ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮੇਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ ਤੇ ਮਿਥਃ ਜਗਾਮ ਭਾਰ੍ਗਵੀ ਵੇਸ਼੍ਮ ਤਥ੍ਯਮਿਤ੍ਯਭਿਜਾਨਤੀ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਭਾਰਗਵੀ ਸਚ ਜਾਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਵ੍ ਅਜਨਯਨ੍ਨृਪਃ ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੈਵ ਸ਼ਕ੍ਰਵਿष੍ਣੂ ਇਵਾਪਰੌ
ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਯਦੁ ਤੇ ਤੁਰਵਸੁ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਹੋਰ ਹੀ ਦਿਖਦੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਵ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪੂਰੁਂ ਚ ਤ੍ਰੀਨ੍ਕੁਮਾਰਾਨਜੀਜਨਤ੍
ਉਸ ਰਾਜਾ ਤੋਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਤੇ ਪੂਰੁ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਚ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਦੇਵਯਾਨੀ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ ਯਯਾਤਿਸਹਿਤਾ ਰਾਜਞ੍ ਜਗਾਮ ਹਰਿਤਂ ਵਨਮ੍
ਇਕ ਸਮੇਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰੀਆਲੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ਦੇਵਰੂਪਿਣਃ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾਨ੍ ਤੁ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਾਨ੍ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਕੁਮਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਕਸ੍ਯੈਤੇ ਦਾਰਕਾ ਰਾਜਨ੍ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋਪਮਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਵਰ੍ਚਸਾ ਰੂਪਤਸ਼੍ਚੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਦृਸ਼ਾਸ੍ਤਵ
ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ? ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਸਦੇ ਹਨ?
ਏਵਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਕਿਂ ਨਾਮਧੇਯਗੋਤ੍ਰੇ ਵਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਮਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ: 'ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਕੀ ਹੈ? ਬੱਚੋ, ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ?'
ਵਿਬ੍ਰੂਤ ਮੇ ਯਥਾਤਥ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮਾਸ੍ਮ੍ਯਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਤੇ ऽਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾ ਤਮੇਵ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਉਥਲੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਔਰਤ ਦੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯਾ ਊਚੁਃ ਕੁਮਾਰਕਾਃ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਉਪਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਕੁਮਾਰਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਤ ਤਾਨ੍ਰਾਜਾ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਸ੍ ਤਦਾਨ੍ਤਿਕੇ ਰੁਦਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ऽਥ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮ੍ ਅਭ੍ਯਯੁਰ੍ ਬਾਲਕਾਸ੍ਤਦਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ ਸਵਾਗਤ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਜਦ ਬੱਚੇ ਰੋਏ, ਉਹ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਬਾਲਾਨਾਂ ਪ੍ਰਣਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਦੇਵੀ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਾ ਲਈ ਮਮਤਾ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਸੱਚ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਮਦਧੀਨਾ ਸਤੀ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਕਾਰ੍षੀਰ੍ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਮਮ ਤਮੇਵਾਸੁਰਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਾ ਨ ਬਿਭੇषਿ ਕਿਮ੍
ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ? ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਚਲਨ ਅਪਣਾਇਆ—ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ?
ਯਦੁਕ੍ਤਮृषਿਰਿਤ੍ਯੇਵ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ ਨ੍ਯਾਯਤੋ ਧਰ੍ਮਤਸ਼੍ਚੈਵ ਚਰਨ੍ਤੀ ਨ ਬਿਭੇਮਿ ਤੇ
ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਚ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ। ਨਿਆਂ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਡਰਦੀ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵਯਾ ਵृਤੋ ਰਾਜਾ ਵृਤ ਏਵ ਤਦਾ ਮਯਾ ਸਖੀਭਰ੍ਤਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਤਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਚੁਣਿਆ; ਸਖੀ ਦਾ ਪਤੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ।
ਪੂਜ੍ਯਾਸਿ ਮਮ ਮਾਨ੍ਯਾ ਚ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਹਿ ਮੇ ਪੂਜ੍ਯਤਰੋ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਕਿਂ ਨ ਵੇਤ੍ਸਿ ਤਤ੍
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਦਰਯੋਗ, ਮਾਣਯੋਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਹੈਂ; ਪਰ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੈਥੋਂ ਵੀ ਵਧ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ—ਕੀ ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ?
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਇਦਮ੍ ਰਾਜਨ੍ਨਾਦ੍ਯੇਹ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗੀ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।'
ਸਹਸੋਤ੍ਪਤਿਤਾਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਲੋਚਨਾਮ੍ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਕਾਸ਼ਂ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਂ ਵ੍ਯਥਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਉਠਦੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ, ਕਾਲੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ।
ਅਨੁਵਵ੍ਰਾਜ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਪृष੍ਠਤਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਨृਪਃ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਨ ਸਾ ਚੈਵ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾ
ਰਾਜਾ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਿੱਛੋਂ ਮਨਾਉਂਦਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਮੁੜੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਵਿਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੀ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਲੋਚਨਾ ਅਚਿਰਾਦੇਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯੋਸ਼ਨਸੋ ऽਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਹ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਆਖੀ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕਾਵਯ ਉਸ਼ਨਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਸਾ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਪਿਤਰਮ੍ ਅਭਿਵਾਦ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਯਯਾਤਿਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।
ਅਧਰ੍ਮੇਣ ਜਿਤੋ ਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਮਧਰੋਤ੍ਤਰਮ੍ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਯਾਤਿਵृਤ੍ਤਾਸ੍ਤਿ ਦੁਹਿਤਾ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਧਰਮ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਧਰਮ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ। ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਸਾਧੂ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਜੀ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋ ऽਸ੍ਯਾਂ ਜਨਿਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਰਾਜ੍ਞਾਨੇਨ ਯਯਾਤਿਨਾ ਦੁਰ੍ਭਗਾਯਾ ਮਮ ਦ੍ਵੌ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੌ ਤਾਤ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਰਾਜਾ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਨਸੀਬਾਂ ਮਾਰੀ ਧੀ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤ ਏष ਰਾਜਾ ਭृਗੂਦ੍ਵਹ ਅਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਕਾਵ੍ਯੈਤਤ੍ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਇਹ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਪਰ ਇਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਲਈ ਹੈ। ਕਾਵਯ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਰਾਜ ਯੋ ऽਧਰ੍ਮਮ੍ ਅਕृਥਾਃ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਰਾ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਚਿਰਾਦ੍ ਧਰ੍षਯਿष੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਜਯਾ
ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਰਾਜਾ, ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਅਧਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਲਦੀ ਹੀ, ਜਿੱਤ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਬੁਢਾਪਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘੇਰ ਲਵੇਗੀ।
ऋਤੁਂ ਯੋ ਯਾਚ੍ਯਮਾਨਾਯਾ ਨ ਦਦਾਤਿ ਪੁਮਾਨ੍ਵृਤਃ ਭ੍ਰੂਣਹੇਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ ਚੇਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ, ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਮੰਗ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਸ ਦਾ ਰੁਤ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰੂਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੇ ਇਥੇ ਬ੍ਰਹਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇਹੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ऋਤੁਕਾਮਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਯਸ੍ਤੁ ਗਮ੍ਯਾਂ ਰਹਸਿ ਯਾਚਿਤਃ ਨੋਪੈਤਿ ਯੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹੇਤ੍ਯੁਚ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ, ਮਹਿਲਾ ਰੁਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਆਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਹਂ ਕਾਰਣਾਨਿ ਭृਗੂਦ੍ਵਹ ਅਧਰ੍ਮਭਯਸਂਵਿਗ੍ਨਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮ੍ ਉਪਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਨ ਤ੍ਵ੍ ਅਹਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਤੇ ਮਦਧੀਨੋ ऽਸਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ਮਿਥ੍ਯਾਚਰਣਧਰ੍ਮੇषੁ ਚੌਰ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਨਾਹੁष
ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ। ਝੂਠੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।
ਕ੍ਰੋਧੇਨੋਸ਼ਨਸਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਾਹੁषਸ੍ਤਦਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਯਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਜਰਾਂ ਸਦ੍ਯੋ ऽਨ੍ਵਪਦ੍ਯਤ
ਉਸ਼ਨਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਯਯਾਤੀ, ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜਵਾਨੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਬੁਢਾਪਾ ਪਾ ਲਿਆ।
ਅਤृਪ੍ਤੋ ਯੌਵਨਸ੍ਯਾਹਂ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਂ ਭृਗੂਦ੍ਵਹ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ ਜਰੇਯਂ ਮਾ ਵਿਸ਼ੇਤ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਵਿੱਚ। ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕਿ ਇਹ ਬੁਢਾਪਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਵੇ।