ਨ ਤ੍ਵਂ ਵਾਚਾ ਹृਦਯੇਨਾਪਿ ਰਾਜਨ੍ ਪਰੀਪ੍ਸਮਾਨੋ ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇਨਾਨਨ੍ਤਾ ਦਿਵਿ ਲੋਕਾਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਵੈ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਰੂਪਾਃ ਸ੍ਵਨਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਨ੍ਤਃ
ਤੂੰ, ਰਾਜਨ, ਨਾ ਤਾਂ ਬੋਲ ਕੇ, ਨਾ ਦਿਲੋਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਘਟਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ ਲੋਕ ਹਨ, ਵੱਡੇ, ਗੂੰਜਦੇ, ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ।
ਤਾਂਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਲੋਕਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਰਾਜਨ੍ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਨ੍ਯਦਿ ਨੇष੍ਟਃ ਕ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਨ ਚਾਹਂ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਰ ਤ੍ਵਂ ਤਾਤ ਗਨ੍ਤਾਸਿ ਲੋਕਾਨ੍
ਤੂੰ ਉਹ ਲੋਕ ਲੈ ਲੈ, ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਜੇ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲੈਵਾਂਗਾ। ਪਿਆਰੇ, ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਪ੍ਰਭਾਵਸ੍ ਤੇਚਾਪ੍ਯਨਨ੍ਤਾ ਨਰਦੇਵ ਲੋਕਾਃ ਤਥਾਦ੍ਯ ਲੋਕੇ ਨ ਰਮੇ ऽਨ੍ਯਦਤ੍ਤੇ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਿਬੇ ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਾਮਿ ਵਾਚਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਨੰਤ ਲੋਕ ਹਨ, ਰਾਜਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਅੱਜ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ, ਸ਼ਿਬੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਨ ਚੇਦੇਕੈਕਸ਼ੋ ਰਾਜਂਲ੍ ਲੋਕਾਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦਸਿ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਦਾਯ ਤਾਂਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ ਗਨ੍ਤਾਰੋ ਨਰਕਂ ਵਯਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ, ਰਾਜਨ, ਸਾਡੇ ਹਰ ਇਕ ਲੋਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਦੇ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਯਦਰ੍ਹਾਸ੍ ਤਦ੍ਵਦਧ੍ਵਂ ਵਃ ਸਨ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਾਦਿਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ ਅਹਂ ਤੁ ਨਾਭਿਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਨ ਮਯਾ ਪੁਰਾ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੋ, ਉਹੀ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੇਕ ਹੋ। ਪਰ ਜੋ ਕੰਮ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਅਲਿਪ੍ਸਮਾਨਸ੍ਯ ਤੁ ਮੇ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਨ ਤਤ੍ਤਥਾਸ੍ਤੀਹ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸਿਂਹ ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਯਦੇਵ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯੈਵ ਚਾਨਨ੍ਤਫਲਂ ਭਵਿष੍ਯਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਅਸਪ੍ਰਸ਼ਤ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ। ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ ਦਾਨ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹੀ ਅੰਤਹੀਣ ਫਲ ਦੇਵੇਗਾ।
ਕਸ੍ਯੈਤੇ ਪ੍ਰਤਿਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਥਾਃ ਪਞ੍ਚ ਹਿਰਣ੍ਮਯਾਃ ਉਚ੍ਚੈਃ ਸਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ੍ਤੇ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੋ ऽਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾ ਇਵ
ਇਹ ਪੰਜ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਕਿਸ ਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਖੜੇ ਹਨ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ?
ਭਵਤਾਂ ਮਮ ਚੈਵੈਤੇ ਰਥਾ ਭਾਨ੍ਤਿ ਹਿਰਣ੍ਮਯਾਃ ਆਰੁਹ੍ਯੈਤੇषੁ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਸਹ
ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਚਲੋ।
ਆਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਰਥਂ ਰਾਜਨ੍ ਵਿਕ੍ਰਮਸ੍ਵ ਵਿਹਾਯਸਾ ਵਯਮਪ੍ਯਨੁਯਾਸ੍ਯਾਮੋ ਯਦਾ ਕਾਲੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਧੋ। ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵਾਂਗੇ।
ਸਰ੍ਵੈਰਿਦਾਨੀਂ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਹ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਜਿਤੋ ਯਤਃ ਏष ਵੋ ਵਿਰਜਾਃ ਪਨ੍ਥਾ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਦੇਵਸਦ੍ਮਗਃ
ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਵਰਗ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਰਮਲ ਰਸਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੇ ऽਭਿਰੁਹ੍ਯ ਰਥਾਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਯਾਤਾ ਨृਪਤੇ ਨृਪਾਃ ਆਕ੍ਰਾਮਨ੍ਤੋ ਦਿਵਂ ਭਾਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮੇਣਾਵृਤ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਢੱਕਦੇ ਹੋਏ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵਧ ਗਏ।
ਅਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਮੇਕੋ ऽਭਿਗਨ੍ਤਾ ਸਖਾ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਮੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਕਸ੍ਮਾਦੇਵਂ ਸ਼ਿਬਿਰੌਸ਼ੀਨਰੋ ऽਯਮ੍ ਏਕੋ ऽਤ੍ਯਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਵੇਗੇਨ ਵਾਹਾਨ੍
ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗਾ। ਪਰ ਇਹ ਉਸ਼ੀਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਬੀ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਲੈ ਗਿਆ?
ਅਦਦਾਦ੍ਦੇਵਯਾਨਾਯ ਯਾਵਦ੍ਵਿਤ੍ਤਮਨਿਨ੍ਦਿਤਃ ਉਸ਼ੀਨਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਯਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੋ ਹਿ ਵਃ ਸ਼ਿਬਿਃ
ਇਹ ਉਸ਼ੀਨਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵਯਾਨਾ ਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਿਬੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਸ਼ੌਚਂ ਸਤ੍ਯਮਥੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਿਂਸਾ ਹ੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸਮਤਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਮ੍ ਰਾਜਨ੍ਤ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਥ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਾਜ੍ਞਿ ਸ਼ਿਬੌ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਯਪ੍ਰਤਿਮੇ ਸੁਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਏਵਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਹ੍ਰੀਨਿषੇਵੀ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਿਬਿਰ੍ ਅਭਿਗਨ੍ਤਾ ਰਥੇਨ
ਦਾਨ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਚਾਈ, ਅਹਿੰਸਾ, ਲਜਾ, ਲੱਖਮੀ, ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ, ਸਮਤਾ ਤੇ ਦਇਆ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਬੀ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜੋ ਬੇਮਿਸਾਲ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਲਜਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਗੁਣ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਿਬੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗਾ।
ਅਥਾष੍ਟਕਃ ਪੁਨਰੇਵਾਨ੍ਵਪृਚ੍ਛਨ੍ ਮਾਤਾਮਹਂ ਕੌਤੁਕਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਕਲ੍ਪਮ੍ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਨृਪਤੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਤ੍ਯਂ ਕੁਤਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਚਾਸਿ ਕਥਂ ਤ੍ਵਮਾਗਾਃ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਯਦ੍ਧਿ ਨ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਾ ਲੋਕੇ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾ
ਫਿਰ ਅਸ਼ਟਕ ਨੇ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਨਾਨਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ—ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਕਿਵੇਂ ਆਏ ਹੋ? ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਖ਼ਤਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।'
ਯਯਾਤਿਰਸ੍ਮਿ ਨਹੁषਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੂਰੋਃ ਪਿਤਾ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਸ੍ਤ੍ਵਿਹਾਸਮ੍ ਗੁਹ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਮਾਮਕੇਭ੍ਯੋ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਮਾਤਾਮਹੋ ਭਵਤਾਂ ਸੁਪ੍ਰਕਾਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਯਯਾਤੀ ਹਾਂ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੁਰੂ ਦਾ ਪਿਓ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਇਹ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਾਨਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਮ੍ ਇਮਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਨਿਰ੍ਜਿਗਾਯ ऋਦ੍ਧਾਂ ਮਹੀਮਦਦਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਮੇਧ੍ਯਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਨੈਕਸ਼ਸ੍ ਤਾਨ੍ਸੁਰੂਪਾਂਸ੍ ਤਦਾ ਦੇਵਾਃ ਪੁਣ੍ਯਭਾਜੋ ਭਵਨ੍ਤਿ
ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਜਿੱਤ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਪਵਿੱਤਰ ਘੋੜੇ, ਬੇਹਦ ਸੋਹਣੇ, ਵੀ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲਾਂ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣੇ।
ਅਦਾਮਹਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਣਾਮਿਮਾਮਖਿਲਾਨ੍ਨੈਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਾਮ੍ ਗੋਭਿਃ ਸੁਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਧਨੈਸ਼੍ਚ ਮੁਖ੍ਯੈਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਾਃ ਸਨਾਗਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਬੁਦਾਨਿ
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਹਰ ਤਰਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਭੋਜਨ, ਵਧੀਆ ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ, ਮੁੱਖ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਮੇ ਦ੍ਯੌਸ਼੍ਚ ਵਸੁਂਧਰਾ ਚ ਤਥੈਵਾਗ੍ਨਿਰ੍ਜ੍ਵਲਤੇ ਮਾਨੁषੇषੁ ਨ ਮੇ ਵृਥਾ ਵ੍ਯਾਹृਤਮੇਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਹਿ ਸਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਯਨ੍ਤਿ
ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਹੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਵੀ ਬੋਲ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਨੇਕ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚ ਦੀ ਹੀ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਨਃ ਸਰ੍ਵਜਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਅਨਸੂਯੁਰ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਨ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸ ਭਜੇਨ੍ਨਃ ਸਲੋਕਤਾਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਏ, ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ ਕੇ ਦੁਜਿਆਂ ਤੇ ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਦੱਸੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਰਗਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਰਾਜਨ੍ਸ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਯਯਾਤਿਃ ਸ੍ਵਦੌਹਿਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਰਿਤੋ ਮਿਤ੍ਰਵਰ੍ਯੈਃ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹੀਂ ਪਰਮੋਦਾਰਕਰ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਪृਥ੍ਵੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਯਯਾਤੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪੋਤਿਆਂ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰ ਸਨ, ਨੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਯਥਾਵਦ੍ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਤੇ ਚਰਿਤਂ ਨਾਹੁषਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ੋ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਪੌਰਵੇਯੋ ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਨੁਜੇਨ੍ਦ੍ਰਕਲ੍ਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ—ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕਰਤੱਬ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਇਤ੍ਯੇਤਚ੍ਛੌਨਕਾਦ੍ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਾਨੀਕੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤੁ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਪਰਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਾਬਭੌ
ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ੌਣਕ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਾਨੀਕਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੰਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਨृਪਤਿਰ੍ ਵਿਧਿਵਚ੍ਚਾਥ ਸ਼ੌਨਕਮ੍ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਗੋਭਿਃ ਸੁਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਵਾਸੋਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਰੀਤ ਮੁਤਾਬਕ ਸ਼ੌਣਕ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਰਤਨਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਹਿਤਂ ਧਨਮ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੌਨਕੋ ऽਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸਾਰਾ ਧਨ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯਯਾਤੇਰ੍ਵਂਸ਼ਮਿਚ੍ਛਾਮਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ ਯਦੁਪ੍ਰਭृਤਿਭਿਃ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ ਯਦਾ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ—ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਯਦੁ ਆਦਿ ਪੁੱਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਵੰਸ਼ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਯਦੋਰ੍ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਤੇਜਸਃ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਗਦਤੋ ਮੇ ਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਯਦੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤਫ਼ਸੀਲ ਨਾਲ ਤੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਯਦੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਹਿ ਪਞ੍ਚ ਦੇਵਸੁਤੋਪਮਾਃ ਮਹਾਰਥਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾ ਨਾਮਤਸ੍ਤਾਨ੍ਨਿਬੋਧਤ
ਯਦੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਰਗੇ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣੋ।
ਸਹਸ੍ਰਜਿਰ੍ ਅਥੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੁਰ੍ਨੀਲੋ ऽਨ੍ਤਿਕੋ ਲਘੁਃ ਸਹਸ੍ਰਜੇਸ੍ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਸ਼ਤਜਿਰ੍ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਸਹਸਰਜਿਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਕਰੋਸ਼ਟੁ, ਨੀਲ, ਅੰਤਿਕ ਤੇ ਲਘੁ ਹੋਏ। ਸਹਸਰਜਿਤ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਤਜਿਤ ਸੀ।
ਸ਼ਤਜੇਰਪਿ ਦਾਯਾਦਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਕੀਰ੍ਤਯਃ ਹੈਹਯਸ਼੍ਚ ਹਯਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਵੇਣੁਹਯਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਸ਼ਤਜਿਤ ਦੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਹੈਹਯ, ਹਯ ਤੇ ਵੇਣੁਹਯ।