ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਮਹਾਰਥੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਹ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਵ੍ਰਤੀ, ਜੇਕਰ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਜਾਣੋ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਦੇਖੋ। ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਹਾਰ ਸਿਰਫ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ।" ਉਹ ਅੱਗੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਮੇਰੇ ਆਚਾਰਯ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ। ਇਸ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਮੋਹ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ—ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਇੰਧਣ ਦੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਅੱਗ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਲਾ ਸਕਦੀ—ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।" "ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਜਾਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਉਪਯੋਗੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੜਾ ਦੇਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ," ਅਤੇ ਉਹ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਮੋਹ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਸਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਰਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਔਰਵਾ ਨੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੈਤਿਆ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਦੋਂ ਇਹ ਤਾਕਤ ਅਸਰਹੀਣ ਹੋ ਗਈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ 'ਤੇ ਉਸੇ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਲਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, "ਜੇਕਰ ਇਸ ਮੋਹ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੋਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਇਸ ਮੋਹ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ," ਅਤੇ ਸੋਮਾ, ਠੰਢੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਅੱਗੇ ਸੱਦੇ। "ਜਾ, ਸੋਮਾ, ਅਤੇ ਪਾਸ ਬੰਨਣ ਵਾਲੇ (ਵਰੁਣ) ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ; ਜੋ ਰਸ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰਾ ਸਾਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।" "ਤੇਰਾ ਵਧਣਾ-ਘਟਣਾ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਚਕਰ ਵਾਂਗ; ਤੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰਾ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਛਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ, ਇਹ ਭੇਦ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਾਰੇ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।" "ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ; ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਚਿੱਟਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਠੰਢੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ; ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਪਿਆਰਾ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਾਰ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ।" "ਤੂੰ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਹਰਾ ਦਾ ਮੋਰਪੰਖ ਧਾਰੀ, ਠੰਢੀ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਧਾਰੀ, ਚੰਚਲ, ਚਿੱਟਾ ਵਾਹਨ ਵਾਲਾ। ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮृਦੁ, ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ।" "ਹੁਣ, ਮਹਾਸੇਨਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਜਾ; ਜਿਸ ਮੋਹ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ।" ਸੋਮਾ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਹੜਾ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਮੰਗਿਆ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਠੰਢੀ ਰਸ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮੋਹ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਵੇਖੋ, ਮੇਰੀ ਠੰਢੀ ਨਾਲ ਸੜੇ ਹੋਏ, ਹਿਮ ਨਾਲ ਢੱਕੇ, ਉਹ ਸਿੰਘ-ਸਮਾਨ ਦੈਤਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੋਹ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਸ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।" ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਜਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਧੇ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀ ਗਈਆਂ ਹਿਮ-ਵਰਖਾਂ, ਰੱਸੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।