ਅਹਮੇਵਂਵਿਧਃ ਸृष੍ਟਸ੍ ਤ੍ਵਯੈਵ ਚਤੁਰਾਨਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਕ੍ਸ਼ੋਭਜਨਕਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
'ਹੇ ਚਤੁਰਾਨਨ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਲਝਾ ਸਕਾਂ।'
ਸ੍ਤ੍ਰੀਪੁਂਸੋਰਵਿਚਾਰੇਣ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਮਨਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤ੍ਵਯੈਵੋਕ੍ਤਂ ਪੁਰਾ ਵਿਭੋ
'ਮੈਂ ਸਦਾ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ, ਮਰਦ-ਔਰਤ ਦੀ ਕੋਈ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਉਲਝਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।'
ਤਸ੍ਮਾਦਨਪਰਾਧੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਵਿਭੋ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਭਗਵਨ੍ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਾਪ੍ਤਯੇ ਪੁਨਃ
'ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਮਿਹਰ ਕਰ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਾਂ।'
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ऽਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯਾਦਵਾਨ੍ਵਯਸਮ੍ਭਵਃ ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਯਦਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਮਤ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਜਦ ਵੈਵਸਵਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਮ ਨਾਂਕਾ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰੇਗਾ।
ਅਵਤੀਰ੍ਯਾਸੁਰਧ੍ਵਂਸੀ ਦ੍ਵਾਰਕਾਮ੍ ਅਧਿਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਤਦ੍ਭ੍ਰਾਤੁਸ੍ਤਤ੍ਸਮਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਮੇष੍ਯਸਿ
ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਵੇਗਾ ਤੇ ਦੁਆਰਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਗਾ; ਫਿਰ, ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇਂਗਾ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਸ਼ਰੀਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨਸ਼ੇषਤਃ ਤਤੋ ਭਰਤਵਂਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਤ੍ਸਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਰੀਰ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੂੰ ਵਤਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗਾ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਚ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ਸੁਖਾਨਿ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲੇਗਾ, ਜਦ ਤਕ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਹੇਗੀ; ਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਸੁਖ ਪਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਏਵਂ ਸ਼ਾਪਪ੍ਰਸਾਦਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਉਪੇਤਃ ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਃ ਸ਼ੋਕਪ੍ਰਮੋਦਾਭਿਯੁਤੋ ਜਗਾਮ ਸ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਮਿਹਰ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ, ਕਮਦੇਵ ਦੁੱਖ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕੋ ऽਸੌ ਯਦੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਯਦ੍ਵਂਸ਼ੇ ਕਾਮਸਮ੍ਭਵਃ ਕਥਂ ਚ ਦਗ੍ਧੋ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਕਿਮਥ ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਃ
ਇਹ ਯਾਦਵ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਮ ਜਨਮਿਆ? ਰੁਦਰ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾੜਿਆ, ਤੇ ਕਮਦੇਵ ਦਾ ਫਿਰ ਕੀ ਹੋਇਆ?
ਭਰਤਸ੍ਯਾਨ੍ਵਯੇ ਕਸ੍ਯ ਕਾ ਚ ਸृष੍ਟਿਃ ਪੁਰਾਭਵਤ੍ ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੂਲਤਃ ਸਂਸ਼ਯੋ ਹਿ ਮੇ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੋਈ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਯਾ ਸਾ ਦੇਹਾਰ੍ਧਸਮ੍ਭੂਤਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨੀ ਜਨਨੀ ਯਾ ਮਨੋਰ੍ਦੇਵੀ ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਸ਼ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਗਾਇਤਰੀ, ਜੋ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੀ, ਮਾਂ ਹੈ; ਤੇ ਮਨੂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ, ਜਿਸਦੇ ਸੌ ਰੂਪ ਤੇ ਸੌ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਹਨ।
ਰਤਿਰ੍ਮਨਸ੍ਤਪੋ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਮਹਾਨ੍ ਦਿਕ੍ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਸ੍ ਤਥਾ ਤਤਃ ਸ ਸ਼ਤਰੂਪਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਾਪਤ੍ਯਾਨ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਰਤੀ, ਮਨ, ਤਪ, ਬੁੱਧੀ, ਮਹਾਨ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਉਲਝਣ; ਫਿਰ, ਸ਼ਤਰੂਪਾ ਤੋਂ ਉਸਨੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ।
ਯੇ ਮਰੀਚ੍ਯਾਦਯਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਾਨਸਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਤੇषਾਮਯਮਭੂਲ੍ਲੋਕਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਕਃ ਪੁਰਾ
ਉਹ ਮਰੀਚੀ ਆਦਿਕ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ऽਸृਜਦ੍ਵਾਮਦੇਵਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਵਰਧਾਰਿਣਮ੍ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਚ ਵਿਭੁਂ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਪੂਰ੍ਵਜਮ੍
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਵਾਮਦੇਵ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਬਣਾਇਆ।
ਵਾਮਦੇਵਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਸृਜਨ੍ਮੁਖਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਰਾਜਨ੍ਯਾਨ੍ ਅਸृਜਦ੍ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ ਵਿਟ੍ਛੂਦ੍ਰਾਨ੍ ਊਰੁਪਾਦਯੋਃ
ਭਗਵਾਨ ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜੇ, ਤੇ ਉਰਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਵਿਦ੍ਯੁਤੋ ऽਸ਼ਨਿਮੇਘਾਂਸ਼੍ਚ ਰੋਹਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਧਨੂਂषਿ ਚ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਚ ਸਸਰ੍ਜਾਦੌ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਂ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਿਜਲੀ, ਗੜਗੜਾਹਟ, ਬੱਦਲ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼, ਛੰਦ ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਜਨਯ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਤਤਃ ਸਾਧ੍ਯਗਣਾਨੀਸ਼ਸ੍ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਨਸृਜਤ੍ਪੁਨਃ ਕੋਟੀਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰਸ਼ੀਤਿਂ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸਾਧਿਆ, ਤਿੰਨ ਅੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਚੌਰਾਸੀ ਕਰੋੜ ਜਿਹੜੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਵਾਮੋ ऽਸृਜਨ੍ਨਮਰ੍ਤ੍ਯਾਂਸ੍ ਤਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਿਨਿਵਾਰਿਤਃ ਨੈਵਂਵਿਧਾ ਭਵੇਤ੍ਸृष੍ਟਿਰ੍ ਜਰਾਮਰਣਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਵਾਮ ਨੇ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਐਸਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਾਤ੍ਮਿਕਾ ਯਾ ਤੁ ਸੈਵ ਸृष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਏਵਂ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ ਤੇਨਾਦੌ ਸृष੍ਟੇਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਜੋ ਰਚਨਾ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਦੋਵੇਂ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਾਰ੍ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਦੇ ਸਥੰਭ ਵਾਂਗ ਟਿਕਿਆ।
ਸ੍ਵਾਯਮ੍ਭੁਵੋ ਮਨੁਰ੍ਧੀਮਾਂਸ੍ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍ ਪਤ੍ਨੀਮੇਵਾਪ ਰੂਪਾਢ੍ਯਾਮ੍ ਅਨਨ੍ਤਾ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਧੀਰਜਵਾਨ ਸਵਾਯੰਭੂ ਮਨੂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਨੰਤਾ ਨਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਾਨਪਾਦੌ ਮਨੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾਮ੍ ਅਜੀਜਨਤ੍ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਚਤੁਰਾ ਸੂਨृਤਾ ਨਾਮ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਸ ਅਨੰਤਾ ਤੋਂ ਮਨੂ ਨੇ ਪ੍ਰਿਯਵ੍ਰਤ ਤੇ ਉਤਾਨਪਾਦ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀ ਸੁਨ੍ਰਿਤਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦਾਤ੍ਤਨਯਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ ਮਨ੍ਥਰਗਾਮਿਨੀ ਅਪਸ੍ਯਤਿਮ੍ ਅਪਸ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕੀਰ੍ਤਿਮਨ੍ਤਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਤਥਾ
ਉਤਾਨਪਾਦ ਤੋਂ ਮੰਥਰਾਗਾਮਿਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ: ਅਪਸ਼ਯਤੀ, ਅਪਸ਼ਯੰਤ, ਕੀਰਤਿਮੰਤ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ।
ਉਤ੍ਤਾਨਪਾਦੋ ऽਜਨਯਤ੍ ਸੂਨृਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਧ੍ਰੁਵੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪਃ ਪੁਰਾ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਉਤਾਨਪਾਦ ਨੇ ਸੁਨ੍ਰਿਤਾ ਤੋਂ ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਧ੍ਰੁਵ ਨੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ,
ਦਿਵ੍ਯਮਾਪ ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਚਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਰਾਤ੍ ਤਮੇਵ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਧ੍ਰੁਵਂ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ; ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਧਨ੍ਯਾ ਨਾਮ ਮਨੋਃ ਕਨ੍ਯਾ ਧ੍ਰੁਵਾਚ੍ਛਿष੍ਟਮ੍ ਅਜੀਜਨਤ੍ ਅਗ੍ਨਿਕਨ੍ਯਾ ਤੁ ਸੁਚ੍ਛਾਯਾ ਸ਼ਿष੍ਟਾਤ੍ਸਾ ਸੁषੁਵੇ ਸੁਤਾਨ੍
ਮਨੂ ਦੀ ਧੀ ਧਨਿਆ ਨੇ ਧ੍ਰੁਵ ਤੋਂ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਅੱਗ ਦੀ ਧੀ ਸੁੱਛਾਇਆ ਨੇ ਬਾਕੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਕृਪਂ ਰਿਪੁਂ ਜਯਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਵृਕਂ ਚ ਵृਕਤੇਜਸਮ੍ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੌਹਿਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਵੀਰਿਣ੍ਯਾਂ ਸ ਰਿਪੁਂਜਯਃ
ਕ੍ਰਿਪ, ਰਿਪੁ, ਜਯ, ਵ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਕ, ਵ੍ਰਿਕਤੇਜਸ ਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੋਤਰੀ ਵੀਰਿਨੀ ਤੋਂ ਰਿਪੁੰਜਯ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਵੀਰਣਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਯਾਂ ਤੁ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਨੁਮਜੀਜਨਤ੍ ਮਨੁਰ੍ ਵੈ ਰਾਜਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਨਡ੍ਵਲਾਯਾਂ ਸ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਃ
ਵੀਰਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਮਨੂ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਡਵਲਾ ਤੋਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਜਨਯਾਮਾਸ ਤਨਯਾਨ੍ ਦਸ਼ ਸ਼ੂਰਾਨਕਲ੍ਮषਾਨ੍ ਊਰੁਃ ਪੂਰੁਃ ਸ਼ਤਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ੍ ਤਪਸ੍ਵੀ ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਘਵਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਨਿਰਪਾਪ ਤੇ ਵੀਰਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ: ਊਰੁ, ਪੂਰੁ, ਸ਼ਤਧੁਮਨ, ਤਪਸਵੀ, ਸਤ੍ਯਵਾਕ, ਘਵੀ,
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੁਦਤਿਰਾਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੁਦ੍ਯੁਮ੍ਨਸ਼੍ਚਾਪਰਾਜਿਤਃ ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਮੋ ਨਡ੍ਵਲਾਯਾਮ੍ ਅਜਾਯਤ
ਅਗਨਿਸ਼ਟੁਦ, ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਸੁਧੁਮਨ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਤੇ ਦਸਵਾਂ ਅਭਿਮਨ्यु ਨਡਵਲਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਊਰੋਰ੍ ਅਜਨਯਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ षਡ੍ ਆਗ੍ਨੇਯੀ ਤੁ ਸੁਪ੍ਰਭਾਨ੍ ਅਗ੍ਨਿਂ ਸੁਮਨਸਂ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਕ੍ਰਤੁਮਙ੍ਗਿਰਸਂ ਗਯਮ੍
ਊਰੁ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਧੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਛੇ ਉਜਲੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ: ਅੱਗ, ਸੁਮਨਸ, ਖ੍ਯਾਤਿ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਸ ਤੇ ਗਯ।