ਮਾਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਯਦਾਵਹਮ੍ ਨੇਯਮ੍ ਆਹ੍ਵਯਿਤਵ੍ਯਾ ਤੇ ਸ਼ਯਨੇ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ
'ਸ਼ੁਕਰ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਜਦ ਮੈਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਆਖਿਆ ਸੀ: ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਬੁਲਾਈਂ।'
ਨ ਨਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਹਿਨਸ੍ਤਿ ਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਰਾਜਨ੍ ਨ ਵਿਵਾਹਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਣਾਤ੍ਯਯੇ ਸਰ੍ਵਧਨਾਪਹਾਰੇ ਪਞ੍ਚਾਨृਤਾਨ੍ਯਾਹੁਰ੍ ਅਪਾਤਕਾਨਿ
'ਮਜ਼ਾਕ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਬੋਲ ਨੁਕਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਰਾਜਾ, ਨਾ ਹੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਵਿਆਹ ਸਮੇਂ, ਨਾ ਜਾਨ ਦੇ ਖਤਰੇ ਤੇ, ਨਾ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਲੁੱਟਣ ਤੇ; ਇਹ ਪੰਜ ਝੂਠ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ।'
ਪृष੍ਟਾਸ੍ਤੁ ਸਾਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਮਿਥ੍ਯਾਵਚਨਾ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਏਕਾਰ੍ਥਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸਮਾਹਿਤਾਯਾਂ ਮਿਥ੍ਯਾ ਵਦਨ੍ਤਂ ਹ੍ਯ੍ ਅਨृਤਂ ਹਿਨਸ੍ਤਿ
ਜਦੋਂ ਗਵਾਹੀ ਲਈ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਹੋਰ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਝੂਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਨ ਇੱਕੋ ਉਦੇਸ਼ ਤੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੱਚ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸ ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਨ੍ਮृषਾ ਵਦਨ੍ ਅਰ੍ਥਕृਚ੍ਛ੍ਰਮਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਮਿਥ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ; ਜੇ ਉਹ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਨ ਦੀ ਤੰਗੀ ਆਵੇ ਤਾਂ ਵੀ, ਝੂਠ ਕਰਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਮਾਵ੍ ਏਤੌ ਮਤੌ ਰਾਜਨ੍ ਪਤਿਃ ਸਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਃ ਪਤਿਃ ਸਮਂ ਵਿਵਾਹ ਇਤ੍ਯਾਹੁਃ ਸਖ੍ਯਾ ਮੇ ऽਸਿ ਪਤਿਰ੍ਯਤਃ
ਇਹ ਦੋ ਵਿਚਾਰ ਹਨ, ਰਾਜਨ: ਪਤੀ ਦੋਹਾਂ ਦੋਸਤ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈਂ।
ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਯਾਚਮਾਨਸ੍ਯ ਹੀਤਿ ਮੇ ਵ੍ਰਤਮਾਹਿਤਮ੍ ਤ੍ਵਂ ਚ ਯਾਚਸਿ ਕਾਮਂ ਮਾਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤਤ੍
ਮੈਂ ਵਚਨ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਹੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਅਧਰ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ऽਪਤ੍ਯਵਤੀ ਲੋਕੇ ਚਰੇਯਂ ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਬਚਾ, ਰਾਜਨ, ਤੇ ਧਰਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਕਰ ਸਕਾਂ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਤ੍ਰਯ ਏਵਾਧਨਾ ਰਾਜਨ੍ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦਾਸਸ੍ਤਥਾ ਸੁਤਃ ਯਤ੍ਤੇ ਸਮਧਿਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਯਸ੍ਯ ਤੇ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਧਨਮ੍
ਤਿੰਨ ਹੀ ਧਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹਨ, ਰਾਜਨ: ਪਤਨੀ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰ। ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦੇ ਉਹ ਹਨ; ਉਹੀ ਉਸ ਦਾ ਧਨ ਹੈ।
ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾ ਭੁਜਿष੍ਯਾਸ੍ਮਿ ਵਸ਼੍ਯਾ ਚ ਤਵ ਭਾਰ੍ਗਵੀ ਸਾ ਚਾਹਂ ਚ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ ਭਰਣੀਯਾਂ ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਹਾਂ, ਭਾਰਗਵ, ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੇ ਮੈਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਪਾਲਣਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਰਾਜਾ ਤਥ੍ਯਮ੍ ਇਤ੍ਯਭਿਜਜ੍ਞਿਵਾਨ੍ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਧਰ੍ਮਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਿਆਂ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਧਰਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਸ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਯਥਾਕਾਮਮਵਾਪ੍ਯ ਚ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਚਾਭਿਸਂਪੂਜ੍ਯ ਜਗ੍ਮਤੁਸ੍ਤੌ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ; ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਾਗਮੇ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ ਲੇਭੇ ਗਰ੍ਭਂ ਪ੍ਰਥਮਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨृਪਤਿਸਤ੍ਤਮਾਤ੍
ਉਸ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਜਜ੍ਞੇ ਚ ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਰਾਜ੍ਞੀ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾ ਕੁਮਾਰਂ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਭਮ੍ ਆਦਿਤ੍ਯਸਮਤੇਜਸਮ੍
ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਮਾਰਂ ਜਾਤਂ ਸਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਵਿष੍ਟਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਹੋ ਗਈ, ਭਾਰਤ।
ਤਤੋ ऽਭਿਗਮ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵृਜਿਨਂ ਸੁਭ੍ਰੂਃ ਕृਤਂ ਤੇ ਕਾਮਲੁਬ੍ਧਯਾ
ਫਿਰ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਸੁੰਦਰ ਭਰਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?'
ऋषਿਰ੍ ਅਭ੍ਯਾਗਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵੇਦਪਾਰਗਃ ਸ ਮਯਾ ਤੁ ਵਰਃ ਕਾਮਂ ਯਾਚਿਤੋ ਧਰ੍ਮਸਂਹਤਮ੍
ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।
ਨਾਹਮਨ੍ਯਾਯਤਃ ਕਾਮਮ੍ ਆਚਰਾਮਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ऋषੇਰ੍ ਮਮਾਪਤ੍ਯਮ੍ ਇਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ।
ਪਦ੍ਯੇਤਦੇਵਂ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠੇ ਨ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਮਮ ਅਪਤ੍ਯਂ ਯਦਿ ਤੇ ਲਬ੍ਧਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾਚ੍ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਹੈ, ਰਹਿਣ ਦੇ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ; ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਸੰਤਾਨ ਪਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋਭਨਂ ਭੀਰੁ ਸਤ੍ਯਂ ਚੇਤ੍ ਕਥਂ ਸ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ ਗੋਤ੍ਰਨਾਮਾਭਿਜਨਤਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ, ਡਰਪੋਕ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਵੇਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਗੋਤ, ਨਾਮ ਤੇ ਉਤਪਤੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਓਜਸਾ ਤੇਜਸਾ ਚੈਵ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਰਵਿਂ ਯਥਾ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਮ ਸਂਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ ਨਾਸੀਚ੍ਛੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮੇਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ ਤੇ ਮਿਥਃ ਜਗਾਮ ਭਾਰ੍ਗਵੀ ਵੇਸ਼੍ਮ ਤਥ੍ਯਮਿਤ੍ਯਭਿਜਾਨਤੀ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਭਾਰਗਵੀ ਸਚ ਜਾਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰਾਵ੍ ਅਜਨਯਨ੍ਨृਪਃ ਯਦੁਂ ਚ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚੈਵ ਸ਼ਕ੍ਰਵਿष੍ਣੂ ਇਵਾਪਰੌ
ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਯਦੁ ਤੇ ਤੁਰਵਸੁ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਹੋਰ ਹੀ ਦਿਖਦੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਵ ਤੁ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵਾਰ੍षਪਰ੍ਵਣੀ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪੂਰੁਂ ਚ ਤ੍ਰੀਨ੍ਕੁਮਾਰਾਨਜੀਜਨਤ੍
ਉਸ ਰਾਜਾ ਤੋਂ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਤੇ ਪੂਰੁ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਚ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਦ੍ ਦੇਵਯਾਨੀ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ ਯਯਾਤਿਸਹਿਤਾ ਰਾਜਞ੍ ਜਗਾਮ ਹਰਿਤਂ ਵਨਮ੍
ਇਕ ਸਮੇਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰੀਆਲੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਗਈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ਦੇਵਰੂਪਿਣਃ ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾਨ੍ ਤੁ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਾਨ੍ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖਦੇ ਕੁਮਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਕਸ੍ਯੈਤੇ ਦਾਰਕਾ ਰਾਜਨ੍ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰੋਪਮਾਃ ਸ਼ੁਭਾਃ ਵਰ੍ਚਸਾ ਰੂਪਤਸ਼੍ਚੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਦृਸ਼ਾਸ੍ਤਵ
ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ? ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਸਦੇ ਹਨ?
ਏਵਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਕਿਂ ਨਾਮਧੇਯਗੋਤ੍ਰੇ ਵਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਮਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ: 'ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਕੀ ਹੈ? ਬੱਚੋ, ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ?'
ਵਿਬ੍ਰੂਤ ਮੇ ਯਥਾਤਥ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮਾਸ੍ਮ੍ਯਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਤੇ ऽਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਿਨ੍ਯਾ ਤਮੇਵ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਉਥਲੇ ਪਾਸੇ ਦੀ ਔਰਤ ਦੀ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯਾ ਊਚੁਃ ਕੁਮਾਰਕਾਃ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜਾਨਮ੍ ਉਪਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਕੁਮਾਰਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਨਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਤ ਤਾਨ੍ਰਾਜਾ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਸ੍ ਤਦਾਨ੍ਤਿਕੇ ਰੁਦਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ऽਥ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਮ੍ ਅਭ੍ਯਯੁਰ੍ ਬਾਲਕਾਸ੍ਤਦਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿਚ ਸਵਾਗਤ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਜਦ ਬੱਚੇ ਰੋਏ, ਉਹ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।