ਨਿਧਿਂ ਨਿਧੀਨਾਂ ਵਰਦਂ ਵਰਾਣਾਂ ਯੇ ਨਾਦ੍ਰਿਯਨ੍ਤੇ ਗੁਰੁਮਰ੍ਚਨੀਯਮ੍ ਪ੍ਰਾਲੇਯਾਦ੍ਰਿਪ੍ਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਦ੍ਭਾਲਸਂਸ੍ਥਂ ਪਾਪਾਂਲ੍ਲੋਕਾਂਸ੍ਤੇ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤ੍ਯਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮੱਥਾ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਰਾਪਾਨਾਦ੍ ਵਞ੍ਚਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸਂਜ੍ਞਾਨਾਸ਼ਂ ਚੇਤਸਸ਼੍ਚਾਪਿ ਘੋਰਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਚਂ ਚਾਪਿ ਤਥਾਭਿਰੂਪਂ ਪੀਤਂ ਤਥਾ ਸੁਰਯਾ ਮੋਹਿਤੇਨ
ਸ਼ਰਾਬ ਪਿਲਾ ਕੇ, ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ, ਹੋਸ਼ ਤੇ ਸਮਝ ਗੁਆ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਕਚਾ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਗਲਾਸ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋ ਕੇ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਨ੍ਯੁਰੁਤ੍ਥਾਯ ਮਹਾਨੁਭਾਵਸ੍ ਤਦੋਸ਼ਨਾ ਵਿਪ੍ਰਹਿਤਂ ਚਿਕੀਰ੍षੁਃ ਕਾਵ੍ਯਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਜਗਾਦ ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਸੌ ਜਾਤਸ਼ਙ੍ਕਃ
ਫਿਰ ਕਾਵਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਠਿਆ, ਉਸ਼ਨਸ ਨਾਲ ਹੋਈ ਗਲਤ ਕਰਤੂਤ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਆ, ਤੇ ਖੁਦ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਦੀ ਸ਼ੰਕਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ऽਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤੀਹ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ ਮੋਹਾਤ੍ਸੁਰਾਂ ਪਾਸ੍ਯਤਿ ਮਨ੍ਦਬੁਦ੍ਧਿਃ ਅਪੇਤਧਰ੍ਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਚੈਵ ਸ ਸ੍ਯਾਦਸ੍ਮਿਂਲ੍ਲੋਕੇ ਗਰ੍ਹਿਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰੇ ਚ
ਅੱਜ ਤੋਂ ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਅਕਲ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਚੇਮਾਂ ਵਿਪ੍ਰਧਰ੍ਮੋਕ੍ਤਸੀਮਾਂ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਵੈ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇ ਸਨ੍ਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵਾਂਸੋ ਗੁਰੂਣਾਂ ਦੇਵਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚੋਪਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਮ ਦੀ ਹੱਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ, ਇਹ ਸੁਣ ਲੈਣ।
ਇਤੀਦਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਵਸ੍ ਤਪੋਨਿਧੀਨਾਂ ਨਿਧਿਰ੍ ਅਪ੍ਰਮੇਯਃ ਤਾਨ੍ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਗੂਢਬੁਦ੍ਧੀਨ੍ ਇਦਂ ਸਮਾਹੂਯ ਵਚੋ ऽਭ੍ਯੁਵਾਚ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਅਣਗਣ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੁਪ ਚਲਾਕੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਆਚਕ੍ਸ਼ੇ ਵੋ ਦਾਨਵਾ ਬਾਲਿਸ਼ਾਃ ਸ੍ਥ ਸ਼ਿष੍ਯਃ ਕਚੋ ਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਤ੍ਸਮੀਪੇ ਸਂਜੀਵਨੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਮਯਾਯਂ ਤੁਲ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਦੈਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਬਚਕਾਣੇ ਹੋ; ਕਚਾ, ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹੇਗਾ। ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੰਜੀਵਨੀ ਵਿਦਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਾਂਗ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਗੁਰੋਰੁष੍ਯ ਸਕਾਸ਼ੇ ਚ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਸਃ ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਕਚੋ ਗਨ੍ਤੁਮ੍ ਇਯੇष ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਲਯਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੇ ਕੋਲ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਕਚਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਪਿਤਵ੍ਰਤਂ ਤਂ ਤੁ ਵਿਸृष੍ਟਂ ਗੁਰੁਣਾ ਤਦਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਵਾਸਂ ਦੇਵਯਾਨੀਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ऋषੇਰ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸਃ ਪੌਤ੍ਰ ਵृਤ੍ਤੇਨਾਭਿਜਨੇਨ ਚ ਭ੍ਰਾਜਸੇ ਵਿਦ੍ਯਯਾ ਚੈਵ ਤਪਸਾ ਚ ਦਮੇਨ ਚ
ਅੰਗੀਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੋਤੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ, ਜਨਮ, ਗਿਆਨ, ਤਪ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ।
ऋषਿਰ੍ ਯਥਾਙ੍ਗਿਰਾ ਮਾਨ੍ਯਃ ਪਿਤੁਰ੍ਮਮ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਤਥਾ ਮਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਮ ਭੂਯੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਅੰਗੀਰਸ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹਨ।
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤਪੋਧਨ ਵ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਨਿਯਮੋਪੇਤੇ ਯਥਾ ਵਰ੍ਤਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਯਿ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਦੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਮਝ ਲੈ, ਤਪ ਵਾਲੇ, ਵਰਤ ਤੇ ਨਿਯਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਰਤਾਓ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਸ ਸਮਾਪਿਤਵਿਦ੍ਯੋ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤਾਂ ਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਗृਹਾਣ ਪਾਣਿਂ ਵਿਧਿਵਨ੍ ਮਮ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍
ਤੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਦਿਆ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਭਗਤ, ਛੱਡਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਫੜ।
ਪੂਜ੍ਯੋ ਮਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਯਥਾ ਮਮ ਪਿਤਾ ਤਵ ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਪੂਜਨੀਯਤਮਾ ਮਤਾ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ, ਨਿਰਮਲ ਅੰਗ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਾਣੈਃ ਪ੍ਰਿਯਤਮਾ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਤ੍ਵਂ ਭਦ੍ਰੇ ਧਰ੍ਮਤਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰੀ ਸਦਾ ਮਮ
ਭਾਰਗਵ ਮਹਾਤਮਾ ਲਈ ਤੂੰ ਜਾਨ ਤੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ; ਭਲੀਏ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੂੰ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਧੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈਂ।
ਯਥਾ ਮਮ ਗੁਰੁਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾਨ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਪਿਤਾ ਤਵ ਦੇਵਯਾਨਿ ਤਥੈਵ ਤ੍ਵਂ ਨੈਵਂ ਮਾਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਗੁਰੂ ਸ਼ੁਕ੍ਰ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਦੇਵਯਾਨੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਵੀ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮੇ ਨ ਤੁ ਤ੍ਵਮਸਿ ਮੇ ਪਿਤੁਃ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਮਾਪਿ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਗੁਰੂ ਦੀ ਧੀ ਵਾਂਗ ਹੈਂ, ਨਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਧੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਅਸੁਰੈਰ੍ਹਨ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਕਚੇ ਤ੍ਵਯਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਾ ਪ੍ਰੀਤਿਸ੍ ਤਾਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ੍ਮਰਸ੍ਵ ਮੇ
ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਕਚਾ, ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਜੋ ਪਿਆਰ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਤੂੰ ਯਾਦ ਕਰ।
ਸੌਹਾਰ੍ਦੇ ਚਾਨੁਰਾਗੇ ਚ ਵੇਤ੍ਥ ਮੇ ਭਕ੍ਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ ਨ ਮਾਮਰ੍ਹਸਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਭਕ੍ਤਾਮਨਾਗਸਮ੍
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਭਗਤ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਅਨਿਯੋਜ੍ਯੇ ਨਿਯੋਗੇ ਮਾਂ ਨਿਯੁਨਕ੍ਸ਼ਿ ਸ਼ੁਭਵ੍ਰਤੇ ਪ੍ਰਸੀਦ ਸੁਭ੍ਰੂਰ੍ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਗੁਰੋਰ੍ ਗੁਰੁਤਰਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਕੰਮ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈਂ ਜਿਸ ਲਈ ਮੈਂ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਮੇਹਰਬਾਨੀ ਕਰ, ਸੋਹਣੀ, ਤੂੰ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਮਾਣਯੋਗ ਹੈਂ।
ਯਤ੍ਰੋषਿਤਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਤ੍ਵਯਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨੇ ਤਤ੍ਰਾਹਮੁषਿਤੋ ਭਦ੍ਰੇ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਕਾਵ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਮਿਨਿ
ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ, ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਰੱਖਣੀ, ਰਹੀ ਹੈਂ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਵੀ, ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਕਾਵਿਆ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹਿਆ ਹਾਂ।
ਭਗਿਨੀ ਧਰ੍ਮਤੋ ਮੇ ਤ੍ਵਂ ਮੈਵਂ ਵੋਚਃ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ ਸੁਖੇਨਾਧ੍ਯੁषਿਤੋ ਭਦ੍ਰੇ ਨ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਮਮ
ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਇੰਝ ਨਾ ਬੋਲ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿਆ ਹਾਂ, ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੋਸ ਨਹੀਂ।
ਆਪृਚ੍ਛੇ ਤ੍ਵਾਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿਵਮਸ੍ਤ੍ਵਥ ਮੇ ਪਥਿ ਅਵਿਰੋਧੇਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ऽਸ੍ਮਿ ਕਥਾਨ੍ਤਰੇ ਅਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋਦ੍ਯਤਾ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਆਰਾਧਯ ਗੁਰੁਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਵਧਾਨ ਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹੀਂ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੀਂ।
ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਹਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਦ੍ਭਰ੍ਤृਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਮਯਾ ਯਦਿ ਮਾਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਜਦ ਤੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਮੈਂ ਪਤੀ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਇਆ। ਜੇ ਤੂੰ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਧਨ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਠੀਕ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕਚ ਨ ਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸਿਦ੍ਧਿਮੇषਾ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ, ਕਚ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰੀਤਿ ਕृਤ੍ਵਾਹਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਨ ਦੋषਤਃ ਗੁਰੁਣਾ ਚਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਕਾਮਮੇਵ ਸ਼ਪਸ੍ਵ ਮਾਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੱਸ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਾਂਗਾ, ਪਰ ਇਹ ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ। ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਜੇ ਚਾਹੇ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ।
ਆਰ੍षਂ ਧਰ੍ਮਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣੋ ऽਹਂ ਦੇਵਯਾਨਿ ਯਥਾ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤੁਂ ਨਾਰ੍ਹੋ ऽਸ੍ਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕਾਮਤੋ ऽਦ੍ਯ ਚ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਦੇਵਯਾਨੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਬੋਲਦੀ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਤ੍ਯਾ ਯਃ ਕਾਮੋ ਨ ਤਥਾ ਸਮ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ऋषਿਪੁਤ੍ਰੋ ਨ ਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ ਜਾਤੁ ਪਾਣਿਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਕੋਈ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਫੜੇਗਾ।
ਫਲਿष੍ਯਤਿ ਨ ਮੇ ਵਿਦ੍ਯਾ ਤ੍ਵਦ੍ਵਚਸ਼੍ਚੇਤਿ ਤਤ੍ਤਯਾ ਅਧ੍ਯਾਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਚ ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਾ ਫਲਿष੍ਯਤਿ
ਮੇਰੀ ਵਿਦਿਆ ਤੇਰੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਨਹੀਂ ਲੈਵੇਗੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਸਿਖਾਵਾਂਗਾ, ਉਸ ਲਈ ਵਿਦਿਆ ਫਲ ਲੈਵੇਗੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਕਚਸ੍ਤਦਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਾਲਯਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਜਗਾਮ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਇੰਝ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਚ ਤੁਰੰਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।