ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਫਿਰ ਤੋਂ, ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ 'ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡੇ, ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਅਜਿਹੇ ਸੀ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਹਾਂ। ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੀਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਜुगਨੂਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੈਤਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਚੁਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ 'ਤੇ ਦਿਵਯ ਤੇ ਜਲਦੇ ਚਕ੍ਰ ਛੱਡਣ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਚਕ੍ਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਡਦੇ ਹੋਏ, ਚਾਨਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਗ੍ਰਹਿ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਕ੍ਰ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਵਾਂਗ ਜਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਿਗਲ ਲਏ। ਉਹ ਚਕ੍ਰ, ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ-ਸੂਰਜ ਦੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਨੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਭਾਲਾ ਛੱਡੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰਾਂ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਲਾ, ਸ਼ੇਰ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀ ਆਈ, ਤਾਂ ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਗرج ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਟੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਭਾਲਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਪਈ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਲਕਾ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਈ, ਉਹ ਲੜੀ ਨੀਲ ਕਮਲ ਅਤੇ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਸ਼ੇਰ ਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗرجਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ ਤਿਵੇਂ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਾਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਖੇਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਛੱਡਣ ਲੱਗੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਹ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ, ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਡਿੱਗੀ, ਅਤੇ ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਜjugਨੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਵਖੇਰੀ ਗਈ। ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਤਰੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ਤਰੂ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਉਹ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਢੇਰ, ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਨਾ ਸਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਰੁਕ ਗਈ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਆਈ, ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਧਾਰਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਤਰੀਆਂ। ਉਹ ਧਾਰਾਂ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗਦੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ, ਦਿਸ਼ਾ ਤੇ ਉਪਦਿਸ਼ਾ ਢੱਕ ਲੀਆਂ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਹ ਵਹੇਲੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਉਸ ਦੇਵ ਨੂੰ ਛੂਹ ਨਾ ਸਕੀਆਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਬਾਹਰ ਵਰਖਾ ਪਈ, ਪਰ ਉਸ ਯੋਧਾ ਦੇ ਉਪਰ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ। ਜਦੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਵਰਖਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਸੁੱਕ ਗਈ, ਤਾਂ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਚਲਾਈ ਮਾਇਆ ਛੱਡੀ। ਇੰਦਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇਜਸਵੀ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਦਾਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਠੰਡਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਮਾਇਆ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਗੂੜ੍ਹ ਹਨੇਰੀ ਛੱਡੀ। ਦੁਨੀਆਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਢੱਕ ਗਈ, ਦੈਤਿਆ ਹਥਿਆਰਬੰਦ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੈਤਿਆ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ, ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਲਕੀਰਾਂ ਵੇਖੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਇਆ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਫਿਕੇ ਪਏ, ਦੈਤਿਆ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਹੁਣ, ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸੜਦਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਲਦੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਆਵਹਾ, ਪ੍ਰਵਹਾ, ਵਿਵਹਾ, ਉਦਾਵਹਾ, ਪਰਾਵਹਾ, ਅਤੇ ਸੰਵਹਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਿਵਹਾ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੱਤ ਮਰੁਤ, ਉਤਪਾਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਲੱਗੇ। ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਸਮੇਂ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ ਦਿਸਦੇ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਗ੍ਰਹਿ ਤੇ ਤਾਰੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚਲਿਆ, ਪਰ ਆਮ ਰਾਹ 'ਤੇ ਨਹੀਂ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿਟ ਗਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਨੇਰਾ, ਬਿਨਾ ਸਿਰ ਦੇ ਧੜ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿਸਿਆ। ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਛੱਡੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਬਾਰਕ ਦੇਵਤਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿਸਿਆ। ਸੱਤ ਡਰਾਉਣੇ ਸੂਰਜ, ਧੂੰਏ ਵਾਂਗ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਭਰੇ, ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ, ਸਿੰਗ ਵਾਲੇ, ਚੰਦ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਚੰਦ ਦੇ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ, ਸ਼ੁਕਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਖੜੇ, ਸ਼ਨੀ ਤੇ ਮੰਗਲ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਿ, ਜੋ ਯੁੱਗ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਆਹਿਸਤਾ-ਆਹਿਸਤਾ ਸਿੰਗਾਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਚੰਦ, ਆਪਣੇ ਤਾਰਿਆਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨਾਲ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੋਹਿਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੜ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਣਾ ਸੀ। ਚੰਦ ਰਾਹੂ ਵੱਲੋਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਜਲਦੇ ਉਲਕਾ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਉਲਕਾ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਚੰਦ 'ਤੇ ਚਲਦੇ। ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਖੁਦ, ਲਹੂ ਵਰਖਾ ਛੱਡਦੇ; ਉਲਕਾ, ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੇ। ਅਣ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦਰੱਖਤ ਫੁੱਲੇ ਤੇ ਫਲ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ—ਇਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਲਕੜੀ ਹਨ। ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਫਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਹੋਰ ਫੁੱਲ, ਉਹ ਖੁਲਦੇ, ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ, ਹੱਸਦੇ ਤੇ ਰੋਂਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੂ ਦੇ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ, ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਮਾਇਆ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਤਪਾਤੀ ਸੰਕੇਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ।