ਕਥਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਦੌਹਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਃ ਸੁਤਂ ਪ੍ਰਭੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਯਦੁਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੂਰੋਃ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਸਿ
ਮਾਲਕ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਪੁਰੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਦਾ ਪੋਤਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਦ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਯਦੁ ਹੈ?
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਯਦੁਸ੍ਤਵ ਸੁਤਸ੍ ਤੁਰ੍ਵਸੁਸ੍ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਯਾਃ ਸੁਤੋ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਸ੍ ਤਥਾਨੁਃ ਪੂਰੁਰੇਵ ਚ
ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਯਦੁ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੁਰਵਸੁ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਹੁਯੁ, ਫਿਰ ਅਨੁ, ਤੇ ਪੁਰੂ ਵੀ।
ਕਥਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕਨੀਯਾਨ੍ ਰਾਜ੍ਯਮਰ੍ਹਤਿ ਏਤਤ੍ਸਂਬੋਧਯਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਮਨੁਪਾਲਯ
ਕਿਵੇਂ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ ਰਾਜ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ: ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਿਭਾਓ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪ੍ਰਮੁਖਾ ਵਰ੍ਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮੇ ਵਚਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਦੇਯਂ ਮੇ ਕਥਂਚਨ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਰਗ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ: ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਰਾਜ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਮਮ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਨ ਯਦੁਨਾ ਨਿਯੋਗੋ ਨਾਨੁਪਾਲਿਤਃ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਃ ਪਿਤੁਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨ ਸ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਤਾਂ ਮਤਃ
ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਯਦੁ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ; ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗਿਆ, ਤੇ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੱਚਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਵਚਨਕृਦ੍ ਧਿਤਃ ਪਥ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਃ ਸੁਤਃ ਸ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਤ੍ਰਵਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪਿਤृਮਾਤृषੁ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਭਦਾਇਕ ਤੇ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੱਤਰ ਸੱਚਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਯਦੁਨਾਹਮਵਜ੍ਞਾਤਸ੍ ਤਥਾ ਤੁਰ੍ਵਸੁਨਾਪਿ ਵਾ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਣਾ ਚਾਨੁਨਾ ਚੈਵਮ੍ ਅਪ੍ਯਵਜ੍ਞਾ ਕृਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਯਦੁ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕੀਤਾ, ਤੁਰਵਸੁ, ਦੁਰਹੁਯੁ ਤੇ ਅਨੁ ਨੇ ਵੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅਪਮਾਨ ਹੋਇਆ।
ਪੂਰੁਣਾ ਮੇ ਕृਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਨਿਤਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਕਨੀਯਾਨ੍ਮਮ ਦਾਯਾਦੋ ਜਰਾ ਯੇਨ ਧृਤਾ ਮਮ
ਪੁਰੂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾਸ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੇਰਾ ਵਾਰਸ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰਾ ਬੁਢਾਪਾ ਸਹਾਰਿਆ।
ਮਮ ਕਾਮਃ ਸ ਚ ਕृਤਃ ਪੂਰੁਣਾ ਪੁਤ੍ਰਰੂਪਿਣਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਚ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨੋਸ਼ਨਸਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੁਰੂ ਨੇ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ, ਕਾਵ੍ਯ ਉਸ਼ਨਾਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਖੁਦ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਨੁਵਰ੍ਤੇਤ ਸ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ ਭਵਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਨ੍ਤੁ ਪੂਰੂ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਰਾਜਾ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣੇ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇਹ ਮੰਨੋ—ਪੁਰੂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਯਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਹਿਤਃ ਸਦਾ ਸਰ੍ਵਂ ਸੋ ऽਰ੍ਹਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਕਨੀਯਾਨਪਿ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਕਰੇ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹੀ ਸਭ ਉੱਤੇ ਹਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਹਂ ਪੂਰੋਰਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਯਃ ਪ੍ਰਿਯਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ ਤਵ ਵਰਦਾਨੇਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਮੁਤ੍ਤਰਮ੍
ਇਹ ਰਾਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ, ਯੋਗ ਪੁਰਖ ਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਤੇ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਪੌਰਜਾਨਪਦੈਸ੍ ਤੁष੍ਟੈਰ੍ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਹੁषਸ੍ਤਦਾ ਅਭਿषਿਚ੍ਯ ਤਤਃ ਪੂਰੁਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਵਸੁਤਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾਹੁਸ਼ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਪੂਰਵੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਨਵਾਸਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਪੁਰਾਤ੍ਸ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ੍ਤਾਪਸੈਃ ਸਹ
ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਿੱਤਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸ ਦਾ ਵਚਨ ਲਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਯਦੋਸ੍ਤੁ ਯਾਦਵਾ ਜਾਤਾਸ੍ ਤੁਰ੍ਵਸੋਰ੍ਯਵਨਾਃ ਸੁਤਾਃ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੋਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਤਾ ਭੋਜਾ ਅਨੋਸ੍ਤੁ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਯਃ
ਯਦੁ ਤੋਂ ਯਾਦਵ, ਤੁਰਵਸੁ ਤੋਂ ਯਵਨ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਤੋਂ ਭੋਜ, ਅਤੇ ਅਨੁ ਤੋਂ ਮਲੇਛ ਜਾਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ।
ਪੂਰੋਸ੍ਤੁ ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ੋ ਯਤ੍ਰ ਜਾਤੋ ऽਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਇਦਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਰੁਕੁਲਾਗਤਮ੍
ਪੂਰੁ ਤੋਂ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਚਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਜਨਮਿਆ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਰਾਜ ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਏਵਂ ਸ ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਮੁਦਿਤੋ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋ ऽਭਵਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਹੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ ਮੁਨੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਵਨਵਾਸਂ ਸ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਃ ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਦਾਨ੍ਤੋ ਯਥਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਤੋ ਗਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਂ ਤੁ ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਮੁਦਿਤਃ ਸੁਖੀ ਕਾਲਸ੍ਯ ਨਾਤਿਮਹਤਃ ਪੁਨਃ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਪਾਤਿਤਃ
ਉਹ ਆਨੰਦ ਤੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਗਿਆ; ਪਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਵਸ਼ਃ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦ੍ ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮੇਦਿਨੀਤਲਮ੍ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਸੀਦ੍ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਤਦੇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ
ਉਹ ਲਾਚਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿਆ; ਇਹ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਤ ਏਵ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਸੁਮਤਾ ਸਾਰ੍ਧਮ੍ ਅष੍ਟਕੇਨ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਰ੍ਦਨੇਨ ਸ਼ਿਬਿਨਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਕਿਲ ਸਂਸਦਿ
ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਵਸੁਮਤ, ਅਸ਼ਟਕ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਤਰਦਨ ਤੇ ਸ਼ਿਬੀ ਨਾਲ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਸ ਦਿਵਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਹੀਪਤਿਃ ਕਥਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਭਗਵਨ੍ ਪਾਤਿਤੋ ਮੇਦਿਨੀਤਲੇ
ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੁੜ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ? ਤੇ ਕਿਵੇਂ, ਭਗਵਾਨ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ?
ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ ਅਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਦੇਵਰ੍षਿਗਣਸਂਨਿਧੌ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੱਚੀ ਘਟਨਾ ਵਜੋਂ, ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਵਿੱਦਵਾਨ, ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ।
ਦੇਵਰਾਜਸਮੋ ਹ੍ਯ੍ ਆਸੀਦ੍ ਯਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ ਵਰ੍ਧਨਃ ਕੁਰੁਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਵਿਭਾਵਸੁਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਯਯਾਤਿ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਯਸ਼ਸਃ ਸਤ੍ਯਕੀਰ੍ਤੇਰ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਦਿਵਿ ਚੇਹ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਸੱਚੀ ਇਜ਼ਤ, ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਬਾਰੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਹਨ੍ਤ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਯਾਤੇਰੁਤ੍ਤਮਾਂ ਕਥਾਮ੍ ਦਿਵਿ ਚੇਹ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਰ੍ਥਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਚਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਪੂਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਨੀਯਸਮ੍ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਮੁਦਿਤਃ ਪ੍ਰਵਵ੍ਰਾਜ ਵਨਂ ਤਦਾ
ਯਯਾਤਿ, ਨਾਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਤੇषੁ ਸ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਯਦੁਪੁਰੋਗਮਾਨ੍ ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਰਾਜਾ ਵਨੇ ऽਸੌ ਨ੍ਯਵਸਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਯਦੁ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ; ਰਾਜਾ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾ ਕੇ, ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ ਜਿਤਾਤ੍ਮਾ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਸ੍ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ ਪਿਤृਦੇਵਤਾਃ ਅਗ੍ਨੀਂਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਜ੍ਜੁਹ੍ਵਨ੍ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਵਿਧਾਨਤਃ
ਜੋ ਮਨ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਵਨਵਾਸੀ ਦੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤਿਥੀਨ੍ ਪੂਜਯਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਨ੍ਯੇਨ ਹਵਿषਾ ਵਿਭੁਃ ਸ਼ਿਲੋਞ੍ਛਵृਤ੍ਤਿਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ਼ੇषਾਨ੍ਨਕृਤਭੋਜਨਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫਲ-ਫੂਲ ਨਾਲ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਦਾਣੇ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬਣਾਈ ਖੁਰਾਕ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ ਬਚੀ ਹੋਈ ਖੁਰਾਕ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।