ਸ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਯਥਾਕਾਮਮਵਾਪ੍ਯ ਚ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਚਾਭਿਸਂਪੂਜ੍ਯ ਜਗ੍ਮਤੁਸ੍ਤੌ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ; ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਾਗਮੇ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ ਲੇਭੇ ਗਰ੍ਭਂ ਪ੍ਰਥਮਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮਾਤ੍
ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਜਜ੍ਞੇ ਚ ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਰਾਜ੍ਞੀ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾ ਕੁਮਾਰਂ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸਮਤੇਜਸਮ੍
ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰਂ ਜਾਤਂ ਸਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਵਿष੍ਟਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਈ, ਭਾਰਤ।
ਤਤੋ ऽਭਿਗਮ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵृਜਿਨਂ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਕृਤਂ ਤੇ ਕਾਮਲੁਬ੍ਧਯਾ
ਫਿਰ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?'
ऋषਿਰ੍ ਅਭ੍ਯਾਗਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵੇਦਪਾਰਗਃ ਸ ਮਯਾ ਤੁ ਵਰਃ ਕਾਮਂ ਯਾਚਿਤੋ ਧਰ੍ਮਸਂਹਤਮ੍
ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।
ਨਾਹਮਨ੍ਯਾਯਤਃ ਕਾਮਮ੍ ਆਚਰਾਮਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ऋषੇਰ੍ ਮਮਾਪਤ੍ਯਮ੍ ਇਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ।
ਪਦ੍ਯੇਤਦੇਵਂ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠੇ ਨ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਮਮ ਅਪਤ੍ਯਂ ਯਦਿ ਤੇ ਲਬ੍ਧਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਚ੍ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਰਹਿਣ ਦੇ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ; ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸੰਤਾਨ ਪਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਭਨਂ ਭੀਰੁ ਸਤ੍ਯਂ ਚੇਤ੍ ਕਥਂ ਸ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ ਗੋਤ੍ਰਨਾਮਾਭਿਜਨਤਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ, ਡਰਪੋਕ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਵੇਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਗੋਤ, ਨਾਮ ਤੇ ਉਤਪਤੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਓਜਸਾ ਤੇਜਸਾ ਚੈਵ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਰਵਿਂ ਯਥਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਮ ਸਂਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ ਨਾਸੀਚ੍ਛੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮੇਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ ਤੇ ਮਿਥਃ ਜਗਾਮ ਭਾਰ੍ਗਵੀ ਵੇਸ਼੍ਮ ਤਥ੍ਯਮਿਤ੍ਯਭਿਜਾਨਤੀ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਭਾਰਗਵੀ ਸਚ ਜਾਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਵ੍ ਅਜਨਯਨ੍ਨृਪਃ ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੈਵ ਸ਼ਕ੍ਰਵਿष੍ਣੂ ਇਵਾਪਰੌ
ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਯਦੁ ਤੇ ਤੁਰਵਸੁ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਹੋਰ ਹੀ ਦਿਖਦੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਵ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪੂਰੁਂ ਚ ਤ੍ਰੀਨ੍ਕੁਮਾਰਾਨਜੀਜਨਤ੍
ਉਸ ਰਾਜਾ ਤੋਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਤੇ ਪੂਰੁ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਚ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਦੇਵਯਾਨੀ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ ਯਯਾਤਿਸਹਿਤਾ ਰਾਜਞ੍ ਜਗਾਮ ਹਰਿਤਂ ਵਨਮ੍
ਇਕ ਸਮੇਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰੀਆਲੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ਦੇਵਰੂਪਿਣਃ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾਨ੍ ਤੁ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਾਨ੍ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਕੁਮਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਕਸ੍ਯੈਤੇ ਦਾਰਕਾ ਰਾਜਨ੍ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋਪਮਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਵਰ੍ਚਸਾ ਰੂਪਤਸ਼੍ਚੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਦृਸ਼ਾਸ੍ਤਵ
ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ? ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਸਦੇ ਹਨ?
ਏਵਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਕਿਂ ਨਾਮਧੇਯਗੋਤ੍ਰੇ ਵਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਮਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ: 'ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਕੀ ਹੈ? ਬੱਚੋ, ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ?'
ਵਿਬ੍ਰੂਤ ਮੇ ਯਥਾਤਥ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮਾਸ੍ਮ੍ਯਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਤੇ ऽਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾ ਤਮੇਵ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਉਥਲੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਔਰਤ ਦੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯਾ ਊਚੁਃ ਕੁਮਾਰਕਾਃ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਉਪਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਕੁਮਾਰਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਤ ਤਾਨ੍ਰਾਜਾ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਸ੍ ਤਦਾਨ੍ਤਿਕੇ ਰੁਦਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ऽਥ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮ੍ ਅਭ੍ਯਯੁਰ੍ ਬਾਲਕਾਸ੍ਤਦਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ ਸਵਾਗਤ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਜਦ ਬੱਚੇ ਰੋਏ, ਉਹ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਬਾਲਾਨਾਂ ਪ੍ਰਣਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਪ੍ਰਤਿ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਦੇਵੀ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਾ ਲਈ ਮਮਤਾ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਸੱਚ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਮਦਧੀਨਾ ਸਤੀ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਕਾਰ੍षੀਰ੍ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਮਮ ਤਮੇਵਾਸੁਰਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਾ ਨ ਬਿਭੇषਿ ਕਿਮ੍
ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ? ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਚਲਨ ਅਪਣਾਇਆ—ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ?
ਯਦੁਕ੍ਤਮृषਿਰਿਤ੍ਯੇਵ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ ਨ੍ਯਾਯਤੋ ਧਰ੍ਮਤਸ਼੍ਚੈਵ ਚਰਨ੍ਤੀ ਨ ਬਿਭੇਮਿ ਤੇ
ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਚ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ। ਨਿਆਂ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਡਰਦੀ।
ਯਦਾ ਤ੍ਵਯਾ ਵृਤੋ ਰਾਜਾ ਵृਤ ਏਵ ਤਦਾ ਮਯਾ ਸਖੀਭਰ੍ਤਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮੇਣ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਤਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਮੈਂ ਵੀ ਚੁਣਿਆ; ਸਖੀ ਦਾ ਪਤੀ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ।
ਪੂਜ੍ਯਾਸਿ ਮਮ ਮਾਨ੍ਯਾ ਚ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਹਿ ਮੇ ਪੂਜ੍ਯਤਰੋ ਰਾਜਰ੍षਿਃ ਕਿਂ ਨ ਵੇਤ੍ਸਿ ਤਤ੍
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਦਰਯੋਗ, ਮਾਣਯੋਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵੱਡੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਹੈਂ; ਪਰ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੈਥੋਂ ਵੀ ਵਧ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ—ਕੀ ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ?
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਇਦਮ੍ ਰਾਜਨ੍ਨਾਦ੍ਯੇਹ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗੀ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।'
ਸਹਸੋਤ੍ਪਤਿਤਾਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਲੋਚਨਾਮ੍ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਕਾਸ਼ਂ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਂ ਵ੍ਯਥਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਉਠਦੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ, ਕਾਲੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ।
ਅਨੁਵਵ੍ਰਾਜ ਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਪृष੍ਠਤਃ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਨृਪਃ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਨ ਸਾ ਚੈਵ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾ
ਰਾਜਾ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਿੱਛੋਂ ਮਨਾਉਂਦਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਮੁੜੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਵਿਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੀ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚ ਰਾਜਾਨਂ ਸਾਸ਼੍ਰੁਲੋਚਨਾ ਅਚਿਰਾਦੇਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯੋਸ਼ਨਸੋ ऽਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਉਹ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਆਖੀ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕਾਵਯ ਉਸ਼ਨਸ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਸਾ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਪਿਤਰਮ੍ ਅਭਿਵਾਦ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾ ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਯਯਾਤਿਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ।