ਏਵਂ ਰਾਜਨ੍ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਯਯਾਤਿਃ ਸ੍ਵਦੌਹਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਰਿਤੋ ਮਿਤ੍ਰਵਰ੍ਯੈਃ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਂ ਪਰਮੋਦਾਰਕਰ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਪृਥ੍ਵੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੋਤਿਆਂ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ ਸਨ, ਨੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਯਥਾਵਦ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਤੇ ਚਰਿਤਂ ਨਾਹੁषਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੋ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਪੌਰਵੇਯੋ ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਨੁਜੇਨ੍ਦ੍ਰਕਲ੍ਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਇਤ੍ਯੇਤਚ੍ਛੌਨਕਾਦ੍ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਾਨੀਕੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤੁ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਪਰਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਾਬਭੌ
ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ੌਣਕ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਨृਪਤਿਰ੍ ਵਿਧਿਵਚ੍ਚਾਥ ਸ਼ੌਨਕਮ੍ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਗੋਭਿਃ ਸੁਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਵਾਸੋਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਰੀਤ ਮੁਤਾਬਕ ਸ਼ੌਣਕ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਰਤਨਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਹਿਤਂ ਧਨਮ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੌਨਕੋ ऽਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸਾਰਾ ਧਨ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਯਾਤੇਰ੍ਵਂਸ਼ਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ ਯਦੁਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਃ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ ਯਦਾ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ—ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਯਦੁ ਆਦਿ ਪੁੱਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਵੰਸ਼ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਯਦੋਰ੍ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਤੇਜਸਃ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਗਦਤੋ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਦੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤਫ਼ਸੀਲ ਨਾਲ ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਯਦੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਹਿ ਪਞ੍ਚ ਦੇਵਸੁਤੋਪਮਾਃ ਮਹਾਰਥਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਨਾਮਤਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਯਦੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗੇ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣੋ।
ਸਹਸ੍ਰਜਿਰ੍ ਅਥੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੁਰ੍ਨੀਲੋ ऽਨ੍ਤਿਕੋ ਲਘੁਃ ਸਹਸ੍ਰਜੇਸ੍ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਸ਼ਤਜਿਰ੍ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸਹਸਰਜਿਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਕਰੋਸ਼ਟੁ, ਨੀਲ, ਅੰਤਿਕ ਤੇ ਲਘੁ ਹੋਏ। ਸਹਸਰਜਿਤ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਤਜਿਤ ਸੀ।
ਸ਼ਤਜੇਰਪਿ ਦਾਯਾਦਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਕੀਰ੍ਤਯਃ ਹੈਹਯਸ਼੍ਚ ਹਯਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਵੇਣੁਹਯਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਸ਼ਤਜਿਤ ਦੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਹੈਹਯ, ਹਯ ਤੇ ਵੇਣੁਹਯ।
ਹੈਹਯਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਧਰ੍ਮਨੇਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਃ ਧਰ੍ਮਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕੁਨ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਸਂਹਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਹੈਹਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਨੇਤ੍ਰ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ। ਧਰਮਨੇਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁੰਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੰਘਤ ਸੀ।
ਸਂਹਤਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦੋ ਮਹਿष੍ਮਾਨ੍ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਆਸੀਨ੍ਮਹਿष੍ਮਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਸੰਘਤ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਮਹਿਸ਼ਮਾਨ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਮਹਿਸ਼ਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਹਾਦਰ ਸੀ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਮ੍ ਅਭੂਦ੍ਰਾਜਾ ਕਥਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਤੁ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭੂਦ੍ ਦੁਰ੍ਦਮੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਉਹ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਦੁਰਦਮ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਦਮਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਕਨਕੋ ਨਾਮ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਕਨਕਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਦੁਰਦਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਨਕ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਕਲਮੰਦ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਕਨਕ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ।
ਕृਤਵੀਰ੍ਯਃ ਕृਤਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਕृਤਵਰ੍ਮਾ ਤਥੈਵ ਚ ਕृਤੌਜਾਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ऽਭੂਤ੍ ਕृਤਵੀਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ऽਰ੍ਜੁਨਃ
ਉਹ ਸਨ: ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ, ਕ੍ਰਿਤਾਗਨੀ, ਕ੍ਰਿਤਵਰਮਾ ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਕ੍ਰਿਤੌਜਸ। ਕ੍ਰਿਤਵੀਰਯ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਜਾਤਃ ਕਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰੋ ਨृਪਃ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਦੁਸ਼੍ਚਰਂ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਇਹ ਰਾਜਾ ਅਰਜੁਨ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਖ਼ਤ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਦਤ੍ਤਮਾਰਾਧਯਾਮਾਸ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ऽਤ੍ਰਿਸਮ੍ਭਵਮ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤਾ ਵਰਾਸ੍ਤੇਨ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਨੇ ਅਤ੍ਰਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ। ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਵਰ ਦਿਤੇ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ ਅਧਰ੍ਮਂ ਚਰਮਾਣਸ੍ਯ ਸਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਤੇ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।
ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਪृਥਿਵੀਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮੇਣੈਵਾਨੁਪਾਲਨਮ੍ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਵਧਸ਼੍ਚੈਵਾਧਿਕਾਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਸਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਜੰਗ ਕਰਕੇ ਧਰਤੀ ਜਿੱਤ ਸਕੇ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰੇ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੋਈ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਹੱਕ ਹੋਵੇ।
ਤੇਨੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਸਪਰ੍ਵਤਾ ਸਪ੍ਤੋਦਧਿਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਜਿਤਾ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਟਾਪੂ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਘੇਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਖ਼ਾਨਦਾਨੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਜਜ੍ਞੇ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਇਚ੍ਛਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਰਥੋ ਧ੍ਵਜਸ਼੍ਚ ਸਂਜਜ੍ਞ ਇਤ੍ਯੇਵਮਨੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਮ
ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ 'ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਤੇ ਝੰਡਾ ਵੀ ਬਣ ਗਿਆ—ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਦਸ਼ ਯਜ੍ਞਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਵੈ ਤਦਾ ਨਿਰਰ੍ਗਲਾਨਿ ਵृਤ੍ਤਾਨਿ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਞਾ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਸਨ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਞ੍ਚਨਯੂਪਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਾਞ੍ਚਨਵੇਦਿਕਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਬਹੁਤ ਦਾਨ-ਦਾਤ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੇ ਯੂਪ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਵੇਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵੈਃ ਸਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੈਰ੍ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥੈਰਲਂਕृਤਾਃ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਯਜਨ, ਆਏ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਮਾਨਾਂ 'ਚ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਜਗੌ ਗਾਥਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਨਾਰਦਸ੍ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ ਮਹਿਮਾਨਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਃ
ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਨਾਰਦ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਇਆ, ਕārtਵੀਰਯ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖ ਕੇ।
ਨ ਨੂਨਂ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਦਾਨੈਸ੍ਤਪੋਭਿਸ਼੍ਚ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਚ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਕārtਵੀਰਯ ਦੀ ਮਰਗ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ—ਯਜਨ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਸ਼ੌਰ, ਜਾਂ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ।
ਸ ਹਿ ਸਪ੍ਤਸੁ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਖਡ੍ਗੀ ਚਕ੍ਰੀ ਸ਼ਰਾਸਨੀ ਰਥੀ ਦ੍ਵੀਪਾਨ੍ਯਨੁਚਰਨ੍ ਯੋਗੀ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਸ੍ਕਰਾਨ੍
ਉਹ ਤਲਵਾਰ, ਚੱਕਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ, ਯੋਗੀ ਵਾਂਗ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ ਤੇ ਚੋਰਾਂ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਪਞ੍ਚਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸ ਨਰਾਧਿਪਃ ਸ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਪਚਾਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਚਕਰਵਰਤੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ ਏਵ ਪਸ਼ੁਪਾਲੋ ऽਭੂਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਃ ਸ ਏਵ ਹਿ ਸ ਏਵ ਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਯੋਗਿਤ੍ਵਾਦਰ੍ਜੁਨੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ ਬਣਿਆ, ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਯੋਗੀ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਵਰਸ਼ਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਅਰਜੁਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਯੋ ऽਸੌ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰੇਣ ਜ੍ਯਾਘਾਤਕਠਿਨਤ੍ਵਚਾ ਭਾਤਿ ਰਸ਼੍ਮਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ਼ਾਰਦੇਨੇਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।