ਤੇਨ ਦਾਸੀਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਤਦਾ ਤਮੇਵ ਦੇਸ਼ਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਥਾਕਾਮਂ ਚਚਾਰ ਸਾ
ਉਹ, ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ ਵਿਰਲੇ ਵਿਰਲੇ ਫਿਰਦੀ ਰਹੀ।
ਤਾਭਿਃ ਸਖੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਸਰ੍ਵਾਭਿਰ੍ਮੁਦਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤ੍ਯੋ ऽਭਿਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯੋ ਮਧੁ ਮਾਧਵਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਹੋ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਮਧੁਰ ਬਸੰਤ ਦਾ ਸ਼ਹਿਦ ਪੀਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਖਾਦਨ੍ਤ੍ਯੋ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ ਫਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਨਾਹੁषੋ ਰਾਜਾ ਮृਗਲਿਪ੍ਸੁਰ੍ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਉਥੇ ਦੁਬਾਰਾ, ਨਾਹੁਸ਼ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਚਾਨਕ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਮੇਵ ਦੇਸ਼ਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਜਲਲਿਪ੍ਸੁਃ ਪ੍ਰਤਰ੍षਿਤਃ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਚ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਂ ਤਾਸ਼੍ਚ ਯੋषਿਤਃ
ਉਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਆਸਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪਿਬਨ੍ਤ੍ਯੋ ਲਲਨਾਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਃ ਉਪਵਿष੍ਟਾਂ ਚ ਦਦृਸ਼ੇ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਪੀਂਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਤਾਸਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਮ੍ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਾਂ ਪਾਦਸਂਵਾਹਨਾਦਿਭਿਃ
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਪੈਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਆਦਿ ਕਰ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵੇ ਕਨ੍ਯੇ ਪਰਿਵਾਰਿਤੇ ਗੋਤ੍ਰੇ ਚ ਨਾਮਨੀ ਚੈਵ ਦ੍ਵਯੋਃ ਪृਚ੍ਛਾਮ੍ਯਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਨਾਮ ਦੱਸ।
ਆਖ੍ਯਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ ਆਦਤ੍ਸ੍ਵ ਵਚਨਂ ਮੇ ਨਰਾਧਿਪ ਸ਼ੁਕੋ ਨਾਮਾਸੁਰਗੁਰੁਃ ਸੁਤਾਂ ਜਾਨੀਹਿ ਤਸ੍ਯ ਮਾਮ੍
ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਮੇਰਾ ਕਹਿਆ ਮੰਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ। ਮੈਨੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਧੀ ਸਮਝ।
ਇਯਂ ਚ ਮੇ ਸਖੀ ਦਾਸੀ ਯਤ੍ਰਾਹਂ ਤਤ੍ਰ ਗਾਮਿਨੀ ਦੁਹਿਤਾ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਖੀ ਦਾਸੀ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਇਹ ਵੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।
ਕਥਂ ਤੁ ਤੇ ਸਖੀ ਦਾਸੀ ਕਨ੍ਯੇਯਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ ਅਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸੁਤਾ ਸੁਭੂਃ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਪਰ ਤੇਰੀ ਸਖੀ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਦਾਸੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣੀ? ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਵਿਧਾਨਮਨੁਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿਧਿਨਾ ਵਿਹਿਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਮਨਃ ਕृਥਾਃ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਭਾਗ ਨਾਲ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਹੈਰਾਨ ਨਾ ਕਰ।
ਰਾਜਵਦ੍ਰੂਪਵੇषੌ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀਂ ਵਾਚਂ ਬਿਭਰ੍षਿ ਚ ਕਿਂਨਾਮਾ ਤ੍ਵਂ ਕੁਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਸ ਮੇ
ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਤੇ ਪਹਿਰਾਵਾ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਆਪਣਾ ਨਾਮ, ਮੂਲ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਦੱਸ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਵੇਦੋ ਮੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਪਥਂ ਗਤਃ ਰਾਜਾਹਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਯਯਾਤਿਰਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਏ ਹਨ। ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਹਾਂ, ਯਯਾਤਿ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਕੇਨ ਚਾਰ੍ਥੇਨ ਨृਪਤੇ ਹ੍ਯ੍ ਏਨਂ ਦੇਸ਼ਂ ਸਮਾਗਤਃ ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਾਰਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ ਅਥਵਾ ਮृਗਲਿਪ੍ਸਯਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈਂ? ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਲਈ ਜਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ?
ਮृਗਲਿਪ੍ਸੁਰਹਂ ਭਦ੍ਰੇ ਪਾਨੀਯਾਰ੍ਥਮ੍ ਇਹਾਗਤਃ ਬਹੁਧਾਪ੍ਯਨੁਯੁਕ੍ਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੱਥੇ ਪਾਣੀ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ।
ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਕਨ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਦਾਸ੍ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਯਾ ਸਹ ਤ੍ਵਦਧੀਨਾਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸਖੇ ਭਰ੍ਤਾ ਚ ਮੇ ਭਵ
ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਦਾਸੀ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਸੁਭਾਗਾ ਹੋਵੇ, ਸਖੀ—ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣ।
ਵਿਦ੍ਧ੍ਯੌਸ਼ਨਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨ ਤ੍ਵਦਰ੍ਹੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭਾਮਿਨਿ ਅਵਿਵਾਹ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮ ਰਾਜਾਨੋ ਦੇਵਯਾਨਿ ਪਿਤੁਸ੍ਤਵ
ਸੁਭਾਗਣੀ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੇ, ਦੇਵਯਾਨੀ।
ਸਂਸृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਿ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ ऋषਿਸ਼੍ਚ ऋषਿਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਾਹੁषਾਦ੍ਯ ਭਜਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਖਸ਼ਤਰੀ ਵਰਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਹੈ। ਖਸ਼ਤਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖਸ਼ਤਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਨਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣ।
ਏਕਦੇਹੋਦ੍ਭਵਾ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ऽਪਿ ਵਰਾਨਨੇ ਪृਥਗ੍ਧਰ੍ਮਾਃ ਪृਥਕ੍ਛੌਚਾਸ੍ ਤੇषਾਂ ਵੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਰਃ
ਚਾਰ ਵਰਨ ਇੱਕ ਹੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਪਾਣਿਗ੍ਰਹੋ ਨਾਹੁषਾਯਂ ਨ ਪੁਂਭਿਃ ਸੇਵਿਤਃ ਪੁਰਾ ਤ੍ਵਂ ਪਾਣਿਮਗ੍ਰਹੀਦਗ੍ਰੇ ਵृਣੋਮਿ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਤਤਃ
ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਹੱਥ ਫੜਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ।
ਕਥਂ ਤੁ ਮੇ ਮਨਸ੍ਵਿਨ੍ਯਾਃ ਪਾਣਿਮਨ੍ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ ਗृਹੀਤਮृषਿਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਯਂ ਵਾਪ੍ਯृषਿਣਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਨਿੱਘਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਫੜ ਚੁੱਕਾ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਦਾਸ਼ੀਵਿषਾਤ੍ ਸਰ੍ਪਾਜ੍ ਜ੍ਵਲਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਾਤ੍ ਦੁਰਾਧਰ੍षਤਰੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪੁਰੁषੇਣ ਵਿਜਾਨਤਾ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਜਾਂ ਚੌਂਹ ਪਾਸੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਲਈ।
ਕਥਮਾਸ਼ੀਵਿषਾਤ੍ ਸਰ੍ਪਾਜ੍ ਜ੍ਵਲਨਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਤੋਮੁਖਾਤ੍ ਦੁਰਾਧਰ੍षਤਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਇਤ੍ਯਾਤ੍ਥ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਤੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਜਾਂ ਚੌਂਹ ਪਾਸੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ?
ਦਸ਼ੇਦਾਸ਼ੀਵਿषਸ੍ਤ੍ਵੇਕਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣੈਕਸ਼੍ਚ ਵਧ੍ਯਤੇ ਹਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰਾਣ੍ਯਪਿ ਹਿ ਕੋਪਿਤਃ
ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਸੱਪ ਇੱਕ ਨੂੰ ਡੱਸਦਾ ਹੈ, ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰਿਆਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰਾਧਰ੍षਤਰੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭੀਰੁ ਮਤੋ ਮਮ ਅਤੋ ऽਦਤ੍ਤਾਂ ਚ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤ੍ਵਾਂ ਭਦ੍ਰੇ ਨ ਵਿਵਹਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਭੈਰੂ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਡਰਾਉਣਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਦਤ੍ਤਾਂ ਵਹਸ੍ਵ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਰਾਜਨ੍ਵृਤੋ ਮਯਾ ਅਯਾਚਤੋ ਭਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਦਤ੍ਤਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਤਃ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਮੰਨ। ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਥ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਪਿਤੁਰਾਤ੍ਮਨਃ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਧਾਤ੍ਰੀ ਤਸ੍ਮੈ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਧਾਤਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਚ ਸ ਰਾਜਾਨਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵਮ੍ ਆਗਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਯਯਾਤਿਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ। ਯਯਾਤਿ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਆਏ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵਵਨ੍ਦੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕਾਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਣਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਤਂ ਚਾਪ੍ਯਭ੍ਯਵਦਤ੍ਕਾਵ੍ਯਃ ਸਾਮ੍ਨਾ ਪਰਮਵਲ੍ਗੁਨਾ
ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਕਾਵਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਕਾਵਿ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਰਾਜਾਯਂ ਨਾਹੁषਸ੍ਤਾਤ ਦੁਰ੍ਗਮੇ ਪਾਣਿਮਗ੍ਰਹੀਤ੍ ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਹਿ ਮਾਮਸ੍ਮੈ ਲੋਕੇ ਨਾਨ੍ਯਂ ਪਤਿਂ ਵृਣੇ
ਪਿਤਾ, ਇਹ ਨਾਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਹੱਥ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ ਫੜਿਆ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ। ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ।