ਜਦੋਂ ਦੈਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਰੀ ਪ੍ਰਕੋਪ ਨਾਲ ਹਲਚਲ ਮਚਾਈ, ਤਾਂ ਮਾਨਸਾ ਸਰੋਵਰ ਵੀ ਕਾਂਪ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੰਸ ਅਤੇ ਕ੍ਰਾਂਸਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ। ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਰਿੰਗਾ ਪਹਾੜ, ਕੁਮਾਰੀ ਨਦੀ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਜੋ ਹਿਮ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ਼ੀਰਬਿੰਦੁ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਚੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੀ ਚੋਟੀ—all ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਾਗ ਡੋਲ ਗਏ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਪੁਸ਼ਕਰ, ਦੇਵਾਭ੍ਰਾ ਅਤੇ ਰੇਣੁਕਾ—all ਪਹਾੜਾਂ, ਇਲਾਕੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਵੀ ਇਸ ਹਲਚਲ ਤੋਂ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਗਏ। ਕ੍ਰੌਂਚ ਪਹਾੜ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਪਹਾੜ, ਅਤੇ ਧੂਮਰਵਰਨ—all ਡੋਲ ਗਏ। ਦੈਤ ਦੇ ਪ੍ਰਕੋਪ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦਰਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਕਪਿਲਾ (ਪृथਵੀ ਪੁੱਤਰ) ਅਤੇ ਵਿਆਘਰਵਾਨ ਵੀ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਗਏ। ਆਕਾਸ਼ਵਾਸੀ, ਸਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ—all ਡੋਲ ਗਏ। ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਟੋਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮੇਘਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਦੇ ਅੰਕੁਸ਼ ਨਾਲ ਸਜਜਿਤ ਸੀ, ਵੀ ਚਉਕਸ ਹੋ ਗਈ। ਜੋ ਉਪਰ ਵੱਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੀ ਕਾਂਪ ਗਏ। ਗਦਾ-ਧਾਰੀ, ਬੀੜਾ-ਧਾਰੀ, ਕਰਾਲਾ ਅਤੇ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ—all ਇਸ ਸਮੇਂ ਡੋਲ ਗਏ। ਉਹ ਦੈਤ, ਗੂੜ੍ਹ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਗਰਜਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਰਸਿੰਘ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਦਿਤਿ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ, ਨਰਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਗਿਆ। ਪਰ ਨਰਸਿੰਘ, ਸਿੰਘ-ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ, 'ਓਮ' ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਨੁਕਲੇ ਪੰਜਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਚੀਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਦਿਤਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਧਰਤੀ, ਸਮਾਂ, ਚੰਦ, ਆਕਾਸ਼, ਗ੍ਰਹ, ਸੂਰਜ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਦਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸਮੁੰਦਰ—all ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਤਪਸੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਦਿ, ਅਨਾਦਿ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਾ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਇਹ ਰੂਪ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਨੀਵਾਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਮਹਿੰਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕਰਤਾ ਤੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹੋ, ਸਭ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਅਵਿਨਾਸੀ ਮੂਲ ਹੋ।" "ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਸਰਵੋਚ ਦੇਵਤਾ, ਸਰਵੋਚ ਮੰਤਰ, ਸਰਵੋਚ ਹੋਮ, ਸਰਵੋਚ ਧਰਮ, ਸਰਵੋਚ ਵਿਸ਼ਵ—ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸਰਵੋਚ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੋ।" "ਸਰਵੋਚ ਰੂਪ, ਸਰਵੋਚ ਬ੍ਰਹਮ, ਸਰਵੋਚ ਯੋਗ, ਸਰਵੋਚ ਵਾਣੀ, ਸਰਵੋਚ ਰਹੱਸ, ਸਰਵੋਚ ਲਕਸ਼—ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸਰਵੋਚ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੋ।" "ਸਰਵੋਚ ਅਵਸਥਾ, ਸਰਵੋਚ ਦੇਵਤਾ, ਸਰਵੋਚ ਜੀਵ—even ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ—ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸਰਵੋਚ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੋ।" "ਸਰਵੋਚ ਰਹੱਸ, ਸਰਵੋਚ ਮਹਾਤਮ, ਸਰਵੋਚ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ—even ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ—ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸਰਵੋਚ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੋ।" "ਸਰਵੋਚ ਖਜਾਨਾ, ਸਰਵੋਚ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਸਰਵੋਚ ਸਯਮ—even ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ—ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸਰਵੋਚ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਡੰਗਰ ਵੱਜੇ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ, ਹਰੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦੁੱਧੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰ ਕਿਨਾਰੇ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਗਰੁੜ-ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਚਲੇ ਗਏ। ਸਰਵੋਚ, ਅਠ-ਚੱਕਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਤੇ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਰਣਨ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਉਸ ਦੀ ਹੋਰ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਕੌਂ ਲੋਟਸ-ਸਰੂਪ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ? ਜਗਤ ਕਿਵੇਂ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ? ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਿਵੇਂ ਕਦੇ ਲੋਟਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ? ਨਰਸਿੰਘ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਿਨੰਦਨ, ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ: "ਕਿਵੇਂ, ਲੋਟਸ ਦੇ ਮਹਾ-ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਲੋਟਸ-ਸਰੂਪ ਜਗਤ, ਤੈਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ?" "ਪਦਮਨਾਭ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੌਂਦਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਕਿਵੇਂ ਲੋਟਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ?" "ਹੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਆਗੂ, ਇਹ ਸਭ ਦੱਸੋ; ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਸਰਵੋਚ ਪੁਰੁਸ਼ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀ ਹੈ?" "ਤੇ, ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਉਠਦਾ ਹੈ? ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਕਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚਦਾ ਹੈ?" "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਅਜੋਕੇ, ਅਚਲ ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਸਨ?" "ਕਿਵੇਂ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਚਲ-ਅਚਲ ਵਸਤੂ ਇੱਕ ਹੀ ਖਾਲੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ—ਜਦੋਂ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ, ਸਰਪ ਅਤੇ ਦੈਤ—all ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ—" "ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹਾ-ਤੱਤਵਾਂ ਦੇ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਵਿੱਚ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ—" "ਤਦ ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾ-ਤੱਤਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੂਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ, ਤਪ ਅਤੇ ਯੋਗ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਕਿਵੇਂ ਸਥਿਤ ਰਹਿਆ?" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ, ਧਰਮਵਾਨ, ਨਾਰਾਇਣ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੋ।" "ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੋ।" "ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਹੇ ਸੂਰਿਆ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਧੀਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਤੋਂ ਹੋ।" "ਸੁਣੋ, ਇਹ ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਵਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।" "ਜਿਵੇਂ ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉੱਤਮ ਆਚਾਰਿਆ, ਦਵੈਪਾਯਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਤੇਜ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਜਾਣ ਕੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ—" "ਉਹ, ਜਿੰਨਾ ਜਾ ਮੈਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੱਸਾਂਗਾ।