ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਖੁਦ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੌ ਕਰੋੜ ਕਲਪਾਂ ਲਈ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ: ਕਿਹੜੇ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਦਿਨ ਦੇ ਕਿਹੜੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਅਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਕੁਝ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਅਭਿਜਿਤ ਜਾਂ ਰੋਹਿਣੀ ਨਕਸ਼ਤ੍ਰ ਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਯਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇਕਰ ਇਕ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਗਯਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨੀਲਾ ਬਲਦ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਮਹਾਨ ਪੁੰਨ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਵਿਮੁਕਤ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦੁਆਰਾ ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਵਿਮਲੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ; ਪ੍ਰਯਾਗ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵਟੇਸ਼ਵਰ ‘ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਦੇ ਸਾਥ ਸਦਾ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਕੇਸ਼ਵ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਦਸਾਅਸ਼ਵਮੇਧਿਕਾ, ਗੰਗਾਦਵਾਰ, ਨੰਦਾ, ਲਲਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਯਾਪੁਰੀ—all ਇਹ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। ਮਿਤ੍ਰਪਦ, ਉੱਤਮ ਕੇਦਾਰ, ਅਤੇ ਗੰਗਾਸਾਗਰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਸਰਸ ਤੀਰਥ, ਸ਼ਤਦ੍ਰੁ ਦਾ ਜਲ, ਅਤੇ ਨੈਮੀਸ਼ ਝੀਲ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਗੋਮਤੀ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ ਦਾ ਉਤਪਤਿ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਨਿਤ ਨਵਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਯਜ్ఞਵਰਾਹਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਹਰਾ ਖੜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਹਰਿ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ ਟੁੱਟਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਨੈਮੀਸ਼ ਅਰਣਯ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਰਾ੍ਹ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨਾਰਾਏਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਲੈ ਕੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਕੇ। ਉਥੇ ਨਰਸਿੰਘ ਆਪ, ਜਨਾਰਦਨ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਕਸ਼ੁਮਤੀ ਤੀਰਥ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਪਿਤਰ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਧਿ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ। ਸਰਯੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਰਾਵਤੀ ਨਦੀ ਵੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਹਨ। ਯਮੁਨਾ, ਦੇਵਿਕਾ, ਕਾਲੀ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਦਵਤੀ, ਵੇਣੁਮਤੀ, ਅਤੇ ਵੈਤ੍ਰਵਤੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਯ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਜੰਬੂ ਪਥ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਥ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਹੈ। ਅੱਜ ਵੀ, ਉਹ ਪਿਤਰ ਤੀਰਥ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਨੀਲਕੁੰਡ ਪਿਤਰ ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵੰਸ਼ ਭੇਦ, ਹਰਾ ਭੇਦ, ਗੰਗਾ ਭੇਦ—ਇਹ ਸਭ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਭਦਰੇਸ਼ਵਰ, ਵਿਸ਼ਨੁਪਦ ਅਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਤੀਰਥ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤਾਂ ਕਿਹਾ ਹੀ ਕੀ, ਓੰਕਾਰ ਤੀਰਥ, ਕਾਵੇਰੀ ਤੇ ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਜਲਾਂ ਵਾਲੀ ਕਾਵੇਰੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਚੰਦਵੇਗਾ ਦਾ ਸੰਗਮ, ਅਮਰਕੰਟਕ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰਨਾ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧੀਕ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਤੀਰਥ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰੋਗ ਨਾਸ਼ਕ, ਅਤੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ, ਦਾਨ, ਹੋਮ, ਸਵਾਧਿਆਇ, ਜਲ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ, ਦੇਹ ਦਾ ਉਤਪਤਿ ਸਥਾਨ, ਅਤੇ ਚਰਮਣਵਤੀ ਨਦੀ—all ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਗੋਮਤੀ, ਵਾਰਣਾ, ਮਹਾਨ ਮੌਸ਼ਨਾਸਾ ਤੀਰਥ, ਭੈਰਵ, ਭ੍ਰਿਗੁਤੁੰਗਾ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਗੌਰੀ ਤੀਰਥ—all ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਵੈਨਾਯਕ ਤੀਰਥ, ਭਦਰੇਸ਼ਵਰ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤਪਤੀ ਨਦੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ। ਮੂਲਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ ਦਾ ਸੰਗਮ, ਮਹਾਬੋਧੀ, ਪਾਤਾਲਾ, ਨਾਗ ਤੀਰਥ, ਅਤੇ ਅਵੰਤਿਕਾ—all ਇਹ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਵੇਨਾ ਨਦੀ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਰੁਦ੍ਰ, ਮਹਾਨ ਲਿੰਗ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਸ਼ਾਰਣਾ ਨਦੀ—all ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਤਹਵਾ, ਉੱਤਮ ਵਿਸ਼ਵਪਦ, ਅੰਗਾਰਵਾਹਿਕਾ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਸ਼ੋਨਘਰਘਰਾ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਕਾਲਿਕਾ ਨਦੀ, ਵਿਟਾਸਤਾ ਨਦੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰ ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਲਈ ਵਧਾਈ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸਭ ਕੁਝ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਦ੍ਰੋਣੀ, ਵਟਾ ਨਦੀ, ਧਾਰਾ, ਅਤੇ ਦੂਧ ਦੀ ਨਦੀ। ਗੋਕਰਨਾ, ਗਜਕਰਨਾ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ, ਦੁਵਾਰਕਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਤੀਰਥ, ਅਰਬੁਦਾ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ—all ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਮਣੀਮਤੀ ਨਦੀ, ਗਿਰਿਕਰਨਿਕਾ, ਧੁਤਪਾਪਾ ਤੀਰਥ, ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਸਮੁੰਦਰ—all ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਿਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ‘ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮੇਘਕਾਰਾ ਤੀਰਥ, ਜਿੱਥੇ ਜਨਾਰਦਨ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ, ਮੇਖਲਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੰਡੋਦਰੀ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਸੁਭ ਕਾਂਪਾ ਨਦੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਹੜਾ ਭੀ ਵਿਅਕਤੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਦਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਰਪਣ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੇਅੰਤ ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।