ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ ਇਤ੍ਯੇष ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਲੋਕੇ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤਤਃ ਸ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪੂਰੁਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਚ
ਪੂਰੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਕਾਲਧਰ੍ਮਮ੍ ਉਪੇਯਿਵਾਨ੍ ਪੂਰੁਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਮृषਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਭਾਰਤਾ ਜਾਤਾ ਭਰਤਾਨ੍ਵਯਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੂਰੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਸੁਣੋ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ—ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ ਭੂਤਲੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯਾਪਿ ਯਦੋਰ੍ਵਂਸ਼ਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਹੀਯਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਪੂਰੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ ਯਦੁ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਕਿਵੇਂ ਘਟ ਗਈ?
ਅਨ੍ਯਦ੍ਯਯਾਤਿਚਰਿਤਂ ਸੂਤ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਮ੍ ਅਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯਂ ਸੁਰੈਰਪਿ
ਹੇ ਸੂਤ, ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਹੋਰ ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਆਯੁਸ਼ਵਾਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ।
ਏਤਦੇਵ ਪੁਰਾ ਪृष੍ਟਃ ਸ਼ਤਾਨੀਕੇਨ ਸ਼ੌਨਕਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਯੁष੍ਯਂ ਯਯਾਤਿਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍
ਇਹੀ ਸਵਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਨੇ ਸ਼ੌਨਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ: ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਆਯੁਸ਼ਵਾਨ ਕਥਾ।
ਯਯਾਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਜੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਦਸ਼ਮੋ ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਕਥਂ ਸ ਸ਼ੁਕ੍ਰਤਨਯਾਂ ਲੇਭੇ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਯਯਾਤਿ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ; ਉਹ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਬੇਟੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੀ?
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਪੋਧਨ ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮੇ ਸ਼ਂਸ ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਧਰਾਨ੍ਨृਪਾਨ੍
ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਪੁਰੂਰਵਾਂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸ।
ਯਯਾਤਿਰਾਸੀਦ੍ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ ਦੇਵਰਾਜਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ ਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵृषਪਰ੍ਵਾਣੌ ਵਵ੍ਰਾਤੇ ਵੈ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਯਯਾਤਿ ਇੱਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤ੍ਤੇ ऽਹਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪृਚ੍ਛਤੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਯੋਗਂ ਯਯਾਤੇਰ੍ਨਾਹੁषਸ੍ਯ ਚ
ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤਿ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਸਮਜਾਯਤ ਵੈ ਮਿਥਃ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਂਘਰ੍षਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਸੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਜਿਗੀषਯਾ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਵਵ੍ਰੁਰਾਙ੍ਗਿਰਸਂ ਮੁਨਿਮ੍ ਪੌਰੋਹਿਤ੍ਯੇ ਚ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥੇ ਕਾਵ੍ਯਂ ਤੂਸ਼ਨਸਂ ਪਰੇ
ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਨੇ ਕਾਵਿਆ ਉਸ਼ਨਸ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੌ ਤਾਵ੍ ਉਭੌ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧਿਨੌ ਭृਸ਼ਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾ ਨਿਜਘ੍ਨੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਯੁਧਿ ਸਂਗਤਾਨ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨ੍ਪੁਨਰ੍ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਕਾਵ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਯਾਬਲਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ ਤਤਸ੍ਤੇ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯੋਧਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸੁਰਾਨ੍
ਪਰ ਕਾਵਿਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਵੇਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਉੱਠ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਅਸੁਰਾਸ੍ਤੁ ਨਿਜਘ੍ਨੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਸੁਰਾਨ੍ਸਮਰਮੂਰ੍ਧਨਿ ਨ ਤਾਨ੍ਸਂਜੀਵਯਾਮਾਸ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ
ਜਦ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨ ਹਿ ਵੇਦ ਸ ਤਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਯਾਂ ਕਾਵ੍ਯੋ ਵੇਦ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਸਂਜੀਵਨੀਂ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਵਿषਾਦਮਗਮਨ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਵਿਆ ਜਾਣਦਾ ਸੀ—ਜਿਵੇਂ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਅਥ ਦੇਵਾ ਭਯੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾਃ ਕਾਵ੍ਯਾਦੁਸ਼ਨਸਸ੍ਤਦਾ ਊਚੁਃ ਕਚਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ
ਫਿਰ, ਕਾਵਿਆ ਉਸ਼ਨਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਕਚਾ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਭਜਮਾਨਾਨ੍ਭਜਸ੍ਵਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਕੁਰੁ ਸਾਹਾਯ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਯਾਸੌ ਵਿਦ੍ਯਾ ਨਿਵਸਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ऽਮਿਤਤੇਜਸਿ
ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ। ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਅਤਿ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰੇ ਤਾਮਾਹਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਭਾਗਭਾਙ੍ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ ਸਮੀਪੇ ऽਸੌ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਸ਼ੁਕਰ ਤੋਂ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਜਲਦੀ ਲੈ ਆ। ਤੈਨੂੰ ਭਾਗ ਮਿਲੇਗਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਰਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦਾਨਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਸ ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਯਦਾਨਵਾਨ੍ ਤਮ੍ ਆਰਾਧਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦृਤੇ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਹ ਉੱਥੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦਾਨਵਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਯਾਨੀ ਚ ਦਯਿਤਾ ਸੁਤਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਤਾਮ੍ ਆਰਾਧਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਉੱਥੇ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੀਲਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯਮਾਧੁਰ੍ਯੈਰ੍ ਆਚਾਰੇਣ ਦਮੇਨ ਚ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਤੁष੍ਟਾਯਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ, ਦਿਲਦਾਰੀ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ, ਜਦ ਦੇਵਯਾਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੂੰ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ।
ਤਦਾ ਹਿ ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਦੇਵੈਃ ਸਮੀਪੇ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ ਪ੍ਰਾਯਾਦ੍ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸੁਤਃ ਕਚਃ
ਤਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਚਾ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ ਦੇਵੈਃ ਸਮ੍ਪੂਜਿਤਃ ਕਚਃ ਅਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਕਚਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ। ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ऋषੇਰ੍ ਅਙ੍ਗਿਰਸਃ ਪੌਤ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਚੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਮਾਂ ਭਵਾਨ੍
ਹੇ ਆਦਰਨੀਯ, ਮੈਂ ਅੰਗੀਰਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੌਤਰਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ 'ਕਚਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਯ੍ਯਹਂ ਪਰਮਂ ਗੁਰੋ ਅਨੁਮਨ੍ਯਸ੍ਵ ਮਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸਹਸ੍ਰਪਰਿਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਹੇ ਪਰਮ ਗੁਰੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਜੀਵਨ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ।
ਕਚ ਸੁਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ऽਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤੇ ਵਚਃ ਅਰ੍ਚਯਿष੍ਯੇ ऽਹਮਰ੍ਚ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਮ੍ ਅਰ੍ਚਿਤੋ ऽਸ੍ਤੁ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਕਚਾ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ ਮਿਲੇ।
ਕਚਸ੍ਤੁ ਤਂ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍ ਆਦਿष੍ਟਂ ਕਵਿਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣੋਸ਼ਨਸਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਕਚਾ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਮੰਨ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਵੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਆਪ ਆਖਿਆ ਸੀ।
ਵ੍ਰਤਂ ਚ ਵ੍ਰਤਕਾਲਂ ਚ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਤ ਆਰਾਧਯਨ੍ਨੁਪਾਧ੍ਯਾਯਂ ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੰਨ ਲਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਪਾਧਿਆ ਅਤੇ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਨਿਤ੍ਯਮਾਰਾਧਯਿष੍ਯਂਸ੍ਤਾਂ ਯੁਵਾ ਯੌਵਨਗੋਚਰਾਮ੍ ਗਾਯਨ੍ਨृਤ੍ਯਨ੍ਵਾਦਯਂਸ਼੍ਚ ਦੇਵਯਾਨੀਮਤੋषਯਤ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ, ਯੁਵਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ—ਗਾਉਂਦਾ, ਨੱਚਦਾ, ਸੰਗੀਤ ਵਜਾਉਂਦਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸਂਸ਼ੀਲਯਨ੍ਦੇਵਯਾਨੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਾਮ੍ ਪੁष੍ਪੈਃ ਫਲੈਃ ਪ੍ਰੇषਣੈਸ਼੍ਚ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਗਵੀਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਯਾਨੀ, ਜੋ ਯੁਵਨ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਭਾਰਗਵ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ।