ਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਹਿਤਃ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸੋ ऽਰ੍ਹਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਕਨੀਯਾਨਪਿ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਕਰੇ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹੀ ਸਭ ਉੱਤੇ ਹਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਹਂ ਪੂਰੋਰਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ ਤਵ ਵਰਦਾਨੇਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਇਹ ਰਾਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਯੋਗ ਪੁਰਖ ਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਸ੍ ਤੁष੍ਟੈਰ੍ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਹੁषਸ੍ਤਦਾ ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਤਤਃ ਪੂਰੁਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਵਸੁਤਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਰਵੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਨਵਾਸਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਪੁਰਾਤ੍ਸ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ੍ਤਾਪਸੈਃ ਸਹ
ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਦਾ ਵਚਨ ਲਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਯਦੋਸ੍ਤੁ ਯਾਦਵਾ ਜਾਤਾਸ੍ ਤੁਰ੍ਵਸੋਰ੍ਯਵਨਾਃ ਸੁਤਾਃ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਤਾ ਭੋਜਾ ਅਨੋਸ੍ਤੁ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਯਃ
ਯਦੁ ਤੋਂ ਯਾਦਵ, ਤੁਰਵਸੁ ਤੋਂ ਯਵਨ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਤੋਂ ਭੋਜ, ਅਤੇ ਅਨੁ ਤੋਂ ਮਲੇਛ ਜਾਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ।
ਪੂਰੋਸ੍ਤੁ ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਜਾਤੋ ऽਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਇਦਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁਕੁਲਾਗਤਮ੍
ਪੂਰੁ ਤੋਂ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਚਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਰਾਜ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਏਵਂ ਸ ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਮੁਦਿਤੋ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋ ऽਭਵਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਹੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਮੁਨੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਵਨਵਾਸਂ ਸ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਃ ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਦਾਨ੍ਤੋ ਯਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਤੋ ਗਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਂ ਤੁ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਮੁਦਿਤਃ ਸੁਖੀ ਕਾਲਸ੍ਯ ਨਾਤਿਮਹਤਃ ਪੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਪਾਤਿਤਃ
ਉਹ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਗਿਆ; ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਵਸ਼ਃ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮੇਦਿਨੀਤਲਮ੍ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਸੀਦ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਤਦੇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ
ਉਹ ਲਾਚਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਆ; ਇਹ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਤ ਏਵ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਸੁਮਤਾ ਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਅष੍ਟਕੇਨ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨੇਨ ਸ਼ਿਬਿਨਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਕਿਲ ਸਂਸਦਿ
ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਵਸੁਮਤ, ਅਸ਼ਟਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਤੇ ਸ਼ਿਬੀ ਨਾਲ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਸ ਦਿਵਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹੀਪਤਿਃ ਕਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਭਗਵਨ੍ ਪਾਤਿਤੋ ਮੇਦਿਨੀਤਲੇ
ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ? ਤੇ ਕਿਵੇਂ, ਭਗਵਾਨ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ?
ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ ਅਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸਂਨਿਧੌ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚੀ ਘਟਨਾ ਵਜੋਂ, ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਵਿੱਦਵਾਨ, ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ।
ਦੇਵਰਾਜਸਮੋ ਹ੍ਯ੍ ਆਸੀਦ੍ ਯਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ ਵਰ੍ਧਨਃ ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਭਾਵਸੁਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਯਯਾਤਿ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਯਸ਼ਸਃ ਸਤ੍ਯਕੀਰ੍ਤੇਰ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਦਿਵਿ ਚੇਹ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਸੱਚੀ ਇਜ਼ਤ, ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਯਾਤੇਰੁਤ੍ਤਮਾਂ ਕਥਾਮ੍ ਦਿਵਿ ਚੇਹ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਚਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਪੂਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਨੀਯਸਮ੍ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਮੁਦਿਤਃ ਪ੍ਰਵਵ੍ਰਾਜ ਵਨਂ ਤਦਾ
ਯਯਾਤਿ, ਨਾਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਤੇषੁ ਸ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਯਦੁਪੁਰੋਗਮਾਨ੍ ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਰਾਜਾ ਵਨੇ ऽਸੌ ਨ੍ਯਵਸਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਯਦੁ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ; ਰਾਜਾ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ ਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਸ੍ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ ਅਗ੍ਨੀਂਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਜ੍ਜੁਹ੍ਵਨ੍ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਵਿਧਾਨਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵਨਵਾਸੀ ਦੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਥੀਨ੍ ਪੂਜਯਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਨ੍ਯੇਨ ਹਵਿषਾ ਵਿਭੁਃ ਸ਼ਿਲੋਞ੍ਛਵृਤ੍ਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ੇषਾਨ੍ਨਕृਤਭੋਜਨਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫਲ-ਫੂਲ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਦਾਣੇ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬਣਾਈ ਖੁਰਾਕ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਬਚੀ ਹੋਈ ਖੁਰਾਕ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਣਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਰ੍षਾਣਾਮ੍ ਏਵਂਵृਤ੍ਤਿਰ੍ ਅਭੂਨ੍ਨृਪਃ ਅਮ੍ਬੁਭਕ੍ਸ਼ਃ ਸ ਚਾਬ੍ਦਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ ਆਸੀਨ੍ ਨਿਯਤਵਾਙ੍ਮਨਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰਹੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ! ਉਹ ਪਾਣੀ ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ੋ ऽਭੂਤ੍ ਸਂਵਤ੍ਸਰਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨਿਮਧ੍ਯੇ ਚ ਤਪਸ੍ ਤੇਪੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਹਵਾ ਤੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਬਿਨਾ ਥੱਕੇ, ਤੇ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਏਕਪਾਦਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ षਣ੍ਮਾਸਾਨ੍ ਅਨਿਲਾਸ਼ਨਃ ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਜਗਾਮਾਵृਤ੍ਯ ਰੋਦਸੀ
ਉਹ ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਸੀ; ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਸ੍ਤੁ ਸ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ੍ਯਵਸਦ੍ਦੇਵਸਦ੍ਮਨਿ ਪੂਜਿਤਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਾਧ੍ਯੈਰ੍ ਮਰੁਦ੍ਭਿਰ੍ਵਸੁਭਿਸ੍ਤਥਾ
ਸਵਰਗ ਤੋਂ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਤੀਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਧਿਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਦੇਵਲੋਕਾਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸਂਚਰਨ੍ਪੁਣ੍ਯਕृਦ੍ਵਸ਼ੀ ਅਵਸਤ੍ਪृਥਿਵੀਪਾਲੋ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਯਮੀ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਥੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕਦਾਚਿਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯਯਾਤਿਃ ਸ਼ਕ੍ਰਮਾਗਤਃ ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਪृष੍ਟਃ ਸ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿ, ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ; ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯਦਾ ਸ ਪੂਰੁਸ੍ਤਵ ਰੂਪੇਣ ਰਾਜਞ੍ ਜਰਾਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਚਚਾਰ ਲੋਕੇ ਤਦਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਯੈਵ ਤਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਯਾ ਕਿਮੁਕ੍ਤਃ ਕਥਯੇਹ ਸਤ੍ਯਮ੍
ਜਦ ਪੂਰੁ, ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਬੁਢਾਪਾ ਲੈ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਰਾਜ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਕਿਹਾ? ਇੱਥੇ ਸੱਚ ਦੱਸ।
ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਨੁਮਤੇ ਪੂਰੁਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਵੇਦਮਬ੍ਰੁਵਮ੍ ਗਙ੍ਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੋ ऽਯਂ ਵਿषਯਸ੍ਤਵ ਮਧ੍ਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਾ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ऽਨ੍ਤੇ ऽਧਿਪਾਸ੍ਤਵ
ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਕਿਹਾ: 'ਗੰਗਾ ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰ ਤੇਰਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਸਰਹੱਦਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ।'
ਅਕ੍ਰੋਧਨਃ ਕ੍ਰੋਧਨੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਸ੍ ਤਥਾ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਅਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੋਰ੍ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਃ ਅਮਾਨੁषੇਭ੍ਯੋ ਮਾਨੁषਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਧਾਨੋ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤਥੈਵਾਵਿਦੁषਃ ਪ੍ਰਧਾਨਃ
ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਜੋ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਹੈ, ਉਹ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਗੈਰ-ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ; ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਆਕ੍ਰੁਸ਼੍ਯਮਾਨੋ ਨਾਕ੍ਰੋਸ਼ੇਨ੍ ਮਨ੍ਯੁਮੇਵ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ਤਿ ਆਕ੍ਰੋष੍ਟਾਰਂ ਨਿਰ੍ਦਹਤਿ ਸੁਕृਤਂ ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਨ੍ਦਤਿ
ਜਦ ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਲੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਗਾਲੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਗਾਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੜਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।