ਯਾ ਸਾ ਦੇਹਾਰ੍ਧਸਮ੍ਭੂਤਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨੀ ਜਨਨੀ ਯਾ ਮਨੋਰ੍ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸ਼ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਗਾਇਤਰੀ, ਜੋ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੀ, ਮਾਂ ਹੈ; ਤੇ ਮਨੂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਜਿਸਦੇ ਸੌ ਰੂਪ ਤੇ ਸੌ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਹਨ।
ਰਤਿਰ੍ਮਨਸ੍ਤਪੋ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਮਹਾਨ੍ ਦਿਕ੍ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਸ੍ ਤਥਾ ਤਤਃ ਸ ਸ਼ਤਰੂਪਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਾਪਤ੍ਯਾਨ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਰਤੀ, ਮਨ, ਤਪ, ਬੁੱਧੀ, ਮਹਾਨ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਉਲਝਣ; ਫਿਰ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ।
ਯੇ ਮਰੀਚ੍ਯਾਦਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਾਨਸਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਤੇषਾਮਯਮਭੂਲ੍ਲੋਕਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਕਃ ਪੁਰਾ
ਉਹ ਮਰੀਚੀ ਆਦਿਕ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ऽਸृਜਦ੍ਵਾਮਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਵਰਧਾਰਿਣਮ੍ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਚ ਵਿਭੁਂ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਪੂਰ੍ਵਜਮ੍
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵਾਮਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਬਣਾਇਆ।
ਵਾਮਦੇਵਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਸृਜਨ੍ਮੁਖਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਰਾਜਨ੍ਯਾਨ੍ ਅਸृਜਦ੍ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ ਵਿਟ੍ਛੂਦ੍ਰਾਨ੍ ਊਰੁਪਾਦਯੋਃ
ਭਗਵਾਨ ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜੇ, ਤੇ ਉਰਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ऽਸ਼ਨਿਮੇਘਾਂਸ਼੍ਚ ਰੋਹਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਧਨੂਂषਿ ਚ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਚ ਸਸਰ੍ਜਾਦੌ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਂ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਿਜਲੀ, ਗੜਗੜਾਹਟ, ਬੱਦਲ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼, ਛੰਦ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਜਨਯ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਤਤਃ ਸਾਧ੍ਯਗਣਾਨੀਸ਼ਸ੍ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਨਸृਜਤ੍ਪੁਨਃ ਕੋਟੀਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਂ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਧਿਆ, ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਚੌਰਾਸੀ ਕਰੋੜ ਜਿਹੜੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਵਾਮੋ ऽਸृਜਨ੍ਨਮਰ੍ਤ੍ਯਾਂਸ੍ ਤਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਿਨਿਵਾਰਿਤਃ ਨੈਵਂਵਿਧਾ ਭਵੇਤ੍ਸृष੍ਟਿਰ੍ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਵਾਮ ਨੇ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਸਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਾਤ੍ਮਿਕਾ ਯਾ ਤੁ ਸੈਵ ਸृष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਏਵਂ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ ਤੇਨਾਦੌ ਸृष੍ਟੇਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਜੋ ਰਚਨਾ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਦੋਵੇਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਾਰ੍ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਦੇ ਸਥੰਭ ਵਾਂਗ ਟਿਕਿਆ।
ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵੋ ਮਨੁਰ੍ਧੀਮਾਂਸ੍ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍ ਪਤ੍ਨੀਮੇਵਾਪ ਰੂਪਾਢ੍ਯਾਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਾ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਧੀਰਜਵਾਨ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਨੰਤਾ ਨਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਮਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾਮ੍ ਅਜੀਜਨਤ੍ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਚਤੁਰਾ ਸੂਨृਤਾ ਨਾਮ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਸ ਅਨੰਤਾ ਤੋਂ ਮਨੂ ਨੇ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਤਾਨਪਾਦ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀ ਸੁਨ੍ਰਿਤਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦਾਤ੍ਤਨਯਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ ਮਨ੍ਥਰਗਾਮਿਨੀ ਅਪਸ੍ਯਤਿਮ੍ ਅਪਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕੀਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਤਥਾ
ਉਤਾਨਪਾਦ ਤੋਂ ਮੰਥਰਾਗਾਮਿਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ: ਅਪਸ਼ਯਤੀ, ਅਪਸ਼ਯੰਤ, ਕੀਰਤਿਮੰਤ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦੋ ऽਜਨਯਤ੍ ਸੂਨृਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਧ੍ਰੁਵੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪਃ ਪੁਰਾ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਉਤਾਨਪਾਦ ਨੇ ਸੁਨ੍ਰਿਤਾ ਤੋਂ ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਧ੍ਰੁਵ ਨੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ,
ਦਿਵ੍ਯਮਾਪ ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਚਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਾਤ੍ ਤਮੇਵ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ; ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਧਨ੍ਯਾ ਨਾਮ ਮਨੋਃ ਕਨ੍ਯਾ ਧ੍ਰੁਵਾਚ੍ਛਿष੍ਟਮ੍ ਅਜੀਜਨਤ੍ ਅਗ੍ਨਿਕਨ੍ਯਾ ਤੁ ਸੁਚ੍ਛਾਯਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਤ੍ਸਾ ਸੁषੁਵੇ ਸੁਤਾਨ੍
ਮਨੂ ਦੀ ਧੀ ਧਨਿਆ ਨੇ ਧ੍ਰੁਵ ਤੋਂ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਅੱਗ ਦੀ ਧੀ ਸੁੱਛਾਇਆ ਨੇ ਬਾਕੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਕृਪਂ ਰਿਪੁਂ ਜਯਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਵृਕਂ ਚ ਵृਕਤੇਜਸਮ੍ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੌਹਿਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਵੀਰਿਣ੍ਯਾਂ ਸ ਰਿਪੁਂਜਯਃ
ਕ੍ਰਿਪ, ਰਿਪੁ, ਜਯ, ਵ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਕ, ਵ੍ਰਿਕਤੇਜਸ ਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੋਤਰੀ ਵੀਰਿਨੀ ਤੋਂ ਰਿਪੁੰਜਯ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਵੀਰਣਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਯਾਂ ਤੁ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਨੁਮਜੀਜਨਤ੍ ਮਨੁਰ੍ ਵੈ ਰਾਜਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਨਡ੍ਵਲਾਯਾਂ ਸ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਃ
ਵੀਰਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਮਨੂ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਡਵਲਾ ਤੋਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਜਨਯਾਮਾਸ ਤਨਯਾਨ੍ ਦਸ਼ ਸ਼ੂਰਾਨਕਲ੍ਮषਾਨ੍ ਊਰੁਃ ਪੂਰੁਃ ਸ਼ਤਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ ਤਪਸ੍ਵੀ ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਘਵਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਨਿਰਪਾਪ ਤੇ ਵੀਰਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ: ਊਰੁ, ਪੂਰੁ, ਸ਼ਤਧੁਮਨ, ਤਪਸਵੀ, ਸਤ੍ਯਵਾਕ, ਘਵੀ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੁਦਤਿਰਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਮੋ ਨਡ੍ਵਲਾਯਾਮ੍ ਅਜਾਯਤ
ਅਗਨਿਸ਼ਟੁਦ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਸੁਧੁਮਨ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਤੇ ਦਸਵਾਂ ਅਭਿਮਨ्यु ਨਡਵਲਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਊਰੋਰ੍ ਅਜਨਯਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ षਡ੍ ਆਗ੍ਨੇਯੀ ਤੁ ਸੁਪ੍ਰਭਾਨ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਸੁਮਨਸਂ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਕ੍ਰਤੁਮਙ੍ਗਿਰਸਂ ਗਯਮ੍
ਊਰੁ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਧੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਛੇ ਉਜਲੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ: ਅੱਗ, ਸੁਮਨਸ, ਖ੍ਯਾਤਿ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੇ ਗਯ।
ਪਿਤृਕਨ੍ਯਾ ਸੁਨੀਥਾ ਤੁ ਵੇਨਮਙ੍ਗਾਦਜੀਜਨਤ੍ ਵੇਨਮਨ੍ਯਾਯਿਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਮਨ੍ਥੁਸ੍ ਤਤ੍ਕਰਾਦ੍ ਅਭੂਤ੍ ਪृਥੁਰ੍ਨਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵਾਵ੍ ਅਜੀਜਨਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧੀ ਸੁਨੀਥਾ ਨੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਵੇਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਵੇਨ ਅਧਰਮੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਵਿਚੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਥ ਕੇ ਮਹਾਤੇਜੀ ਪૃਥੁ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਸ੍ ਤੁ ਮਾਰੀਚਂ ਸ਼ਿਖਣ੍ਡਿਨ੍ਯਾਮਜੀਜਨਤ੍ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨਾਤ੍ षਡ੍ ਆਗ੍ਨੇਯੀ ਧਿषਣਾਜਨਯਤ੍ ਸੁਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿषਂ ਸਾਙ੍ਗਂ ਯਮਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਬਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਅੰਤਰਧਾਨ ਨੇ ਸ਼ਿਖੰਡਿਨੀ ਤੋਂ ਮਾਰੀਚ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਹਵਿਰਧਾਨ ਤੋਂ, ਅੱਗ ਦੀ ਧੀ ਧਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ: ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿ, ਸਾਂਗ, ਯਮ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਬਲ ਤੇ ਸ਼ੁਭ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰ੍ਹਿਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਮਹਾਨ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਹਵਿਰ੍ਧਾਨਾਃ ਪ੍ਰਜਾਸ੍ ਤੇਨ ਬਹਵਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਪ੍ਰਾਚੀਨਬਰਹਿਰ ਜੀ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਵਿਰਧਾਨਾ ਨਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਸਵਰ੍ਣਾਯਾਂ ਤੁ ਸਾਮੁਦ੍ਰ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਾਧਤ੍ਤ ਸੁਤਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸੋ ਨਾਮ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦਸ੍ਯ ਪਾਰਗਾਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਸਵਰਨਾ ਤੋਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਨਾਂ ਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਧਨੁਰਵੈਦ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਤਪੋਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਬਭੁਰ੍ ਲੋਕੇ ਸਮਨ੍ਤਤਃ ਦੇਵਾਦੇਸ਼ਾਚ੍ਚ ਤਾਨਗ੍ਨਿਰ੍ ਅਦਹਦ੍ਰਵਿਨਨ੍ਦਨ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪस्या ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫਲ-ਫੂਲ ਰਹੇ। ਪਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋਮਕਨ੍ਯਾਭਵਤ੍ ਪਤ੍ਨੀ ਮਾਰੀषਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਮੇਕਂ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਗ੍ਰ੍ਯਮ੍ ਅਜੀਜਨਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੋਮਕੰਯਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਾਰੀਸ਼ਾ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਪੁੱਤਰ, ਦਕ੍ਸ਼, ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਦਕ੍ਸ਼ਾਦਨਨ੍ਤਰਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਔषਧਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਅਜੀਜਨਤ੍ਸੋਮਕਨ੍ਯਾ ਨਦੀਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਤੀਂ ਤਥਾ
ਦਕ੍ਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੋਮਕੰਯਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਵਤੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋਮਾਂਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਸ਼ੀਤਿਕੋਟਯਃ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਲੋਕੇ ਯਃ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਸ ਦਕ੍ਸ਼, ਜੋ ਸੋਮ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਸੀ, ਤੋਂ ਅੱਸੀ ਕਰੋੜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰਤਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਪਦਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦ੍ ਬਹੁਪਦਾ ਨਰਾਃ ਵਲੀਮੁਖਾਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣਾਃ ਕਰ੍ਣਪ੍ਰਾਵਰਣਾਸ੍ ਤਥਾ
ਕੁਝ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਕੁਝ ਝੁਰੀਆਂ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ, ਕੁਝ ਸ਼ੰਖ ਵਰਗੇ ਕੰਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਕੰਨ ਉੱਤੇ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਅਸ਼੍ਵऋਕ੍ਸ਼ਮੁਖਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਤ੍ ਸਿਂਹਾਨਨਾਸ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਵਸੂਕਰਮੁਖਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦੁष੍ਟ੍ਰਮੁਖਾਸ੍ ਤਥਾ
ਕੁਝ ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਰੁੱਖ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਕੁਝ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਕੁਝ ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਸੂਰ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਤੇ ਕੁਝ ਉਠ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।