ਯਤਿਰ੍ਯਯਾਤਿਃ ਸਂਯਾਤਿਰ੍ ਉਦ੍ਭਵਃ ਪਾਚਿਰੇਵ ਚ ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਰ੍ਮੇਘਜਾਤਿਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤੈਤੇ ਵਂਸ਼ਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸੰਯਾਤੀ, ਉਦਭਵ, ਪੂਰੁ, ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਤੇ ਮੇਘਜਾਤੀ—ਇਹ ਸੱਤ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਇਆ।
ਯਤਿਃ ਕੁਮਾਰਭਾਵੇ ऽਪਿ ਯੋਗੀ ਵੈਖਾਨਸੋ ऽਭਵਤ੍ ਯਯਾਤਿਸ਼੍ਚਾਕਰੋਦ੍ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮੈਕਸ਼ਰਣਃ ਸਦਾ
ਯਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਯੋਗੀ ਤੇ ਵਨਵਾਸੀ ਜੀਵਨ ਅਪਣਾਇਆ। ਯਯਾਤੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਭੂਦ੍ ਦੁਹਿਤਾ ਵृषਪਰ੍ਵਣਃ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਦੇਵਯਾਨੀ ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾ
ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਦੀ ਧੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਸੁਵ੍ਰਤ ਧੀ ਦੇਵਯਾਨੀ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ।
ਯਯਾਤੇਃ ਪਞ੍ਚ ਦਾਯਾਦਾਸ੍ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਾਮਤਃ ਦੇਵਯਾਨੀ ਯਦੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚਾਪ੍ਯਜੀਜਨਤ੍
ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਪੰਜ ਵਾਰਸ ਸਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਦੇਵਯਾਨੀ ਨੇ ਯਦੁ ਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਤਥਾ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਮਨੁਂ ਪੂਰੁਂ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਜਨਯਤ੍ਸੁਤਾਨ੍ ਯਦੁਃ ਪੂਰੁਸ਼੍ਚਾਭਵਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ਵਿਵਰ੍ਧਨੌ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਨੇ ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਤੇ ਪੂਰੁ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਦੁ ਤੇ ਪੂਰੁ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਾਹੁषਸ਼੍ਚਾਸੀਦ੍ ਰਾਜਾ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਸ ਮਹੀਮ੍ ਈਜੇ ਚ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਖੈਃ
ਯਯਾਤੀ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਦੀ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।
ਅਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਿਤॄਨਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸਦਾ ਅਥਾਜਯਤ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਯਯਾਤਿਰਪਰਾਜਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਅਜੈਯ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ।
ਸ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯਨ੍ ਜਰਾਮ੍ ਆਰ੍ਛਨ੍ ਮਹਾਘੋਰਾਂ ਨਾਹੁषੋ ਰੂਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤੀ, ਭਿਆਨਕ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਰਾਭਿਭੂਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਸ ਰਾਜਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਯਦੁਂ ਪੂਰੁਂ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ—ਯਦੁ, ਪੂਰੁ, ਤੁਰਵਸੁ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਤੇ ਅਨੂ—ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯੌਵਨੇਨ ਚਲਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ ਯੁਵਾ ਯੁਵਤਿਭਿਃ ਸਹ ਵਿਹਰ੍ਤੁਮ੍ ਅਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕੁਰੁਤਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਜਵਾਨੀ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਵਾਨੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵਾਂ; ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ।
ਤਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵਯਾਨੇਯਃ ਪੂਰ੍ਵਜੋ ਯਦੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਭਵਤਃ ਕਾਰ੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਯੌਵਨੇਨ ਕਿਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਯਦੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸਾਡੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਯਯਾਤਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਞ੍ ਜਰਾ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ ਯੌਵਨੇਨਾਥ ਭਵਤਾਂ ਚਰੇਯਂ ਵਿषਯਾਨਹਮ੍
ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਬੁਢਾਪਾ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲਵੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵਾਂ।
ਯਜਤੋ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਮੇ ਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚੋਸ਼ਨਸੋ ਮੁਨੇਃ ਕਾਮਾਰ੍ਥਃ ਪਰਿਹੀਨੋ ਮੇ ऽਤृਪ੍ਤੋ ऽਹਂ ਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਲੰਮੇ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਉਸ਼ਨਸ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਘਟ ਗਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ।
ਸ੍ਵਕੀਯੇਨ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਜਰਾਮੇਨਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਵਃ ਅਹਂ ਤਨ੍ਵਾਭਿਨਵਯਾ ਯੁਵਾ ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਬੁਢਾਪੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਨ ਤੇ ऽਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਨ੍ਤ ਯਦੁਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਜਰਾਮ੍ ਚਤੁਰਸ੍ਤਾਨ੍ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ ਅਸ਼ਪਚ੍ਚੇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਯਦੁ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦਾ ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ; ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤਃ ਪੂਰੁਃ ਕਨੀਯਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ ਜਰਾਂ ਮਾ ਦੇਹਿ ਨਵਯਾ ਤਨ੍ਵਾ ਮੇ ਯੌਵਨਾਤ੍ਸੁਖੀ
ਫਿਰ ਪੂਰੁ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਸੀ, ਆਖਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਬੁਢਾਪਾ ਨਾ ਦੇ; ਮੈਂ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਨਵੇਂ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਜਰਾਂ ਤਵਾਦਾਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਚਾਜ੍ਞਯਾ ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ ਤਪੋਵੀਰ੍ਯਸਮਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਬੁਢਾਪਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਜਰਾਂ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ ਪੌਰਵੇਣਾਥ ਵਯਸਾ ਰਾਜਾ ਯੌਵਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੁਢਾਪਾ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਪੂਰੁ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਵਾਨੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
ਯਯਾਤੇਸ਼੍ਚਾਥ ਵਯਸਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੂਰੁਰਕਾਰਯਤ੍ ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਯਯਾਤਿਰਪਰਾਜਿਤਃ
ਪੂਰੁ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ, ਯਯਾਤਿ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਯਯਾਤਿ ਅਜੇ ਅਜੇ ਅਜੇਤਿਆ ਰਿਹਾ।
ਅਤृਪ੍ਤ ਇਵ ਕਾਮਾਨਾਂ ਪੂਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਮੁਵਾਚ ਹ ਤ੍ਵਯਾ ਦਾਯਾਦਵਾਨ੍ ਅਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਵਂਸ਼ਕਰਃ ਸੁਤਃ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਅਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਵੰਸ਼ਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ ਇਤ੍ਯੇष ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਲੋਕੇ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤਤਃ ਸ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪੂਰੁਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਚ
ਪੂਰੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ; ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਕਾਲਧਰ੍ਮਮ੍ ਉਪੇਯਿਵਾਨ੍ ਪੂਰੁਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਮृषਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਭਾਰਤਾ ਜਾਤਾ ਭਰਤਾਨ੍ਵਯਵਰ੍ਧਨਾਃ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਕਰ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਪੂਰੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਸੁਣੋ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ—ਜਿੱਥੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ ਭੂਤਲੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯਾਪਿ ਯਦੋਰ੍ਵਂਸ਼ਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਹੀਯਤੇ ਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਪੂਰੁ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦਕਿ ਯਦੁ ਦਾ ਵੰਸ਼, ਜੋ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਕਿਵੇਂ ਘਟ ਗਈ?
ਅਨ੍ਯਦ੍ਯਯਾਤਿਚਰਿਤਂ ਸੂਤ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਾਯੁष੍ਯਮ੍ ਅਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯਂ ਸੁਰੈਰਪਿ
ਹੇ ਸੂਤ, ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਹੋਰ ਕਥਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ, ਆਯੁਸ਼ਵਾਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ।
ਏਤਦੇਵ ਪੁਰਾ ਪृष੍ਟਃ ਸ਼ਤਾਨੀਕੇਨ ਸ਼ੌਨਕਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਯੁष੍ਯਂ ਯਯਾਤਿਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍
ਇਹੀ ਸਵਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਤਾਨੀਕ ਨੇ ਸ਼ੌਨਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ: ਯਯਾਤਿ ਦੀ ਵੱਡੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਆਯੁਸ਼ਵਾਨ ਕਥਾ।
ਯਯਾਤਿਃ ਪੂਰ੍ਵਜੋ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਦਸ਼ਮੋ ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਕਥਂ ਸ ਸ਼ੁਕ੍ਰਤਨਯਾਂ ਲੇਭੇ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਯਯਾਤਿ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਦਸਵਾਂ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ; ਉਹ ਸ਼ੁਕਰ ਦੀ ਬੇਟੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੀ?
ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਪੋਧਨ ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮੇ ਸ਼ਂਸ ਪੂਰੋਰ੍ਵਂਸ਼ਧਰਾਨ੍ਨृਪਾਨ੍
ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਪੁਰੂਰਵਾਂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦੱਸ।
ਯਯਾਤਿਰਾਸੀਦ੍ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ ਦੇਵਰਾਜਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ ਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵृषਪਰ੍ਵਾਣੌ ਵਵ੍ਰਾਤੇ ਵੈ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਯਯਾਤਿ ਇੱਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਕਰ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਪਰਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤ੍ਤੇ ऽਹਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪृਚ੍ਛਤੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਯੋਗਂ ਯਯਾਤੇਰ੍ਨਾਹੁषਸ੍ਯ ਚ
ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤਿ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਦੇਵਯਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਸਮਜਾਯਤ ਵੈ ਮਿਥਃ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਂਘਰ੍षਸ੍ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਸਚਰਾਚਰੇ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਜ ਦੀ ਖਾਤਰ ਆਪਸੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।