ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਬਲੀ ਦੇ ਬਾਂਹ ਫੜ ਕੇ ਖਿੱਚੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ, ਮੋਟੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਦਾ ਦੇਵ, ਪਦਮਨਾਭ, ਹ੍ਰੀਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮੂਲ, ਇਕੋ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ—ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਦਾ ਲਈ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਆਏ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਦਭੁਤ ਦੇਵ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।" ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਦੱਸੋ, ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੁਸੀਂ, ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੜ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਜੀਉਣ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੀ ਹੈ?" ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਮੌਤ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਵਰਤ ਵਾਲੇ; ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਮੌਤ ਮਿਲੇ।" ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਵੋਗੇ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਇਹ ਸੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਸਦਾ-ਅਸਥਿਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਦੇਵ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਾਨ ਨਾਲ ਯਮ ਤੇ ਯਮੀ, ਜੋ ਰਜ ਅਤੇ ਤਮੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਨ, churn ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ, ਉਸ ਕਮਲ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆਤਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ, ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਰਹੇ, ਹਰ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਹਜ਼ਾਰ-ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ। ਫਿਰ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਨਾਸ਼ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਯੋਗ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਆਚਾਰਯ, ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਥੇ ਆਏ। ਕਪਿਲ, ਜੋ ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਨ, ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ, ਖੇਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹਣਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਥੇ ਆ ਕੇ, ਅਪਾਰ ਊਰਜਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਚ-ਨੀਚ ਦੇ ਭੇਦ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਅਟੂਟ ਜੁੜੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਬਣਾਏ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵੇਦ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਲਈ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਬੋਲ ਰੋਕ ਕੇ, ਉਸ ਅਡੋਲ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ। ਜਦੋ ਉਹ ਮਨੋਂ ਉਤਪੰਨ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਵੇਂ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੀਏ? ਹੇ ਮਾਣਯੋਗ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੁਕਮ ਕਰੋ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, "ਇਹ ਕਪਿਲ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ ਸਰੂਪਤਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਮਹਾਨ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਇਹੀ ਕਰ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੁੜ ਉੱਠੇ ਅਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ; ਦੱਸੋ, ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਸੱਚ ਹੈ, ਨਾਸ਼ ਰਹਿਤ ਬ੍ਰਹਮ, ਅਠਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ—ਜੋ ਕੁਝ ਸੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਸ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ, ਦੂਜੀ ਦੁਨੀਆਂ, ਜਿਸਨੂੰ ਧਰਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਮਨ ਨਾਲ ਰਚੀ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ?" ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੱਧ ਲੋਕ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ, ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤੀਜਾ ਪੁੱਤਰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਭੂर्भੁਵ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਵੀ ਗਊਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭੂਮਿਕਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਪਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ-ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ; ਅਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਕਪਿਲ ਅਤੇ ਤਪਸੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ ਗਏ। ਜਿਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਹੀ ਸਮਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵੀ ਸੀ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘੋਰ ਵਰਤ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਕੱਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮੰਗਲਮਈ ਪਤਨੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ। ਤਪੱਸਿਆ, ਤੇਜ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵਰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਦੇਵੀ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਰਚਣ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਨੰਦਤ ਹੋਏ; ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਤਿੰਨ-ਪਦ ਵਾਲੀ ਗਾਯਤਰੀ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਤ ਹੈ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨੇ ਗਾਯਤਰੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਚਾਰ ਵੇਦ ਵੀ ਬਣਾਏ। ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਵਰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼, ਜੋ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਧਰਮ ਸੀ, ਬਣਾਇਆ। ਦਕਸ਼, ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰਿ, ਪੁਲਸਤ੍ਯ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਗੌਤਮ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਅੰਗੀਰਸ ਅਤੇ ਮਨੁ—ਇਹ ਸਭ ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਵਾਂ ਨੇ ਧਰਮ, ਜੋ ਕਿ ਤੇਰਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੁ, ਕਾਲ, ਅਨਾਯੁ, ਸਿੰਹਿਕਾ, ਮੁਨੀ, ਤਾਮਰਾ, ਕ੍ਰੋਧਾ, ਸੁਰਤਾ, ਵਿਨਤਾ ਅਤੇ ਕਦਰੂ—ਇਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਧੀਆਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਦਕਸ਼ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨ ਹਨ। ਮਰੀਚੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਜੰਮੇ। ਦਕਸ਼ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਧੀਆਂ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਉੱਚਤਮ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਤੱਕ, ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੋਈਆਂ।