ਕੁਣ੍ਡਿਕੇਰਾਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਸ੍ ਤਾਲਜਙ੍ਘਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਸੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਆਨਰ੍ਤੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਦੁਰ੍ਜੇਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਬਭੂਵ ਮਿਤ੍ਰਕਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੇ ਕੁੰਡਿਕੇਰਾ ਅਤੇ ਤਾਲਜੰਘਾ ਵੀ ਸਨ। ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਨਰਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਅਜੈਯ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਤ੍ਰਕਰਸ਼ਣਾ ਸੀ।
ਸਦ੍ਭਾਵੇਨ ਮਹਾਰਾਜ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯਨ੍ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੋ ਨਾਮ ਰਾਜਾ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਵਾਨ੍
ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਾਜ, ਬਾਹੁਸਹਸਰਵਾਨ ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਯੇਨ ਸਾਗਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾ ਧਨੁषਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਮਹੀ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਯੇਨ੍ਨਾਮ ਕਲ੍ਯਮੁਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਉਠ ਕੇ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਨष੍ਟਂ ਚ ਲਭਤੇ ਪੁਨਃ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯੋ ਜਨ੍ਮ ਕਥਯੇਦਿਹ ਧੀਮਤਃ ਯਥਾਵਤ੍ਸ੍ਵਿष੍ਟਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਗੁਆਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇੱਥੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦਾ ਜਨਮ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ਵਨਂ ਦਗ੍ਧਮ੍ ਆਪਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੇਣ ਵਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸੂਤ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਕਿਸ ਕਾਰਨ, ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾ ਕੇ ਮਹਾਨ ਆਪਵਾ ਦਾ ਜੰਗਲ ਸਾੜਿਆ? ਸੁਤਾ, ਸੱਚ ਦੱਸ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਸ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਸ ਕਥਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਅਦਹਤ੍ਤਤ੍ਤਪੋਵਨਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਤਪੋਵਨ ਕਿਵੇਂ ਸਾੜਿਆ?
ਆਦਿਤ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਰੂਪੇਣ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ ਤृਪ੍ਤਿਮੇਕਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸ੍ਵ ਆਦਿਤ੍ਯੋ ऽਹਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਤਸੱਲੀ ਦੇ, ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।"
ਭਗਵਨ੍ਕੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਸ੍ਤੇ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਦਿਵਾਕਰ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਭੋਜਨਂ ਦਦ੍ਮਿ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਦਧਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਸੱਲੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਦਿਵਾਕਰ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਭੋਜਨ ਦਿਵਾਂ? ਜੋ ਕੁਝ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।"
ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਹਾਰਂ ਦਦਤਾਂ ਵਰ ਤੇਨ ਤृਪ੍ਤੋ ਭਵੇਯਂ ਵੈ ਸਾ ਮੇ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੇ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਦੇ, ਦਾਤਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤਸੱਲੀ ਪਾਵਾਂਗਾ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਤਸੱਲੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਸ੍ਥਾਵਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਜਸਾ ਚ ਬਲੇਨ ਚ ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧੁਂ ਤਪਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਾੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ, ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤੁष੍ਟਸ੍ਤੇ ऽਹਂ ਸ਼ਰਾਨ੍ਦਦ੍ਮਿ ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਾਨ੍ ਯੇ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਜ੍ਵਲਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਮ ਤੇਜਃਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਤੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਤੇ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਤੀਰ ਚਲਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜਣਗੇ।
ਆਵਿष੍ਟਾ ਮਮ ਤੇਜੋਭਿਃ ਸ਼ੋषਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਨ੍ ਸ਼ੁष੍ਕਾਨ੍ ਭਸ੍ਮੀਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤੇਨ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਨਰਾਧਿਪ
ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਤੀਰ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਣਗੇ; ਸੁੱਕੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰ ਦੇਣਗੇ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤਸੱਲੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਾਂਸ੍ਤਦਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਰ੍ਜੁਨਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤ ਤਤੋ ਦਦਾਹ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਵਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਗ੍ਰਾਮਾਂਸ੍ਤਥਾਸ਼੍ਰਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਘੋषਾਣਿ ਨਗਰਾਣਿ ਚ ਤਪੋਵਨਾਨਿ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਵਨਾਨ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ
ਪਿੰਡ, ਆਸ਼ਰਮ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਥਾਂ, ਸ਼ਹਿਰ, ਸੁਹਣੇ ਤਪੋਵਨ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗਾਂ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਾਚੀਮਨ੍ਵਦਹਤ੍ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ ਨਿਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਸ੍ਤृਣਾ ਭੂਮਿਰ੍ ਹਤਾ ਘੋਰੇਣ ਤੇਜਸਾ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਬ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾੜਿਆ, ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਦੱਖਣ ਵੀ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਘਾਹ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਆਪਵੋ ਜਲਮਾਸ੍ਥਿਤਃ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵ੍ਰਤੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਉਦਤਿष੍ਠਂਸ੍ਤਪੋਧਨਃ ਸੋ ऽਪਸ਼੍ਯਦਾਸ਼੍ਰਮਂ ਦਗ੍ਧਮ੍ ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ, ਜੋ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਸਾੜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਕ੍ਰੋਧਾਚ੍ਛਸ਼ਾਪ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਵੋ ਯਥਾ ਮਯਾ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਃ ਸ਼ृਣੁਤ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ ਵਂਸ਼ਮੁਤ੍ਤਮਪੌਰੁषਮ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਜੋ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਤੋਂ ਆਈ।
ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਸਮ੍ਭੂਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰੇਵਾਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਵृਜਿਨੀਵਾਨ੍ਮਹਾਰਥਃ
ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ।
ਵृਜਿਨੀਵਤਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭੂਤ੍ ਸ੍ਵਾਹੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਲਃ ਸ੍ਵਾਹਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਦ੍ ਰਾਜਨ੍ ਰੁषਙ੍ਗੁਰ੍ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਵ੍ਰਜਿਨੀਵਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਵਾਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ। ਸਵਾਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਜਾ, ਰੁਸ਼ੰਗੂ ਸੀ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਪ੍ਰਸੂਤਿਮਿਚ੍ਛਨ੍ ਵੈ ਰੁषਙ੍ਗੁਃ ਸੌਮ੍ਯਮਾਤ੍ਮਜਮ੍ ਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰਨ੍ਵਿਤਃ
ਰੁਸ਼ੰਗੂ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸੁਭਾਵਿਕ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਾ ਸੀ। ਚਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਿਤ੍ਰਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਕਰਤਬਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਅਥ ਚੈਤ੍ਰਰਥਿਵੀਰੋ ਜਜ੍ਞੇ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਬਭੂਵ ਹ
ਫਿਰ ਚਿਤ੍ਰਰਥੀ ਵੀਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਾਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਅਤ੍ਰਾਨੁਵਂਸ਼ਸ਼੍ਲੋਕੋ ऽਯਂ ਗੀਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰਾਭਵਤ੍ ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦੋਸ੍ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਾਨਾਮ੍ ਅਭਵਚ੍ਛਤਮ੍
ਇਥੇ ਇੱਕ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦਾ ਸ਼ਲੋਕ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਗਾਇਆ ਗਿਆ: ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੁ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਵੀ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਧੀਮਤਾਂ ਚਾਭਿਰੂਪਾਣਾਂ ਭੂਰਿਦ੍ਰਵਿਣਤੇਜਸਾਮ੍ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤਪ੍ਰਧਾਨਾਨਾਂ ਪृਥੁਸਾਹ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਸਿਆਣੇ, ਸੁਹਣੇ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਉਹ ਸੌ ਮੁਖੀ ਆਗੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਪ੍ਰਥੁਸਾਹਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਪृਥੁਸ਼੍ਰਵਾਃ ਪृਥੁਯਸ਼ਾਃ ਪृਥੁਧਰ੍ਮਾ ਪृਥੁਂਜਯਃ ਪृਥੁਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪृਥੁਮਨਾ ਰਾਜਾਨਃ ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦਵਃ
ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਾ, ਪ੍ਰਥੁਯਸ਼ਾ, ਪ੍ਰਥੁਧਰਮਾ, ਪ੍ਰਥੁੰਜਯ, ਪ੍ਰਥੁਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਥੁਮਨਾ ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੂ ਨਾਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਸਨ।
ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਚ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਃ ਪृਥੁਸ਼੍ਰਵਸਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਨ੍ਤਰਸ੍ਯ ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ਤਨਯੋ ऽਭਵਤ੍
ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਜੋ ਸੁਯਜ्ञ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਯਜ्ञ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਉਸ਼ਨਾ ਤੁ ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍ ਆਜਹਾਰਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੁਤ੍ਤਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਉਸ਼ਨਾ, ਸੁਯਜ्ञ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁਰਭਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰ ਔਸ਼ਨਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ ਮਰੁਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਮਨੁਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ਼ਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿਤੀਕਸ਼ੁ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁਤ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਆਸੀਨ੍ਮਰੁਤ੍ਤਤਨਯੌ ਵੀਰਃ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ
ਮਰੁਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਰੋਧੀ ਕਮਬਲਬਰਹਿਸ਼ਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਮਬਲਬਰਹਿਸ਼ਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਕਵਚ ਪਹਿਨਦਾ ਸੀ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚਃ ਪਰਾਨ੍ਕਵਚਧਾਰਿਣਃ ਧਨ੍ਵਿਨੋ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ ਅਵਾਪ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਰੁਕਮਕਵਚ ਨੇ ਹੋਰ ਕਵਚ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਇਹ ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।