ਤੁष੍ਟਸ੍ਤੇ ऽਹਂ ਸ਼ਰਾਨ੍ਦਦ੍ਮਿ ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਾਨ੍ ਯੇ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਜ੍ਵਲਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਮ ਤੇਜਃਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਤੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਤੇ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਤੀਰ ਚਲਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜਣਗੇ।
ਆਵਿष੍ਟਾ ਮਮ ਤੇਜੋਭਿਃ ਸ਼ੋषਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਨ੍ ਸ਼ੁष੍ਕਾਨ੍ ਭਸ੍ਮੀਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਤੀਰ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਣਗੇ; ਸੁੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਸੱਲੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਾਂਸ੍ਤਦਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਰ੍ਜੁਨਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤ ਤਤੋ ਦਦਾਹ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਵਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ੍ਤਥਾਸ਼੍ਰਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਘੋषਾਣਿ ਨਗਰਾਣਿ ਚ ਤਪੋਵਨਾਨਿ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਵਨਾਨ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ
ਪਿੰਡ, ਆਸ਼ਰਮ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਥਾਂ, ਸ਼ਹਿਰ, ਸੁਹਣੇ ਤਪੋਵਨ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗਾਂ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਚੀਮਨ੍ਵਦਹਤ੍ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਨਿਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਸ੍ਤृਣਾ ਭੂਮਿਰ੍ ਹਤਾ ਘੋਰੇਣ ਤੇਜਸਾ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾੜਿਆ, ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਦੱਖਣ ਵੀ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਘਾਹ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਆਪਵੋ ਜਲਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵ੍ਰਤੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਉਦਤਿष੍ਠਂਸ੍ਤਪੋਧਨਃ ਸੋ ऽਪਸ਼੍ਯਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਦਗ੍ਧਮ੍ ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ, ਜੋ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸਾੜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਕ੍ਰੋਧਾਚ੍ਛਸ਼ਾਪ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਵੋ ਯਥਾ ਮਯਾ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਃ ਸ਼ृਣੁਤ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ ਵਂਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਪੌਰੁषਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਜੋ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਤੋਂ ਆਈ।
ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਸਮ੍ਭੂਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰੇਵਾਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਵृਜਿਨੀਵਾਨ੍ਮਹਾਰਥਃ
ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ।
ਵृਜਿਨੀਵਤਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭੂਤ੍ ਸ੍ਵਾਹੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ ਸ੍ਵਾਹਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਦ੍ ਰਾਜਨ੍ ਰੁषਙ੍ਗੁਰ੍ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਵਾਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ। ਸਵਾਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ, ਰੁਸ਼ੰਗੂ ਸੀ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਪ੍ਰਸੂਤਿਮਿਚ੍ਛਨ੍ ਵੈ ਰੁषਙ੍ਗੁਃ ਸੌਮ੍ਯਮਾਤ੍ਮਜਮ੍ ਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰਨ੍ਵਿਤਃ
ਰੁਸ਼ੰਗੂ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਾ ਸੀ। ਚਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਅਥ ਚੈਤ੍ਰਰਥਿਵੀਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਬਭੂਵ ਹ
ਫਿਰ ਚਿਤ੍ਰਰਥੀ ਵੀਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਾਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਅਤ੍ਰਾਨੁਵਂਸ਼ਸ਼੍ਲੋਕੋ ऽਯਂ ਗੀਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰਾਭਵਤ੍ ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦੋਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਾਨਾਮ੍ ਅਭਵਚ੍ਛਤਮ੍
ਇਥੇ ਇੱਕ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਗਾਇਆ ਗਿਆ: ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਵੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਧੀਮਤਾਂ ਚਾਭਿਰੂਪਾਣਾਂ ਭੂਰਿਦ੍ਰਵਿਣਤੇਜਸਾਮ੍ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਪ੍ਰਧਾਨਾਨਾਂ ਪृਥੁਸਾਹ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਸਿਆਣੇ, ਸੁਹਣੇ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਸੌ ਮੁਖੀ ਆਗੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਪ੍ਰਥੁਸਾਹਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਪृਥੁਸ਼੍ਰਵਾਃ ਪृਥੁਯਸ਼ਾਃ ਪृਥੁਧਰ੍ਮਾ ਪृਥੁਂਜਯਃ ਪृਥੁਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪृਥੁਮਨਾ ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦਵਃ
ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਾ, ਪ੍ਰਥੁਯਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਥੁਧਰਮਾ, ਪ੍ਰਥੁੰਜਯ, ਪ੍ਰਥੁਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਥੁਮਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੂ ਨਾਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਨ।
ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਚ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਃ ਪृਥੁਸ਼੍ਰਵਸਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਨ੍ਤਰਸ੍ਯ ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ਤਨਯੋ ऽਭਵਤ੍
ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਜੋ ਸੁਯਜ्ञ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਯਜ्ञ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਉਸ਼ਨਾ ਤੁ ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍ ਆਜਹਾਰਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੁਤ੍ਤਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਉਸ਼ਨਾ, ਸੁਯਜ्ञ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁਰਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਔਸ਼ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ ਮਰੁਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਮਨੁਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿਤੀਕਸ਼ੁ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁਤ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਆਸੀਨ੍ਮਰੁਤ੍ਤਤਨਯੌ ਵੀਰਃ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ
ਮਰੁਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਰੋਧੀ ਕਮਬਲਬਰਹਿਸ਼ਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਮਬਲਬਰਹਿਸ਼ਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਵਚ ਪਹਿਨਦਾ ਸੀ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚਃ ਪਰਾਨ੍ਕਵਚਧਾਰਿਣਃ ਧਨ੍ਵਿਨੋ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ ਅਵਾਪ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਰੁਕਮਕਵਚ ਨੇ ਹੋਰ ਕਵਚ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧੇ ਦਦੌ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਤੁ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ਪਰਵੀਰਹਾ
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਕਵਚ ਕਈ ਵਾਰ ਵਿਰੋਧੀ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ।
ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਪਞ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਧਨੁਰ੍ਭृਤਃ ਰੁਕ੍ਮੇषੁਃ ਪृਥੁਰੁਕ੍ਮਸ਼੍ਚ ਜ੍ਯਾਮਘਃ ਪਰਿਘੋ ਹਰਿਃ
ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਂਵੀਰ ਅਤੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਨ, ਜਨਮੇ: ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ, ਪ੍ਰਥੁਰੁਕਮ, ਜਯਾਮਘ, ਪਰਿਘ ਅਤੇ ਹਰੀ।
ਪਰਿਘਂ ਚ ਹਰਿਂ ਚੈਵ ਵਿਦੇਹੇ ऽਸ੍ਥਾਪਯਤ੍ਪਿਤਾ ਰੁਕ੍ਮੇषੁਰਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਪृਥੁਰੁਕ੍ਮਸ੍ਤਦਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਪਿਤਾ ਨੇ ਪਰਿਘ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵਿਦੇਹ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ; ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਥੁਰੁਕਮ ਉਸ ਦਾ ਸਹਾਇਕ ਸੀ।
ਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤੋ ਰਾਜ੍ਯਾਜ੍ ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਤੁ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਸ੍ਥਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨਾਵਬੋਧਿਤਃ
ਜਯਾਮਘ ਨੇ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵਸਿਆ, ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ।
ਜਗਾਮ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਦੇਸ਼ਮਨ੍ਯਂ ਧ੍ਵਜੀ ਰਥੀ ਨਰ੍ਮਦਾਂ ਨृਪ ਏਕਾਕੀ ਕੇਵਲਂ ਵृਤ੍ਤਿਕਾਮਤਃ
ਧਨੁ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਇਕੱਲਾ ਜੀਵਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ, ਨਿਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਰਥ ਨਾਲ ਨਰਮਦਾ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ऋਕ੍ਸ਼ਵਨ੍ਤਂ ਗਿਰਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭੁਕ੍ਤਮਨ੍ਯੈਰੁਪਾਵਿਸ਼ਤ੍ ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯਾਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਚੈਤ੍ਰਾ ਪਰਿਣਤਾ ਸਤੀ
ਰਿਕਸ਼ਵੰਤ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਾਧੀ ਥਾਂ ਬੈਠਿਆ; ਜਯਾਮਘ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੈਤਰਾ, ਪੱਕੀ ਅਤੇ ਸਚੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਨ੍ਯਵਸਦ੍ਰਾਜਾ ਭਾਰ੍ਯਾਮਨ੍ਯਾਂ ਨ ਵਿਨ੍ਦਤ ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ਵਿਜਯੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾਮਵਾਪ੍ਯ ਸਃ
ਰਾਜਾ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ; ਉਥੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਕੁੜੀ ਮਿਲੀ।
ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਵਾਚ ਸਂਤ੍ਰਾਸਾਤ੍ ਸ੍ਨੁषੇਯਂ ਤੇ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਬ੍ਰਵੀਦੇਨਂ ਕਸ੍ਯ ਚੇਯਂ ਸ੍ਨੁषੇਤਿ ਚ
ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਸ਼ੁਧ-ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਤੇਰੀ ਨੂਹ ਹੋਵੇ।' ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਨੂਹ ਹੈ?'
ਯਸ੍ਤੇ ਜਨਿष੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾ ਤਪਸੋਗ੍ਰੇਣ ਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸੂਯਤ
'ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇਗਾ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।' ਇਸ ਲਈ, ਕਠੋਰ ਤਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਕੁੜੀ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਨਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਦਰ੍ਭਂ ਸੁਭਗਾ ਚੈਤ੍ਰਾ ਪਰਿਣਤਾ ਸਤੀ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸ ਸ੍ਨੁषਾਯਾਂ ਕ੍ਰਥਕੈਸ਼ਿਕੌ ਲੋਮਪਾਦਂ ਤृਤੀਯਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਸੁਭਾਗਾ ਚੈਤਰਾ, ਪੱਕੀ ਅਤੇ ਸਚੀ, ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਿਆ; ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜਕੁੜੀ ਵਿਚੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਕਰਥਕੈਸ਼ਿਕ ਅਤੇ ਲੋਮਪਾਦ, ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ, ਜਨਿਆ।