ਤਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵਯਾਨੇਯਃ ਪੂਰ੍ਵਜੋ ਯਦੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਭਵਤਃ ਕਾਰ੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਯੌਵਨੇਨ ਕਿਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਯਦੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਾਡੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਯਯਾਤਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਞ੍ ਜਰਾ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ ਯੌਵਨੇਨਾਥ ਭਵਤਾਂ ਚਰੇਯਂ ਵਿषਯਾਨਹਮ੍
ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਬੁਢਾਪਾ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲਵੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵਾਂ।
ਯਜਤੋ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮੇ ਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚੋਸ਼ਨਸੋ ਮੁਨੇਃ ਕਾਮਾਰ੍ਥਃ ਪਰਿਹੀਨੋ ਮੇ ऽਤृਪ੍ਤੋ ऽਹਂ ਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਲੰਮੇ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਉਸ਼ਨਸ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਘਟ ਗਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ।
ਸ੍ਵਕੀਯੇਨ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਜਰਾਮੇਨਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਵਃ ਅਹਂ ਤਨ੍ਵਾਭਿਨਵਯਾ ਯੁਵਾ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਬੁਢਾਪੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਨ ਤੇ ऽਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਨ੍ਤ ਯਦੁਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਜਰਾਮ੍ ਚਤੁਰਸ੍ਤਾਨ੍ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ ਅਸ਼ਪਚ੍ਚੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਯਦੁ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦਾ ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤਃ ਪੂਰੁਃ ਕਨੀਯਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ ਜਰਾਂ ਮਾ ਦੇਹਿ ਨਵਯਾ ਤਨ੍ਵਾ ਮੇ ਯੌਵਨਾਤ੍ਸੁਖੀ
ਫਿਰ ਪੂਰੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਬੁਢਾਪਾ ਨਾ ਦੇ; ਮੈਂ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਨਵੇਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਜਰਾਂ ਤਵਾਦਾਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਚਾਜ੍ਞਯਾ ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ ਤਪੋਵੀਰ੍ਯਸਮਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਬੁਢਾਪਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਜਰਾਂ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ ਪੌਰਵੇਣਾਥ ਵਯਸਾ ਰਾਜਾ ਯੌਵਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੁਢਾਪਾ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪੂਰੁ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਵਾਨੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਯਯਾਤੇਸ਼੍ਚਾਥ ਵਯਸਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੂਰੁਰਕਾਰਯਤ੍ ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਯਯਾਤਿਰਪਰਾਜਿਤਃ
ਪੂਰੁ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਯਯਾਤਿ ਅਜੇ ਅਜੇ ਅਜੇਤਿਆ ਰਿਹਾ।
ਅਤृਪ੍ਤ ਇਵ ਕਾਮਾਨਾਂ ਪੂਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਮੁਵਾਚ ਹ ਤ੍ਵਯਾ ਦਾਯਾਦਵਾਨ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਵਂਸ਼ਕਰਃ ਸੁਤਃ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਅਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਵੰਸ਼ਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ ਇਤ੍ਯੇष ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਲੋਕੇ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤਤਃ ਸ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪੂਰੁਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਚ
ਪੂਰੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਕਾਲਧਰ੍ਮਮ੍ ਉਪੇਯਿਵਾਨ੍ ਪੂਰੁਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਮृषਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਭਾਰਤਾ ਜਾਤਾ ਭਰਤਾਨ੍ਵਯਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੂਰੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਸੁਣੋ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ—ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ ਭੂਤਲੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯਾਪਿ ਯਦੋਰ੍ਵਂਸ਼ਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਹੀਯਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਪੂਰੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ ਯਦੁ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਕਿਵੇਂ ਘਟ ਗਈ?
ਅਨ੍ਯਦ੍ਯਯਾਤਿਚਰਿਤਂ ਸੂਤ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਮ੍ ਅਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯਂ ਸੁਰੈਰਪਿ
ਹੇ ਸੂਤ, ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਹੋਰ ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਆਯੁਸ਼ਵਾਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ।
ਏਤਦੇਵ ਪੁਰਾ ਪृष੍ਟਃ ਸ਼ਤਾਨੀਕੇਨ ਸ਼ੌਨਕਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਯੁष੍ਯਂ ਯਯਾਤਿਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍
ਇਹੀ ਸਵਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਨੇ ਸ਼ੌਨਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ: ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਆਯੁਸ਼ਵਾਨ ਕਥਾ।
ਯਯਾਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਜੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਦਸ਼ਮੋ ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਕਥਂ ਸ ਸ਼ੁਕ੍ਰਤਨਯਾਂ ਲੇਭੇ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਯਯਾਤਿ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ; ਉਹ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਬੇਟੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੀ?
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਪੋਧਨ ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮੇ ਸ਼ਂਸ ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਧਰਾਨ੍ਨृਪਾਨ੍
ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਪੁਰੂਰਵਾਂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸ।
ਯਯਾਤਿਰਾਸੀਦ੍ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ ਦੇਵਰਾਜਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ ਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵृषਪਰ੍ਵਾਣੌ ਵਵ੍ਰਾਤੇ ਵੈ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਯਯਾਤਿ ਇੱਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤ੍ਤੇ ऽਹਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪृਚ੍ਛਤੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਯੋਗਂ ਯਯਾਤੇਰ੍ਨਾਹੁषਸ੍ਯ ਚ
ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤਿ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਸਮਜਾਯਤ ਵੈ ਮਿਥਃ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਂਘਰ੍षਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਸੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਜਿਗੀषਯਾ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਵਵ੍ਰੁਰਾਙ੍ਗਿਰਸਂ ਮੁਨਿਮ੍ ਪੌਰੋਹਿਤ੍ਯੇ ਚ ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥੇ ਕਾਵ੍ਯਂ ਤੂਸ਼ਨਸਂ ਪਰੇ
ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਗੀਰਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਨੇ ਕਾਵਿਆ ਉਸ਼ਨਸ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੌ ਤਾਵ੍ ਉਭੌ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸ੍ਪਰ੍ਧਿਨੌ ਭृਸ਼ਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾ ਨਿਜਘ੍ਨੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਯੁਧਿ ਸਂਗਤਾਨ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨ੍ਪੁਨਰ੍ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਕਾਵ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਯਾਬਲਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ ਤਤਸ੍ਤੇ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯੋਧਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸੁਰਾਨ੍
ਪਰ ਕਾਵਿਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਵੇਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਉੱਠ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜੇ।
ਅਸੁਰਾਸ੍ਤੁ ਨਿਜਘ੍ਨੁਰ੍ਯਾਨ੍ ਸੁਰਾਨ੍ਸਮਰਮੂਰ੍ਧਨਿ ਨ ਤਾਨ੍ਸਂਜੀਵਯਾਮਾਸ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ
ਜਦ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨ ਹਿ ਵੇਦ ਸ ਤਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਯਾਂ ਕਾਵ੍ਯੋ ਵੇਦ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਸਂਜੀਵਨੀਂ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਵਿषਾਦਮਗਮਨ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਉਸ ਵਿਦਿਆ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਵਿਆ ਜਾਣਦਾ ਸੀ—ਜਿਵੇਂ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਦਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਅਥ ਦੇਵਾ ਭਯੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾਃ ਕਾਵ੍ਯਾਦੁਸ਼ਨਸਸ੍ਤਦਾ ਊਚੁਃ ਕਚਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਬृਹਸ੍ਪਤੇਃ
ਫਿਰ, ਕਾਵਿਆ ਉਸ਼ਨਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਕਚਾ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਭਜਮਾਨਾਨ੍ਭਜਸ੍ਵਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਕੁਰੁ ਸਾਹਾਯ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਯਾਸੌ ਵਿਦ੍ਯਾ ਨਿਵਸਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ऽਮਿਤਤੇਜਸਿ
ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਦੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ। ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਅਤਿ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰੇ ਤਾਮਾਹਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਭਾਗਭਾਙ੍ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ ਸਮੀਪੇ ऽਸੌ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਸ਼ੁਕਰ ਤੋਂ ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਜਲਦੀ ਲੈ ਆ। ਤੈਨੂੰ ਭਾਗ ਮਿਲੇਗਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈਂ।
ਰਕ੍ਸ਼ਤੇ ਦਾਨਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਸ ਰਕ੍ਸ਼ਤ੍ਯਦਾਨਵਾਨ੍ ਤਮ੍ ਆਰਾਧਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦृਤੇ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਹ ਉੱਥੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦਾਨਵਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਯਾਨੀ ਚ ਦਯਿਤਾ ਸੁਤਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਤਾਮ੍ ਆਰਾਧਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਾਨ੍ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਉੱਥੇ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ।