ਸਨ੍ਤਿ ਤੇ ਬਹਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰਾ ਨृਪ ਜਰਾਂ ਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਪੁਤ੍ਰਮਨ੍ਯਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਵੈ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮੈਨੂੰੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰੇ ਹਨ; ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਬੁਢਾਪਾ ਲੈਣ ਲਈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਚੁਣ ਲੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਹृਦਯਾਜ੍ਜਾਤੋ ਵਯਃ ਸ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ ਪਾਪਾਨ੍ਮਾਤੁਲਸਮ੍ਬਨ੍ਧਾਦ੍ ਦੁष੍ਪ੍ਰਜਾ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਤੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਮਾਤਾ-ਸੰਬੰਧ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤੁਰ੍ਵਸੋ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਜਰਯਾ ਸਹ ਯੌਵਨੇਨ ਚਰੇਯਂ ਵੈ ਵਿषਯਾਂਸ੍ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਤੁਰਵਸੁ, ਤੂੰ ਪਾਪ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਆਪਣੇ ਉਤੇ ਲੈ ਲੈ; ਤੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖ ਮਾਣਾਂ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਨੁ ਪੁਨਰ੍ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੌਵਨਮ੍ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਜਰਯਾ ਸਹ
ਪਰ ਜਦ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਵਾਪਸ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਾਪ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਆਪਣੇ ਉਤੇ ਲੈ ਲਾਂਗਾ।
ਨ ਕਾਮਯੇ ਜਰਾਂ ਤਾਤ ਕਾਮਭੋਗਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਬਲਰੂਪਾਨ੍ਤਕਰਣੀਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਪਿਤਾ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ, ਤੇ ਅਕਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਹृਦਯਾਜ੍ਜਾਤੋ ਵਯਃ ਸ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾ ਸਮੁਚ੍ਛੇਦਂ ਤੁਰ੍ਵਸੋ ਤਵ ਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਤੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਤੁਰਵਸੁ, ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਸਂਕੀਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚੋਰਧਰ੍ਮੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮਚਰੇषੁ ਚ ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ਼ਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਨੂਨਂ ਰਾਜਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣੇਂਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਚਰਨ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਉਲਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਰੁਦਾਰਪ੍ਰਸਕ੍ਤੇषੁ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਰਤੇषੁ ਚ ਪਸ਼ੁਧਰ੍ਮਿषੁ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੇषੁ ਪਾਪੇषੁ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇਂਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਸ਼ੂ-ਵਰਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਲੇਛ ਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿੱਚ।
ਏਵਂ ਸ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਸ਼ਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯਯਾਤਿਃ ਸੁਤਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਯਾਃ ਸੁਤਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਰਵਸੁ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੁਹਯੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੋ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਵਰ੍ਣਰੂਪਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਜਰਾਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਮੇ ਯੌਵਨਂ ਸ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਦੁਹਯੁ, ਤੂੰ ਬੁਢਾਪਾ, ਜੋ ਰੰਗ ਤੇ ਰੂਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲਈ ਆਪਣੇ ਉਤੇ ਲੈ ਲੈ; ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਤੇ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੌਵਨਮ੍ ਸ੍ਵਂ ਚਾਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਭੂਯੋ ऽਹਂ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਜਰਯਾ ਸਹ
ਪਰ ਜਦ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਪਾਪ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਆਪਣੇ ਉਤੇ ਲੈ ਲਾਂਗਾ।
ਨ ਰਾਜ੍ਯਂ ਨ ਰਥਂ ਨਾਸ਼੍ਵਂ ਜੀਰ੍ਣੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍ ਨ ਰਾਗਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਭਵਤਿ ਤਜ੍ਜਰਾਂ ਤੇ ਨ ਕਾਮਯੇ
ਬੁਢਾ ਆਦਮੀ ਨਾ ਰਾਜ ਮਾਣਦਾ, ਨਾ ਰਥ, ਨਾ ਘੋੜਾ, ਨਾ ਔਰਤ; ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਲਗਨ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ—ਇਹ ਬੁਢਾਪਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਹृਦਯਾਜ੍ਜਾਤੋ ਵਯਃ ਸ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ ਤਦ੍ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੋ ਵੈ ਪ੍ਰਿਯਃ ਕਾਮੋ ਨ ਤੇ ਸਮ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜੇ ਤੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਦੁਹਯੁ, ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਤੇ ਚਾਹਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਨੌਰ੍ ਉਪਪ੍ਲਵਸਂਚਾਰੋ ਯਤ੍ਰ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਅਰਾਜ੍ਯਭੋਜਸ਼ਬ੍ਦਂ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸਾਨ੍ਵਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਰਾਜ-ਮਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣੇ ਜਾਵੋਗੇ।
ਅਨੋ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਜਰਯਾ ਸਹ ਏਕਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਚਰੇਯਂ ਯੌਵਨੇਨ ਤੇ
ਅਨੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਲੈ ਲੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਜੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਜੀਰ੍ਣਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰਿਵਾਦਤ੍ਤੇ ਕਾਲੇ ऽਨ੍ਨਮਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯਥਾ ਨ ਜੁਹੋਤਿ ਚ ਕਾਲੇ ऽਗ੍ਨਿਂ ਤਾਂ ਜਰਾਂ ਨਾਭਿਕਾਮਯੇ
ਜੋ ਬੁਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਅਸੁਧ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਤੇ ਹਵਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—ਇਹ ਬੁਢਾਪਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਹृਦਯਾਜ੍ਜਾਤੋ ਵਯਃ ਸ੍ਵਂ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ ਜਰਾਦੋषਸ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤੋ ਯਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ; ਤੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਦੀ ਖਾਮੀ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ।
ਪ੍ਰਜਾਸ਼੍ਚ ਯੌਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯ੍ ਅਨੋ ਤਵ ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਸ੍ਕਨ੍ਦਨਗਤਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਚਾਪ੍ਯੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼, ਜਦ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਨੂ; ਜਦ ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਠੰਡੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਪੂਰੋ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਸ੍ਵ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਜਰਯਾ ਸਹ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਤਰਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਵਰੀਯਾਨ੍ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਪੂਰੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਲੈ ਲੈ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਜਰਾ ਵਲੀ ਚ ਮਾਂ ਤਾਤ ਪਲਿਤਾਨਿ ਚ ਪਰ੍ਯਗੁਃ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯੋਸ਼ਨਸਃ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ ਨ ਚ ਤृਪ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਯੌਵਨੇ
ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ, ਬੁਢਾਪਾ, ਝੁਰਰੀਆਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ ਕਾਵਯ ਉਸ਼ਨਸ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਪਰ ਮੈਂ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਚਰੇਯਂ ਵੈ ਵਿषਯਾਨ੍ਵਯਸਾ ਤਵ ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੌਵਨਮ੍ ਸ੍ਵਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯੇ ऽਹਂ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਜਰਯਾ ਸਹ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਲਵਾਂ; ਜਦ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ ਅਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਮੁੜ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪੂਰੁਃ ਪਿਤਰਮਞ੍ਜਸਾ ਯਥਾਤ੍ਥ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਰਾਜ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਵਚਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੂਰੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ, ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਰਾਜਨ੍ ਪਾਪ੍ਮਾਨਂ ਜਰਯਾ ਸਹ ਗृਹਾਣ ਯੌਵਨਂ ਮਤ੍ਤਸ਼੍ ਚਰ ਕਾਮਾਨ੍ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
'ਮੈਂ, ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਜਵਾਨੀ ਲੈ ਲਵੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਲਵੋ।'
ਜਰਯਾਹਂ ਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨੋ ਵਯੋਰੂਪਧਰਸ੍ਤਵ ਯੌਵਨਂ ਭਵਤੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
'ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਤੇ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ; ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਾਂਗਾ।'
ਪੂਰੋ ਪ੍ਰੀਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਵਤ੍ਸ ਵਰਂ ਚੇਮਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਵ ਪ੍ਰਜਾ
'ਪੂਰੂ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ: ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ ਹਰ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਹੋਵੇਗੀ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਕਾਵ੍ਯਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍ ਸਂਕ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਜਰਾਂ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਾਵਯ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਬੁਢਾਪਾ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਪੌਰਵੇਣਾਥ ਵਯਸਾ ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਹੁषਾਤ੍ਮਜਃ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ਼੍ ਚਚਾਰ ਵਿषਯਾਨ੍ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਫਿਰ ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤ ਯਯਾਤੀ, ਪੂਰੂ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਲੱਗਾ।
ਯਥਾਕਾਮਂ ਯਥੋਤ੍ਸਾਹਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ ਧਰ੍ਮਾਵਿਰੁਦ੍ਧਾਨ੍ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਯਥਾਰ੍ਹਤਿ ਸ ਏਵ ਹਿ
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੁਖ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇ ਆਨੰਦ ਲਏ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਯੋਗ ਸੀ।
ਦੇਵਾਨ੍ ਅਤਰ੍ਪਯਦ੍ ਯਜ੍ਞੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੈਰਪਿ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍ ਦੀਨਾਨਨੁਗ੍ਰਹੈਰਿष੍ਟੈਃ ਕਾਮੈਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਨਾਲ, ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੁਜਾਂ ਨੂੰ ਮਨਪਸੰਦ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਤਿਥੀਨਨ੍ਨਪਾਨੈਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਨੈਃ ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯੇਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦਸ੍ਯੂਨ੍ਨਿਗ੍ਰਹਣੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਦਇਆ ਦਿਖਾਈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਤੇ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।