਦੂਰੋਂ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਭਰੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਵਰਗਾ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ।
षष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਪੁਰੁषਾਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਪ੍ਤਤਿਃ ਏਤੇ ऽਮृਤਤ੍ਵਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਬਭ੍ਰੋਰ੍ ਦੇਵਾਵृਧਾਨ੍ਨृਪ
ਪੁਰਾਣੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਾਠ ਤੇ ਸਤ ਹਜ਼ਾਰ ਨੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਬਭਰੂ ਤੇ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੋਂ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਨਪਤਿਰ੍ ਵੀਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ ਰੂਪਵਾਨ੍ਸੁਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਵੀਰ੍ਯਧਰਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਹਣਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਅਥ ਕਙ੍ਕਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਸੁषੁਵੇ ਚਤੁਰਃ ਸੁਤਾਨ੍ ਕੁਕੁਰਂ ਭਜਮਾਨਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਿਂ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਮ੍
ਫਿਰ ਕੰਗਕ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਕੁਕੁਰ, ਭਜਮਾਨ, ਸ਼ਸ਼ੀ ਤੇ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼।
ਕੁਕੁਰਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵृष੍ਣਿਰ੍ ਵृष੍ਣੇਸ੍ਤੁ ਤਨਯੋ ਧृਤਿਃ ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਤਸ੍ਯਾਥ ਤੈਤ੍ਤਿਰਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਕੁਕੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਸੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧ੍ਰਿਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਪੋਤਰੋਮਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੈਤਿਰੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ਤਨੁਜਃ ਸਰ੍ਪੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਲਃ ਕਿਲ ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ ਨਨ੍ਦਨੋ ਦਰਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਰਪ ਸੀ, ਸਰਪ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨਲ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਦਰਦੁੰਦੁਭੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਵਿਤਤੇ ਯਜ੍ਞੇ ਅਭਿਜਾਤਃ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮ੍ ਆਜਹਾਰ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਪੁਨਰਵਸੁ ਜੰਮਿਆ; ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ऽਤਿਰਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਭਾਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ ਅਤਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਤਾ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ
ਉਸ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਭਾ ਦੇ ਮੱਧੋਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਕਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਾਨੀ ਪੁਨਰਵਸੁ ਉੱਠਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਮਿਥੁਨਂ ਬਭੂਵਾਵਿਜਿਤਂ ਕਿਲ ਆਹੁਕਸ਼੍ਚਾਹੁਕੀ ਚੈਵ ਖ੍ਯਾਤਂ ਮਾਤੇਮਤਾਂ ਵਰ
ਉਸ ਦੇ ਜੁੜਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਅਵਿਜਿਤ ਤੇ ਆਹੁਕ ਸੀ; ਤੇ ਆਹੁਕੀ, ਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਵੀ ਜੰਮੀ।
ਇਮਾਂਸ਼੍ਚੋਦਾਹਰਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਤਮਾਹੁਕਮ੍ ਸੋਪਾਸਙ੍ਗਾਨੁਕਰ੍षਾਣਾਂ ਸਧ੍ਵਜਾਨਾਂ ਵਰੂਥਿਨਾਮ੍
ਇੱਥੇ ਆਹੁਕ ਬਾਰੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਸੇਵਕਾਂ, ਝੰਡਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਫੌਜਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ।
ਰਥਾਨਾਂ ਮੇਘਘੋषਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ੈਵ ਤੁ ਨਾਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਨਾਤੇਜਾ ਨਾਯਜ੍ਵਾ ਨਾਸਹਸ੍ਰਦਃ
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਝੂਠਾ, ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ, ਕੋਈ ਯਜਨ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਾਸ਼ੁਚਿਰ੍ਨਾਪ੍ਯਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਹਿ ਯੋ ਭੋਜੇष੍ਵਭ੍ਯਜਾਯਤ ਆਹੁਕਸ੍ਯ ਭृਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਇਤ੍ਯੇਤਦ੍ਵੈ ਤਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਭੋਜਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਧ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਜੰਮਿਆ; ਇਹ ਆਹੁਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਹੁਕਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਵਨ੍ਤੀषੁ ਸ੍ਵਸਾਰਂ ਚਾਹੁਕੀਂ ਦਦੌ ਆਹੁਕਾਤ੍ਕਾਸ਼੍ਯਦੁਹਿਤਾ ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਸਮਸੂਯਤ
ਆਹੁਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਆਹੁਕੀ ਨੂੰ ਅਵੰਤੀ ਵਿਚ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ; ਆਹੁਕਾ ਤੋਂ, ਕਾਸ਼ਿਆ ਦੀ ਧੀ ਤੋਂ, ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ।
ਦੇਵਕਸ਼੍ਚੋਗ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ਚ ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮਾਵ੍ ਉਭੌ ਦੇਵਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਵੀਰਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੋਪਮਾਃ
ਦੇਵਕ ਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਮਈ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਜੰਮੇ; ਦੇਵਕ ਦੀਆਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜੰਮੀਆਂ।
ਦੇਵਵਾਨੁਪਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸੁਦੇਵੋ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਸਪ੍ਤਾਸਨ੍ ਵਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾ ਦਦੌ
ਦੇਵਵਾਨ, ਉਪਦੇਵ, ਸੁਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਭੈਣਾਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਦੇਵਕੀ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵੀ ਚ ਮਿਤ੍ਰਦੇਵੀ ਯਸ਼ੋਧਰਾ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਸਤ੍ਯਦੇਵੀ ਚ ਸੁਤਾਪੀ ਚੇਤਿ ਸਪ੍ਤਮੀ
ਦੇਵਕੀ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵੀ, ਮਿਤ੍ਰਦੇਵੀ, ਯਸ਼ੋਧਰਾ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ, ਸਤ੍ਯਦੇਵੀ ਤੇ ਸੁਤਾਪੀ — ਇਹ ਸੱਤ ਹਨ।
ਨਵੋਗ੍ਰਸੇਨਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਕਂਸਸ੍ਤੇषਾਂ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਜਃ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਸ਼੍ਚ ਸੁਨਾਮਾ ਚ ਕਙ੍ਕਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਸ਼੍ਚ ਭੂਯਸਃ
ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੇ ਨੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਕੰਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਨਯਗ੍ਰੋਧ, ਸੁਨਾਮਾ, ਕੰਗਕ, ਸ਼ੰਕੁ ਤੇ ਹੋਰ।
ਅਜਭੂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧਮੁष੍ਟਿਃ ਸੁਮੁष੍ਟਿਦਃ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਃ ਪਞ੍ਚਾਸਨ੍ ਕਂਸਾ ਕਂਸਵਤੀ ਤਥਾ
ਅਜਭੂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲ, ਯੁੱਧਮੁਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਸੁਮੁਸ਼ਟੀਦਾ — ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਭੈਣਾਂ ਸਨ: ਕੰਸਾ, ਕੰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ।
ਸੁਤਨ੍ਤੂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਪਾਲੀ ਚ ਕਙ੍ਕਾ ਚੇਤਿ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ਉਗ੍ਰਸੇਨਃ ਸਹਾਪਤ੍ਯੋ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਃ ਕੁਕੁਰੋਦ੍ਭਵਃ
ਸੁਤੰਤੂ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਾਲੀ ਅਤੇ ਕੰਕਾ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕੁਕੁਰ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਜਮਾਨਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਥ ਰਥਿਮੁਖ੍ਯੋ ਵਿਦੂਰਥਃ ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਃ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਵਿਦੂਰਥਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਭਜਮਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਵਿਦੂਰਥਾ ਸੀ। ਵਿਦੂਰਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾਅਧਦੇਵ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰ ਹੋਏ।
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਤੌ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਦੇਵਸਂਮਿਤੌ ਨਿਯਮਵ੍ਰਤਪ੍ਰਧਾਨੌ ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨਃ
ਰਾਜਾਅਧਦੇਵ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗੇ ਅਤੇ ਨਿਯਮ-ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਨ: ਸ਼ੋਣਾਅਸ਼ਵ ਅਤੇ ਸ਼੍ਵੇਤਵਾਹਨ।
ਸ਼ੋਣਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸੁਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸ਼ੂਰਾ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ ਸ਼ਮੀ ਚ ਦੇਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਚ ਨਿਕੁਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ੍
ਸ਼ੋਣਾਅਸ਼ਵ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ: ਸ਼ਮੀ, ਦੇਵਸ਼ਰਮਾ, ਨਿਕੁੰਤਾ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਜਿਤ।
ਸ਼ਮਿਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਃ ਸੁਤੋ ਭੋਜੋ ਹृਦੀਕਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਿਕਸ਼ੇਤ੍ਰਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੋਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਭੋਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹ੍ਰਦੀਕਾ ਹੋਇਆ।
ਹृਦੀਕਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਸ਼ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ ਕृਤਵਰ੍ਮਾਗ੍ਰਜਸ੍ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਧਨ੍ਵਾ ਚ ਮਧ੍ਯਮਃ
ਹ੍ਰਦੀਕਾ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਸੀ।
ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਭਸ਼੍ਚ ਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ ਅਜਾਤੋ ਵਨਜਾਤਸ਼੍ਚ ਕਨੀਯਕਕਰਮ੍ਭਕੌ
ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ, ਨਾਭਾ ਅਤੇ ਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ; ਅਜਾਤਾ ਅਤੇ ਵਨਜਾਤਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਕਰੰਭਕਾ — ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਦੇਵਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ ਜਜ੍ਞੇ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ ਅਸਾਮਞ੍ਜਾਃ ਸੁਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਮੋਜਾਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਦੇਵਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਾਬਰਹਿਸ਼ਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸਾਮੰਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਸਾਮੰਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਮੋਜਾਤਾ ਹੋਇਆ।
ਅਜਾਤਪੁਤ੍ਰਾ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਕੀਰ੍ਤਯਃ ਸੁਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਨਾਭਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣ ਇਤ੍ਯਨ੍ਧਕਾ ਮਤਾਃ
ਅਜਾਤਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ੂਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ: ਸੁਦੰਸ਼ਟ੍ਰਾ, ਸੁਨਾਭਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ — ਇਹ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਧਕਾਨਾਮਿਮਂ ਵਂਸ਼ਂ ਯਃ ਕੀਰ੍ਤਯਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਆਤ੍ਮਨੋ ਵਿਪੁਲਂ ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਨਾਪ੍ਨੁਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੰਧਕਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇਹ ਵਰਣਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਵृष੍ਣਿਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਜਨਯਾਮਾਸ ਸੁਮਿਤ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਦੋਵੇਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ। ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਸੁਮਿਤਰਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ।